เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปในนิยายของตัวเอง(จบ)

    เอางัยดีวรากร

    บ้านหลังใหญ่ นอกเขตวังหลวง เงียบสงบและร้างไร้ผู้คน ไท่จือพาวรากรวางบนเตียง เดินไปหยิบผ้าและชามใส่น้ำมาเช็ดตัวให้ ความเย็นจากน้ำทำให้วรากรขยับตัวแต่ยังไร้สติมือไขว่คว้าไท่จือหัวใจไหวอ่อนทั้งสงสารและรู้สึกโกรธอยากจะจัดการกับคนที่คนที่ทำให้วรากรเป็นแบบน...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ