“คุณเอ็ดก้า สวัสดีตอนเช้าครับ”
เดรสมอนด์มองไปที่เอ็ดก้าที่ยืนลานฝึกซ้อม เขาก้าวไปข้างหน้าทักทายด้วยความเคารพ
“ มาก่อนเวลาเสมอเลยนะ? ”
ครูฝึกเอ็ดก้าเหลือบมองไปที่เดรอสมอนด์อย่างแปลกใจในวินัยของเดรสมอนด์
“ทำไมเ้าไม่พักหลังกินข้าวซักหน่อยล่ะ”
เมื่อได้ฟังเดรสมอนด์ส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดขึ้นอย่างเป็ธรรมชาติ
“ผมชินกับการมันมานานแล้วครบ”
“ อืม”
ตอนนี้ก็เลยผ่านมานานมากแล้วหลังจากที่เดรสมอนด์รับเข้ารับการทดสอบ หลังจากวันที่เขาทดสอบหลังจากนั้นไม่กี่วันคนที่ผ่านการทดสอบพื้นฐานอัศวินจะเข้าร่วมการเรียนการบังคับบรรชาในสนามรบและกลยุทธ์ร่วมกับนายทหารที่ไม่สามารถปลุกพลังงานเืได้หลังจากการรับน้ำยาปลุกพลัง เมื่อจบการเรียนภาคบังคับก็เข้าสู่การเลือกสาขาอย่างแท้จริงเดรสมอนด์เลือกเข้าสาขาคูนอยซึ่งสัญลักษณ์จะเป็สัตว์ศักดิ์สิทธิ์คล้ายม้ายูนิคอนในตำนานของโลก
ครูฝึกเอ็ดก้าพยักหน้าอย่างพอใจ เดรสมอนด์เดินไปที่มุมๆหนึ่งและชักดาบจากฝักที่เอวของเขาออกมาแล้วเขาก็เริ่มฝึกเพลงดาบที่คุ้นเคยของเขาหลังจากใช้เวลานานในการฝึกฝนวิชาดาบที่เขาเคยใช้นั้นก็ยิ่งช่ำชองมากยิ่งขึ้นไปอีกและเสน่ห์ของวิชาดาบก็ยิ่งทวีมากขึ้นจนเขาสามารถใช้เพลงวิชาดาบของเขาสร้างร่างเงาสีทองที่ช้ากว่าร่างจริงไม่กี่วิได้และยังทำให้เกิดออร่าที่ทำให้รัศมีของการโจมตีด้วยดาบเพิ่มขึ้นโดยไม่ต้องใช้พลังงานของเื หากจะวัดกันด้วยเพลงดาบอย่างเดียวเดรสมอนด์นั้นเก่งกาจเทียบเท่าอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ได้
“วิชาดาบแบบนี้มัน. . .”
หลังจากที่เอ็ดก้าััได้ถึงเสน่ห์แปลกที่ส่งผ่านมาจากเดรสมอนด์ เขาก็จ้องมองดูอยู่ครู่หนึ่ง เอ็ดก้าก็อดที่จะถามไม่ได้
“ เ้าไปเรียนวิชาดาบนี้มาจากไหน ”
เมื่อได้ยินคำถามเดรสมอนด์ก็ลนลานในใจเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะโกหกไปด้วยท่าทีซื่อตรง
“นักผจญภัยสอนผมครับ”
“เพลงดาบของเ้า. . . ช่างเป็เพลงดาบที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ”
เอ็ดก้าพูดชมด้วยหัวใจของเขา ในความคิดของเอ็ดก้าแม้ว่าจะมีคนสอนเพลงดาบเขา แต่สามารถฝึกฝนวิชาดาบจนได้ขนาดนี้นั้นไม่ว่าจะเป็พร์ ความมุ่งมั่นและความมานะของเขานั้นย่อมไม่ต้องสงสัยเลย
มิหนำซ้ำเดรสมอนด์ยังมีความเคารพครูอาจารย์ และเป็มิตรกับคนอื่นอย่างน่าประหลาดใจผิดกับอัจฉริยะบางคนที่เมื่อเก่งกว่าคนอื่นก็คอยแต่จะกดคนอื่นลงเพื่อยกตัวเองให้สูงขึ้น เมื่อเดรสมอนด์เห็นว่าครูฝึกเอ็ดก้าไม่พูดอะไรเขาจึงดื่มด่ำกับการฝึกของเขาต่อ
ซักพักก็มีเสียงพูดคุยดังมาจากนอกสนามฝึก เพื่อนร่วมสาขาของเดรสมอนด์กำลังทะยอยกันเข้ามา ในระยะไกลบอล์ดิวโบกมือทักทายเขามาแต่ไกล เดรสมอนด์โบกมือทักทายเพื่อนสนิทในสาขาด้วยความสนิทสนม
ท้องฟ้าค่อยๆสว่างขึ้นและคนอื่นๆก็มาเยอะเข้ามาในวิทยาลัย สาขาของเขานั้นมีจำนวนน้อยกว่าสาขาอื่นมากและนับวันสมาชิกสาขาจะยิ่งน้อยลงไปเรื่อยตามความยากที่เพิ่มขึ้นของบทเรียน
เนื่องจากสาขาคูนอยนั้นเน้นในการใช้พลังงานของเืเป็หลักและในขั้นสูงของการเรียนพวกเขาจะใช้พลังงานเืแปลงเป็ธาตุอื่นได้
แม้ว่าทักษะของสาขานี้จะทรงพลังแต่ความยากของมันก็มากกว่าสองสาขามาก ไม่ว่าจะสาขาเบริทสแกที่เน้นในด้านพละกำลังหรือสาขาแฟแฟคที่เน้นทักษะฝีมือและอุปกรณ์เสริม สาขาทั้งสองนั้นยากน้อยกว่าสาขาคูนอยมากและด้วยเหตุนี้การที่จะมีคนจากสาขาคูนอยย้ายไปสาขาอื่นนั้นก็ไม่ใช่เื่แปลกมากนัก
เมื่อเทียบกับเมื่อวันก่อน จำนวนคนที่มาในวันนี้ดูเหมือนจะน้อยลงอีกเช่นเคย เมื่อวานยังมีคนกว่าสิบคนแต่วันนี้เหลือเพียงสามคนเท่านั้น
“เอาละ ถือว่ามาครบแล้ว”
ครูฝึกเอ็ดก้ายืนมองสามหน่อพลางพยักหน้าเหมือนว่านี้มันเป็จำนวนที่ควรเป็
“เ้า. . . พวกเ้าสองคนนี้ทำตามข้า ส่วนเ้า. . . เดรสมอนด์. . . ไปฝึกเพลงดาบของเ้าที่มุมสนามโน้นไป”
‘เอ้า ! ! ครูไล่กันเฉย’
เดรสมอนด์อุทานในใจ พลางพูดถามขึ้นมาทันควัน
“ทำไมละครับครูฝึก”
“เ้าจะฝึกเพลงดาบพื้นฐานพวกนี้ไปทำไมกัน ไป. . . แล้วไม่ต้องถามอีก”
“ครับ”
เดรสมอนด์ตอบพลางเดินไปที่มุมเดิมของเขา หลังจากฝึกมานานจนตะวันเริ่มเปลี่ยนสีเขาก็ได้ยินเสียงเรียกของครูฝึกเอ็ดก้า
“เดรสมอนด์ มารวมตัวกับเพื่อน”
“ครับ”
เดรสมอนด์ตอบพลางเดินกลับมารวมตัวกันกับเพื่อนทั้งสองคนของเขาซึ่งดูจากสีหน้าแล้วไอ้เ้าพวกนี้ที่มีสีหน้าเหวอๆมองหน้ากันไปมาดูแล้วไม่น่ารอด
“เอาละวันนี้พอแค่นี้ พวกเ้าทั้งสองอีกสองวันต่อมาข้าจะสอนกระบวนท่าใหม่”
“หา! ! สองวัน”
เสียงอุทานรับของทั้งสองคนดังขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
“พอๆไม่ต้องโอดครวญ เลิกชั้นเรียน”
สามวันต่อมา. . .
เดรสมอนด์ที่ยืนอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายกระพริบตาปริบๆอย่างน่าสงสารเนื่องจากสองคนนั้นมันย้ายสาขาไปแล้วหลังจากที่พวกเขาตามการสอนไม่ทัน
“วันนี้คนเยอะกว่าทุกวัน”
“เออ. . . ผมว่าไม่นะครับ”
“แค่นี้ก็เยอะแล้ว เ้าไม่รู้อะไรสาขาเรานะบางปีก็ไม่มีเลยซักคนที่จะผ่านการฝึก่แรกๆไปได้”
“นี้มันพยายามคัดคนออกชัดๆ”
เดรสมอนด์พูดบ่นออกมาเบาๆอย่าง่ไม่ได้
“ไม่หรอก. . ไม่ ไม่ ไม่”
ครูฝึกยิ้มก่อนจะพูดต่อ
“ถ้าเกิดเพลงดาบยังไม่สามารถฝึกได้ในเวลาที่กำหนดแล้ว นั่นแสดงว่าการเชื่อมต่อระหว่างพลังของเืและความบริสุทธิของพลังของเขาไม่สามารถพัฒนาได้มากนัก หากพวกเขาใช้เวลาเกินสองวันและกระบวนท่าแรกยังไม่สำเร็จนั่นก็จะเสียเวลาของพวกเขาเปล่าๆ”
“งั้นหรอครับ”
“ใช่ถึงแม้ว่าจะมีวิธีการทำสมาธิที่ช่วยในการพัฒนาพลังงานเืและทำให้พลังงานบริสุทธิมันก็จะไม่ช่วยในการแปลงพลังงานเืเป็อย่างอื่นเลยแม้แต่น้อย หรืออย่างน้อยๆก็เท่าที่ข้าได้รู้ได้ยินมา”
“ครับ”
“แต่มันแตกต่างจากเ้า เพลงดาบของเ้านั้นมีมันอยู่แล้ว ถ้าข้าวิเคราะห์ไม่ผิดเพลงดาบของเ้านั้นโดยพื้นแล้วมาจากสามเพลงดาบพื้นฐานซึ่งมันไม่น่าจะเป็ไปได้ ด้วยสามสาขาที่มีจุดเด่นแตกต่างกัน แต่เ้า. . เ้าได้แสดงให้ข้าเห็นแล้วว่าเ้าสามารถรวมทั้งสามให้เป็หนึ่งได้ ช่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก ”
ครูฝึกเอ็ดก้าพูดอย่างมีความสุข
“สามเพลงดาบ สามสาขา พลัง ทักษะและพลังงานเื ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ ”
ครูฝึกหยุดพูดก่อนที่จะเดินเข้ามาจับบ่าของเดรสมอนด์พลางส่งยิ้มที่ทำให้เดรสมอนด์เสียวสันหลัง
“ข้าได้รายงานเื่นี้กับท่านอธิการบดีแล้วและข้าต้องขอยินดีกับเ้าด้วยนะ หลังจากคุยกันเป็เวลานานพวกข้าก็ตัดสินใจให้เ้าเป็นักเรียนคนแรกที่จะได้เรียนทั้งสามสาขา ยินดีด้วย”
ครูฝึกเอ็ดก้าพูดพลางปรบมือให้กับเดรสมอนด์
“ หือ! ! ! ซวยแล้วไง”
104K
