"พวกที่มาจากหมู่บ้านตระกูลหยวนนี่มันฝูงลูกหมาป่าจริงๆแต่ละคนเลี้ยงไม่เชื่องเลยสักคน"
คุณอาฉินเอ่ยพลางคาบบุหรี่สูบอย่างไม่รีบร้อนพร้อมแสยะยิ้มเ็า มิน่าเล่าคุณชายสี่ถึงได้พลาดท่าเสียทีให้กับพวกมัน!
ไอ้พวกหมาป่าที่เห็นแก่เงินมากกว่าชีวิตพวกนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ ใน่ไม่กี่วันที่ผ่านมาสายข่าวของเขารายงานมาว่ามีกลุ่มวัยรุ่นจากหมู่บ้านตระกูลหยวนกลุ่มหนึ่งออกอาละวาดและมีคนตายด้วยน้ำมือของพวกมันไปไม่น้อยแล้ว...
ไอ้พวกลูกหมาป่าตระกูลหยวนพวกนี้ไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดๆทั้งสิ้น ขอเพียงมีผลกำไรที่น่าดึงดูดใจ การลงมือฆ่าแกงกันก็กลายเป็เื่ปกติ
ในตอนนี้คุณอาฉินยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าคุณชายสี่แห่งเป่าลี่กรุ๊ปจะต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของพวกมันอย่างแน่นอน!
นอกจากไอ้พวกลูกหมาป่าพวกนี้แล้วในเมืองซ่างจิงจะมีใครหน้าไหนกล้าลงมือกับคนของเป่าลี่กรุ๊ปอีก?
"อ๊าก! ฉางซุ่น!!"
เสียงแผดร้องโหยหวนดังระงมออกมาจากปากของพี่น้องตระกูลหยวนฉางซุ่นที่พวกเขาเรียกขานบัดนี้ถูกฟันจนร่างขาดวิ่นเหลือเพียงครึ่งเดียวกลิ่นคาวเืของพี่น้องร่วมสายเืกลับยิ่งปลุกสัญชาตญาณความป่าเถื่อนในกระดูกของพวกเขาให้ตื่นขึ้น!
"ฉันจะฆ่าพวกแก!"
หยวนฉางเหอในยามนี้ดวงตาแดงฉานหากรอจนอีกฝ่ายรื้อค้นเอาอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นในกระเป๋าออกมาได้พวกเขาก็คงหนีไม่พ้นความตายอยู่ดี ช้าหรือเร็วก็ต้องตายเหมือนกัน!
ในเมื่อไม่มีทางรอดก็สู้ตายมันเสียที่นี่เลยดีกว่า!
"เหล่าพี่น้องตระกูลหยวน ลงมือ! ล้างแค้นให้ฉางซุ่น!"
กลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนดวงตาเบิกโพลงด้วยความคลั่งแม้จะรู้ดีว่าสู้ไม่ได้แต่พวกเขาก็โถมเข้าใส่ราวกับคนเสียสติโดยไม่สนใจชีวิตของตัวเอง
ทว่าต่อหน้ากลุ่มผู้ตื่นรู้ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีของเป่าลี่กรุ๊ปความบ้าบิ่นของพวกเขากลับกลายเป็การเปิดจุดอ่อนให้คมดาบเสียดแทงได้ง่ายขึ้นการสังหารหมู่ที่แสนโเี้กำลังเริ่มต้นขึ้น!
หากคุณอาฉินไม่สั่งหยุดการสังหารฝ่ายเดียวนี้ก็จะไม่มีวันสิ้นสุดพี่น้องตระกูลหยวนล้มตายลงต่อหน้าหยวนฉางเหอทีละคนด้วยสภาพศพที่อเนจอนาถภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีความสิ้นหวัง ความไร้กำลัง และความโศกเศร้าถาโถมเข้าสู่สมองจนเขาแทบเสียสติหยวนฉางเหออยากจะรู้เหลือเกินว่าทำไม?
ทำไมกลุ่มคนที่เคยอยู่กันอย่างสงบสุขถึงต้องมาตายสิ้นภายในวันเดียวแบบนี้...
เขาไปล่วงเกินใครเข้ากันแน่?!
"ฮ่าๆ..."
หยวนฉางเหอพลันะเิเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งเขาควักอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นออกมาจากกระเป๋าแล้วโบกสะบัดไปมาต่อหน้าคุณอาฉินที่นั่งมองดูอย่างเ็าอยู่ในรถจากนั้นจึงสวมใส่พวกมันลงบนร่างของตนทันทีพร้อมคำรามลั่น"ฮ่าๆ! พวกแกอยากได้ไอ้อุปกรณ์ทองคำสามชิ้นนี้ไม่ใช่เหรอ?มันอยู่ในมือฉันนี่ไง!"
คุณอาฉินลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งดวงตาจ้องเขม็งไปยังอุปกรณ์ทั้งสามชิ้นในมือของหยวนฉางเหอราวกับเปลวเพลิงกำลังลุกโชนออกมา!
เขาจำได้แม่นยำนี่คืออุปกรณ์ประจำกายของคุณชายสี่ตระกูลเฉิน!
โดยเฉพาะกริชขั้นทองคำกริชทะลวงิญญาเล่มนั้น เขาเป็คนประมูลมันมาด้วยตัวเองเพื่อมอบให้คุณชายสี่
ตัวการร้ายก็คือไอ้พวกหมาป่าตระกูลหยวนที่สมควรตายพวกนี้จริงๆ!
คำพูดต่อมาของหยวนฉางเหอยิ่งทำให้คุณอาฉินสีหน้าเย็นเยียบลงกว่าเดิม "ใช่แล้ว!ไอ้คนที่พวกแกตามหามันตายด้วยน้ำมือของฉันเอง ฉันเป็คนฝังมันกับมือ!"
"พวกแกอย่าหวังเลยว่าจะได้เห็นศพมันอีกในชาตินี้!"
หยวนฉางเหอหัวเราะร่าราวกับคนวิกลจริตก่อนจะเหวี่ยงกริชพุ่งเข้าใส่คนของเป่าลี่กรุ๊ปที่อยู่ใกล้ที่สุด!
พลังแฝงจากอุปกรณ์ขั้นทองคำทำให้เขาสามารถทำลายการป้องกันของอีกฝ่ายได้ในที่สุดและสร้างความเสียหายได้จำนวนหนึ่ง
[-951!]
ทว่าค่าความเสียหายเกือบ1,000แต้มนี้ เมื่อเทียบกับพลังชีวิตนับหมื่นของอีกฝ่ายแล้วมันเป็เพียงเศษเสี้ยวที่ไร้ความหมาย!
คมดาบของฝ่ายตรงข้ามพาดลงบนลำคอของเขาแล้วแต่กลับยังไม่ลงมือปลิดชีพ อีกฝ่ายหันไปมองคุณอาฉินด้วยสายตาเป็เชิงถาม...จะให้เหลือชีวิตมันไว้ส่งไปให้คุณนายตัดสินใจเองหรือไม่?
หลังจากใช้เวลาใคร่ครวญเพียงไม่กี่วินาทีคุณอาฉินก็ส่งสัญญาณมืออย่างเ็าด้วยการปาดที่ลำคอ
ในเมื่อพบอุปกรณ์แล้วเขาก็้าให้ชายคนนี้กลายเป็ศพเพื่อจบเื่นี้เสียที!
ในยามนี้พี่น้องตระกูลหยวนคนอื่นๆต่างล้มตายจนเกือบหมดสิ้น เหลือเพียงหยวนฉางเหอและหยวนฉางถิงสองพี่น้องเท่านั้นเมื่อเห็นคมดาบที่พาดคอพี่ชายร่วมสายเืกำลังจะเชือดเฉือนลงไปหยวนฉางถิงก็คุกเข่าลงด้วยความสิ้นหวังทันที "ขอร้องล่ะ!อย่าฆ่าพี่ชายผมเลย!"
"พวกเราไม่รู้จริงๆ ว่าคนคนนั้นคือ... ถ้าเขาไม่เริ่มลงมือก่อนพวกเราก็คงไม่ฆ่าเขาหรอก..."
ทว่าการอ้อนวอนของน้องชายกลับได้รับเพียงสายตาที่ดูแคลนจากหยวนฉางเหอเขาตวาดเสียงกร้าว "ลุกขึ้น! ฉางถิง!คนตระกูลหยวนของพวกเราเคยยอมก้มหัวขอขมาใครที่ไหน?"
"หัวหลุดก็แค่รอยแผลเท่าชาม!"
อย่างไรก็ตามในใจของหยวนฉางถิงกลับเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม เขายังไม่อยากตาย!
สัญชาตญาณบอกเขาว่าเื่นี้มีบางอย่างผิดปกติอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นนี้ราวกับยันต์สั่งตายที่ถูกส่งมาถึงมือพวกเขาคนที่คนพวกนี้ตามหาคือใครกันแน่?
ใช่คนที่พวกเขาฆ่าในหุบเขาปีศาจภูตพรายจริงๆหรือ?
"เดี๋ยวก่อน! พวกคุณเป็ใครกันแน่? ทำไมต้องฆ่าพวกเรา?"
"พวกคุณไม่อยากรู้ความจริงเหรอ? ผมจะให้ความร่วมมือผมจะบอกทุกอย่าง!"
หยวนฉางถิงพยายามคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้รีบกล่าวอย่างรวดเร็ว "ขอเพียงพวกคุณไม่ฆ่าผมไว้ชีวิตผม!"
"ต่อให้ต้องตาย ก็ขอให้ผมตายแบบกระจ่างแจ้งทีเถอะ!"
คุณอาฉินที่นั่งอยู่ในรถค่อยๆก้าวเท้าลงมา เขาเดินตรงไปยังสองพี่น้องตระกูลหยวนที่เหลือรอดอยู่มองดูคนหนึ่งที่พร้อมสละชีพอย่างไม่กลัวตายกับอีกคนที่ดิ้นรนโหยหาชีวิตอย่างบ้าคลั่ง แต่แล้วคุณอาฉินก็ฉีกยิ้มออกมาแต่รอยยิ้มนั้นในสายตาของสองพี่น้องมันกลับดูอำมหิตและสยดสยองยิ่งนัก"ทำไมต้องฆ่าพวกแกงั้นเหรอ?"
คุณอาฉินแค่นยิ้มเย็นเยียบก่อนจะเอ่ย"ก็เพราะพวกแกไปแตะต้องคนที่ไม่ควรแตะต้องยังไงล่ะ!"
"เขาว่ากันว่าคนจากหมู่บ้านตระกูลหยวนแต่ละคนคือหมาป่าตะกละที่เห็นแก่เงินแต่ฉันไม่นึกเลยว่าพวกแกจะกล้าบังอาจมาลงมือกับคุณชายสี่แห่งเป่าลี่กรุ๊ปสงสัยจะเบื่อโลกแล้วจริงๆ!"
หยวนฉางถิงชะงักงันไปทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นความจริงใน่นี้พวกเขาก็พอจะได้ยินข่าวลือเื่คุณชายสี่แห่งเป่าลี่กรุ๊ปหายสาบสูญมาบ้าง!
หรือว่าคนที่พวกเขาฆ่าในหุบเขาปีศาจภูตพรายจะเป็คุณชายสี่แห่งเป่าลี่กรุ๊ปจริงๆ!?
ไม่!ไม่ใช่!
คนคนนั้นไม่มีทางใช่คุณชายสี่แน่ๆเขาบอกเองกับปากว่าชื่อเซียวเยี่ย!
รูม่านตาของหยวนฉางถิงพลันเบิกกว้างด้วยความตระหนกดูเหมือนเขาจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วพี่น้องของเขาคงถูกใครบางคนใช้เป็แพะรับบาปไปเสียแล้ว!
"เดี๋ยวก่อน!"
"ไม่... ไม่ใช่พวกเรา! ฟังผมก่อน!คนที่พวกเราฆ่าไม่ใช่ไม่ใช่คุณชายสี่ของพวกคุณ..."
หยวนฉางถิงพยายามโอดครวญแก้ต่างอย่างลนลานทว่ามือทั้งสองข้างของคุณอาฉินกลับคว้าหมับเข้าที่ลำคอของสองพี่น้องนิ้วมือของเขาสวมสนับนิ้วแหลมคมราวกับใบมีดเอาไว้
ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาไม่รู้ว่ามีกี่ชีวิตที่ต้องสังเวยภายใต้สนับนิ้วคมกริบชิ้นนี้
"ดูเหมือนแกจะยังไม่เข้าใจ..."
คุณอาฉินส่ายหัวพลางยิ้มเหี้ยม"คนที่พวกแกฆ่าจะเป็ใคร จริงๆแล้วมันไม่สำคัญสำหรับฉันเลยสักนิด"
"สิ่งที่สำคัญคือพวกแกฆ่าคนและฉันก็เห็นกับตาว่าอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นของคุณชายสี่อยู่ในมือพวกแก"
สีหน้าของหยวนฉางถิงแข็งค้างดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
เขากระจ่างแจ้งแล้ว...
สิ่งที่คุณอาฉิน้าคือผลลัพธ์เขาไม่ได้สนใจความจริงเลยแม้แต่น้อย
ไม่ว่าคนที่พวกฆ่าจะใช่คุณชายสี่หรือไม่สำหรับคุณอาฉินแล้ว... คุณชายสี่ก็คือคนที่พวกเขาสังหาร!
คมมีดที่ปลายนิ้วตวัดผ่านเืสดๆ พุ่งทะลักออกมา และแล้ว คนตระกูลหยวนทั้งหมดก็กลายเป็ศพไร้ิญญาทอดร่างอยู่บนเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านตระกูลหยวนแห่งนี้เอง...
189
