จนสนิทสนมพูดหยอกเย้ากันได้ แม้จะคนละวัยก็ตามที ยิ่งจวนเจียนเวลาแขกจะมาข้าทาสรับใช้ทั้งหลายก็ยิ่งต้องวิ่งวุ่นกันขาแทบจะขวิดเหงื่อแทบจะท่วมตัว
ผิดกับลูกเ้าลูกนายทั้งหลายที่คอยยืนพูดคุยฉีกยิ้มให้กันและกันโดยไม่เสียเหงื่อสักหยดด้วยซ้ำ อาทิตยาเองก็ช่วยงานคนในบ้านโดยไม่ได้ออมแรงเช่นกัน แถมรู้งานกว่าหลายคนจนได้ช่วยเตือนว่าขาดตกบกพร่องตรงไหนบ้าง
และนั่นจึงเป็เหตุให้พะยอมเลขาคู่ใจคุณหญิงเพลินพิศชอบเหลือเกิน ความรู้สึกนี้ก็ไม่ได้แตกต่างจากคุณหญิงเพลินพิศสักเท่าไหร่เลย
เพราะชอบใจ ประทับใจในความขยันหมั่นเพียร เก่งกาจ รอบรู้รอบคอบคล่องแคล่วงานสารพัดแถมซื่อสัตย์สุจริตอย่างไม่มีที่ติอย่างที่สุด จนแทบจะตอบตัวเองได้ว่าถ้าพ่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไม่ชิงแต่งงานไปก่อน
คงจะยุให้จีบเอามาทำสะใภ้อย่างแน่นอน ด้วยน้อยครั้งเต็มทีจะเจอคนเกือบจะสมบูรณ์แบบอย่างนี้ผ่านเข้ามาในชีวิต หากจะตัดในเื่ความด้อยทางภาษีสังคมออกไป
“ใครกันครับคุณหญิงป้า ผมไม่เคยเห็นเลย”
นนนที กว้างไพศาล หนุ่มผอมบางร่างสูงชุดกางเกงยีนผ้าเนื้อดีสีเทา เสื้อเชิ้ตสีพาสเทลโทนฟ้า มีสูทพอดีตัวสีดำสวมทับแล้วพับแขนพร้อมกับเสื้อเชิ้ตไปเกือบถึงข้อศอกเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างกายผู้เป็ป้า ที่กำลังยืนมองไปทางหญิงสาวในชุดธรรมดาๆ ทว่าเตะตาเขาเข้าอย่างจัง ในความคล่องแคล่ว คนถูกถามหันไปหาหลานชายแล้วส่งยิ้มอย่างรู้ทันให้
“สนใจล่ะสิท่า แต่อย่าเลยสงสารผู้หญิง รายนี้อายุน่าจะไล่ๆ กับเรา ป้าว่าผิดคอนเซ็ปต์ไปหน่อยนะ ปกติจะมองแต่ต่ำกว่ายี่สิบไม่ใช่เหรอ”
หลานชายยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี และเปิดเผยตรงไปตรงมาซึ่งนั่นเป็นิสัยโดยแท้ของเขาอยู่แล้ว
“ก็น่ารักดีครับ ท่าทางคล่องงานเชียว รู้จักกับคุณหญิงป้าเหรอครับ ทำไมผมไม่เคยผ่านตาเลย”
“แหม!!! ก็เรามัวแต่เรียนหนัก กลับเมืองไทยทีอยู่ไม่กี่วันจะไปเห็นได้ยังไงล่ะจ้ะ ชื่ออาทิตยา เป็เลขาของคุณชมจันทร์ที่นั่งรวมกับเพื่อนอยู่ในบ้านโน่นไง คนใส่ชุดสีออกทองๆ หุ่นดีๆ น่ะ เคยเจอแกหลายครั้งแล้วนี่จำได้มั้ย”
“อ้อ!!! คนที่คุณหญิงป้าบอกว่าขาเปนั่นน่ะเหรอครับ ใช่แม่พี่จิณ ที่เพิ่งจะแนะนำผมเมื่อกี้หรือเปล่าครับ”
“นั่นล่ะๆ แล้วทำไมเราถึงได้มาก่อนพ่อกับแม่ล่ะ”
คนเป็ป้าคิดขึ้นได้ เมื่อมองหาน้องสาวกับน้องเขยที่ควรจะมาแล้วแต่ยังไม่มีวี่แวว นนนทียิ้มน้อยๆ ให้ก่อนเอ่ยแ่เบา
“อืม!!! คุณแม่มีแอกซิเดนต์เื่ชุดนิดหน่อยครับ เลยส่งผมมาเป็ทัพหน้าก่อน ว่าแต่คุณหญิงป้าจะไม่กรุณาแนะนำผมให้รู้จักหญิงสาวผู้น่ารักคนนั้นหน่อยเหรอครับ เผื่อจะได้อีมงอีเมล์เอาไว้ติดต่อกันตอนผมกลับไปเรียนไงครับ นะครับคุณหญิงป้าคนสวย คุณหญิงป้าใจดี คุณหญิงป้าผู้น่ารัก”
ชายหนุ่มพาร่างอันสูงสง่าผ่าเผย เดินไปโอบกอดผู้เป็ป้าอย่างประจบประแจง แกมคะยั้นคะยอจนอีกคนทนไม่ได้ต้องยอมทำตามคำขอด้วยการพาเดินตรงไปหาคนที่ถูกพูดถึง
ซึ่งกำลังวุ่นอยู่กับการช่วยเด็กจัดเตรียมจานชามมาวางไว้บนโต๊ะ ไม่ถึงห้านาที นนนทีก็เปลี่ยนสภาพจากแขกไปเป็คนช่วยงานอยู่ข้างๆ อาทิตยาเรียบร้อยแล้ว
“ได้คนช่วยงานเพิ่มอีกคนแล้วเหรอคะคุณหญิง”
ชมจันทร์เอ่ยด้วยใบหน้าเจือยิ้มน้อยๆ เมื่อออกมาเห็นการกระทำเมื่อครู่ของเ้าบ้าน จิณณวัตรยืนอยู่ข้างแม่หันไปมองตามทิศทางที่แม่ปรายตาไป ก็เห็นยัยถั่วงอกสาละวนอยู่กับงาน
โดยมีหนุ่มนักเรียนนอกที่ยังไม่จบคอยยุ่งอยู่ใกล้ๆ ถึงกับออกอาการขำมาในทันที เพราะไม่คาดคิดว่าเด็กในบ้านตัวเองจะเติบโตมาเป็สาวสวยจนเตะตาไฮโซอย่างหลานคุณหญิงได้
“ตามประสาผีเสื้อที่เห็นดอกไม้งามก็อยากเข้าไปตอมค่ะ แขกเริ่มมาแล้ว ขอตัวไปต้อนรับก่อนนะคะ ฝากคุณเอ้ไปบอกหนุ่มๆ ข้างในว่าให้ออกมาด้านนอกได้แล้วหน่อยล่ะค่ะ”
คุณหญิงเพลินพิศเอ่ยอย่างเร่งรีบ แล้วก็ตรงไปยังซุ้มดอกไม้หน้างานเพื่อรอต้อนรับแขก ที่ต่างทยอยมาเรื่อยๆ แต่ละคนจะถือซองสีขาวมายื่นให้เ้าภาพแทนกล่องของขวัญหรือกระเช้าดอกไม้ เพราะเ้าภาพแจ้งไว้แล้วว่าอยากได้เงินไปทำกิจกรรมการกุศลแทน
ชมจันทร์ที่ไม่เคยได้จำข่าวสารเหล่านี้ก็ต้องรีบสั่งให้ลูกชายเดินตรงไปหาอาทิตยาช่วยจัดการหาซองใส่เงินหนึ่งหมื่นบาทมาให้เป็การเร่งด่วนแทนของขวัญที่ยังเก็บไว้ในกระโปรงรถเช่นกัน
“เอ้ขอเป็คนบริจาคเบอร์รองๆ จากคุณหญิงในงานแฟชั่นโชว์เดือนหน้านะคะ คุณหญิงจะได้เมตตาสั่งดีไซเนอร์ให้จัดชุดสวยๆ หรูๆ ให้ยัยแอ๊ฟหน่อยค่ะ”
ชมจันทร์ได้โอกาสเข้าไปกระซิบกระซาบ เมื่ออาทิตยาเอาซองเงินมาให้แล้วเตือนความจำตามคำสั่งแล้ว คนรับซองยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดีปรีดา
ทว่าในใจนั้นเอือมกับความอยากเด่นอยากดังของแขกคนนี้ไม่น้อย แต่เมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนแล้วก็จำต้องยอมเพื่อให้ได้เม็ดเงินไม่ต่ำกว่าหกหลักมาไว้ในบัญชีมูลนิธิ จะได้เอาไปช่วยเหลือคนอื่นต่อ
“ด้วยความยินดีค่ะคุณเอ้ อาทิตย์หน้าให้หนูแอ๊ฟไปหาคุณไก่ที่ห้องเสื้อเลยนะคะ”
“พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมเขียนเช็คสามแสนมาให้ฉันเซ็นนะตะวัน แล้วรีบเอาไปให้คุณหญิงที่บ้านทันทีเลย ห้ามช้าเดี๋ยวจะไม่ทัน” เ้านายรีบสั่ง ระหว่างรถวิ่งกลับบ้าน เมื่อจดเสร็จแล้วดวงหน้าสวยเลยหันไปหาก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่ม
“ค่ะ ตะวันจะเอาไปให้ตอนเย็นนะคะ ถ้าไปเช้ากลัวคุณหญิงยังไม่ตื่น เพราะกว่าจะดูแลความเรียบร้อยงานเสร็จคงจะดึกมากค่ะ”
เ้านายกำลังจะอ้าปากแย้ง ต้องรีบหุบลงทันทีเมื่อเลขามีเหตุผลมากเพียงพอ ผู้เป็สามีนั่งอยู่อีกข้างกลั้นขำเอาไว้แทบไม่ไหว เพราะรู้มานานนมว่าเมียเจอมวยถูกคู่แล้ว
แถมเป็คู่ที่ไม่ได้ชกกันดุเดือดเผ็ดมัน เืกำเดาแตกกระจายเต็มสังเวียนแต่อย่างใด ด้วยฝ่ายแดงเป็มวยร้อนเร็วและแรง อยากได้อะไรต้องได้ในเดี๋ยวนั้น ใครก็ขัดใจไม่ได้ ทุกอย่างต้องเป็ไปตามประกาศิตเพียงอย่างเดียว
ส่วนฝ่ายน้ำเงินนั้นจะเย็นเป็น้ำ แต่ทำงานคล่องแคล่วรวดเร็วเป็พายุ รู้จักผ่อนหนักให้เป็เบา สนองตอบอีกฝ่ายได้ทันท่วงทีหรืออ่านใจออกและเดินนำหน้าไปหลายก้าวทว่าอยู่บนพื้นฐานความ้าได้อย่างดีเยี่ยม
โอนอ่อนผ่อนตามอีกฝ่ายแทบทุกเวลา มีหักเหเมื่อเหตุผลอื่นเหมาะสมกว่าเ้าของประกาศิต จนต้องยอมจำนนอย่างไม่เสียหน้ามากมายนัก
“มีอะไรเย็นๆ ไว้ให้หรือเปล่าคืนนี้”
เ้านายที่นั่งสั่งงานจ้อมาสุดทาง เอ่ยถามเลขาทันทีเมื่อลงจากรถได้
“มีรังนกแปะก๊วยค่ะ ป้าผ่อนเตรียมไว้แล้ว แต่อย่าใส่น้ำเชื่อมเพิ่มนะคะ พรุ่งนี้ต้องเริ่มเมนูไดเอทแล้วค่ะ งั้นตะวันขอตัวกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”
มือบางรีบยกขึ้นไหว้คนทั้งสองอย่างนอบน้อม และไหว้อีกหนุ่มอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะหากจะนับแล้วเขาอายุห่างเธอถึงหกปี และยังเป็ลูกเ้านายอีก แม้ในใจนั้นจะจดนำวีรกรรมแสบๆ ของเขาไว้มากมายก็ตาม
แต่คงไม่ใช่เื่ดีนักในสายตาผู้ใหญ่หากจะไม่รู้จักให้ความนับถือ จิณณวัตรเองก็รีบยกมือรับไหว้ด้วยท่าทีเลิ่กลั่ก เพราะั้แ่กลับมายังไม่เห็นแม่ถั่วงอกทำแบบนี้สักที
อยากจะเอ่ยแซวเต็มกำลังแต่ก็ไม่กล้าเพราะแม่พ่ออยู่ใกล้ๆ จึงได้แต่มองรถญี่ปุ่นแล่นออกจากบ้านเท่านั้น ส่วนเ้าของรถรีบสลัดรองเท้าส้นสูงออกใส่กล่องหลังรถรวมกับหลายๆ คู่
เพราะต้องเตรียมพร้อมเสมอๆ เมื่อได้เ้านายสังคมจัด จะไปจะมาทีตามแต่ใจไม่ใคร่จะมีแบบแผนนัก บีเอ็มดับเบิลยูป้ายแดงของเพื่อนรักจอดอยู่ แปลว่าคืนนี้พ่อสามีเมียเผลอคงจะดอดมาตักตวงความสุขเป็แน่
“ยังไม่หรอก แต่โทรมาบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะถึง”
เอมิกาตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างคนอิ่มสุข ทว่าอีกคนกลับเศร้าใจแทนเพื่อนอย่างยากจะหลีกเลี่ยง หากตอนนี้ป่วยการจะทำลายความสุขเปล่าๆ จึงเอ่ยราตรีสวัสดิ์แล้วเข้าห้องด้วยความอ่อนล้า
แต่ความคิดก็ยังคงวนเวียนอยู่กับอีกห้องที่ป่านนี้คงกำลังหยิบยื่นความสุขกันและกันอย่างดูดดื่มแล้วเป็แน่ นับั้แ่เจอรักคุดจากหนุ่มรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยเมื่อสี่ปีที่แล้ว
กับการเจอสภาพปลาย่างที่ถูกแมวย่องมากินในยามดึกของเพื่อนมานั้น อาทิตยาก็บอกกับตัวเองอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่มีวันนำพาตัวเองให้ตกอยู่ในสภาพนั้นอย่างเด็ดขาด
ผู้ชายที่จะมาเป็สามีของเธอจะต้องเป็คนไม่มีเ้าของ ฐานะก็ควรจะดีกว่าหน่อย ไม่ต้องแตกต่างกันลิบลับ เหมือนซินเดอเรลล่าในนิยายหลอกเด็ก ความสาวบริสุทธิ์ที่อุตส่าห์รักษาเอาไว้ได้จวบจนทุกวันนี้
จะต้องถูกมอบให้กับคนที่ใช่และหัวใจรักเท่านั้น แน่นอนว่าต้องเป็วันที่เธอและเขาเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์อย่างมีความสุข ท่ามกลางใบหน้าอิ่มเอมของคนรอบข้างทั้งเขาและเธอ
+++++
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเื่จะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็กำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
3K
![[จบแล้ว] FWB #ก็แค่เพื่อนปะ!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687432706_65826457.webp)
