ยัยหมอจอมดุ กับ คนไข้ขี้ดื้อ

รุ่งเช้าหมอฮารีบเก็บของใส่กรเป๋า เขียนลงกระดาษแผ่นหนึ่งติดหน้าห้องของตัวเองว่า

ลูกขอโทษนะคะ  ไปเมืองนอกสักพักดีขึ้นจะกลับมา จากนั้นตรงไปเขียนใบลาออก ย้ายของ ฝากส่งกลับบ้าน แล้วตรงไปยังสนามบินและออกเดินทาง  ในขณะนั้น ยอนอ๊ก ก็ถูกพ่อแม่ว่าอยู่ในบ้าน จนทำให้ยอนอ๊กต้องกลับมาบ้าน พ่อแม่หมอฮวายื่นกระดาษมาให้ยอนอ๊กดู ยอนอ๊กไปตามหาที่สนามบินแต่ไม่ทัน ยอนอ๊กจึงกลับมา หลังจากที่ยอนอ๊กและหมอฮวาจากกัน หมอฮาก็ไปเรียนต่างประเทศ และยอนอ๊กเองก็ดำเนินตำแหน่งประธาน ซึ่งมีข่าวซุกซิกมากมายยิ่งทำให้ยอนอ๊กคิดถึงและส่งคนไปตามหาหมอฮวาเงียบๆ ผ่านไปหลายปีก็ไม่ได้ข่าวคราว

ทางพ่อแม่เองหมอฮวาก็ไม่ได้ส่งขาวมา

ระหว่างที่หมอฮวาไม่อยู่ยอนอ๊กก็ทำหน้าที่ลูกเขย แม้พ่อกับแม่จะไม่ยอมรับไม่ชอบก็ตาม ผ่านไปใกล้ 1 ปี พ่อแม่หมอฮวาก็เริ่มพูดคุยดีดีกับยอนอ๊กเริ่มชอบยอนอ๊กขึ้นมาบ้าง 1 ปีผ่านไป หมอฮวาเรียนจบ ก็กลับมาในปีใหม่ พร้อมของขวัญมาฝาก และในขณะนั้น ยอนอ๊กก็มาร่วมฉลองปีใหม่กับพ่อแม่หมอฮวา ทันใดที่มาถึง หมอฮวาก็น้ำตาไหล

ที่เห็นยอนอ๊ก พ่อและแม่กำลังนั่งพูดคุยหัวเราะกัน ยอนอ๊กที่กำลังจะเข้าบ้าน หันมาเจอหมอฮวา จึงพูดขึ้นมาว่า  หายไปไหนมาไม่ส่งข่าวมา 2 ปีแล้ว รู้ไหมทุกคนเป็๞ห่วง

หมอฮวาจึงตะคอกใส่ เพราะคุณนี่แหละ ตอนนี้ฉันก็กลับมาแล้วไง แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ ก็ที่นี่บ้านภรรยาผมผมในฐานะลูกเขยก็มาอยู่ผิดตรงไหน  หมอฮวากับยอนอ๊กทะเลาะกัน จนพ่อแม่ต้องมาห้าม และแม่พูดขึ้นมาว่า  ดีแล้ว กลับมาฉลองปีใหม่ด้วยกัน

กลับมาดีแล้ว ฉลองอย่างมีความสุขเถอะ อย่าทะเลาะกันเลย ในค่ำคืนวันสิ้นปี ทุกคนต่างฉลองปีใหม่ กันอย่างมีความสุข