เื่ที่ 2
| ทาสสวาท 4 |
"นายจะทำอะไรของนาย" แคร์ที่สวมเสื้อยืดตัวใหญ่ของไนท์เพียงแค่ตัวเดียวพูดกับเขาที่กำลังขยับตัวขึ้นเตียงมา ตอนนี้เป็เวลาประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ ซึ่งเธอก็ทำใจได้แล้วว่าตัวเองไม่มีทางหนีไปจากเขาและที่แห่งนี้ได้เลย
"ก็นอนไง ขึ้นมาบนเตียงแบบนี้ซักผ้ามั้ง" ไนท์ตอบพลางขยับตัวไปนั่งอยู่ข้างๆ เธอ เธอที่เห็นแบบนั้นก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาบดบังเรือนร่างของตัวเองเอาไว้ทันที เพราะเสื้อยืดที่เขาให้มามันบางเป็อย่างมาก บางขนาดที่ว่าเพียงแค่แสงกระทบลงมาก็มองเข้าไปเห็นเรือนร่างของเธอได้เลย และเธอก็กลัวด้วยว่าเขาจะทำอะไรเธออีก เพราะว่าเธอนั้นรับมือเขาไม่ไหวแล้ว
"รู้แล้วว่าจะนอน ทำไมนายถึงขึ้นมานอนบนนี้ล่ะ ไหนก่อนจะไปอาบน้ำนายบอกว่าจะนอนข้างล่างไง" แคร์พูดพลางขยับปลายนิ้วชี้ไปทางที่นอนที่เธออุตส่าห์ปูให้เขาไว้ที่พื้น
"ชั้นเปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้ฉันอยากนอนกอดเมียเก่าสักคืน" พอพูดจบไนท์ก็เอนตัวลงไปนอนที่เตียง พลางดึงผ้าห่มที่เธอยกขึ้นมาบดบังหน้าอกไว้ มาคลุมร่างกำยำของตัวเอง
"งั้นนายก็นอนบนนี้ไป ฉันจะลงไปนอนข้างล่างเอง" พอพูดจบแคร์ก็ขยับร่างบางทำท่าจะลงเตียงไป หมับ!!! แต่ทว่าไนท์ขยับมือไปจับแขนเธอเอาไว้ซะก่อน จากนั้นเขาก็ดึงร่างบางของเธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขนของตัวเอง แล้วกอดเธอเอาไว้แน่น จนร่างบางไม่อาจขัดขืนเขาได้เลย
"/////" ซึ่งมันก็ทำเอาแคร์เขินจนหน้าแดงก่ำ เพราะใบหน้าสวยของเธอในตอนนี้กำลังแนบชิดอยู่กับแผงอกของเขา ทำให้ได้ยินเสียงเต้นของหัวใจเขาอย่างชัดเจน "ปะ.....ปล่อยฉันนะ ทำอะไรของนาย" ก่อนที่เธอจะพูดขึ้นมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก หมับ!!! แต่ทว่าไนท์กลับกระชับอ้อมแขนกอดเธอแน่นขึ้นอีก
"นอนไปเถอะน่า ถ้าเธอไม่นอนดีๆ ฉันจะจัดเธอทั้งคืนให้ไม่ต้องนอนเลย"
"....." แคร์ที่ได้แบบนั้นก็เงียบลงทันที ก่อนที่จะค่อยๆ หลับตาลงแล้วปล่อยให้ร่างบางนั้นหลับลงไปในอ้อมแขนของเขา ถึงเธออยากจะปฏิเสธแต่เธอก็ไม่อาจหนีความจริงได้เลย ว่าอ้อมกอดนี้ของเขา เธอช่างโหยหามันเหลือเกิน
หลังจากที่ร่างบางหลับลงไปแล้ว เวลาก็ล่วงเลยมาถึงช่วยกลางดึก ไนท์ที่ตื่นขึ้นมาก็กำลังนั่งมองใบหน้าสวยของเธอ และขยับปลายนิ้วมือลูบหัวเธออยู่ พลางคิดถึงเื่ราวของเขากับเธอในตอนที่ยังเป็คนรักกันไปด้วย แต่เขาก็ต้องหยุดความคิดนั้นลงหลังจากที่เหลือบไปเห็นรูปถ่ายของแม่ที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง จากนั้นเขาก็ขยับมือออกมาจากเส้นผมของเธอ
"บอกฉันทีสิแคร์ ว่าต้องทำยังไงฉันถึงจะหยุดรักเธอได้สักที" แล้วพูดกับเธอด้วยเสียงแ่เบา ก่อนที่จะเอนตัวกลับลงไปนอนเหมือนเดิม ซึ่งรอบนี้เขาก็นอนหันหลังให้เธอ แหมะ!!! โดยที่ไม่รู้เลยว่าแคร์เองก็ตื่นขึ้นมาเหมือนกัน และตอนนี้ที่ดวงตาคู่สวยของเธอก็มีหยดน้ำตากำลังไหลออกมา 'ฉันก็อยากหยุดรักนายเหมือนกัน' พร้อมกับประโยคเดียวกันที่ดังขึ้นมาในห้วงความคิดของเธอ เพราะทั้งหัวใจของเธอก็ยังมีแต่เขาเหมือนกัน
หลังจากดวงจันทร์ลับของฟ้าไป ดวงอาทิตย์ของเช้าวันใหม่ก็ขึ้นมาแทนที่ แคร์ที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนเดียว ก็ลุกขึ้นมาหันซ้ายหันขวามองหาไนท์แต่ก็ไม่เห็นเขาเลย เธอที่หันไปเห็นรูปแม่ของเขาพอดี ก็เลยหยิบขึ้นมาดู มันเป็รูปของแม่ไนท์ในตอนสาวๆ ที่ถ่ายคู่กับเขาในตอนที่ยังเป็เด็ก ซึ่งทั้งคู่ก็ดูเป็แม่ลูกที่สนิทกันมากเลย
"ดูเหมือนว่าฉันจะกลายเป็ผู้หญิงแบบที่นายเกลียดแล้วสินะ" จากนั้นเธอก็พึมพำขึ้นมาด้วยเสียงแ่เบา เพราะรูปถ่ายของแม่ไนท์ มันทำให้เธอนึกถึงเื่ที่เขาเคยเล่าให้ฟัง ว่าแม่ของเขาฆ่าตัวตายเพราะพ่อมีชู้ และเขาก็เกลียดผู้หญิงของพ่อทุกคน เพราะผู้หญิงพวกนั้นเป็สาเหตุที่ทำให้แม่ของเขาต้องตาย
จากนั้นเธอก็เอารูปบานนั้นกลับไปวางไว้ที่เดิม แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อทำความสะอาดร่างกายของตัวเอง ก่อนที่จะเปลี่ยนชุดใหม่เป็ชุดที่ไนท์เตรียมไว้ให้ ซึ่งมันก็เป็เสื้อยืดตัวใหญ่ตัวเดียวเหมือนเดิม เธอที่สวมมันเข้าไปแล้ว ก็เดินตรงไปยังห้องนั่งเล่น เพราะได้ยินเสียงของเขาดังขึ้นมาจากตรงนั้น จึงได้เห็นว่าไนท์กำลังทำอาหารเช้าอยู่ในครัว ที่ใช้พื้นที่เดียวกันกับห้องนั่งเล่น
"ตื่นแล้วหรอฉันทำข้าวเช้าเสร็จพอดีเลย" ไนท์ที่หันมาเห็นเธอเข้า ก็พูดขึ้นก่อนที่จะยกหม้อข้าวต้มหมูสับลงมาจากเต้าแก๊ส แคร์ที่เห็นแบบนั้นก็ท้องร้องขึ้นมาทันที เพราะกลิ่นของมันหอมมาก แถมเธอยังไม่ได้กินอะไรมาั้แ่เมื่อคืนอีกต่างหาก
"ทำอะไรน่ะ ข้าวต้มหรอ" แคร์พูดพลางเดินตรงเข้ามาหาเขา แล้วยื่นหน้าลงไปมองหม้อที่เขาพึ่งเอามาวางลงบนโต๊ะ
"ใช่ข้าวต้ม แต่ไม่มีส่วนของเธอหรอกนะ ถ้าอยากกินก็ไปทำกินเอง" ไนท์พูดพลางตักข้าวต้มใส่ถ้วย ซึ่งปริมาณของข้าวต้มในหม้อมันก็มากเกินกว่าจะกินคนเดียวหมดด้วยซ้ำ
"นายนี่มัน น่าหงุดหงิดจริงๆ เลย" แคร์พูดพร้อมกับเดินตรงไปยังตู้เย็น เพราะไม่อยากเถียงกับเขา แต่ทว่าในตู้เย็นกลับไม่มีอะไรสักอย่างนอกจากขวดน้ำ ตู้กับข้าวเองก็ไม่มีอะไรเลยเหมือนกัน หม้อข้าวก็ไม่มีข้าวเหลือสักเม็ด
"แต่ว่ามันไม่เหลืออะไรให้กินแล้วนะ" ไนท์พูดขึ้นมาหลังจากที่เห็นว่าเธอปิดฝาหม้อข้าวลงไปแล้ว แคร์ที่ได้ฟังแบบนั้นก็รีบเดินตรงมาหาเขาทันที
"นายนี่มัน...." พร้อมกับพูดขึ้นแล้วชี้หน้าเขาไปด้วย แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะหาคำพูดไหนมาว่าเขาดี แถมหงุดหงิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เธอก็เลยจะเดินหนีเขาไป แต่ทว่าในจังหวะนั้นท้องเธอก็เกิดร้องขึ้นมาซะก่อน "/////" ทำเอาเธอเขินจนหน้าแดงก่ำขึ้นมา หมับ!!!! จากนั้นไนท์ก็ขยับมือมาจับแขนเธอเอาไว้ แล้วดึงร่างบางของเธอเข้าไปหาตัวเอง พร้อมกับขยับแขนอีกข้างมาโอบเอวเธอไว้
"ถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีข้าวให้กินหรอกนะ" เขาพูดพร้อมกับมองหน้าสบสายตาเธอ แล้วยิ้มด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ไปด้วย
"งานอะไรของนาย" แคร์ที่ได้ฟังแบบนั้น ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเธอนั้นตกหลุมพรางของเขาซะแล้ว
"ก็งานทาสของเธอไง" พอพูดจบเขาก็โน้มใบหน้าลงไปประกบจูบลงที่ริมฝีปากบางของเธอทันที พร้อมกับออกแรงดันตัวเธอจนเธอถอยหลังไปชิดกับเคาน์เตอร์ครัว หมับ!!! ก่อนที่จะอุ้มร่างบางของเธอขึ้นไปนั่งไว้บนนั้น
"จ๊วบ ม๊วฟ จ๊วบ" แล้วขยับริมฝีปากมอบจูบอันดูดดื่มให้แก่เธอ ทำเอาร่างบางที่ถูกจูบอย่างกะทันหันแบบนั้นเคลิ้มตามไปกับรสจูบของเขา จนร่างบางอ่อนระทวยไปหมด และสุดท้ายเธอก็เผลอตัวขยับริมฝีปากจูบตอบเขากลับไป
"จ๊วบ อื้อส์ จ๊วบ" ทำเอารสจูบอันดูดดื่มนั้น หอมหวานยิ่งขึ้นไปอีก ไนท์ที่เห็นว่าเธอจูบตอบกลับมา ก็กดริมฝีปากบดบี้ลงไปที่ริมฝีปากของเธอมากขึ้นไปอีก พร้อมกับขยับมือขึ้นมาลูบไล้เรียวบางของเธอไปด้วย หมับ!!! แต่ทว่าเธอที่ตั้งสติกลับมาได้ ก็ขยับฝ่ามือเรียวบางทั้งสองข้างขึ้นมาผลักแผงอก ดันร่างกำยำของเขาออกจากตัวเองไป
"ทะ....ทำบ้าอะไรของนาย ///" ก่อนที่จะพูดขึ้นพร้อมกับจับริมฝีปากบางของตัวเองไปด้วย ซึ่งเธอในตอนนี้ก็อายเขาเป็อย่างมาก ที่ขยับริมฝีปากจูบตอบเขากลับไปเมื่อครู่
"ทำไมล่ะ หรือว่ากลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ได้" ไนท์พูดพร้อมกับขยับตัวกลับมายืนอยู่ตรงหน้าเธออย่างเดิม ก่อนที่จะขยับปลายนิ้วมือขึ้นมาจับริมฝีปากของเธอ "แต่ก็ดูเหมือนว่าใกล้จะห้ามไม่ไหวแล้วนะ เพราะถ้าไหวเธอคงไม่จูบฉันกลับมาแบบนั้นหรอก" จากนั้นเขาก็พูดกับเธออีกครั้ง พลั่บ!!! แคร์ที่ได้ฟังแบบนั้น ก็ปัดมือเขาออกทันที
"ฉันเกลียดนาย เกลียดนายที่สุดเลย!!!" ก่อนที่จะะโใส่เขาเสียงดัง
"ดี!! ฉันก็เกลียดเธอเหมือนกัน" ไนท์เองก็ตอบเธอกลับไปด้วยประโยกเดียวกัน ก่อนที่จะขยับตัวเข้าไปกดริมฝีปากจูบเธออีกครั้ง
"อื้อออส์ อย่านะ!!" ซึ่งเธอก็พยายามขัดขืนเขาอย่างเต็มกำลัง หมับ!!! แต่สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ต่อแรงของเขา และถูกเขาประทับริมฝีปากลงมาอีกครั้ง จ๊วบ ม๊วฟ จ๊วบ ซึ่งรสจูบในรอบนี้มันก็ไร้ซึ่งความหอมหวาน มันเต็มเปี่ยมไปด้วยรสชาติของความเร่าร้อนเพียงเท่านั้น
โปรดติดตามตอนต่อไป
72K
![เกี้ยวรักท่านอ๋อง ฉบับชายาข้ามมิติ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699848595_49028333.webp)
