ปรมาจารย์เฝิ่นเหลือบมองไปยังศพที่ถูกคมดาบของเขาผ่าร่างด้วยสีหน้าเ็าก่อนจะหันมามองเสวียนเทียนชิงดาบของเขาเมื่อครู่แม้ไม่ได้ใส่แรงไปทั้งหมดแต่ก็มีพลังถึงสามส่วนเสวียนเทียนชิงอยู่ในขั้นเบิกิญญาอาศัยกระบี่เดียวก็สามารถเบี่ยงวิถีดาบของเขาได้แล้วทั้งจุดที่โจมตีมาบนใบดาบยังรวดเร็วและแม่นยำอย่างยิ่ง
“กลายเป็ว่านี่ก็คือแผนของเ้า? แทนที่จะสู้กับขั้นเบิกิญญาเจ็ดคนเ้ากลับเลือกที่จะมาสู้กับปรมาจารย์อย่างข้า?เ้าไม่ดูถูกขั้นปรมาจารย์มากเกินไปหน่อยหรือ?”
“ท่านคิดมากเกินไปแล้วอย่างที่บอกว่าข้าก็แค่อยากลองกระบี่กับเพลงดาบัครามเท่านั้น”
เสวียนเทียนชิงยังคงยิ้มอยู่เช่นเดิมแต่กระบี่ในมือกลับแทงออกไปแล้ววัดสูงต่ำกับปรมาจารย์ยังไงก็อันตรายกว่ารับมือกับขั้นเบิกิญญาเ่าั้ทว่าอย่างน้อยคู่ต่อสู้ของเขาก็มีแค่คนเดียวกลับกันหากให้ลู่หยาไปจัดการขั้นเบิกิญญาเ่าั้ยังสามารถออมกำลังของนางได้อีกหลายส่วนกลุ่มอี้สิงเป็แค่จุดเริ่มต้นของการต่อสู้เท่านั้นผ่านพ้นคืนนี้ไปแม้แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่ายังมีคลื่นใหญ่อีกมากแค่ไหนที่พัดเข้ามา
ปลายกระบี่ของชายหนุ่มแทงออกไปราวคันศรรวดเร็วทั้งยังส่องประกายเหมือนกับดาวหางยามค่ำคืนตระกูลฉินมีเพลงดาบัครามส่วนตระกูลเสวียนเองก็มีเพลงกระบี่ประจำตระกูลเช่นกันนามคุณชายจรัสแสงเปรียบเสมือนดวงดาวที่โดเด่นสว่างจ้ากลบดารานับพันหมื่นฉายาของเสวียนเทียนชิงส่วนหนึ่งก็มาจากเพลงกระบี่ของตระกูลเสวียนนี้เอง
มองประกายกระบี่พุ่งเข้ามาปรมาจารย์เฝิ่นพลันแค่นเสียงเย็นทว่าในใจกลับตึงเครียดนักเสวียนเทียนชิงโจมตีเข้ามาทั้งแม่นยำและยังโเี้เกินไปแค่กระบี่แรกก็เล็งมาที่จุดตายทั้งยังอาศัยจุดบอดทางฝั่งซ้ายแทงกระบี่มายังดวงตาของเขาดาบเหล็กในมือปรมาจารย์เฝิ่นตวัดขึ้นส่งเสียงหึ่งๆตอบรับปราณแท้ที่ส่งผ่านเข้าไปยามกระบี่ของเสวียนเทียนชิงพุ่งมาถึงเบื้องหน้าก็ถูกดาบเหล็กที่ราวกับหางยาวของัฟันกระแทกออก
ประกายดาวหางก็คือชื่อกระบวนท่าที่เสวียนเทียนชิงใช้เป็หนึ่งกระบวนท่าของเพลงกระบี่ตระกูลเสวียนทั้งรวดเร็วรุนแรงรวมปราณแท้ไว้ที่ปลายกระบี่ทำให้ยามที่แทงออกไปเหมือนกับดาวหางกลางราตรีส่วนดาบของประมาจารย์เฝิ่นก็สมปรารถนาของเสวียนเทียนชิงนี่เป็หนึ่งในเจ็ดดาบของเพลงดาบัครามัสะบัดหาง!
“เทียบกับฉินเจวียนจงแล้วหางัของท่านยังด้อยกว่าหลายส่วนกระทั่งเงาของัอันเลือนลางก็ยังไม่ปรากฏออกมาให้เห็น”
เสวียนเทียนชิงยิ้มเล็กน้อยถอนกระบี่กลับมาอย่างไรก็ตามภายใต้เสื้อคลุมแขนยาวที่ปิดครอบจนถึงด้ามกระบี้นั้นมือขวาที่กำกระบี่อยู่กลับต้องใช้เวลาถึงสามลมหายใจถึงจะหยุดสั่นต่างกันหนึ่งระดับขั้นใหญ่ไม่ใช่เพียงปริมาณปราณแท้ที่ต่างกันแต่ยังมีความเข้มข้นและบริสุทธิ์ของปราณแท้ด้วยหากเปรียบเทียบปราณแท้เป็หยดน้ำแล้วปราณแท้ของปรมาจารย์หยดหนึ่งยังทรงพลังกว่าปราณแท้ของขั้นเบิกิญญาร้อยหยดเสียอีก!
นี่ก็คือความแตกต่างของระดับหลอมกลั่นและระดับปรมาจารย์เป็ความแตกต่างระหว่างคนทั่วไปและยอดคนที่ใต้หล้าให้ความนับถือเลื่อมใส
“เพลงกระบี่ของตระกูลเสวียนได้ยินว่ามีสามส่วน ในเมื่อเ้าใช้กระบี่ประกายดาวหางได้ก็หมายความว่าอย่างน้อยต้องสำเร็จส่วนที่หนึ่งแล้วยังไม่บรรลุขั้นปรมาจารย์ก็ทำได้ขนาดนี้แล้ว สมกับที่คนใหญ่คนโตพวกนั้นหวาดกลัวเ้าจริงๆ”
ชาวยุทธ์นับถือกันที่ความแข็งแกร่งเลื่อมใสกันที่ความสามารถเสวียนเทียนชิงแม้อายุยังน้อยแต่ก็สมกับที่ถูกยกให้เป็อันดับหนึ่งของรุ่นนี้จริงๆทั้งสภาวะอารมณ์ทั้งความคิดและฝีมือล้วนเกินกว่าคนรุ่นเดียวกันไปไกลแล้วปรมาจารย์เฝิ่นต่อให้ไม่อยากยอมรับอย่างไรก็ต้องยอมรับในเื่นี้แต่ถึงกระนั้นจิตสังหารที่มีต่อชายหนุ่มผู้นี้ก็ไม่เคยลดลง
ยิ่งเสวียนเทียนชิงยอดเยี่ยมมากแค่ไหนก็ยิ่งมีคนอยากให้เขาตามมากเป็เป็เท่าทวี!
หยั่งเชิงกันไปพอแล้วอีกทั้งเสียงกรีดร้องที่ดังมาจากในห้องก็ยังมีอย่างต่อเนื่องเหมือนกับที่ปรมาจารย์เฝิ่นมองเสวียนเทียนชิงเป็ลูกพลับนุ่มเช่นเดียวกันในสายตาของลู่หยาเหล่าขั้นเบิกิญญาพวกนั้นก็ไม่ตากไปจากคนที่ตายไปแล้ว!ดังนั้นสถานการณ์ตอนนี้แม้แต่ปรมาจารย์อู่ที่สะกดชิงเหนียวอยู่ก็ยังไม่คาดคิดมาก่อนว่าเพียงก้าวผิดครั้งเดียวกลุ่มอี้สิงก็พลิกจากได้เปรียบมาเป็เสียเปรียบเต็มประตู!
ฉากนี้ที่เสวียนเทียนชิงจัดให้พวกเขามีทางรอดเพียงหนึ่งเดียวก็คือปรมาจารย์เฝิ่นต้องสังหารชายหนุ่มให้ได้ก่อนที่ลู่หยาจะกวาดล้างคนของกลุ่มอี้สิงจนหมดหาไม่แล้วยามที่ลู่หยากับเสวียนเทียนชิงร่วมมือก็ปรมาจารย์เฝิ่นจะตกเป็รองทันทีและหากเสวียนเทียนชิงกับลู่หยาชนะสุดท้ายก็จะกลายเป็ปรมาจารย์อู่ที่ต้องรับมือกับทั้งสามคนแทน!
คิดถึงกับดักนี้ของเสวียนเทียนชิงก็ทำให้ปรมาจารย์เฝิ่นต้องสูดหายใจเข้าลึกสงบใจลงอย่างจริงจังสายตาเขาจับจ้องไปยังชายหนุ่มเบื้องหน้าวาววับราวกับคมดาบตอนนี้ไม่มีแม้ความประมาทหรือดูถูกใดๆ สิ่งที่เขาระลึกได้มีเพียงตัวเขา ดาบและศัตรู!
หึ่ง!
ปราณไหลเข้าสู่ตัวดาบส่งเสียงหึ่งๆขึ้นมาอีกครั้งคราวนี้ปรมาจารย์เฝิ่นไม่คิดออกมือแต่อย่างใดทั้งปราณแท้ทั้งพลังจิตที่ถ่ายออกมาล้วนใช้ไปถึงเจ็ดส่วนเท้าซ้ายถอยมาหนึ่งก้าวเข่าย่อลงเล็กน้อยบิดเอวชี้ดาบไปด้านหลังท่าร่างนี้มองแล้วไม่งดงามแต่อย่างใดทว่าสีหน้าของเสวียนเทียนชิงกลับเข้มลงหลายส่วนนี่เป็การเตรียมการของกระบวนหนึ่งที่เขาคุ้นเคยและเคยประมือมาแล้วในตอนที่ประลองกับฉินเจวียนจง
หนึ่งในเจ็ดดาบัครามทั้งยังเป็ดาบที่รวดเร็วและพิเศษที่สุดในเจ็ดกระบวนท่าดาบัครามอีกด้วย!
“ใช้ดาบัผู้พิชิตได้นับว่าข้ามองท่านผิดไปจริงๆกระบวนท่านี้อยู่ส่วนสามดาบหลังซึ่งมีเพียงคนตระกูลฉินที่เรียนได้กลุ่มอี้สิงที่แท้แล้วเกี่ยวข้องกับตระกูลฉินอย่างไรกันแน่”
แม้ปากจะพูดอยู่แต่เสวียนเทียนชิงไม่ได้อยู่เฉยมือของเขากำด้ามกระบี่แน่นถ่ายปราณแท้เข้าไปอย่างต่อเนื่องร่างกายเคลื่อนไหวใช้ท่าร่างของเพลงกระบี่ตระกูลเสวียนเช่นกันปรมาจารย์ก็คือขั้นที่ถอดจิตบังคับจิตต่อสู้ได้อย่างอิสระ ในระดับเดียวกันขั้นเบิกิญญานั้นแม้จะััจิตได้แต่ก็ยังไม่อาจควบคุมได้อย่างสมบูรณ์นี่ไม่ใช่แค่ความแตกต่างในด้านพลังจิตแต่ยังรวมไปถึงวิชายุทธ์และอาวุธในมือด้วย
หากจะรีดเค้นพลังของระดับขั้นปรมาจารย์ออกมาได้อย่างเต็มที่อย่างน้อยก็ต้องเป็อาวุธชั้นดินที่สามารถรองรับพลังจิตได้ปรมาจารย์คนหนึ่งครองอาวุธชั้นดินไม่ใช่เื่แปลกแต่หากเป็ขั้นเบิกิญญานั้นกลับเป็เื่ยากอยากยิ่งไม่เพียงแค่อาวุธชั้นดินนั้นแพงแสนแพงแต่หากระดับขั้นไม่ถึงยังจะกลายมาเป็เป้าหมายให้คนอื่นมา่ชิงอีกด้วย
อย่างไรก็ตามในมือของเสวียนเทียนชิงนั้นไม่เพียงเป็อาวุธชั้นดินแต่ยังเป็ถึงอาวุธชั้นฟ้า!
เขาก็คือเสวียนเทียนชิงนายน้อยตระกูลเสวียน ไม่เพียงจะร่ำรวยและด้วยฐานะของเขาต่อให้เป็ปรมาจารย์หน้าไหนก็ไม่กล้ามาแย่งชิงของในมือคนตระกูลเสวียน!
่เวลาสั้นๆที่ผ่านไปทั้งปราณดาบและกระบี่ล้วนสั่งสมจนเหมือนูเาระอุยามปะทุออกมาก็คือเส้นแบ่งเป็ตายที่ใช้ตัดสินการต่อสู้ครั้งนี้เสวียนเทียนชิงไม่อาจสู้ยืดเยื้อกับคนที่ระดับขั้นสูงกว่าอย่างปรมาจารย์เฝิ่นได้นานส่วนปรมาจารย์เฝิ่นเองก็ไม่อาจปล่อยเวลาให้ผ่านไปจนลู่หยาจัดการกลุ่มอี้สิงได้ทั้งหมด
ดังนั้นแล้วสุดท้ายทั้งคู่ก็ใจตรงกันและ้าวัดผลในกระบวนท่าเดียวปรมาจารย์ถึงจะไม่ประมาทแต่ก็ยังต้องเหลือแรงไว้รับมือกับลู่หยาจึงใช้พลังปราณไปเพียงเจ็ดส่วนทว่าเสวียนเทียนชิงนั้นไม่เหมือนกัน เพื่อกระบี่นี้เขาใช้พลังปราณไปถึงเก้าส่วน!
สายตาทั้งสองจดจ้องกันไม่วางตาจนสุดท้ายก็เป้นฝ่ายปรมาจารย์เฝิ่นลงมือก่อนดาบที่ไขว้ไปด้านหลังตวัดฟันกวาดออกมาสุดแรง เสียงปรารดาบกรีดผ่านอากาศคล้ายเสียงคำรามของัทั้งพลังจิตของเขาที่ผสานเข้าไปในกระบวนท่ายังทำให้เกิดเงารางของัยาวพุ่งทะลวงเข้าหาเสวียนเทียนชิงด้วย
ัผู้พิชิตก็คือชื่อของกระบวนท่านี้หนึ่งคำว่าพิชิตก็มาจากตอนที่ราชวงศ์เก่าพิชิตทั่วหล้ารวมฟ้าเป็หนึ่งเดียว!
โฮก!
ดาบัฟันออกสร้างคลื่นคมกริบพริบตาก็มาถึงตัวเสวียนเทียนชิงแล้วอย่างไรก็ตามเสวียนเทียนชิงก็ไม่ใช่คนหนุ่มทั่วไปสิ่งที่ใช้ชดเชยกับความต่างของระดับชั้นก็คือระดับชั้นของอาวุธเขามีพลังจิตไม่พอทั้งยังไม่อาจควบคุมได้อย่างสมบูรณ์เหมือนกับขั้นปรมาจารย์แต่กระบี่ชั้นฟ้าของกลับสามารถทำได้สิ่งที่เสวียนเทียนชิงทำตามตลอดสามปีไม่ใช่เพียงจับกระบี่ฆ่าฟันหรือฝึกฝนแต่ยังคอยหล่อเลี้ยงถ่ายเทพลังจิตของเขาเข้าไปในกระบี่อย่าอดทดทนด้วย
ดังนั้นในวันนี้เพียงใช้พลังจิตของเขากระตุ้นพลังจิตที่ถูกกระบี่ชั้นฟ้าหล่อเลี้ยงมาตลอดสามปีก็ส่งผลให้มีอานุภาพออกมาเหมือนกับปรมาจารย์เฝิ่นกระบี่ที่เขาใช้คราวนี้ยังคงเป็เพลงกระบี่ตระกูลเสวียนแต่เป็ส่วนที่สองไม่ใช่ส่วนแรก!
กระบี่แทงออกไปไม่ใช่ที่ดาบัแต่เป็กลางฟ้าข้อมือหมุนควงเล็กน้อยกวักลงมาทิ้งรอยกระบี่เอาไว้หนึ่งรอบส่องประกายคล้ายดวงจันทร์ชั่วพริบตานั้นร่างของเสวียนเทียนชิงหายไปส่งแรงทั้งร่างไปพร้อมกระบี่ท่ามกลางดาบัที่ไล่หลังมาติดๆทำให้ภาพที่ปรากฏออกมาตอนนี้ก็คือคลื่นดาบคล้ายัคลั่งกำลังแหวกฟ้าบุกเข้าหาดวงจันทร์กลางราตรี
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ
กระบี่ของเสวียนเทียนชิงแทงผ่านวงกระบี่ที่เหมือนดวงจันทร์อย่างรวดเร็วเพียงพริบตาก็แทงออกไปสิบเจ็ดครั้งยามแทงครั้งที่สิบแปดปราณดาบของปรมาจารย์เฝิ่นก็มาถึงตัวแล้ว ต่อไปก็คือการปะทะซึ่งหน้าและยังเป็การปะทะวัดผลของการต่อสู้นี้ด้วย
“แขวนจันทร์กลางฟ้า...กระบี่สะท้อนจันทร์ส่วนที่สองของตระกูลเสวียนมีแต่ขั้นปรมาจารย์ขึ้นไปถึงจะฝึกฝนได้วันนี้ได้เห็นคุณชายเสวียนใช้ออกมานับเป็บุญตาของข้าจริงๆหากเ้าบรรลุขั้นปรมาจารย์เกรงว่ากระบี่นี้ก็สามารถสังหารข้าได้อย่างง่ายดายแล้วเสียดายก็แต่ตอนนี้เ้ายังเป็แค่ขั้นเบิกิญญาคนหนึ่ง!”
80
