"หืม? ตรงนั้นมีคนอยู่ด้วยหรือครับ?"
ตำรวจอีกคนที่กำลังต่อสู้กับแบล็ควูฟที่อยู่ข้างๆได้เอ่ยถามด้วยใบหน้าประหลาดใจ, แม้แต่ผู้ปลุกพลังเลเวลสิบเก้าอย่างเขาก็ยังััตัวตนของเด็กสาวคนนั้นไม่ได้, ช่างน่าใจริงๆ
"ใช่แล้วล่ะ, แม่หนูคนนั้นสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ย่อมไม่ใช่ผู้ปลุกพลังธรรมดา, บางทีเธออาจสามารถช่วยให้พวกเรารอดพ้นหายนะครั้งนี้ได้ก็ได้"
นายตำรวจาุโคนนั้นกล่าว
ในเวลานี้ยูกิได้ร่อนลงมาอยู่เหนือพื้นดินห้าเมตร, ทันทีที่ยูกิปรากฎตัวมันได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที, แม้แต่เหล่ามอนสเตอร์ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น, พวกมันได้กู่คำรามใส่ยูกิอย่างดุร้าย, ขณะที่มอนสเตอร์ที่บินได้อย่างบลัดดี้แบทก็ได้บินตรงเข้าจู่โจมยูกิ
"เ้าพวกค้างคาวน้อย, พวกแกกำลังรนหาที่ตาย"
กี๊?
ดวงตาของยูกิทอประกายสีแดงวาบ, จิตสังหารที่แผ่พุ่งออกจากร่างยูกิได้ทำให้ฝูงบลัดดี้แบทหยุดชะงักกลางอากาศ ภายใต้จิตสังหารแข็งกล้า, ร่างที่ใหญ่เกือบเมตรของมันสั่นสะท้านและหลายตัวที่ทนรับจิตสังหารไม่ไหวก็ถึงกับน้ำลายฟูมปากและร่วงตกลงไปตายบนพื้น, ฉากนี้ได้สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน, ในสายตาพวกเขาเห็นเพียงแค่เด็กสาวเรือนผมขาวคนนั้นจ้องมองพวกมัน, พวกมันก็ช็อคตายไปนับสิบ, นี่มันน่าใจริงๆ
"เมจิคมิสไซล์!"
ลูกบอลมานาสีฟ้าอ่อนขนาดลูกฟุตบอลนับสิบปรากฎขึ้นรอบตัวยูกิ, ด้วยการขับเคลื่อนความคิด, ลูกบอลมานานับสิบได้พุ่งเข้าจู่โจมใส่ฝูงบลัดดี้แบทอย่างรวดเร็ว
ปัง! ปัง! ปัง!........
เสียงะเิดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง, บลัดดี้แบทแต่ละตัวมีเลเวลราวๆเลเวลสิบห้าถึงสามสิบห้า, แม้พวกมันจะมีเกือบสองร้อยตัว, ทว่าด้วยความแข็งแกร่งของยูกิในตอนนี้, บลัดดี้แบทเหล่านี้ไม่ต่างอะไรจากค่าประสบการณ์ฟรี, เมจิคมิสไซล์ได้ะเิหัวของค้างคาวพวกนี้ทันที, โลหิตสีม่วงสาดกระจายและตกลงมาราวกับสายฝน
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
เลเวลอัพเป็เลเวล 57!
ค่าประสบการ์ณหลั่งไหลดุจสายธาร, ยูกิปาเมจิคมิสไซล์ใส่ฝูงบลัดดี้แบทอย่างเมามัน, ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีฝูงบลัดดี้แบทนับร้อยได้กลายเป็กองเศษเนื้อ, หลังจากนั้นยูกิได้เบนสายตาไปยังเหล่ามอนสเตอร์จากอีกสามเกตและเผยรอยยิ้ม, นี่ทำให้เหล่าก็อบลิน, เกรย์วูฟและโคโบลต์ที่กำลังจู่โจมเหล่าตำรวจ,ทหารและผู้ปลุกพลังต้องสะดุ้งโหยง สัญชาตญาณของพวกมันบอกพวกมันว่าหากไม่รีบหนีตอนนี้, เกรงว่าคงถูกมนุษย์คนนั้นฆ่าตายเป็แน่, ดังนั้นพวกมันจึงเริ่มที่จะหลบหนีอย่างไม่คิดชีวิต
"คิดหนีงั้นรึ? ฝันไปเถอะ, พวกแกจงกลายเป็ค่าประสบการณ์ให้ฉันเสียเถอะ"
ยูกิส่งเสียงะโดังก้อง, ด้วยการยื่นฝ่ามือไปข้างหน้าและวาดออกไปจากซ้ายไปขวา, ทันใดนั้นกลุ่มแสงได้ปรากฎขึ้นรอบกายยูกิ, พวกมันได้กลายสภาพเป็ดาบแสงจำนวนหลายร้อยเล่ม, ด้วยการใช้ััชี้นำ, ดาบแสงหลายร้อยเล่มได้พุ่งลงมาเข่นฆ่ามอนสเตอร์ราวกับสายฟ้าฟาด, คมดาบพุ่งทะลวงร่างของพวกมันอย่างแม่นยำ, เสียงร้องโหยหวนของเหล่ามอนสเตอร์ดังก้องไปทั่วสวนสาธารณะเมจิ, แม้แต่มอนสเตอร์ที่หลบหนี, ดาบแสงของยูกิก็พุ่งตามพวกมันราวกับจรวดติดตามและท้ายสุดก็ถูกทะลวงร่างตายอนาถ ในเวลาไม่ถึงห้านาที, มอนสเตอร์ทั้งหมดในระยะสิบกิโลเมตรก็ถูกกวาดล้างหมดสิ้น
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
คุณได้รับค่าประสบการณ์......
เลเวลอัพเป็เลเวล 60!
หลังจากกำจัดมอนสเตอร์กว่าห้าร้อยตัวที่อยู่รอบๆในระยะสิบกิโลเมตร, เลเวลของยูกิก็ได้ไปถึงเลเวลหกสิบ, เห็นเช่นนี้ยูกิก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจ, หลังจากนั้นเธอก็ค่อยๆลงจากฟ้า
เมื่อเห็นยูกิลงมาจากฟ้า, นายตำรวจาุโได้นำคนอื่นๆมาขอบคุณยูกิ, บนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง, หากไม่ใช่เพราะเด็กสาวคนนี้ยื่นมือช่วยเหลือ, เกรงว่าชีวิตของพวกเขาคงตกอยู่ในอันตรายไปแล้ว, ด้วยคนเพียงสามสิบกว่าคนกับมอนสเตอร์เวฟหลายร้อยตัว, แม้ในหมู่พวกเขาจะมีผู้ปลุกพลังเลเวลสามสิบกว่าสามคนก็ไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย, มีแต่จะถูกฆ่าตายอนาถเท่านั้น
"ฮ่าฮ่าฮ่า, ไม่ได้แม่หนูยื่นมือช่วยเหลือเกรงว่าพวกเราคงได้ตายแน่ๆ, ผมคิอุจิ ทาเคยูกิ, ในนามของสารวัตรสถานีตำรวจฮาราจุกุต้องขอขอบคุณแม่หนูที่ช่วยชีวิตพวกเราทุกคนเอาไว้"
"ขอบคุณที่ช่วยชีวิตครับ"
สารวัตรคิอุจิะเิเสียงหัวเราะออกมา, จากนั้นเขาก็วันธยาหัตถ์พร้อมกล่าวขอบคุณ, ขณะที่ตำรวจทหารและผู้ปลุกพลังที่เหลือต่างโค้งศีรษะกล่าวขอบคุณยูกิเป็เสียงเดียว
"ไม่เป็ไรค่ะ, แค่เื่เล็กน้อยเท่านั้น, จริงสิ, พวกคุณต่างได้รับาเ็, เดี๋ยวฉันรักษาให้นะ <แสงแห่งการเยียวยาหมู่>"
ยูกิยกยิ้มตอบรับ, หลังจากนั้นยูกิก็ได้ใช้สกิลแสงแห่งการเยียวยาหมู่, าแตามร่างพวกเขาถูกฟื้นฟูด้วยความเร็วสูง, เพียงไม่กี่วินาทีก็ฟื้นฟูาแของพวกเขาอย่างสมบูรณ์, ไม่ว่าาแของพวกเขาร้ายแรงแค่ไหนก็ฟื้นฟูได้, พลังรักษาที่ทรงพลังเช่นนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ตกตะลึงตาค้าง, เพราะอะไรน่ะหรือ? เพราะพวกเขาได้เห็นยูกิใช้สกิลเวทกวาดล้างเวฟมอนสเตอร์อย่างง่ายดาย, นี่ทำให้พวกเขาพากันคาดเดาว่ายูกิเป็ผู้ปลุกพลังคลาสเมจที่ทรงพลัง, ใครจะไปคิดว่าแท้จริงแล้วเธอคนนี้จะเป็ฮีลเลอร์!
"สุดยอด, าแฉกรรจ์ขนาดนี้ยังหายเป็ปลิดทิ้งในเวลาเพียงไม่กี่วินาที, อย่างกับปาฏิหารย์"
"ใช่ๆ, ดูจากสกิลรักษาที่ใช้, เธอคนนี้จะต้องเป็ผู้ปลุกพลังสายฮีลเลอร์ระดับสูงอย่างแน่นอน, ดีจังน้า, หากได้เธอคนนี้มาร่วมทีมของพวกเรา, มันจะสมบูรณ์แบบมาก, ถึงตอนนั้นคงไม่จำเป็ต้องเกรงกลัวอะไรอีก"
"พูดอีกก็ถูกอีก, เธอคนนี้ทั้งแข็งแกร่งทั้งน่ารัก, หากได้เธอมาร่วมทีมก็คงจะดี, ทีมสำรวจของพวกเราคงจะมีสีสันมากขึ้น"
"ฮ่าย, เกรงว่าคงไม่ง่ายดายเช่นนั้น, เคยได้ยินคำพูดนี้ไหม? 'ยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งไม่้าตกเป็เบี้ยล่างคนอื่น', เธอคงไม่เข้าร่วมทีมกับใครง่ายๆแน่, อีกทั้งหลังจากโลกตกอยู่ในความวุ่นวาย, ช่องว่างเื่ความแข็งแกร่งระหว่างชายหญิงก็ได้หายไป, คุณค่าของคนจะถูกตัดสินด้วยความแข็งแกร่ง"
"ใช่แล้ว, ในสถานการณ์ที่วุ่นวายเพราะเหล่ามอนสเตอร์เช่นนี้ก็ยังมีพวกต่างชาติเข้ามาสร้างปัญหาอีก, นี่มันน่าปวดหัวจริงๆ"
หลังจากที่าแของทุกคนได้รับการรักษา, พวกเขาก็หันไปพูดคุยกันอย่างสนุกปาก, บรรยากาศตึงเครียดก่อนหน้าได้หายเป็ปลิดทิ้งและสามารถเห็นถึงรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขา
เห็นเช่นนี้บนใบหน้าของยูกิก็เผยรอยยิ้มบาง, ในจังหวะที่ยูกิคิดจะออกเดินทางไปยังศาลเ้าเมจิเท็งงุ, สารวัตรคิอุจิก็ได้เดินเข้ามาหายูกิพร้อมกับตำรวจกับทหารอย่างละนาย
"แม่หนู, ลุงต้องขอบคุณเธออีกครั้งที่ช่วยรักษาาแให้ทุกคน, ไม่ทราบว่าหนูมีชื่อว่าอะไรหรือ?"
สารวัตรคิอุจิกล่าวขอบคุณยูกิอีกครั้ง, ทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างๆสารวัตรคิอุจิเองก็โค้งให้ยูกิเล็กน้อย
"จริงสิ, ยังไม่แนะนำตัวเองนี่นะ, ฉันชื่อโยชิซึกิ ยูกิ, ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"
ยูกิกล่าวแนะนำตัวเอง, ไม่ทั้งสุภาพไม่ทั้งแข็งกร้าว
"โยชิซึกิ ยูกิ? อ๊าาา! โยชิซึกิ ยูกิคือเธอเองหรือ?"
นายตำรวจที่อยู่ข้างๆร้องอุทานออกมา, ซึ่งทำให้พวกเขาหันมองนายตำรวจคนนั้นทันที
"เป็อะไรไปรึ, มิอุระคุง?"
สารวัตรคิอุจิเอ่ยถามด้วยท่าทีประหลาดใจ
"เธอคนนี้เป็คนดังของชิบูยะเลยล่ะครับ, นี่อย่างไรครับ!"
นายตำรวจมิอุระ ยูทากะกล่าวพลางเปิดข่าวในโทรศัพท์มือถือให้สารวัตรคิอุจิดู, แม้โลกจะตกอยู่ในความโกลาหล, มันเป็ความโชคดีในความโชคร้ายที่พวกเขายังสามารถใช้อินเตอร์เนตและไฟฟ้าได้ในบางแห่ง
[โยชิซึกิ ยูกิ, วีรสตรีผู้กอบกู้ย่านห้าแยกชิบูยะ, ช่วยเหลือตัวประกันนับร้อยจากเงื้อมมือกองกำลังติดอาวุธต่างชาติที่รุกรานผืนแผ่นดินญี่ปุ่น?]
"เื่จริงหรือนี่?"
สารวัตรคิอุจิเงยหน้าขึ้นมองยูกิด้วยสีหน้าประหลาดใจ, ขณะที่ยูกิยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้, คิดไม่ถึงเลยว่าข่าวเื่ก่อนหน้าจะแพร่กระจายรวดเร็วเช่นนี้, การข่าวของมนุษย์ช่างน่ากลัวจริงๆ
ได้ยินคำพูดของสารวัตรคิอุจิ, ยูกิก็ผงกศีรษะเล็กน้อย, จากนั้นสารวัตรคิอุจิก็เอ่ยถามต่อด้วยท่าทางจริงจัง
"หลังจากนี้โยชิซึกิซังมีแผนทำอะไรต่อรึ? พวกเราจะไปช่วยเหลือตัวประกันที่ถูกขังอยู่ในศาลเ้าเมจิเท็งงุ, เธอจะมาด้วยกันกับพวกเราไหม?"
"ท่านสารวัตร, จะดีหรือครับ?"
นายตำรวจมิอุระกล่าวอย่างลังเล
"มิอุระคุง, เธอเองก็เห็นถึงความแข็งแกร่งของโยชิซึกิซังแล้วไม่ใช่หรือ? หากว่าเธอยื่นมือช่วยเหลือ, ถึงตอนนั้นการช่วยเหลือตัวประกันก็จะมีโอกาสสำเร็จมากยิ่งขึ้น"
สารวัตรคิอุจิกล่าวกับนายตำรวจมิอุระ
"พวกคุณตั้งใจไปช่วยเหลือตัวประกันเหมือนกันสินะ, อันที่จริงเหตุผลฉันมาที่นี่เพราะได้ยินมาว่าทางเคลมโบเดียจับตัวประกันไว้ที่ศาลเ้าเมจิเท็งงุ, ฉันก็ตั้งใจที่จะรีบช่วยตัวประกันแล้วรีบไปพักผ่อน"
ยูกิกล่าว
"ฮ่าฮ่า....เช่นนั้นก็เยี่ยม, หลังจากพักผ่อนสิบนาทีก็เตรียมออกเดินทางไปพร้อมกับพวกเรา"
สารวัตรคิอุจิะเิเสียงหัวเราะและกล่าวอย่างอารมณ์ดี
"เอ่อ, คุณสารวัตร, ต้องขอโทษด้วยที่ต้องกล่าวเช่นนี้, แยกกันลงมือจะดีกว่า, เดี๋ยวฉันจะบุกไปช่วยตัวประกันแล้วจัดการเก็บกวาดเ้าพวกเคลมโบเดียทั้งหมด, หลังจากฉันจัดการคนของเคลมโบเดียเรียบร้อย, พวกคุณก็มาดูแลเหล่าตัวประกัน"
ยูกิกล่าวด้วยท่าทางจริงจัง
"ไม่ได้หรอก, มันอันตรายเกินไปที่จะปล่อยให้เธอไปคนเดียว, อีกทั้งพวกเราไม่รู้ด้วยว่าพวกมันเอาขังตัวประกันไว้ที่ไหน"
สารวัตรคิอุจิขมวดคิ้วแล้วกล่าวอย่างไม่เห็นด้วย, จะให้ปล่อยเด็กสาวตัวเล็กๆไปเผชิญหน้ากับกองกำลังติดอาวุธของต่างชาติ, แม้เขาจะรู้ว่าเด็กสาวคนนี้แข็งแกร่งมาก, แต่มันเป็เื่ยากที่จะยอมรับได้, ไม่มีใครรู้ว่าด้านในนั้นมีกำลังต่างชาติอยู่มากมายแค่ไหน, หากพลาดพลั้งแม้เพียงเล็กน้อย, ไม่เพียงตัวเองจะตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น, ชีวิตของตัวประกันเองก็จะตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน, ดังนั้นจะผลีผลามเคลื่อนไหวไม่ได้, ที่สำคัญกว่านั้นคือพวกเขาไม่รู้ว่ากองกำลังเคลมโบเดียมีอยู่เท่าไหร่, ไม่รู้ว่าเหตุที่คนเ่าั้จับตัวประกันเพื่อเป้าหมายอะไร, ไม่มีข้อมูลของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
"คุณสารวัตรวางใจเถอะ, ฉันมีสกิลตรวจจับ, สามารถใช้ตรวจสอบสภาพภูมิประเทศหรือตัวตนของสิ่งมีชีวิตได้, ภายใต้สกิลนี้ไม่มีสิ่งใดสามารถปิดซ่อนได้, ด้วยการใช้สกิลนี้ทำให้สามารถตรวจสอบได้ว่าคนเ่าั้จับตัวประกันไว้ที่ไหน, ถึงตอนนั้นฉันก็จะใช้สกิลเพื่อปกป้องเหล่าตัวประกันและทำการเก็บกวาดกำลังติดอาวุธฝ่ายเคลมโบเดีย"
ได้ยินคำของสารวัตรคิอุจิ, ยูกิไม่ได้โกรธแต่อย่างใด, เธอได้อธิบายให้สารวัตรคิอุจิและอีกสองคนฟังอย่างใจเย็น
"อีกทั้งตอนนี้ยังมีเื่สำคัญที่ต้องทำอีกอย่าง"
ยูกิกล่าวต่อ, ดวงตากลมโตของเธอทอประกายสีแดงวาบ
"เื่อะไรรึ?"
สารวัตรคิอุจิและอีกสองคนเอียงคออย่างงุนงง, ตอนนี้ยังมีเื่อะไรสำคัญไปกว่าช่วยเหลือตัวประกันอีกรึ?
โฮกกกกก.......
ในเวลานี้เองเสียงคำรามะเืฟ้าดังก้องจากทิศทางของเกตทั้งสี่, ค้างคาวสี่ปีกตัวสีแดงฉานตัวใหญ่กว่าสามเมตรได้บินออกมาจากเกตทิศตะวันออก [ลอร์ด ออฟ บลัดดี้แบท เลเวล 50]
ทางด้านทิศเหนือเป็หมาป่าขนเทาตัวใหญ่กว่าสามเมตร, ด้วยดวงตาแดงฉาน, ฟันอันแหลมคมของมันทำให้มันดูน่าสะพรึงกลัวยิ่ง, เ้านี่คือบอสเกตที่ปรากฎขึ้นทางเหนือ [เกรย์วูฟลอร์ด เลเวล 52]
ขณะที่ทางด้านทิศตะวันตกเป็โคลโบลต์ตัวสีแดงสูงเกือบสามเมตรสวมเกราะและถือดาบใหญ่คมกริบ [กริมเมอร์ ดิ โคลโบลต์ลอร์ด เลเวล 50]
สุดท้ายคือเกตทางทิศใต้, บอสที่ก้าวออกมาจากเกตคือก็อบลินตัวสูงเกือบสองเมตร, ในมือของมันถือคฑาหัวกระโหลกมนุษย์และสวมชุดที่ประดับด้วยขนนก, มันออกมาพร้อมกับฮ็อบก็อบลินเลเวลสามสิบห้าอีกสี่ตน [ก็อบลินชาแมน เลเวล 45]
ทันทีที่ได้ยินเสียงคำรามของบอสทั้งสี่, ท่าทางของทุกคนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก, สารวัตรคิอุจิได้หันมาทางยูกิ, ยูกิก็ผงกศีรษะให้และกล่าวออกมา
"ใช่แล้วค่ะ, สิ่งสำคัญที่ว่าคือกำจัดบอสยังไงล่ะ"
----------------------------------
ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ
เพศ : หญิง
คลาส : ธิดาแห่งแสง
เลเวล : 60
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)
โจมตี : 1200 (+50)
ป้องกัน : 1200 (+130)
ความว่องไว : 1200 (+80)
พลังเวท : 1200 (+100)
ััรับรู้ : 1200 (+50)
สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L), แสงอำนวยพร (S), แสงแห่งการเยียวยาหมู่ (S), ต้านทานการโจมตีกายภาพระดับต่ำ (A), ต้านทานเวทระดับต่ำ (A)
----------------------------------
****************************
โปรดติดตามอนต่อไป.....