เวลาผ่านไปแล้ว 15 วันนับจากวันที่หลิวจ้านได้เริ่มแผนการสร้างไชน่าทาวน์ ตอนนี้ ยังเหลือสิ่งต่างๆที่หลิวจ้านยังไม่ได้ทำอีกเป็จำนวนมาก เพราะเขามัวแต่ติดสาวงาม จนทำให้งานของเขายังค้างอีกเยอะ หลิวจ้านได้นัดทำข้อตกลงระหว่าง หลิวจ้านกับหอเดียวดายคือวันที่ 20 ของเดือนนี้ ส่วนขอตกลงของสำนักคุ้มภัย เขานัดกับผู้ดูแลและจะเดินทางไป วันที่ 25 ของเดือนนี้ ส่วนเื่ทำเครื่องสูบน้ำ เขาก็ยังไม่ได้ทำ ที่งานของเขาช้าตอนนี้เพราะว่าเขาทำงานกับแค่พ่อบ้านจางเท่านั้น คงต้องรอให้ผ่านเื่ไชน่าทาวน์ไปก่อน ค่อยหาคนที่ไว้ใจได้มาร่วมด้วยอีกทีนึง สิ่งที่หลิวจ้านต้องทำก่อนเป็อันดับแรกตอนนี้ก็คือ การโฆษณา เพราะเวลาก็ใกล้เขามาทุกที หากเป็ในยุคสมัยปัจจุบัน การทำโฆษณาก่อนที่หลายอย่างยังไม่เสร็จ ถือว่ามีความเสียงสูง แต่หลิวจ้านคือใคร เขาคือคนที่โดดเด่นที่สุด ฉลาดที่สุด เก่งที่สุด เมื่อคิดได้ดังนั้นหลิวจ้านได้ให้คนไปเรียกพ่อบ้านจางมาคุยกับเขา
“คุณชายมีอะไรจะสั่งข้าอย่างงั่นหรือขอรับ”
“ข้า้าให้ท่านทำป้ายขนาดใหญ่ ในป้าย ให้เขียนข้อความว่า 1 เดือนหน้า เปิด ไชน่าทาวน์ อาหารเลิศรส สุราเลิศรส กินฟรีวัดเปิด แต่มีข้อจำกัด พร้อมกับวาดแผนที่ตำแหน่งที่ตั้งไชน่าทาวน์ลงไป ทำมาซัก 100 ป้าย เมื่อเ้าทำป้ายเสร็จ ข้าจะไปติดป้ายด้วย และอีกอย่าง เ้าไปจ้างคนที่รับจ้างขับรถม้า มาให้ข้าเยอะๆในวันพรุ้งนี้ ข้ามีแผนของข้า”
“ได้ขอรับคุณชาย”
หลังจากนั้นพ่อบ้านจางได้ไปทำตามที่คุณชายของเขาสั่ง เขาได้ไปที่ร้ายขายหนังสือหาบัณทิตที่รายมือสวยงามช่วยกันเขียนป้าย ป้ายจะเป็สีเเดง ตัวหนังสือสีขาว จะได้ตัดกัน ในส่วนของป้ายจะเป็ผ้าแล้วก็มีข้อความบนนั้น หลิวจ้านไม่ได้หวังให้ป้ายของเขาสวยงาม เพราะในยุคนี้หากอย่ากจะได้รวดลายต้องทำการปักลายบนผ้าถึงจะสวย
ในวันนั้นระหว่างที่หลิวจ้านนั่งรอพ่อบ้านจางไปทำงานที่เขาสั่ง เขาได้ไปเดินดูการฝึกของพนักงานของเขา พนักงานต้อนรับหลิวจ้านก็เน้นคนที่หน้าตาดีหน่อย และเป็สตรี สอนการพูด การต้อนรับลูกค้า หลิวจ้านคิดระบบงานให้กับพนักงานของเขาเพื่อที่จะรวดเร็วไม่ต้องให้ลูกค้ารอนาน คือการ ให้พ่อครัวลิสออเดอร์ว่ามีอะไรบ้าง ราคาเท่าไร แล้วบันทึกลงไปในกราดาษ หลิวจ้านให้พิมพ์กระดาษออกมาเยอะๆ และตัดแบ่งเป็ส่วนๆ ในต้อนนี้หลิวจ้านยังไม่ได้เปิดเมนูพิเศษของเขารอให้ร้านเปิดตัวไปก่อนซักพักเขาถึงจะนำเมนูในอนาคตมาเปิดที่นี้ คิดง่ายๆก็คือหากว่าใครจะสั่งอาหาร ก็ขีดไปที่เมนูได้เลย จะได้รวดเร็วในการสั่ง ในการบริหารของหลิวจ้าน หากว่าลูกค้ากินเสร็จ จะมีคนทำความสะอาดมาเก็บโต๊ะทันที และสามารถให้ลูกค้าเขามานั่งทานต่อได้ทันที เมื่อหลิวจ้านได้แนะนำสิ่งต่างๆเสร็จแล้วเขารู้สึกว่า เขายังไม่ได้จัดการเื่โต๊ะ เก้าอี้เลย คิดมาแล้วก็เริ่มที่จะปวดหัว วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็แล้วกันนอนดีกว่า ตื่นขึ้นมาเดียวก็คิดออกเอง
ภานในร้านเสื้อผ้า ที่ชั้นสองได้มีสองสาวงามกำลังนั่งสนทนากันอยู่
“ไหนเ้าบอกว่าเขาจะมาหาพวกเราเอง”หว่านเอ๋อถามออกไป
“ข้าก็เริ่มที่จะไม่แนใจเหมือนกัน หรือว่าเขาจะล่วงรู้เเผนการของพวกเรา วันนั้นที่เขาหมดสติ หรือว่าเขาแกล้งพวกเราและได้ยินสิ่งที่พวกเราคุยกัน”เย่เอ๋อตอบกลับไปและออกความเห็น
“ถ้าเป็แบบนั้นก็แย่แล้ว หากว่าเป็อย่างที่เ้าว่าจริงๆ เขาคงจะโกธพวกเราแน่ๆ ถึงไม่ได้มาหาพวกเรา พวกเราจะทำยังไงดี”หว่านเอ๋อตอบกลับไป
“ข้าว่าพวกเราคงต้องไปสารภาพกับเขา หากว่าเขา้าจะให้พวกเราทำอะไรก็คงจจะต้องยอมแล้วละ”
ทั้งสองสาวพูดคุยกันซักพักนัดกันว่าพรุ้งนี้จะไปหาหลิวจ้านเพื่อที่จะสารภาพผิดที่โกหกเขา
เช้าวันถัดมาเหลือเวลาอีก แค่ 15 วัน ก็จะถึงวันเปิด ไชน่าทาวน์ หลิวจ้านต้องรีบตื่นแต่เช้า เพื่อที่จะดำเนินงานของเขาที่ยังไม่เสร็จ ในเช้าวันนี้พ่อบ้านจางได้มาเรียกหลิวจ้านว่าป้ายทำเสร็จแล้ว และคนขับรถม้ารับจ้างก็ได้มารวมตัวกันที่ลานด้านหน้าแล้ว หลิวจ้านได้ตามพ่อบ้านจางออกไปพบคนขับรถม้าทั้งหลาย พ่อบ้านจางได้เรียกทุกคนมารวมตัวกันเพื่อที่หลิวจ้านจะแจ้งข่าว
“ข้าจะให้เงินกับพวกเ้าอย่างงาม หากว่าใครยินดีให้ข้าเอาป้ายพวกนี้ ติดรถของพวกเ้า เป็เวลาครึ่งเดือน พวกเ้าก็สามารถรับจ้างขับรถม้าของพวกเ้าได้เต็มที่ แต่ขอแค่ติดป้ายของข้าไว้ก็พอ”
ทุกคนได้ยินแบบนั่นก็พากันพร้อมใจให้หลิวจ้านติดป้ายที่รถของพวกเขา หลิวจ้านได้สั่งให้คนติดป้ายที่รถของพวกเขาทุกคัน เท่านี้ก็เป็การโฆษณาที่มีประสิทธิภาพสูงเป็อย่างมากหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไป หลิวจ้านได้พาพ่อบ้านจางพร้อมกับคนรับใช่จำนวนหนึ่งนำป้ายขึ้นรถม้าและเดินทางไปติดภายในเมือง สถานทีี่ที่หลิวจ้านได้ไปติดป้ายโฆษณา หลิวจ้านได้เลือกแหล่งที่มีผู้คน รวมตัวกันมากๆเช่น หอนางโรม เหลาสุรา แม้แต่หน้าหอเดียวดายเขาก็ยังติด หน้าจวนเ้าเมือง หน้าตระกูลใหญ่ๆ หน้าร้านของแม่นางหว่านเอ๋อก็ติดด้วย แต่หลิวจ้านไม่ได้ลงไปหานาง ในการติดป้ายของหลิวจ้านเขาได้ขอเช่าติดหน้าบ้านของชาวบ้านที่ยากจนและบอกให้พวกเขาดูแลให้ด้วย
หลังจากติดภายในเมืองเสร็จ หลิวจ้านได้บอกพ่อบ้านจางให้ทำอีกหนึ่งสิ่ง คือ ให้คนไปกระจายข่าวให้เยอะๆเพราะชาวบ้านส่วนมาก บางคนก็ไม่รู้หนังสื่อ การกระจายข่าวรือมักจะแพร่กระจ่ายไปเร็ว หลิวจ้านได้นำคนของเขาไปติดที่รอบนอกของเมือง
“พ่อบ้านจาง จากที่นี้ไปถึงเมืองท่าเรือไกลหรือไม่”
“เรียนคุณชายถ้าขี่ม้าก็ไม่นาน ถ้านั่งรถม้าก็น่าจะครึ่งวันขอรับ”
"ก็ถือว่าไม่ไกลมาก วันนี้เราไปนอนที่เมืองท่าเรือกันเถอะ
หลังจากนั้นขบวนของหลิวจ้านได้ติดป้ายไปตามถนนเรื่อยๆ พวกเขาจะไปพักหลับนอนในคืนนี้ที่เมืองท่าเรือ ภายในจวนของหลิวจ้าน ที่หน้าเรือนของเขาได้มีสองสาวงามได้มาขอพบเขาแต่ก็ไม่ได้พบกับเขาทำให้พวกนางรู้สึกร้อนใจยิ่งกว่าเดิม พวกนางคิดว่าหลิวจ้านคงจะโกธพวกนางมากถึงหนีหายไปแบบนี้