ตอนที่ 3: แผนลวงกิเลสหนา
ตลอดทั้งคืนวันพฤหัสบดีและวันศุกร์ถัดมา วายุและหินนอนแทบไม่หลับเลยแม้แต่น้อย ความสับสนกังวลและราคะดิบเข้าคลาคล่ำอยู่ในห้วงความคิดจนแทบคลั่ง ทุกครั้งที่หลับตาลง ภาพของแม่พิมพ์สาวทรงสะบึมที่ยืนฟอกสบู่ลูบไล้เนินเต้าคัพอี และสะโพกขาวโพลนเปียกน้ำใต้ฝักบัวก็ผุดขึ้นมาหลอกหลอน ยิ่งไปกว่านั้น รอยยิ้มสุดท้ายที่แม่พิมพ์จ้องมองตรงมายังช่องลมในจังหวะที่พวกเขากำลังชักว่าวช่วยตัวเองอยู่นั้น มันคอยตอกย้ำให้หัวใจเต้นสั่นระรัวด้วยความกลัวและความสยิวปะปนกันจนทอนกำลังหนุ่มหนีไม่พ้น
ยามเช้าวันศุกร์ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แปลกประหลาด สองหนุ่มพี่น้องพยายามก้มหน้าก้มตาทานอาหารเช้าและไม่กล้าสบตาแม่เลี้ยงตรงๆ วายุจับแก้วกาแฟแน่นจนมือไม้สั่นด้วยความประหม่า ส่วนหินก็พูดจาตะกุกตะกักยามเอ่ยปากขอเครื่องปรุง ทว่าพิมพ์กลับแสดงอาการเป็ปกติทุกอย่าง เธอเดินไปมาในบ้านด้วยรอยยิ้มหวาน ทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอารมณ์ดีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในคืนนั้น และแกล้งแต่งตัวในชุดเดรสคอลึกกระตุ้นให้เด็กหนุ่มทั้งสองต้องแอบเหลือบมองร่องอกอันขาวผ่องอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งทำให้สองพี่น้องเริ่มคิดเข้าข้างตัวเองว่า บางทีในคืนนั้นแม่พิมพ์อาจจะแค่บังเอิญหันมาล้างหน้ามองท้องฟ้าด้านนอก และเธอไม่ได้เห็นพวกแอบส่องแต่อย่างใดจนพวกเขาย่ามใจลืมศีลธรรม
จนกระทั่งบ่ายวันเสาร์มาถึง อากาศภายในบ้านค่อนข้างร้อนอบอ้าว คลื่นความปรารถนาลึกลับที่ซ่อนเร้นในใจของสองพี่น้องทนเก็บกดต่อไปไม่ไหว หินที่ขี้เล่นและใจกล้าบ้าบิ่นกว่าตัดสินใจผุดไอเดียที่จะลองเชิงพิสูจน์ให้รู้แน่เพื่อปลดปล่อยความเงี่ยนงัน
"พี่วายุ... ลิ้นชักตู้เสื้อผ้าในห้องนอนแม่พิมพ์มันฝืดๆ ชำรุดอยู่นี่หว่า พ่อเคยบอกให้พวกเราไปช่วยซ่อมตั้งนานแล้ว... บ่ายนี้แหละพี่ ถือโอกาสเข้าไปลองเชิงดูกันดีกว่า" หินกระซิบกับพี่ชายพลางยิ้มเ้าเล่ห์ดวงตาฉายแววหื่นกระหายอย่างไม่ปิดบัง
วายุขมวดคิ้ว ลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งด้วยความกลัวว่าแม่เลี้ยงจะจับได้และฟ้องพ่อ แต่ทว่าท่อนเอ็นหนาที่แข็งขึงอยู่ใต้เป้ากางเกงกลับทรยศความคิดที่ถูกต้องตามศีลธรรม เขาพยักหน้าเห็นด้วยในที่สุด หัวใจเต้นตูมตามขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น ทั้งสองหยิบกล่องเครื่องมือช่างขนาดเล็กและเดินไปที่หน้าห้องนอนของพิมพ์ หินยกมือสั่นเทาเคาะประตูห้องเบาๆ สามครั้งเพื่อเป็การหยั่งเชิง
"แม่พิมพ์ครับ... ผมกับพี่วายุจะมาซ่อมลิ้นชักตู้เสื้อผ้าที่ชำรุดให้ครับ..." หินร้องเรียกด้วยน้ำเสียงสุภาพพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นที่แทบปะทุ
ทว่าภายในห้องนอนกลับเงียบสงบ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ มีเพียงเสียงการทำงานของเครื่องปรับอากาศดังแ่เบา หินค่อยๆ เอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูห้อง ซึ่งก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก! ทั้งสองหนุ่มสะกดลมหายใจและสบตากันด้วยหัวใจระทึกพลางค่อยๆ ผลักประตูไม้ก้าวเท้าเข้าไปในห้องนอนส่วนตัวอันเงียบเชียบและหอมอบอวลของแม่เลี้ยงสาวเป็ครั้งแรกด้วยใจสั่นระรัว
---
ลมเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศปะทะใบหน้าของสองพี่น้องทันทีที่ก้าวเท้าเข้าห้อง กลิ่นน้ำหอมกุหลาบผสมผสานกลิ่นเตียงนอนสาวหอมฟุ้งลอยอบอวลชวนผ่อนคลายและปลุกเร้าอารมณ์ดิบในกายหนุ่ม บนเตียงนอนขนาดใหญ่หนานุ่มใจกลางห้อง ร่างอวบอัดเย้ายวนใจในวัย 35 ปีของพิมพ์นอนตะแคงข้างหลับสนิทอยู่ภายใต้ชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวสีหวานทำจากผ้าซาตินเนื้อบางเบาลื่นมือ
ชุดนอนซาตินรัดรูปแนบเนื้อไปกับเรือนร่างอวบสะบึมอย่างชัดเจน สะโพกผายกลมโตป่องนูนขึ้นมาตามท่านอนตะแคง ชายกระโปรงสีหวานถลกลอยสูงขึ้นมาตามแรงขยับตัว ยามนอนตะแคงเผยให้เห็นเรียวขาอ่อนและต้นขาขาวโพลนอมชมพูเนียนสะอาดตาอย่างไร้รอยปิดบังท้าทายสายตาตระการตา ทรวงอกคัพอี อวบใหญ่โตโตทั้งสองข้างเบียดบดเบียดเข้าหากันจนล้นทะลักคอเสื้อนอนที่เปิดกว้างออกจนแทบจะเห็นยอดปทุมถันสีหวานรำไร พิมพ์หายใจเข้าออกเป็จังหวะสม่ำเสมอ แ่เบา เนินอกใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงชวนใจหายคว่ำ ประดุจว่าเธอกำลังจมลึกอยู่ในห้วงนิทราแสนหวานโดยไม่รับรู้ถึงการมาเยือนของสองหนุ่มเลยสักนิด
วายุและหินยืนนิ่งค้างอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า สองหนุ่มลืมจุดประสงค์ที่จะมาซ่อมตู้ไปหมดสิ้น สายตาสองคู่จับจ้องไปที่เรือนร่างกึ่งเปลือยวาบหวามบนเตียงนิ่งไม่ไหวติง ลำเอ็นหนุ่มบริสุทธิ์ตื่นตัวแข็งขึงสู้เป้ากางเกงขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนรู้สึกอึดอัดทรมานในเป้ากางเกงแน่นหนึบ
"หิน... มึงเบาๆ... ถ้าแม่พิมพ์ตื่นขึ้นมาพวกเราโดนไล่ออกจากบ้านแน่" วายุเอ่ยเตือนเสียงกระซิบแหบพร่า ใบหน้าคมเข้มแดงระเรื่อ คอยยืนคุมเชิงอยู่ใกล้ประตูห้องนอน คอยเงี่ยหูฟังเสียงรอบข้างทว่าสายตากลับจ้องมองยอดอกที่ดันผ้าซาตินสีหวานจนตาแทบค้างและลอบชักเป้ากางเกงเบาๆ
"พี่วายุ... ขาแม่พิมพ์นุ่มมาก นุ่มจนอยากเย็ดชิบหาย... พี่ดูความขาวดิ ซี๊ด..." หินกระซิบตอบเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของเด็กหนุ่มวัย 18 คลั่งไปด้วยราคะกล้าบ้าบิ่น เขาก้าวเท้าเข้าไปชิดขอบเตียงนอนจนได้กลิ่นสาบสาวหอมละมุนโชยเตะจมูก ปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าให้ตื่นตัวขึ้นเต็มที่
---
หินยื่นมืออันสั่นเทาเอื้อมออกไปััลูบไล้ต้นขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงซาตินสีชมพูขึ้นมาอย่างช้าๆ ปลายนิ้วััความนุ่มนิ่มอบอุ่นของเนื้อสาวแท้ๆ จนหินสะท้านเยือกในอก ความรู้สึกตื่นเต้นระทึกผสมผสานความเสียวซ่านทำให้เขารูดลูบไล้ฝ่ามือหนาขึ้นไปตามเรียวขาขาวโพลนอย่างชะล่าใจและเหิมเกริมยิ่งขึ้นอย่างยั้งใจไม่อยู่
พิมพ์แกล้งหลับหายใจสม่ำเสมอ แต่ในใจกลับหัวเราะคิกคัก ยิ่งกระตุ้นให้เด็กๆ กล้าลงมือรุกคืบมากขึ้น เธอขยับบิดตัวเปลี่ยนท่าเล็กน้อย แกล้งถดขาแอ่นสะโพกผายกว้างขึ้นโชว์ความขาวสะอาดสะอ้าน ทำให้ชายกระโปรงผ้าซาตินลอยสูงขึ้นไปอีกจนเห็นขอบกางเกงในผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบางเบาที่ปิดร่องรักไว้เพียงรำไร ลมหายใจร้อนระอุของแม่เลี้ยงเป่ารดฝ่ามือของหินจนเสียวสะท้านและแผ่ความร้อนลุ่ม
หินตาเบิกกว้างกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความเงี่ยนครอบงำสมองจนหมดสิ้น เขาลูบมือสูงขึ้นไปตามเรียวขาขาวผุดผ่องจนฝ่ามือััโดนขอบกางเกงในตัวเล็ก บางเบา นิ้วมือแตะต้องกลีบรักนุ่มนิ่มเนินเนื้อนูนผ่านผืนผ้าลูกไม้บางเฉียบ ััถึงความร้อนระอุชื้นภายในจนหินเสียวสะท้านสั่นสะทกไปทั้งร่าง ดุ้นเนื้อของเขาขยายตัวเต็มที่จนเจ็บแปลบปวดร้าวสะโพก สองมือลอบขยับชักลำควยของตัวเองสู้เป้ากางเกงด้วยความปวดกระสันอยากสอดใส่
"ซี๊ด... พี่วายุ นุ่มฉิบหายเลยพี่..." หินหันไปครางพึมพำกับพี่ชายที่ยืนจ้องมองเป้ากางเกงของตัวเองที่แข็งขึงปูดนูนออกมาชัดเจน วายุได้แต่ยืนบดฟันกรามแน่น อยากจะก้าวเข้าไปแชร์เต้าคัพอี นั้นด้วยตัวเองแต่ความเกรงใจและศีลธรรมยังคงฉุดรั้งไว้บางเบาจนหน้าแดงซ่าน
จังหวะที่หินทนความเสียวซ่านไม่ไหวและก้มหน้าลงต่ำเพื่อจะลูบไล้กลีบรักและััความอวบอัดเนื้อสาวใต้ผ้าซาตินให้ลึกซึ้งและแแ่ยิ่งขึ้นจนแทบจุมพิตหน้าขาเนียน
---
ทันใดนั้นเอง!
มือเรียวบางและอ่อนนุ่มของพิมพ์ที่เคยวางนิ่งอยู่บนเตียงก็พุ่งขวับออกมารวบจับข้อมือของหินไว้มั่น! แรงบีบที่ข้อมือทำให้หินใสะดุ้งสุดตัวเหมือนโดนกระแสไฟแล่นผ่าน
หินสะดุ้งสุดตัว หัวใจแทบหยุดเต้น พยายามจะชักมือกลับด้วยความหวาดกลัวผิดศีลธรรม แต่พิมพ์กลับกำข้อมือของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ม่ายสาวค่อยๆ ลืมตาคู่สวยหยาดเยิ้มแฝงราคะฉ่ำน้ำขึ้นมาจ้องประสานสายตากับหินตรงๆ ริมฝีปากบางสวยผุดรอยยิ้มเ้าเล่ห์เปี่ยมเสน่ห์ยั่วยวนอันตรายและแสนหวานออกมาอย่างสะกดใจ
"แอบเข้ามาทำอะไรในห้องนอนแม่จ๊ะเด็กดี?... แถมยังแอบจับขาแม่เล่นแบบนี้อีก... อยากโดนแม่ดุด่าลงโทษหรอจ๊ะ?" พิมพ์เอ่ยถามเสียงหวานหยดสะกดทุกอารมณ์ คอกว้างของชุดนอนกระโปรงแบล็กดร็อปย้อยลงมาเผยหน้าอกคัพอี ใหญ่สะบึมสองเต้าเต่งตึงล้นทะลักเด่นชัดต่อหน้าหินที่กำลังยืนสั่นงันงกเหมือนลูกนกตกน้ำ ยิ่งกว่านั้น พิมพ์แกล้งดึงมือหินให้กดแนบลงบนเนินเต้าอวบนุ่มล้นมือบีบเนื้อนมของเธอบดเบียดใส่ปลายนิ้วหนุ่มจนหินสมองพร่าเลือนเสียวจนขาสั่น
หินใจนหน้าแดงก่ำสลับซีดเซียว ขาเกร็งสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ คำแก้ตัวซ่อมตู้เสื้อผ้าหายไปในลำคอหมดสิ้น ส่วนวายุที่ยืนอยู่ใกล้ประตูก็ตัวแข็งทื่อราวกับโดนสาป ลมหายใจสะดุดหยุดกึก ใบหน้าคมเข้มแดงซ่านพร้อมจะเปิดประตูวิ่งหนีเตลิดออกจากห้องนอนด้วยความกลัวว่าความลับจะแตกสลายและโดนไล่ออกจากบ้านแต่ก็ยังเงี่ยนควยแข็งขาสั่นอยากยืนมองต่อ
แต่ทว่า รอยยิ้มยั่วยวนและสายตาหยาดเยิ้มของพิมพ์ไม่ได้มีความโกรธเคืองแม้แต่น้อย หากแต่เต็มไปด้วยไฟราคะที่คุโชน พร้อมจะดึงรั้งหินลงมาบนเตียงเพื่อเริ่มบทเรียนสอนพิเศษบทแรกให้ลูกเลี้ยงคนเล็กในบ่ายวันเสาร์นี้อย่างเร่าร้อนสุดใจ
* **จุดตัดจบตอน (จุดทิ้งท้ายตอน):** จังหวะที่หินทนไม่ไหวและก้มลงััลูบไล้กลีบรักผ่านกางเกงในบางเบาของพิมพ์ จู่ๆ พิมพ์ก็คว้าข้อมือหินไว้มั่นแล้วลืมตาขึ้นมายิ้มเ้าเล่ห์ ทำเอาหินใเกร็งขาสั่น ส่วนวายุก็ตัวแข็งทื่อเตรียมวิ่งหนีออกจากห้องนอน
* **จุดเปิดตอนถัดไป (จุดเปิดตอนถัดไป):** (ใช้เปิด ตอนที่ 4) เปิดฉากกลางความเงียบงันชวนใจหายคว่ำในห้องนอน หินที่เหงื่อตกเตรียมตัวโดนดุด่า แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพิมพ์เอ่ยคำพูดแรกพร้อมยิ้มเ้าเล่ห์ดึงตัวเขาลงไปบนเตียง
1K
