“รุ่นพี่คะ”
อยู่ดีๆ ไอยูก็เรียกเขา
“หือ?”
ซีขานตอบในลำคอ
“รุ่นพี่....ชอบ....”
ไอยูถามอย่างกล้าๆ กลัว ๆ
“อ้าว!!มาอยู่นี่เอง พี่หาแทบแย่”
ไบร์ทเข้ามาขัดก่อนที่ไอยูจะพูดจบ
“มาทำอะไรอยู่ตรงนี้?”
ไบร์ทถามไอยู
โดยทำเป็มองไม่เห็น
คนที่นอนอยู่ข้างๆ เธอ
“มานอนดูดาวน่ะค่ะ”
ไอยูตอบและรู้สึกโล่งใจ
ที่ไม่ได้ถามซีให้จบประโยค
“พี่นอนดูด้วยคนสิ”
ไบร์ทนั่งลงอีกฝั่งข้างๆ ไอยู
และเอนตัวลงนอน
“มันสวยมากเลยเนอะ”
ไบร์ทชวนคุย
“ค่ะ สวยมาก”
ไอยูตอบพลางมองท้องฟ้า
“แต่ไอยูสวยกว่านะ”
ไบร์ทหันไปมองไอยูด้วยรอยยิ้ม
“ฮึ!!”
เสียงหลุดหัวเราะในลำคอของชายอีกคน
ที่นอนอยู่ข้างๆ เธอ
ทำให้ไอยูเริ่มจะทำตัวไม่ถูก
เธอได้แต่มองท้องฟ้าต่อไป
แล้วปล่อยให้ความเงียบละลายบรรยากาศ
“พรุ่งนี้ตอนเช้า
เราจะไปเก็บใบชากันตื่นเช้าหน่อยนะ”
ไบร์ทเปลี่ยนเื่
“เก็บใบชาเหรอคะ?”
ไอยูถาม
“อื้อ แล้วเราจะกลับกัน
หลังจากมื้อเที่ยง”
ไบร์ทพูดต่อ
“มันจะจบลงแล้วสินะคะ”
ไอยูพึมพำ
“หลังจากนี้...เราก็จะเจอกันน้อยลงสินะ”
ไบร์ทพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
“แต่เราก็ยังเรียนอยู่ในมหาลัยเดียวกันนะคะ”
ไอยูแย้ง
เพราะเธอไม่ค่อยชอบการรับน้องเท่าไหร่
การจบเร็วก็ถือว่าเป็เื่ที่ดีสำหรับเธอ
“นั่นสินะ เรายังเจอกันได้ตลอด”
ไบร์ทพึมพำ
“ครบ 5 นาทีแล้ว”
ซีเตือนพลางลุกขึ้นนั่ง
“ค่ะ”
ไอยูตอบพลางลุกขึ้นตาม
ไบร์ทมองพวกเขาอย่างไม่เข้าใจ
เกิดอะไรขึ้น?
อะไรคือ5 นาที?
ทำไมทั้งสองถึงลุกขึ้น?
เขารู้สึกเหมือนว่าซีเป็ผู้ปกครองของไอยู
และเขาไม่ได้แค่รู้สึกแบบนี้แค่วันนี้
แต่รู้สึกแบบนี้มาสักพักแล้ว
ถึงคนอื่นๆ จะทำตามทุกคำที่ซีพูดเหมือนกัน
แต่เขารู้สึกแตกต่างออกไปเมื่อเป็ไอยู
ไอยูมักจะทำตามที่ซีพูดตลอด
และดูเหมือนว่า
พวกเขาจะสนิทกันพอสมควรด้วย
“อะไรคือ 5 นาทีเหรอ?”
ไบร์ทถามพร้อมกับลุกขึ้นนั่งเช่นกัน
“อ๋อ คือเราจะแยกย้ายกันไปนอน
หลังจาก5นาทีแล้วน่ะค่ะ”
ไอยูอธิบาย
“อ๋อ แล้วทำไมต้อง 5นาที”
ไบร์ทถามต่อ
“เอ่อ....”
ไอยูหันไปมองหน้าซีเพื่อขอความช่วยเหลือ
“..........”
ซียักไหล่อย่างไม่ใส่ใจและลุกขึ้นยืน
เขายื่นมือให้ไอยูอย่างเคยชิน
“คือน้ำค้างมันลงแล้วน่ะค่ะ ก็เลย....”
ไอยูหันไปอธิบายต่อ
พลางเอื้อมมือไปจับมือซี
แล้วลุกขึ้นอย่างเคยชิน
“อ๋อ”
ไบร์ทมองภาพที่ทั้งสองจับมือกัน
ด้วยสายตานิ่งเฉย
“พี่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ”
ไบร์ทพึมพำพลางลุกขึ้นตาม
“ไปนั่งอุ่นร่างกายที่กองไฟสักพักไหม?
จะได้นอนหลับสบาย
เพราะบนนี้มันค่อนข้างหนาว”
ไบร์ทชวนไอยู
“เป็ความคิดที่ดีเลยค่ะ”
ไอยูตอบ
“ไปกัน”
ไบร์ทโอบไหล่ไอยูและพาเดินไปด้วยกัน
ก่อนจะหันไปมองซีแล้วกระตุกยิ้ม
“ไปด้วยกันสิ”
ไบร์ทชวนซี
“เหอะ”
ซีกลอกตา
“เอาแบบนั้นก็ได้”
ซีพึมพำและรู้สึกสนุกขึ้นมาทันที
9K
