[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

    161 คนหลง

    เหล่าอาจารย์หันมองหน้ากันก่อนที่พวกเขาจะมองเข้าไปในจอที่มีนับพันมุมมอง ภายในพื้นที่ล่ามีเพียงเหล่านักศึกษาและเจ้าหน้าที่ยังไม่มีการเคลื่อนไหวของฮันเตอร์กลุ่มอื่นอย่างที่อาจารย์เหวินพูดเมื่อครู่


    “ ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยค่ะอาจารย์เหวิน ”


    อาจารย์เจี่ยลี่เป็นฝ่ายตอบคำถามหลังจากเห็นท่าทางสงสัยจากอาจารย์เหวิน พวกเขายังไม่มีกำหนดการเปลี่ยนถ่ายเจ้าหน้าที่จึงไม่มีการเคลื่อนไหวใดเกิดขึ้นเลย ทุกอย่างยังคงเดิม


    “ อาจารย์เหวิน คุณตรวจสอบการเคลื่อนไหวผ่านทางไหนเหรอ ”


    “ สกิลตรวจสอบของผมเอง เมื่อกี้มีการเคลื่อนไหวของฮันเตอร์จำนวน 31 จุด พวกเขาเคลื่อนตัวเข้ามาในอาณาเขตการทดสอบ เลเวลต่ำสุดที่ผมสัมผัสได้คือ 120 ส่วนเลเวลสูงที่สุดคือ 140 ”


    อาจารย์เจี่ยลี่ได้ยินดังนั้นรู้สึกกังวลเพราะหากว่าอาจารย์เหวินไม่ได้ตรวจสอบพลาดอาจจะมีฮันเตอร์รุกล้ำเข้ามาในอาณาเขต มันอาจจะส่งผลเสียต่อการล่าพวกเขาควรจะส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปพูดคุยเพื่อขอให้ฮันเตอร์หลบออกไป


    “ อาจารย์เหวิน ผมก็มีสกิลตรวจสอบเหมือนกับคุณ เป็นไปไม่ได้หรอกที่สกิลของคุณจะกว้างจนครอบทับพื้นที่ทดสอบของทางเรา ต่อให้ผมจะเป็นเลเวล 170 อาณาเขตของมันก็กว้างราว 20 กิโลเมตร คุณกำลังจะบอกว่าสามารถตรวจสอบได้ไกลราว 40 - 50 กิโลเมตรงั้นเหรอ ”


    อาจารย์สวมเสื้อกั๊กพูดด้วยท่าทางไม่อยากจะเชื่อ เขาอยากจะให้อาจารย์ท่านอื่นๆใส่ใจคำพูดของเขามากกว่านี้ อย่างไรก็ตามในบรรดาอาจารย์ทั้ง 15 ท่าน มีเพียง 5 ท่านที่ยังคงพยายามตรวจสอบหาบุคคลต้องสงสัยตามที่เฉินห่าวเตือน ส่วนอีก 10 คนทำเพียงมองกล้องแล้วก็ใช้เวลาไม่นานในการตรวจสอบก่อนที่พวกเขาจะเชื่ออาจารย์สวมเสื้อกั๊กมากกว่าที่พูดเหมือนกับว่าเขากำลังโกหกเพื่อจะทำบางอย่าง


    “ อาจารย์เหวินคุณพอจะบอกตำแหน่งคร่าวๆของพวกเขาให้ฉันทราบได้ไหมคะ ”


    เฉินห่าวเดินไปยืนด้านข้างอาจารย์เจี่ยลี่พร้อมกับกางแผนที่อาณาเขตในการทดสอบขึ้นมาบนโต๊ะจากนั้นเขาก็เริ่มชี้บอกตำแหน่งการเคลื่อนไหวทั้ง 31 จุดให้อาจารย์เจี่ยลี่ดูโดยแต่ละจุดเขาเขียนหัวลูกศรเอาไว้ด้วยเพื่อบอกให้รู้ว่ามันกำลังเคลื่อนที่ไปที่ไหน


    อาจารย์ทั้ง 5 ท่านเห็นจุดบนแผนที่จึงเริ่มค้นหาจากมุมกล้องที่ใกล้ที่สุดพบเพียงแค่นักศึกษากำลังออกล่า ไม่ว่าจะเป็นจุดใดก็ตามไม่เห็นฮันเตอร์ที่ว่ามาเลย


    เจี่ยลี่กลับเชื่อมากกว่า 80 % ว่าอาจารย์เหวินพูดจริง เธอลองประเมินอีกฝ่ายตลอด 5 วันที่ผ่านมา ท่าทางสบายใจที่แสดงออกมาคงไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเขาไม่สนอะไรทั้งนั้น จากการวิเคราะห์เธอคิดว่าอาจารย์เหวินจะต้องมีวิธีบางอย่างในการตรวจสอบนักศึกษาเช่นการมอบเครื่องรางติดตัวให้กับพวกเขาไปจนรับรู้ตำแหน่ง  


    เมื่อครู่เธอได้ยินเกี่ยวกับสกิลตรวจสอบจึงมั่นใจว่าสิ่งที่วิเคราะห์ไม่มีทางผิด อาจารย์เหวินที่ต้องเลี้ยงลูกกลับเฝ้ามองดูเด็กในคลาสของเขาตลอดเวลา


    “ อาจารย์เหวินนี่ก็ผ่านมา 10 นาทีแล้วพวกมันควรจะปรากฎตัวได้แล้วสิ สกิลของคุณคงไม่ได้ทำพลาดหรอกใช่ไหม ”


    อาจารย์สวมใส่เสื้อกั๊กพูดกับเฉินห่าวเช่นเดิม ท่าทางของเขาที่แสดงออกมาพร้อมกับคำพูดราวกับต้องการจะทำให้เฉินห่าวเป็นตัวตลก


    อาจารย์หลายท่านหัวเราะเบาๆเพราะพวกเขาส่งเจ้าหน้าที่ 100 คนเข้าไปดูแลภายในพื้นที่ ป่านนี้คงจะติดต่อกลับมาแล้วหากพบฮันเตอร์ทั้ง 31 จุด นอกจากนั้นแล้วกล้องนับพันที่ติดตั้งเอาไว้ยังไม่สามารถตรวจสอบฮันเตอร์ได้อีก จึงเป็นเรื่องยากที่จะเชื่ออาจารย์เหวิน


    “ อาจารย์เจี่ยลี่พวกมันเคลื่อนไหวอีกแล้ว ”


    เฉินห่าวเปลี่ยนจากการใช้ปากกาวาดตำแหน่งเป็นการใช้ด้ายพลังงานจากปลายนิ้วลากเส้นไปบนแผนที่แทนเพื่อบอกเกี่ยวกับตำแหน่งของฮันเตอร์ทั้ง 31 คน


    อาจารย์เจี่ยลี่และอาจารย์อีก 5 คนพยายามตรวจสอบปรากฎว่ากลุ่มคนที่กำลังเดินทางจงใจหลบจุดที่มีกล้องและอยู่ห่างจากเจ้าหน้าที่  


    แม้จื่อหานจะไม่เชื่อเฉินห่าวเขากลับเผื่อใจเอาไว้ว่ามันอาจจะเป็นจริง ดังนั้นจึงลอบตรวจสอบตลอดยิ่งเมื่อเห็นว่าคนที่เฉินห่าวตรวจสอบพยายามหลบมุมกล้องเขาจึงส่งสัญญาณติดต่อเจ้าหน้าที่ให้ช่วยสำรวจพื้นที่รอบๆให้มากขึ้น


    เหล่าอาจารย์ที่ยังคงไม่เชื่อเฉินห่าวมองดูเจ้าหน้าที่ออกมาจากสถานที่หลบซ่อนตัว แต่ละคนเริ่มสำรวจรอบๆตามสัญญาณที่ส่งเข้าไปในพื้นที่ 


    อย่างไรก็ตามเฉินห่าวพบว่ากลุ่มคนที่ลอบเข้ามานี้สามารถหลบเจ้าหน้าที่ได้ทั้งหมด ราวกับว่าพวกมันมีความเชี่ยวชาญในการซ่อนตัวที่สูงมาก


    “ อาจารย์จื่อหานคุณสามารถติดต่อกับเจ้าหน้าที่ได้สินะครับ ”


    “ ใช่ มันเป็นสิทธิในการควบคุมของฉันที่ผู้อำนวยการหวังรุ่ยมอบให้ คุณคิดจะทำอะไรเหรออาจารย์เหวิน ”


    “ ช่วยติดต่อเจ้าหน้าที่คนนั้นให้เดินไปทางขวามือสัก 20 ก้าวหน่อยครับ ”


    แม้ไม่อยากจะรับคำสั่งเขากลับอยากรู้เช่นกันว่าจะมีอะไรอยู่ หลังจากมองดูหมายเลขบนชุดของเจ้าหน้าที่จื่อหานจึงติดต่ออีกฝ่ายให้เดินตามที่เฉินห่าวบอกดู ทันใดนั้นทุกคนก็พบว่ามีฮันเตอร์ทำหน้าตาตกใจหลังจากพบเจ้าหน้าที่


    “ พบผู้บุกรุกครับ ”


    สายตาของอาจารย์หันมองไปที่จอภาพที่แสดงฮันเตอร์ปริศนาหลังจากถูกพบตัว พวกเขาจึงรอเจ้าหน้าที่พูดคุยและสอบถาม จากท่าทางที่ทั้งสองคุยกันทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายมีโอกาสสูงที่จะหลงทางเข้ามาในที่แห่งนี้


    หลังจากเจ้าหน้าที่ชี้มือบอกทางออกฮันเตอร์เหมือนจะพยักหน้าขอบคุณแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งการเดินของเขาต่างจากเดิมมากเพราะเขาปรากฎตัวด้านหน้ากล้องทั้งหมดทำราวกับว่าหลงเข้ามาจริงๆ


    กล้องในเส้นทางที่เขาเดินจับภาพได้ทั้งหมด นอกจากนั้นแล้วยังมีการพบเจอระหว่างนักศึกษาและฮันเตอร์แปลกหน้าที่หันมายิ้มให้ก่อนจะเดินจากไป


    “ อาจารย์ครับ พบว่าอีกฝ่ายเป็นฮันเตอร์หลงกลุ่มเข้ามาครับ จากการตรวจสอบเป็นสมาชิกกิลด์แมลงปอ ”


    “ อืมนายกลับไปประจำตำแหน่งเถอะ ”


    จื่อหานสั่งให้เจ้าหน้าที่กลับไปประจำการ อย่างไรก็ตามเขาถูกเฉินห่าวขอให้ติดต่อเจ้าหน้าที่อีกคนจึงต้องทำตามก่อนจะพบว่ามีฮันเตอร์โผล่ออกมาหน้ากล้องให้ทุกคนเห็นตัวก่อนที่เจ้าหน้าที่จะไปพบเขา


    เมื่อทุกคนเห็นภาพจากหน้าจอก็พบว่าเจ้าหน้าที่คุยกับอีกฝ่ายปกติโดยไม่แสดงท่าทีคุกคามแต่อย่างใด 


    “ อาจารย์จื่อหาน อีกฝ่ายเป็นคนจากกิลด์แมลงปอเหมือนกันครับ บอกว่าออกตามหาเพื่อนที่หลงทาง ผมจึงบอกให้เขาไปรอเพื่อนที่ทางออก ”


    อาจารย์แต่ละคนเฝ้ามองดูจอภาพต่อไปซึ่งมีอาจารย์เหวินคอยชี้จุดบอกทางตลอด ปรากฎว่าคำพูดของเขาจริงทั้งหมดภายในอาณาเขตการสอบมีฮันเตอร์หลงเข้ามามากถึง 31 คน การปรากฎตัวของพวกเขาแต่ละคนน่าสงสัยมากเพราะกล้องตรวจจับตอนที่เข้ามาไม่ได้ เจ้าหน้าที่ก็ไม่สามารถตรวจสอบได้เช่นเดียวกัน ทุกคนเห็นเพียงแค่ขาออกไปเท่านั้นจึงทำให้กังวลใจเพราะเหตุการณ์นี้แปลกเกินไป


     “ อาจารย์ทุกท่าน ผมขอคุยเป็นการส่วนตัวด้วยหน่อยนะครับ ”


    แม้ไม่อยากจะยอมรับเขากลับต้องยอมรับเพราะหากปล่อยเรื่องแปลกๆเช่นนี้เอาไว้อาจจะนำไปสู่ปัญหาที่เขาเองก็ไม่สามารถแก้ไขได้ ดังนั้นจึงต้องปรับแก้นับตั้งแต่ตอนนี้


    อาจารย์สวมเสื้อกั๊กเห็นว่าอาจารย์เหวินสัมผัสฮันเตอร์ได้จริงเขาไม่ได้ขอโทษแต่อย่างใดทำเป็นนั่งนิ่งทำราวกับว่าไม่เคยพูดอะไรออกมา


    “ จากเหตุการณ์พบฮันเตอร์ที่เกิดขึ้นผมคิดว่ามันแปลกเกินไป ผมจึงอยากขอความคิดจากทุกคนว่าเราจะทำอย่างไรต่อไปกันดี ”


    อาจารย์แต่ละท่านเริ่มคิดถึงความปลอดภัย บางคนคิดว่าพวกเขาอาจจะตื่นตูมมากเกินไป แต่บางคนคิดว่ามันอาจจะนำไปสู่เรื่องร้าย แต่ละคนจึงเสนอความต้องการของตนเอง


    เฉินห่าวยังคงนั่งเงียบปล่อยให้อาจารย์แต่ละท่านเสนอความคิดของตนเอง บางท่านเสนอให้เจ้าหน้าที่เฝ้าระวังและแจ้งเตือนเรื่องนี้ให้ทางมหาวิทยาลัยรับรู้ บางท่านเสนอให้เพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่เพราะบางจุดมีการดูแลที่หละหลวมเกินไป  


    “ ฉันคิดว่าการสอบควรจะยุติเท่านี้ค่ะ ”


    อาจารย์เจี่ยลี่ยกมือเสนอความคิดเห็น ไม่มีทางที่ฮันเตอร์จะปกปิดตัวตนดีขนาดนี้เพื่อเดินทางออกตามหาเพื่อน ต่อให้พวกเขาจะอ้างว่าป้องกันการถูกมอนสเตอร์พบตัว ด้วยไอเทมที่ทำให้ปกปิดตัวตนได้ดีขนาดนี้อาจจะทำให้เพื่อนของพวกเขาไม่พบตัวเช่นเดียวกัน


    “ อาจารย์เจี่ยลี่ ผมว่าเหตุการณ์นี้เสี่ยงแต่มันยังไม่ถึงขั้นที่เราจะต้องยกเลิกการทดสอบ แค่เพิ่มการเฝ้าระวังให้มากขึ้นคงเพียงพอ ในตำแหน่งที่พบฮันเตอร์ส่วนใหญ่แล้วไม่มีกล้องและไม่มีเจ้าหน้าที่ ผมคิดว่าเราน่าจะติดต่อมหาวิทยาลัยให้ส่งเจ้าหน้าที่มาเพิ่มสัก 30 คนเพื่อให้พวกเขาประจำตำแหน่งในจุดที่เจอฮันเตอร์เหล่านั้น ”


    “ งั้นผมขอสรุปความคิดที่มีในตอนนี้นะครับ ”


    เฉินห่าวไม่ถูกพูดถึง อาจารย์จื่อหานตัดเข้าสู่การสรุปความคิดเห็นในทันที


    “ เรามีทางเลือก 2 ทางคือ หนึ่งดำเนินการสอบต่อโดยเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่ในจุดบอด สอง ยกเลิกการสอบเอาไว้เพียงเท่านี้ อย่างไรผมขอให้ทุกคนช่วยออกเสียงด้วยนะครับว่าจะเลือกข้อไหน ”


    อาจารย์ทั้ง 15 ท่านยกมือโหวต รวมแล้วมีคนต้องการหยุดการทดสอบ 6 คนเท่านั้นคืออาจารย์ 5 คนที่สนับสนุนอาจารย์เหวินที่พบความผิดปกตินี้ แต่ที่เหลือเลือกให้ดำเนินต่อไป การประชุมในครั้งนี้จึงจบลงที่เพิ่มกำลังของเจ้าหน้าที่ให้สูงมากยิ่งขึ้น


    “ อาจารย์จื่อหาน เช่นนั้นฉันคิดว่าเราควรจะประกาศให้นักศึกษาหยุดล่าสัก 2 ชั่วโมงจนกว่าเจ้าหน้าที่จะเดินทางมาสมทบ ”


    “ เช่นนั้นเราจะเอาตามที่อาจารย์เจี่ยลี่แนะนำ ”


    เครื่องมือสื่อสารส่งข้อความไปหาเจ้าหน้าที่ให้ใช้อุปกรณ์ขยายเสียงประกาศแจ้งเตือนให้นักศึกษาหยุดล่าสักระยะหนึ่ง


    พวกเขาไม่ได้ประกาศระยะเวลาที่แน่ชัดเพราะกลัวว่าจะเปิดโอกาสให้คนต้องสงสัยวางแผนลงมือได้เช่นนั้นจึงไม่บอกว่าการหยุดครั้งนี้หยุดเพื่อรออะไร


    “ จนกว่าเจ้าหน้าที่จากทางสถาบันจะเดินทางมาสมทบช่วงนี้ผมขอให้อาจารย์อยู่รวมกันก่อนนะครับ เผื่อจะเกิดเหตุการณ์อันตรายขึ้น ”


    “ ผมขอตัวไปอยู่กับลูกสาวนะครับ ขาดแค่ผมคนเดียวคงไม่เป็นอะไร ”


    เฉินห่าวไม่รอให้ใครอนุญาตเพราะภายในห้องส่วนใหญ่ล้วนแล้วไม่ให้ค่าเสียงของเขาเลยจึงเดินออกมาไม่สนใจใครเช่นเดียวกัน


    หลังจากตรวจสอบลูกสาวพบว่ายังคงหลับเขาจึงตรวจสอบการเดินทางของฮันเตอร์ทั้ง 31 คนต่อไปพลางมองกลับไปยังสถาบันพบว่ามีเจ้าหน้าที่ 31 คนกำลังเดินทางมาเพิ่มตามที่เหล่าอาจารย์ได้ทำการร้องขอ


     ขณะที่กำลังนั่งมองเขาก็พบว่าทั้ง 31 คนวกกลับมาอีกครั้งและครั้งนี้พวกมันเคลื่อนไหวเร็วกว่าเดิมเขาจึงส่งกระแสจิตหาอาจารย์เจี่ยลี่ให้ดำเนินการทุกอย่างแทนเพราะหลายคนไม่เชื่อเขาจึงขอยืมมืออาจารย์เจี่ยลี่แทน




    คล้ายกับเรื่อง[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส ที่คุณอ่าน