[จบ] ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง

    บทที่ 119 ตรวน… เฉาเยวียน

    บทที่ 119 ตรวน… เฉาเยวียนตูม——!!ชายผอมแห้งกระทืบเท้าจนพื้นยางมะตอยแตกเป็นรอยร้าว ไป๋หลี่พั่งพั่งที่เท้าเปล่าต้องรีบกระโดดหลบอย่างทุลักทุเล ก่อนจะรวบรวมสติแล้วเหวี่ยงดาบใหญ่ในมือออกไปอีกครั้งเงาดาบพุ่งดั่งมังกร กวาดผ่านทั่วทั้งผืนดินชายผอมแห้งกระโดดขึ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ