"ที่นี่มันร้อนจังเลยนะ กว่าจะเดินทางมาถึงก็ลำบาก ฉันคิดถูกไหมเนี้ยที่เลือกโรงเรียนนี้"
พิม สาวนักศึกษาผมยาวสวย รูปร่างดี หุ่นนางแบบที่มีส่วนสูง 165 ซม. ผิวขาวอมชมพู หน้าอกไซส์ 36 เอว 24 เธอนั้นเป็ลูกครึ่งจีนทำให้มีใบหน้าและผิวพรรณที่ดีไปทางอีกฝั่ง หน้าตาของเธอคล้ายกับนักร้องไอดอลคนนึงมากจนนึกว่าแฝดกัน ซึ่งด้วยใบหน้าสวยน่ารักนี้ ทำให้เธอได้รับการคัดเลือกเป็ดาวคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทางภาคเหนือ
ตอนนี้เธอศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 ซึ่งใกล้จะเรียนจบแล้ว เหลือแค่ฝึกสอนเพียงเท่านั้น ซึ่งเธอได้เหลือมาที่โรงเรียนชนบทที่ห่างไกลความเจริญเพียงคนเดียว เพราะ้าใช้ศักยภาพของเธออย่างเต็มที่กับเด็กๆ ที่ห่างไกล แต่เพียงในคณะคนอื่นๆ นั้นได้เลือกโรงเรียนที่ดูสะดวกสบายกว่า จึงมีแค่เธอเพียงคนเดียวที่มาที่นี่
"เห้อ กว่าจะถึง เดินมาตั้งนาน"
เธอปาดเหงื่อตัวเอง และถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะรถโดยสารที่เธอนั่งมาไม่ได้เข้ามาส่งถึงโรงเรียนจอดแค่ถนนหลักเท่านั้น จึงต้องเดินเข้ามาไกลเพราะโรงเรียนอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ล้อมไปด้วยป่า
ถ้าเธอเลือกที่จะไปเป็ไอดอล ตอนนี้คงจะสบายแล้ว รูปร่างหน้าตาน่ารักแบบเธอจะต้องดังแน่นอน แต่เธอเลือกที่จะลำบากโดยเป็ครูชนบทก่อนที่จะตั้งเป้าไว้ว่าเรียนจบจะไปเป็ไอดอล เพราะมีหลายสังกัดได้ติดต่อมา
ตอนนี้เธอเดินเข้าโรงเรียนที่มีเพียงแค่ 2 อาคาร อาคารละ 5 ห้องเท่านั้น เธอเดินไปห้องครูใหญ่เพื่อเข้าพบ
"ก๊อกๆ"
"อ่าว มาถึงแล้วหรอคะ ไวจังเลย"
ผู้หญิงท่าทางใจดี อายุประมาณ50+กล่าวทักทายฉัน
"ค่า สวัสดีค่ะ หนูชื่อพิมนะคะจะมาฝึกสอนที่นี่ค่ะ"
"ครูพิมหน้าตาน่ารักจังเลย เด็กๆ ที่นี่คงชอบครูแน่ๆ"
ฉันได้ทักทายพร้อมกับคุยเื่ข้อมูลอะไรนิดหน่อย พบว่าโรงเรียนนี้ครูใหญ่ต้องทำหน้าที่ทุกอย่าง ทั้งสอน งานเอกสาร ทำกับข้าว แต่ทำกับข้าวจะมีป้าๆ ในหมู่บ้านมาช่วย รวมทั้งทำความสะอาด ส่วนฉันทำหน้าที่สอน เอกสารนิดหน่อย รวมถึงต้องเป็เหมือนแม่ของเด็กๆ เพราะเด็กที่นี่พ่อแม่ออกไปทำงาน นานๆ ทีจะกลับมาหา
ทั้งโรงเรียนนี่มีเด็กไม่ถึง20คน ฉันต้องสอนรวมๆ กัน ส่วนใหญ่มีแต่พม่าที่มาเรียน
วันนี้ฉันต้องจัดการเื่ที่อยู่ก่อน บ้านพักครูที่ฉันได้นั่น ค่อนข้างเก่ามี2ชั้น เป็ปูนทั้งหลัง แต่ค่อนข้างเก่าและเล็ก ชั้นล่างมีใต้ถุนไว้จอดรถ ส่วนชั้นบนเป็ที่อยู่จริงๆ ฉันจะต้องจัดการทำความสะอาดให้เสร็จวันนี้จะได้พร้อมสอนในวันถัดไป
.
.
.
"เย่ เสร็จสักที ถ้าไม่ได้ป้าช่วย หนูก็ไม่รู้จะจัดห้องเสร็จไหมวันนี้ ขอบคุณมากนะคะ"
ฉันกล่าวขอบคุณป้าที่ปกติเป็คนช่วยทำอาหารให้โรงเรียน ซึ่งตอนนี้มาช่วยฉันเก็บกวาด
"ไม่เป็ไรหรอกจ้ะ ครูพิมนี่น่ารักจังเลยนะ หุ่นก็ดี แบบนี้มีแฟนไม่หวงหรอ มาสอนตั้งไกล"
"หนูยังไม่เคยมีแฟนเลยค่ะป้า5555"
"แหม ครูสวยๆ แบบนี้เด็กผช.มันคงชอบ แต่เด็กพวกนี้ซนหน่อยนะครู มันไม่รู้ว่าต้องเรียนไปทำไม"
หลังจากที่ป้าไป ฉันก็นอนพักยาวเลยเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน
.
.
.
เช้านี้เป็วันที่ฉันต้องสอนเป็วันแรก ต้องใส่ชุดนักศึกษาไปสอน แต่ฉันไม่ได้เอากระโปรงที่ถูกระเบียบไปด้วย มีแค่ทรงเอโชว์ต้นขา ฉันนอนไม่เต็มอิ่มเท่าไรเพราะตื่นเต้นถึงแม้จะเหนื่อยจากการเดินทาง
เวลา8.30 ได้เวลาสอนคาบแรก เด็กๆ ที่นี่จะต้องเรียนรวมกัน ฉันจะได้เจอเด็กๆ เป็ครั้งแรกแล้ว
ตึก..ตึก..ตึก.. เสียงส้นเท้ากระทบกับพื้น ห้องเรียนที่มีเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวค่อยๆเบาลง คงเพราะได้ยินเสียงครูคนใหม่กำลังเดินมา
ฉันเดินเข้าห้องเรียน และมองรอบๆ ห้อง เด็กนักเรียนในห้องนี้ดูจากหน้าตาคงเป็เด็กพม่าจริงๆ ด้วย มีประมาณ13-15คนเอง
"สวัสดีครับ/ค่ะ คุณครู"
"สวัสดีค่ะนักเรียน วันนี้ครูจะมาสอนที่นี้ั้แ่วันนี้ไปนะคะ ครูชื่อพิม อยากรู้จักเด็กๆ มากเลย ขอให้แนะนำตัวรายคนด้วยค่า"
พอแนะนำตัวเสร็จ เด็กแต่ละคนก็ดูสนใจฉันเป็อย่างมาก โดยเฉพาะเด็กผู้ชาย มองฉันไม่ละสายตาเลย นักเรียนอายุน้อยสุดคือเปา โตสุดคือคิว
ตอนแรกก็นึกว่าเด็กๆ จะซน แต่พอมาสอนวันแรกแล้วเด็กเงียบ ตั้งใจฟัง มันก็ชื่นใจ พอถึงเวลาพักเที่ยง เด็กๆ ไปทานข้าวที่โรงอาหาร ส่วนฉันทานข้าวที่ห้องพักครูคนเดียว ส่วนครูใหญ่ไปทำสวน ฉันกับครูใหญ่นั้นไม่ได้พักที่เดียวกัน ครูใหญ่พักบ้านของเธอในหมู่บ้าน กลางคืนจึงมีแค่ฉันคนเดียวที่เฝ้าโรงเรียน
"ก๊อกๆ"
ใครมาเคาะประตูอะไรตอนพักเที่ยงกันนะ ดีที่ทานเสร็จแล้ว ฉันบ่นในใจและเดินไปเปิดประตู
"อ่าว น้องเปา มาหาครูมีอะไรหรือป่าวคะ"
นักเรียนที่อายุน้อยที่สุดมาเคาะประตูคนเดียว จากเอกสารของครูใหญ่ เปาเป็เด็กพม่าที่พ่อแม่หย่าร้าง ต้องอาศัยอยู่กับยายและพี่ชายชื่อเทาซึ่งเรียนโรงเรียนนี้เหมือนกัน เด็กโรงเรียนนี้ถึงจะเป็พม่าส่วนใหญ่ แต่ก็สามารถพูดไทยได้คล่องทุกคน
"สวัสดีครับครูพิม เอ่อ...คือว่า..."
เด็กน้อยนิ่งไปซักพัก ฉันสังเกตเห็นใบหน้าเขินอายไม่กล้าที่จะสบตาฉัน ตาของเขาจ้องไปที่ต้นขาขาวๆ ในชุดนักศึกษา