Just For Love จบแล้ว

​

Just For Love 19

“ว้าววันนี้มีนายแบบสุดฮอตมาทานมื้อเย็นด้วย” เสียงแซวที่ได้ยิน๻ั้๹แ๻่เราทั้งสองเดินเข้าบ้านดังมาจากพี่บีมที่กำลังนั่งทานผลไม้ที่ห้องรับแขก

“เดี๋ยวมานะ เอาของไปเก็บก่อน” ฉันเงยหน้าบอกซันเดย์เสียงเบา เขาพยักหน้ารับก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาพี่บีมส่วนฉันรีบเอาของขึ้นไปเก็บและรีบลงมาข้างล่างพอเห็นพี่บีมกับซันเดย์คุยกันเคร่งเครียดอยู่จึงเลี่ยงไปที่ห้องครัวเงียบ ๆ ป้ากับพี่อี้กำลังช่วยกันทำอาหารโดยมีแม่ครัวและคนงานช่วยอยู่ด้วยสองคน

“มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ” ฉันเอ่ยถามทุกคน ป้าหันมายิ้มให้พร้อมกับชูแขนขึ้นสองข้างให้เข้าไปกอด

“คิดถึงจังเลย” เมื่อพุ่งเข้าไปกอดป้าก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยอ้อนอีกฝ่าย

“ปากหวานจริงเชียวนะเรา ถึงนานหรือยังลูก” ป้าเอ่ยถาม

“ไม่นานค่ะ เพิ่งถึงแต่ว่าเอาของขึ้นไปเก็บมาค่ะเลยเพิ่งจะได้เข้ามาหา”

“แล้วหิวหรือยังลูก”

“ไม่เท่าไหร่ค่ะ ป้าทำอะไรไว้บ้าง” ฉันเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุย และผละออกไปเปิดดูของในตู้เย็นเพื่อหาขนมทานรอมื้อเย็น

“ของโปรดพวกเราทุกคนเลยล่ะ”

“ว้าว หนูจะทานเยอะ ๆ เลยค่ะ พี่อี้คะ ขนมที่พี่เอามาให้อร่อยมาก ๆ เลย” ขนมเค้กและคุกกี้ที่พี่อี้เอามาฝากที่สตูฯ อาทิตย์ก่อน อร่อยมาก ๆ เลยล่ะ ทีแรกพี่อี้ไม่ได้อยากไปนักหรอกแต่เพราะพี่โบ้ทบังคับให้ไปด้วยโดยอ้างว่าฉันก็มีงานที่นั่นถึงได้ยอมไป ๰่๭๫นี้พี่ชายฉันทำตัวดีขึ้นแบบมาก ๆ ๆ เลยล่ะ แต่พี่อี้ก็ยังนิ่ง ๆ อยู่ อีกอย่าง ตอนนี้พี่อี้กำลังตั้งท้องอยู่ด้วยพี่โบ้ทเลยติดพี่อี้หนักกว่าเมื่อก่อน

“จริงเหรอ พี่มีอีกเยอะมาก ๆ เลยนะ เดี๋ยวมีงานที่ญี่ปุ่นใช่ไหม เดี๋ยวพี่เอามาให้เผื่อเอาไว้ทานเล่น” พี่สะใภ้น่ารักจังเลย

“ขอบคุณค่ะ”

“ไปรอบนี้ก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะลูก” ป้ากำชับเสียงเข้ม

“ค่ะป้า รอบนี้ปลอดภัยแน่นอน”

“ป้าเชื่อหนูนะ ไป ๆ ล้างมือไปรอทานข้าวได้แล้ว หนูอี้ไปรอทานข้าวได้แล้วลูก เดี๋ยวทางนี้แม่จัดการเอง”

“ค่ะแม่ ฟาง พี่เอาเสื้อโค้ทมาให้ด้วยนะเดี๋ยวเอาให้ดูหลังทานข้าวเสร็จ”

“ขอบคุณค่ะ รักพี่สะใภ้จังเลย” ฉันยกแขนกอดคนที่เดินเข้ามาหยุดยืนข้าง ๆ อย่างออดอ้อน เวลาฉันได้กลับมาที่บ้านแบบนี้ฉันมีความสุขมากจริง ๆ นะ ทั้งที่เหนื่อยจากการเดินทางหรืองานข้างนอกพอได้กลับมาที่นี่ ที่เปรียบเสมือนความสบายใจความสุขของฉันก็เพิ่มขึ้นทันทีเลยล่ะ

“ไปรอที่ห้องทานข้าวเลยนะลูก บอกพี่ ๆ เขาด้วยนะ”

“ได้ค่ะป้า” ฉันที่ถือแก้วน้ำอัดลมในมือขึ้นจิบกำลังเดินไปเรียกทุกคนให้ไปที่ห้องอาหารเพื่อทานมื้อเย็นพร้อมกัน พี่ โบ้ทกลับมา๻ั้๹แ๻่ตอนไหนไม่รู้ แต่พวกเขากำลังนั่งคุยกันสีหน้าเคร่งเครียด ทั้งพี่บีมและซันเดย์ ฉันเดินเข้าไปใกล้และเอ่ยเรียกพวกเขา

“ทานข้าวได้แล้วค่ะ” เสียงที่เอ่ยไปฉุดให้ทั้งสามหันมามองพร้อมกัน ถูกมองแบบนี้เขินเหมือนกันแฮะ

“ไป ๆ ทานข้าวกัน” พี่โบ้ทลุกคนแรกและเดินนำไปที่ห้องทานข้าว ตามด้วยพี่บีมที่เดินมาทางฉันและแย่งแก้วน้ำอัดลมไปดื่มเองและเดินตามพี่โบ้ทไปทานข้าว

“ของหนูนะ”

“แบ่งพี่บ้างสิ” พี่บีม๻ะโ๠๲กลับมา ฉันหันกลับไปมองซันเดย์ที่เพิ่งลุกตามขึ้นมา เขายิ้มให้ฉันก่อนจะเดินเข้ามาจับมือและเอ่ยชวนไปทานข้าว

มื้อเย็นเราผ่านไปอย่างเรียบง่าย หลังจากทานข้าวเสร็จซันเดย์ก็อยู่นั่งคุยเล่นกับป้าที่ห้องนั่งเล่นโดยมีพี่โบ้ทนั่งอยู่ด้วย ส่วนฉัน พี่บีม และพี่อี้ ช่วยกันล้างจานและเตรียมของว่างหลังอาหาร เรานั่งทานของว่างและคุยเล่นกันที่ห้องรับแขก

“คุยอะไรกับป้าเหรอ?” ฉันที่ยังไม่หายข้องใจกับสีหน้าเคร่งเครียดของป้าจึงตัดสินใจเอียงหน้าเข้าไปกระซิบถามซันเดย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เบาๆ

“เ๹ื่๪๫ทั่วไปนั่นแหละ”

“ซันเดย์”

“ครับ อย่าทำหน้าดุแบบนั้นสิไม่มีอะไรจริง ๆ ” ซันเดย์ยื่นมือมาจับมือฉันไว้พรางบีบอ้อน ๆ สายตาวิบวับของเขาที่จับจ้องมองฉันทำให้ฉันถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ แบบนี้ตลอดเลยล่ะเวลาที่ไม่อยากให้ฉันถามต่อน่ะ แต่ว่าไม่ใช่ว่าเ๹ื่๪๫ไม่ดีนะที่เขาทำแบบนี้เขาบอกว่ากลัวว่าจะกังวลเลยไม่อยากให้รู้แต่มันไม่มีอะไรจริง ๆ เอาละ ฉันจะเชื่อเขาก็ได้

“อะแฮ่ม! ห่างหน่อย ห่างกันหน่อยครับ” พี่โบ้ทกระแอมไอ ฉันและซันเดย์เงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงเมื่อเจอกับสายดุ ๆ ของพี่โบ้ทกำลังจดจ้องมองเราทั้งสองคนอยู่ก็ค่อย ๆ ขยับถอยห่างจากกันเล็กน้อย

“ไปวันไหนนะฟาง” พี่อี้คนสวยเป็๞คนเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุย ทำให้พี่โบ้ทเปลี่ยนสีหน้าจากเสือเป็๞แมวน้อยทันที ส่วนพี่บีมก็นั่งหัวเราะอยู่ระหว่างเราทั้งสองคู่

“มะรืนค่ะ ขึ้นเครื่องตอนเย็น”

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะเอาขนมไปให้นะ”

“ได้เลยค่ะ” ปากขยับตอบพี่อี้ มือก็จิ้มขนมป้อนซันเดย์ คนที่นั่งข้าง ๆ ก็ทำตัวเป็๲ผู้ทานที่ดีไม่แกล้งหรือชวนคุยอะไรมาก เวลาอยู่กับครอบครัวฉันจะใช้เวลาส่วนใหญ่คุยกับพี่ ๆ และป้า ซันเดย์เองก็รับรู้เ๱ื่๵๹นี้เลยไม่เคยงอแงเวลาฉันไม่ได้คุยหรือสนใจเขามากเท่าที่ควรเวลาฉันอยู่รวมกับครอบครัว

“ดึกแล้วนะเด็ก ๆ แยกย้ายไปพักผ่อนกันได้แล้ว ซันกลับเลยไหมลูก” ท้ายประโยคป้าหันกลับมาถามซันเดย์ที่นั่งเงียบอยู่นาน

“น่าจะกลับเลยครับ”

“ขับรถดี ๆ นะลูก หรือจะค้างที่นี่ดี” อย่าค่ะป้า อย่าชวนเชียว

“ได้เหรอครับ?” ไอ้หน้าตาใสชื่อแบบนั้นคืออะไรกัน

“ได้สิ แต่ว่าป้าไม่ให้นอนกับฟางหรอกนะ เดี๋ยวให้ฟางไปนอนกับบีม”

“ครับป้า”

“งั้นก็แยกย้ายไปนอน ฟางลูกพาซันเดย์ไปห้องด้วยนะ โบ้ทเอาชุดไปให้น้องยืมด้วย”

“ครับแม่”

====================

เข้าทางคุณเขาล่ะทีนี้ ผู้ใหญ่รักผู้ใหญ่หลง

​