เฟิ่งซูและพวกเมื่อเห็นเฟิ่งหยูพุ่งผ่านพวกเขาไปอย่างรวดเร็วก็ตกตะลึง พลันเฟิ่งหยูะโเช่นนั้นอีกพวกเขารีบหันไปมองด้านหลังทันที
กะต๊าก...
กะต๊าก...
ตู้มมม....
ขาของไก่ดีดเข้าที่ลำตัวของลูกน้องเฟิ่งหยูทั้งสองคนอย่างรวดเร็วพวกเขากระเด็นกระดอนออกห่างจากเฟิ่งซู
ไก่ฟ้าปีกทมิฬโถมเข้ามาพร้อมกับใช้ปีกของมันกระแทกเข้าที่ช่องท้องของเฟิ่งซูในทันทีเฟิ่งซูปลิวลอยออกไป แต่ยังไม่ทันที่เขาจะตกถึงพื้น เท้าที่ไม่ใหญ่ และไม่เล็กเท่าใหร่ของไก่ฟ้าปีกทมิฬพลันเหยียบเข้าที่แขนของเขาทันที
“แกร๊ก”แขนของเฟิ่งซูหักในทันที
พร้อมกับเสียงร้องอันเ็ปเฟิ่งซูและลูกน้องพลันรีบทำลายตราสัญลักษณ์ในทันที เพียงไม่นาน เหล่าผู้าุโก็มาถึงพวกเขาไล่ไก่ฟ้าปีกทมิฬไปพร้อมกับป้อนโอสถให้กับเฟิ่งซูและพรรคพวกอย่างรีบเร่ง
“เ้าเป็ยังไงบ้างทำไมพวกเ้าตกอยู่ในสภาพนี้ได้”
“เป็เ้าเฟิ่งหยูมันหลอกล่อไก่บ้านั่นมาทางพวกเราพวกเราไม่ทันได้ตั้งตัวเลยถูกไก่บ้าพวกนั้นทำร้ายจนอยู่ในสภาพนี้”
“เฟิ่งหยูเช่นนั้นหรือเ้าเด็กคนนั้นที่เป็ลูกของเฟิ่งหานหลี่ใช่ไหม” ผู้าุโที่มาช่วยเฟิ่งซูรีบเอ่ยถาม
“ใช่ท่านผู้าุโ เป็เขานั่นแหละ ท่านต้องให้ความเป็ธรรมกับพวกเราด้วยนะ”
“รอบนี้คงทำอะไรเขาไม่ได้หรอกเพราะไม่ได้ทำผิดกติกาอะไร รอให้จบรอบนี้ พรุ่งนี้พวกเราค่อยวางแผนกับบิดาของเ้าว่าจะทำเช่นไรตอนนี้เ้าพักผ่อนก่อน ยาที่ข้าให้เ้าไปนั้นเป็ยาสมานกระดูก อีกหนึ่งชั่วยามกระดูกของเ้าก็จะสมานกันเรียบร้อย และหายเป็ปกติ เ้าอย่าได้วิตกไป”
“ขอบคุณท่านผู้าุโที่ช่วยเหลือ”
“เอาหละไปกันเถอะ”
เฟิ่งหยูรีบตะบึงไปอย่างรวดเร็วไม่นานเขาก็มาถึงลานประลองซึ่งเป็จุดส่งธงให้กับผู้นำตระกูลคนปัจจุบันเขาชะลอความเร็วลงให้เหลือความเร็วพอ ๆ กับระดับ เจ็ด
“หานหลี่นั่น ดูนั่นลูกชายเ้ากลับมาเป็คนแรก” เสียงของเฟิ่งเทียนผู้นำตระกูลเอ่ยขึ้นมา
“นั่นเฟิ่งฉี ฉี ลูกสาวของผู้นำตระกูลก็วิ่งออกมาจากป่าอีกฝั่งหนึ่งทั้งสองรีบตะบึงมาทางผู้นำตระกูลอย่างรวดเร็ว เพียงระยะทางไม่ถึงสิบเมตรเฟิ่งหยูรีบพุ่งตัวออกมาทางผู้นำตระกูลอย่างรวดเร็ว เฟิ่ง ฉี ฉีก็ไม่ยอมแพ้พวกเขาต่างพุ่งเข้าหา เฟิ่งเทียนด้วยความเร็ว
ฉึบ......
ฉีบ......
แทบจะพร้อมๆกัน ทั้งสองวางธงไว้ตรงหน้าของเฟิ่งเทียน พร้อมกับมองไปยังผู้นำตระกูลเพียงแค่สามลมหายใจทุกอย่างที่อยู่รอบ ๆ ด้านพลันเงียบสนิทพร้อมกับเสียงของผู้นำตระกูลที่เอ่ยขึ้นมา
“พวกเ้าทั้งสองเสมอกันทำได้ดีมากทั้งสองคน”
จากนั้นเสียงพูดคุยก็ดังไปทั่วบริเวณไม่นานรุ่นเยาว์ของตระกูลเฟิ่งคนอื่น ๆ ก็เริ่มทยอยออกมาจากป่า พร้อมกับธงมีเพียงเฟิ่งซู และพรรคพวกเท่านั้นที่เดินออกมาพร้อมกับผู้าุโพวกเขามองมายังเฟิ่งหยูด้วยสายตาที่เครียดแค้นเฟิ่งหยูเป็อย่างยิ่ง
“ฝากไว้ก่อนเถอะเฟิ่งหยูข้าจะทำให้เ้าเจ็บกว่าข้านับร้อยนับพันเท่า”
เฟิ่งซูพูดพร้อมกับเดินจากไปอย่างเงียบๆ บิดาของเขาเห็นเช่นนั้นจึงรีบตามเขาออกไปอย่างรวดเร็ว
“ยินดีด้วยกับทั้งสองคนที่เป็ผู้ชนะในรอบนี้พรุ่งนี้จะเป็การทดสอบรอบสุดท้ายของให้ทุกคนตั้งใจกันให้ดี วันนี้ทุกคนกลับไปพักผ่อนกันได้แล้ว”
เสียของผู้นำตระกูลเฟิ่งเทียนดังขึ้นพร้อม ๆ กับผู้คนในตระกูลเริ่มทยอยออกไปจากสถานที่แห่งนี้
“ทำได้ดีมาลูกพ่อเ้าไม่ทำให้พ่อผิดหวังจริงๆ ฉี ฉี”
เฟิ่งเทียนพูดพร้อมกับใช้มือลูบหัวของลูกสาวของเขาด้วยความรัก
“เ้าเองก็ทำได้ดีมากข้าเองไม่คาดคิดเลยว่าเ้าจะสามารถทำได้ดีขนาดนี้ ไป กลับไปให้แม่ของเ้าทำอาหารอร่อยอร่อยให้ทานกัน”เฟิ่งหานหลี่ใช้มือตบไหล่ของเฟิ่งหยูพร้อมกับกล่าวอำลาผู้นำตระกูลก่อนเดินจากไปพร้อมกับเฟิ่งหยู
“พวกเราขอตามเ้าไปที่เรือนพักของพวกเ้าด้วยจะได้ไหม?” เสียงของผู้าุโเฟิ่งซือดังขึ้นมาด้านหลังของสองพ่อลูก
“ได้สิพวกเราไม่ได้ร่วมทานอาหาร และร่ำสุรากัน นานแล้ว ข้าจะให้ภรรยาของข้าจัดเตรียมอาหารและสุราสำหรับพวกเราฉลองชัยชนะในวันนี้ให้กับเฟิ่งหยูด้วย”
“ไอ่เด็กนี่มันร้ายแหะ” ท่านผู้าุโเฟิ่งซือกล่าวหยอกล้อขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองที่เฟิ่งหานหลี่ส่วนเฟิ่งหานหลี่ได้แต่ยิ้มหน้าบานก่อนจะเดินนำเฟิ่งหยูกู่ถัง กู่กังเดินออกไปจากสนามทดสอบ
“ท่านพ่อทำไมเขาแข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ ข้าเกือบจะเลื่อนเข้าสู่ระดับแปดแล้วตามความเร็วของเขาแทบไม่ทันเลย”
“คงเป็เพราะเขาตั้งใจฝึกฝนอย่างหนักเ้าเองก็อย่าพึ่งท้อ อนาคตเ้าเองก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นได้อยู่แล้วไปเถอะพวกเรากลับบ้านกันก่อน พักผ่อนเตรียมตัวไว้สำหรับวันพรุ่งนี้ต่อ”
เฟิ่งฉี ฉี ได้เพียงแค่พยักหน้าตอบรับอย่างเงียบ ๆ
เมื่อกลับมาถึงบ้านเฟิ่งหยูยังไม่ทันได้พูดอะไร กลับเป็เฟิ่งหานหลี่ที่สาธยายเื่ราวต่าง ๆ ให้กับภรรยาของเขาฟังภรรยาของเขานั่งฟังและยิ้มตามไปด้วย อาหาร และสุราภรรยาของเฟิ่งหานหลี่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วส่วนของพวกเด็ก ๆ ได้จัดเตรียมไว้อีกโต๊ะหนึ่ง พวกเขาพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจากนั้นไม่นานพวกเขาจึงได้ขอตัวกลับไปพักผ่อน