เกิดใหม่ทั้งทีดันมีเพื่อนเป็นพี่ซะงั้น

บทนำ “ฮัลโลว่าไงแก”เสียงใสของหญิงสาวที่นอนคลุมโปงอยู่บนเตียงดังขึ้นหลังจากที่เจ้าตัวเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วว่าใครกันที่โทรมาปลุกเธอในเวลานี้ เมื่อเห็นว่าเป็นเพื่อนรักของเธอจึงกดรับทันที“นี่แกทำอะไรอยู่เนี่ยทำไมเสียงเหมือนคนพึ่งตื่นนอนเลย”เสียงปลายสายดังขึ้นหลังจากที่หญิงสาวพูดจบ“ก็ใช่นะสิฉันพึ่งตื่นตอนแกโทรมาเนี่ยล่ะ”เสียงหญิงสาวงัวเงียตอบกับปลายสายไปโดยที่ตายังไม่ลืมขึ้นเสียด้วยซ้ำ“เฮ้อ! นี่พึ่งหกโมงเองนะทำไมแกนอนเร็วจัง”เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจเพราะปกติเพื่อนรักของเธอคนนี้นั้นไม่น่าจะนอนตั้งแต่หัวค่ำขนาดนี้“ฉันพึ่งได้นอนตอนสี่โมงเมื่อกี้นี่เอง มั่วแต่ทำงานจนลืมดูเวลาดีหน่อยที่พ่อกับแม่เรียกไปกินข้าวไม่งั้นฉันคงไม่ได้กินจนกว่าจะทำงานเสร็จอ่ะ”เสียงหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับที่เจ้าตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงดีๆเพราะดูถ้าเธอคงจะไม่ได้นอนต่อแล้วล่ะ“อ่อ! แล้วนี้แกจะนอนต่อไหม”“ไม่แล้วล่ะ แล้วนี่แกโทรมามีอะไรรึป่าว”“ฉันว่าจะชวนแกไปกินหมูกะทะเป็นเพื่อนหน่อยอ่ะ”“อ่อ ได้สิ”“โอเค งั้นอีกครึ่งชั่วโมงเดี๋ยวฉันไปรับแกที่บ้านนะแต่งตัวรอเลย”“ได้เดี๋ยวจะอาบน้ำแต่งตัวรอ”“บาย”“บาย”‘หม่อนไหม’ หรือ ‘วรัทยา คงคา’ เป็นชื่อของหญิงสาวเจ้าของห้อง เธอเป็นคนที่มีรูปร่างอ้วนแต่มีผิวที่ขาวเหมือนคนไม่เคยออกไปเจอแดดกับเขาเลยซึ่งความจริงแล้วก็ใช่เพราะน้อยมากที่เจ้าตัวจะออกจากบ้านไปพบประผู้คน หม่อนไหมมีอาชีพเป็นนักเขียนอิสระ เธอมักจะเขียนนิยายออกขายบนโลกออนไลน์เป็นงานประจำของเธอ บ้านหลังนี้เธออาศัยอยู่กับพ่อและแม่ส่วนพี่สาวของเธอนั้นอยู่กับครอบครัวในบ้านอีกหลังที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังนี้มากนัก หลังจากที่หม่อนไหมวางสายจากเพื่อนรักของเธอแล้วหญิงสาวก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูและเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที ใช้เวลาไม่นานหญิงสาวก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เมื่อเช็คตัวเองในกระจกแล้วเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยหม่อนไหมก็หยิบกระเป๋าและเดินลงบันไดมาที่ชั้นล่างของบ้านเพื่อบอกกล่าวพ่อกับแม่ของเธอก่อนที่จะออกไปข้างนอกกับเพื่อนพวกท่านจะได้ไม่เป็นห่วงมากนัก“พ่อค่ะ แม่ค่ะ วันนี้ไหมออกไปกินหมูกะทะกับเบลนะคะอาจจะกลับดึกหน่อยพ่อกับไม่ต้องรอนะคะนอนก่อนเลยนะคะไหมหยิบกุญแจไปด้วย”เสียงหม่อนไหมดังขึ้นหลังจากที่เจ้าตัวลงมาถึงชั้นล่างแล้ว“อืม แล้วจะไปยังไงล่ะ หนูเบลจะมารับหรือว่าเราจะเอารถไป”เสียงพ่อของเธอดังขึ้นจากโซฟาในห้องนั่งเล่น“เบลจะมารับค่ะ”หม่อนไหมเอ่ยตอบผู้เป็นพ่อพร้อมกับเดินไปหาท่านที่ห้องนั่งเล่นเพื่อรอเวลาที่เพื่อนเธอจะมารับ“อย่ากับดึกนักล่ะ”เสียงแม่ของเธอดังขึ้นจากห้องครัวที่อยู่ตรงข้ามกับห้องรับแขก“ค่ะ”หลังจากที่หม่อนไหมบอกกล่าวพ่อกับแม่เสร็จแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นในระหว่างที่รอเพื่อนเวลาผ่านไปไม่นานเพื่อนเธอก็ขับรถมาจอดหน้าบ้านแล้ว“เบลมาแล้วงั้นหนูไปก่อนนะคะ”“ขับรถกันดีๆล่ะ”เสียงแม่ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับที่เจ้าตัวเดินถือจานผลไม้เข้ามาในห้อง“รับทราบค่ะ” หม่อนไหมพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มพร้อมกับทำมือเหมือนเวลาทหารรับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาการไม่มีผิดเพี้ยงเพื่อหยอกล้อแม่ของเธอ“เรานี่นะจริงๆเลย รีบๆไปได้แล้วเดี๋ยวหนูเบลเขารอนานและก็อย่าลืมที่แม่บอกล่ะอย่าพากันกลับบ้านดึกนักล่ะ”เสียงแม่ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อเตือนลูกสาวของตน“ค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะคะจุ๊บๆ”เธอเอ่ยตอบรับคำของแม่เธอพร้อมกับเดินไปหอมแก้มพ่อกับแม่ของเธอก่อนออกจากบ้าน หม่อนไหมที่ใส่รองเท้าและเดินออกมาถึงหน้าประตูบ้านแล้วก็พบกับเพื่อนรักของเธอนั่งรออยู่‘เบลลี่’ หรือ ‘อครพล ดาวนิล’ เพื่อนสมัยมัธยมของเธอและยังเป็นเพื่อนเพียงไม่กี่คนที่เธอสนิทด้วย เบลลี่เป็นสาวประเภทสองที่ผ่านการทำศัลยกรรมต่าง ๆจนเป็นกลายเป็นผู้หญิงเรียบร้อยแล้วขาดก็แต่มดลูกเท่านั้นล่ะที่ยังไม่มี “ไงแก รอนานไหม”เสียงหม่อนไหมดังขึ้นทักทายเพื่อนรักที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจเธอ“ออกมาซักทีนะแก ฉันรอแกนานมากกกกก”เสียงเบลเอ่ยลากเสียงยาวจนเกินจริง“อยากมากเวอร์น่าแก่ ได้ข่าวว่าแกพึ่งขับมาถึงหน้าบ้านฉันยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ แล้วนี้สรุปแกคิดยังว่าจะกินร้านไหน”หม่อนไหมเอ่ยถามขึ้นก่อนที่เพื่อนของเธอจะลงจากรถมอเตอร์ไซค์เพื่อให้เธอไปนั่งแทนที่ในตำแหน่งคนขับแทน“เอาเป็นร้านเฮียหมูละกัน”“โอเค งั้นก็ขึ้นรถ”หลังจากที่เราสองคนตกลงกันได้แล้วว่าจะไปกินร้านไหน หม่อนไหมก็ขับรถออกมาจากบ้านเพื่อมุ่งหน้าเข้าตัวจังหวัดเพราะหมู่บ้านของพวกเธออยู่นอกเมืองค่อนข้างไกลอยู่เหมือนกันแต่ไม่ไกลมากนัก เรียกว่าหมู่บ้านของเธออยู่ตรงกลางระหว่างตัวจังหวัดกับตัวอำเภอที่เธออาศัยอยู่เลยล่ะ“แกฉันมีเรื่องจะเมาท์”เสียงของเบลดังขึ้นจากข้างหลัง“เรื่องอะไรอ่ะ”“ก็เรื่องพี่วิน กิ๊กของฉันไงล่ะ”“มีอะไรรึป่าว”“ก็พี่วินเขาจะมาหาฉันที่นี่นะสิ”“ห่ะ เร็วขนาดนั้นเลยนี่แกคุยกับเขามานานแค่ไหนแล้วเนี่ย”หม่อนไหมเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจเพราะคนที่ชื่อวินอะไรเนี่ยเธอพึ่งเคยได้ยินชื่อเมื่อไม่นานมานี้นิ “ก็ประมาณสองอาทิตย์อ่ะแก”“อะไรนะสองอาทิตย์! นี่แกพึ่งคุยกับเขาได้สองอาทิตย์แกก็ให้เขามาหาแล้วหรอว่ะ เร็วไปไหม”“เออน่า ไม่เร็วไปหรอกน่าฉันว่ากำลังดีเลย”“งั้นก็แล้วแต่แกล่ะกัน ดูและตัวเองด้วย”“โอเคค่ะ”หลังจากที่เบลตอบรับคำของหม่อนไหมจบก็ไม่มีีเสียงการสนทนาอะไรอีกทำให้้หญิงสาวหันมาสนใจถนนด้านหน้าแทนเพราะอีกไม่กี่กิโลก็จะถึงทางเลี้ยวเข้าถนนใหญ่แล้วตู้ม!!!อึก เจ็บ!! แต่ก่อนที่หญิงสาวจะเลี้ยวเข้าถนนใหญ่นั้นก็มีรถบรรทุกพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเธอด้วยความเร็วและพุ่งชนเข้ากับมอเตอร์ไซค์ที่เธอขับมาอย่างจัง แล้วสติของเธอก็ดับวูบไปไม่รับรู้อะไรอีกเลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข้ามเวลามาเป็นน้องเพื่อน : บทนำ

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่ทั้งทีดันมีเพื่อนเป็นพี่ซะงั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ข้ามเวลามาเป็นน้องเพื่อน : บทนำ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้