“ว่าไงครับน้องฟ้า ทำไมโทรหาพี่แต่เช้าเชียว” อินทรเพชรแปลกใจ
“พี่ดินนอนค้างที่บ้านพี่หรือเปล่าคะ ทำไมพี่ดินไม่ยอมกลับบ้าน แถมโทรติดต่อไม่ได้เลยด้วยค่ะ” ฟ้าใสกล่าวอย่างร้อนใจ
“เปล่านะ ดินไม่ได้อยู่กับพี่ และเมื่อคืนเธอก็ออกจากโรงพักั้แ่ทุ่มกว่าๆ แล้วด้วย” อินทรเพชรกล่าว
“หรือว่าพี่ดินจะเกิดอันตรายคะ” ฟ้าใสเริ่มกังวล
“ใจเย็นๆ นะครับน้องฟ้า พี่จะรีบไปโรงพักเดี๋ยวนี้แหละ หากได้เื่ยังไงพี่จะรีบติดต่อน้องฟ้านะครับ” อินทรเพชรกล่าว
“ขอบคุณค่ะพี่อิน งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ ฟ้าต้องรีบแจ้งพ่อค่ะ” ฟ้าใสรีบวางสาย
อินทรเพชรแอบยิ้มดีใจที่ฟ้าใสติดต่อหาเขาแต่เช้า แต่อีกใจนึงก็นึกเป็ห่วงเพื่อน เพราะ่นี้เขาก็สังเกตเหมือนกันว่าดินได้แอบสืบคดีอย่างลับๆ เธอไม่เคยปริปากเล่าเื่นี้ให้เขาฟังเลยแม้แต่น้อย
ข่าวการหายตัวไปของมณีดินกระจายไปทั่วโรงพัก ทุกคนช่วยกันออกตามหาแล้วแต่ยังหาตัวมณีดินไม่เจอเลย ทั้งเช็คกับหน่วยกู้ภัยและโรงพยาบาล ก็ไม่พบบุคคลที่น่าจะเป็มณีดินได้เลย
ฟ้าใสเป็ห่วงพี่สาวมาก เธอเลยมาพบอินทรเพชรที่โรงพักเกือบทุกวันเพื่อทราบข่าวคราวของพี่สาว แต่ก็หมดหวัง
“อย่ากังวลเลยนะครับน้องฟ้า ดินเป็คนเก่ง หากไม่เจอศพหรือไม่าเ็ที่โรงพยาบาล ก็แสดงว่าเธออยู่รอดปลอดภัย แต่ที่ยังไม่เจอ เธออาจจะหลบหนีใครบางคนอยู่ก็เป็ได้” อินทรเพชรกล่าว
“พี่อินต้องช่วยพี่ดินด้วยนะคะ” ฟ้าใสกล่าว
“พี่ต้องช่วยเต็มที่อยู่แล้วครับ” อินทรเพชรกล่าว
“นั่นน่ะสิคะ ก็พี่เป็ถึงแฟนพี่ดินนี่ งั้นฟ้ากลับก่อนนะคะ มีอะไรคืบหน้ารบกวนแจ้งฟ้าด่วนด้วยค่ะ” ฟ้าใสกล่าว
“ครับผม” อินทรเพชรอยากจะเล่าความจริงให้ฟังว่าเขาไม่ใช่แฟนดิน แต่มันไม่ใช่เวลาที่จะทำอย่างนั้น
เื่การตามหาตัวมณีดินจึงกลายเป็ข้ออ้างที่ทำให้อินทรเพชรได้พบหน้าฟ้าใสเกือบทุกวัน ใจนึงก็อยากขอบคุณเพื่อน แต่อีกใจนึงก็ยังคงเป็ห่วงเพื่อนสนิทอยู่เหมือนกัน ว่าจะเป็ตายร้ายดียังไงบ้าง
**********************************************
แต่ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรก นอกจากที่ฟ้าใสต้องเผชิญกับเื่ที่พี่สาวหายตัวไปแล้ว เธอก็ยังต้องพบกับข่าวร้าย เธออ่านหนังสือพิมพ์ พบข่าวพาดหัวใหญ่ “
หญิงสาวถูกฆาตกรรมอำพรางศพ ใบหน้าถูกกรีดจนเละ
” และรูปถ่ายตัวจริงก็คือรูปของพิณธิกา เพื่อนสนิทของเธอเอง
ทำให้ฟ้าใสรู้สึกช็อกจากการจากไปของเพื่อนสนิท เธอเลยรีบติดต่อแคทตี้ทันที
“แคทตี้! เธออ่านข่าวแล้วหรือยัง” ฟ้าใสกล่าวน้ำเสียงสะอึกสะอื้นเพราะเสียใจที่เพื่อนจากไป
“อื้อ อ่านแล้ว เพิ่งเห็นกันอยู่หลัดๆ แท้ๆ ไม่น่าเลย” แคทตี้กล่าว
“เธอว่าใครเป็คนฆ่าพิณน่ะ” ฟ้าใสกล่าว
“ฉันเคยเห็นพิณธิกาไปกับธนาศ ผู้ชายขี้หลีคนนั้นบ่อยๆ” แคทตี้เล่า
“เธอสงสัยว่าเขาเป็ฆาตกรงั้นหรอ” ฟ้าใสกล่าว
“ก็แค่สงสัยน่ะ แต่ไม่มีหลักฐานนี่สิ” แคทตี้กล่าว
“งั้นพวกเราแอบสืบกันมั้ย จะได้คืนความเป็ธรรมให้พิณด้วย” ฟ้าใสชวน
“ิญญาตำรวจพี่เธอเขาสิงหรือไงยะ พวกเราเป็แค่คนธรรมดานะอย่าลืมสิ” แคทตี้กล่าว
“อย่าพูดอย่างนั้นสิ ยิ่งตอนนี้ยังไม่เจอตัวพี่ดินเลยน่ะ” ฟ้าใสกล่าวอย่างกังวล
“เอ้อ ขอโทษๆ ฉันก็หลุดปากไปอย่างนั้นเอง อย่าคิดมากล่ะ” แคทตี้กล่าว
“งั้นเื่สืบหาตัวคนร้ายเอาไว้ก่อน พวกเราเตรียมตัวไปงานศพพิณกันเถอะ” ฟ้าใสรีบเปลี่ยนเื่
“เดี๋ยวฉันไปรับเธอเองย่ะ” แคทตี้กล่าว
**********************************************
ณ ศาลาวัดแห่งหนึ่ง
ฟ้าใสและแคทตี้นั่งฟังสวดอภิธรรม สักพักก็เห็นธนาศมาร่วมงานศพด้วย ทำให้สองสาวใอย่างมากที่เห็นเขาทำทีท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกทั้งยังเข้าไปเคารพศพอย่างหน้าตาเฉยเสียอีก
หลังพิธีสวดศพ แคทตี้เลยรีบพาฟ้าใสกลับบ้าน ระหว่างที่นั่งรถมาด้วยกันนั้น แคทตี้เลยรีบบอกแผน
“พวกเราต้องรีบหาทางเข้าใกล้ธนาศ เพื่อที่จะได้สืบว่าเขาเป็ฆาตกรหรือเปล่าด้วย” แคทตี้กล่าว
“แล้วทำยังไงถึงจะได้เข้าใกล้เขาได้ล่ะ” ฟ้าใสสงสัย
“ธนาศชอบเที่ยวผับบ่อยๆ มีทางเดียวเธอต้องไปร่วมนั่งดื่มกับเขาด้วย” แคทตี้กล่าว
“แต่ฉันดื่มเหล้าไม่เป็นะ” ฟ้าใสไม่เคยดื่มเหล้า
“ทำไงดีล่ะ ธนาศก็ไม่ได้ชอบกะเทยอย่างฉันเสียด้วย จะไปจ้างใครเขาก็กลัวนายธนาศทั้งนั้นแหละ ถ้าเราไปบอกวัตถุประสงค์ และเล่าให้เขาฟังว่าธนาศอาจเป็ฆาตกรต่อเนื่อง ยิ่งไม่มีใครรับจ้างทำให้หรอก” แคทตี้กล่าวอย่างกังวล
“เอาอย่างนี้มั้ย ฉันจะลองซ้อมดื่มเหล้ากับเธอพรุ่งนี้” ฟ้าใสเสนอทันที
“อย่างนั้นก็ได้ ลองดูก่อนนะเพื่อน” แคทตี้กล่าว
หลังจากพิธีเผาศพของพิณธิกาเสร็จเรียบร้อย
เพื่อนสาวทั้งคู่ก็รีบดำเนินการตามแผน แคทตี้ขับรถไปรับฟ้าใสเพื่อไปผับแห่งหนึ่ง แคทตี้ตั้งใจจะฝึกให้ฟ้าใสดื่มเหล้าให้เป็ เพื่อเป็เหยื่อล่อให้ธนาศดำเนินการอีกและจะได้รีบจับกุมตัวธนาศให้มารับผิด พิณธิกาจะได้นอนตายตาหลับเสียที