ใต้หล้าโกลาหล (นิยายแปล)

    ตอนที่ 19 รางวัลนำจับ (3)

    ตอนที่ 19 รางวัลนำจับ (3)

            “ฉูฉู่ เจ้าจดจำไว้ให้ดี ข้า...ข้าคือหลานชายของเซี่ยงเยี่ยนแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉู่! หากข้าถึงแก่ความตาย เจ้าจงไปยังไคว่จี...แจ้งแก่ท่านอาของข้าเซี่ยงเหลียง...”

            ยังพูดไม่ทันจบ มือของเซี่ยงอวี่ที่จับฉูฉู่ไว้พลันสั่นเทา ก่อนจะล้มลงบนเตียง หมดสติไปไม่รับรู้เรื่องราว

            หมอหลวงทั้งหลายได้ยินเสียงก็ตรงเข้ามาตรวจชีพจรให้เซี่ยงอวี่อย่างละเอียด ทว่าล้วนโคลงศีรษะอย่างพร้อมเพรียงกัน “แม่นางฉูฉู่ ขอท่านโปรดระงับความเศร้าโศก แม่ทัพเซี่ยงเกรงว่าจะยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว...”

            ทันทีที่อวี๋ฉูฉู่ฟังถ้อยคำของพวกหมอหลวง ในสมองพลันขาวโพลน “ท่านหมอหลวง ฉูฉู่ขอร้องท่านแล้ว ท่านจะต้องรักษาเขาหายได้แน่นอน...”

            ขณะที่พูด จู่ๆ นางก็คุกเข่าลง ร้อนใจจนน้ำตาไหลนองเต็มหน้า เห็นแล้วชวนให้คนปวดใจสงสาร

            “แม่นาง พวกข้าได้รับคำสั่งจากองค์หญิงสวิน แล้วจะกล้ารักษาแบบขอไปทีได้อย่างไร แต่บัดนี้ทั้งยาและเข็มหินล้วนไม่เป็นผล พวกข้าเองก็อับจนหนทางแล้วจริงๆ...” เห็นฉูฉู่มีท่าทางเช่นนี้ หมอหลวงเองก็อดสงสารไม่ได้ ทว่าจนใจเป็นอย่างยิ่ง

            “นำเทียบยานี้ไปลองดู!”

            สิ้นเสียงหมอหลวง นอกประตูก็มีเสียงสตรีดังมา

            ผู้คนในห้องพากันมองตามต้นเสียง เห็นเพียงจ้าวเสวี่ยสวินกับฉางซานอ๋องสวมผ้าคลุมหน้าเดินตามกันเข้ามาข้างใน

            หมอหลวงเห็นจ้าวเสวี่ยสวินก็ตั้งท่าจะคำนับแสดงความเคารพ เสวี่ยสวินกลับยกมือห้ามไว้ “ไม่ต้องมากพิธี ท่านหมอทั้งหลายรีบไปเคี่ยวยาเถอะ!”

            ชีวิตมนุษย์สำคัญดุจฟ้า หมอหลวงเองก็ไม่กล้าชักช้า รับใบเทียบยาเดินไปข้างนอกทันที คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงสวินจะสามารถนำสูตรยารักษากลับมาได้เวลานี้ ในที่สุดราษฎรแคว้นจ้าวก็นับว่ามีความหวังแล้ว!

            จ้าวเสวี่ยสวินเห็นเซี่ยงอวี่หมดสติไป ความคิดถึงและกังวลใจตลอดช่วงเวลาหลายวันที่ผ่าน ในที่สุดเวลานี้ก็พลันเปลี่ยนเป็นน้ำตาไหลทะลักออกมาปานเขื่อนแตก!

            นางถึงขั้นทิ้งความสุขุมเยือกเย็นฉลาดเฉลียวในยามปกติไว้หลังสมอง เดินขึ้นข้างหน้าไปจับมือเซี่ยงอวี่ไว้ พูดด้วยเสียงสะอื้น “พี่ใหญ่เซี่ยง ข้าเองสวินเอ๋อร์ ตอนนี้ข้ากลับมาแล้ว!”

            พูดจบก็ยังคงเห็นเขาแน่นิ่งไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง หัวใจเสวี่ยสวินพลันตระหนกลนลาน “รับปากกันไว้แล้วว่าจะรอสวินเอ๋อร์ ท่านห้ามผิดสัญญา...”

            อวี๋ฉูฉู่ที่อยู่ข้างๆ เห็นท่าทางเช่นนี้ขององค์หญิงสวินก็มีน้ำใจช่วยดึงนางลุกขึ้น แต่ไม่รู้ว่าควรเอ่ยปลอบใจอย่างไรดี ทำได้เพียงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังจางเทียนหยาง

            อีกฝ่ายเพียงขมวดคิ้วมองจ้าวเสวี่ยสวิน ไม่รู้กำลังขบคิดสิ่งใดอยู่

            ชั่วเวลาเดียว ภายในห้องก็เหลือเพียงเสียงร้องไห้สะอื้นและถ้อยคำกระซิบแผ่วเบา

            …

            ไม่นานหมอหลวงก็ยกยาน้ำที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จใหม่ๆ เข้ามา เสวี่ยสวินรีบก้าวขึ้นข้างหน้า หลังรับมาป้อนให้เซี่ยงอวี่ด้วยตัวเองจึงค่อยสงบใจลงได้เล็กน้อย

            หมอหลวงหลายคนหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาตรวจชีพจร พร้อมจดบันทึกสภาพชีพจร หลังผ่านการหารือวินิจฉัยกันหลายรอบ ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่าเทียบยาสูตรนี้สามารถควบคุมกาฬโรคได้จริง!

            จางเทียนหยางจึงสั่งให้สำนักแพทย์หลวงคัดลอกเทียบยาสูตรนี้ขึ้นหลายฉบับ แล้วนำไปแจกจ่ายยังเขตกักกันโรคตามเมืองต่างๆ ทันที นอกจากนี้ยังจัดแบ่งหมอหลวงและทหารในเขตกักกันออกเป็นหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มกระจายกันรับผิดชอบลำเลียงยารักษาโรคไปให้ชาวบ้านตามเขตพื้นที่แตกต่างกัน ทั้งยังส่งสารด่วนไปยังส่วนต่างๆ ทั่วแคว้นจ้าว

            นอกจากนั้นยังสั่งการทหารในท้องที่และหมอประจำเมืองแต่ละแห่งให้แจกจ่ายเครื่องยาสมุนไพรตามวิธีการนี้แก่ราษฎรอย่างเข้มงวด ทางหนึ่งก็ไม่ลืมมอบหมายให้อาซิ่นที่เพิ่งหนีรอดกลับมาเมื่อสองวันก่อน เร่งม้าเร็วส่งเทียบยาไปยังวังจ้าว

            ตั้งแต่ตอนอยู่ในแคว้นฉิน จางเทียนหยางก็ให้องครักษ์ผู้ติดตามนำเทียบยากระจายไปยังพื้นที่ต่างๆ ของแคว้นจ้าวแล้ว ประกอบกับเวลานี้ยังเพิ่มมาตรการแบ่งกลุ่มแจกจ่ายตามเขตเป็นสัดส่วน ไม่นานแคว้นจ้าวก็สามารถควบคุมสถานการณ์โรคระบาดได้ เซี่ยงอวี่เองก็อาการดีขึ้นเรื่อยๆ

            ในเวลาเดียวกัน จางเทียนหยางยังนำหมอหลวงกลุ่มหนึ่งศึกษาวิเคราะห์เทียบยาสูตรนี้ เพื่อหาวิธีป้องกันกาฬโรคระบาด หลังค้นคว้าหารืออย่างละเอียดรอบคอบสองสามวันก็ได้ผลลัพธ์เป็นวิธีการออกมา

            จางเทียนหยางไม่ชักช้าให้เสียการ จัดคนไปเผยแพร่วิธีป้องกันกาฬโรคตามที่ต่างๆ รวมถึงวังจ้าวอ๋อง

            จางเทียนหยางทางด้านนี้รีบจัดการควบคุมและป้องกันโรคระบาด เสวี่ยสวินเองก็ไม่ลืมใช้ฐานะองค์หญิงออกเยี่ยมราษฎรตามโรงหมอและเขตกักกันโรคต่างๆ แจกจ่ายยารักษาและอาหารให้ทุกคนด้วยตนเอง

            

            ช่วงเวลาเดียวชื่อเสียงและรูปโฉมอันงดงาม กอปรกับจิตใจเปี่ยมเมตตาขององค์หญิงสวิน ตลอดจนความสามารถอันเก่งกาจของฉางซานอ๋องจางเทียนหยางก็เล่าลือแพร่กระจายไปในหมู่ชาวบ้าน ได้ใจราษฎรจำนวนไม่น้อย!

    คล้ายกับเรื่องใต้หล้าโกลาหล (นิยายแปล) ที่คุณอ่าน