รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ฉากที่ 1: บ้านภาคิน (23:00 น.)

ห้องนอนของภาคิน ที่บ้านวีระ

ภาคินนอนบนเตียง
มองเพดาน
นอนไม่หลับ

ภาคิน (คิดในใจ) :

"ทำไม... ผมนอนไม่หลับ?"

"วันนี้เหนื่อยมาก แต่ทำไมนอนไม่หลับ?"

พลิกตัวซ้าย → นอนไม่หลับ
พลิกตัวขวา → นอนไม่หลับ
นอนหงาย → นอนไม่หลับ

ภาคิน (ถอนหายใจ) :

"ผมคิดถึง... มายา"

Flash: ฉากวันนี้

ฉากที่ 1: ภาคินคว้าเอวมายาไว้
→ ใบหน้าใกล้กัน
→ สบตา 3 วินาที
→ หัวใจเต้นแรง

ฉากที่ 2: มายาหน้าแดง
→ ดันตัวออกจากอ้อมแขน
→ ก้มหน้าหนีสายตา

ฉากที่ 3: วีระบอก
→ "นายกำลังรักคนนะ!"

ภาคิน (นั่งขึ้น) :

"ผมรักมายา..."

"แต่... เธอรักผมไหม?"

"เธอยังคิดถึงไรอัน (คนรักเก่า) อยู่ไหม?"

"ถ้าผมบอกเธอว่าผมรัก... เธอจะว่ายังไง?"

มองนาฬิกา: 23:30 น.

"ดึกแล้ว... แต่ผมอยากได้ยินเสียงเธอ"

"ควรโทรหาไหม?"

"แต่ถ้าเธอนอนแล้ว... ผมจะรบกวนเธอ"

"หรือว่า... เธอก็นอนไม่หลับเหมือนผม?"

ภาคินหยิบโทรศัพท์

มองชื่อ "มายา"

กดโทร... แล้วกดวางทันที!

"ไม่ได้! ดึกเกินไป!"

แต่... อยากคุยมาก

"แค่ได้ยินเสียง... ก็พอ"

หายใจลึก

กดโทรอีกครั้ง

???? ตู้ด... ตู้ด... ตู้ด...

"เธอคงนอนแล้ว... ผมควรวาง—"

???? "ฮัลโหล?"

เสียงมายา!

ภาคิน (๻๷ใ๯!) :
"อ๋อ! สวัสดีครับ!"

มายา:
"ภาคิน? เป็๲อะไรหรอ? ดึกแล้วนะ"

ภาคิน:
"ผม... เอ่อ... ขอโทษครับที่โทรดึก
แต่ผม... ผม..."

???? Romantic Trope: "I Miss You" Confession

ฉากที่ 2: การสนทนาทางโทรศัพท์

มายา (นั่งบนเตียง) :
"นายอยากพูดอะไร?"

ภาคิน (หายใจลึก) :
"ผม... คิดถึงคุณ" ????

⏰ เงียบ 3 วินาที

มายา (ใจเต้น!) :
"นาย... บอกว่าอะไรนะ?"

ภาคิน (ซื่อตรง) :
"ผมคิดถึงคุณครับ
ผมนอนไม่หลับ
เพราะผมคิดถึงคุณ

ผมอยากได้ยินเสียงคุณ
เลยโทรมา

ผม... รบกวนคุณหรือเปล่าครับ?" ????

มายา (ใจอ่อน) :
"ไม่หรอก... ฉันก็นอนไม่หลับอยู่พอดี"

ภาคิน (ดีใจ) :
"จริงหรอครับ?!
คุณนอนไม่หลับเหมือนผมเหรอ?"

มายา (เสียงเบา) :
"อืม..."

ภาคิน:
"ทำไมคุณถึงนอนไม่หลับครับ?
มีอะไรกังวลหรอ?"

มายา (หยุด) :
"ฉัน... ก็แค่..."

"คิดถึงนาย"

แต่พูดไม่ออก!

มายา:
"ก็แค่... คิดเ๱ื่๵๹เยอะๆ"

ภาคิน:
"คิดเ๹ื่๪๫อะไรครับ?
เล่าให้ผมฟังได้ไหม?"

มายา (ยิ้ม) :
"นายเป็๲ห่วงฉันหรอ?"

ภาคิน (ซื่อตรง) :
"ผมเป็๞ห่วงครับ
ผมไม่อยากให้คุณกังวล
ผมอยากให้คุณมีความสุข" ????

มายาใจอ่อน

"ทำไมเขาถึงดีแบบนี้?"

"ทำไมเขาถึงจริงใจแบบนี้?"

"ทำไม... ฉันถึงรู้สึกแบบนี้?"

มายา (เสียงสั่น) :
"ภาคิน... ฉันอยากถามอะไรนาย"

ภาคิน:
"ถามมาครับ"

มายา:
"นาย... คิดถึงฉันจริงๆ หรอ?"

ภาคิน (ตอบทันที) :
"คิดถึงครับ
คิดถึงมากๆ

ผมคิดถึงรอยยิ้มของคุณ
คิดถึงเสียงหัวเราะของคุณ
คิดถึงตอนที่คุณอยู่ข้างๆ ผม

แค่อยู่ข้างๆ คุณ
ผมก็รู้สึกว่า... นี่คือบ้าน" ????

มายา (น้ำตาซึม) :
"นาย... พูดแบบนี้ทุกคนหรอ?
หรือว่า... แค่ฉันคนเดียว?"

ภาคิน (งง) :
"ผมไม่เข้าใจครับ
ผมพูดแบบนี้แค่กับคุณคนเดียว

เพราะที่บ้านผม ไม่มีคำว่า 'คิดถึง'
แต่ตอนนี้... ผมรู้แล้วว่ามันหมายความว่าอะไร" ????

มายาร้องไห้เงียบๆ

"ทำไม... ทำไมเขาถึงทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้?"

"ฉันเคยสัญญากับตัวเองว่า จะไม่รักใครอีก"

"แต่... ภาคิน..."

"ทำไมฉันถึงหยุดไม่ได้?"

ภาคิน (ได้ยินเสียงสะอื้น) :
"คุณมายา? คุณร้องไหลหรอครับ?
ผม... ผมพูดอะไรผิดหรอ?"

มายา (เช็ดน้ำตา) :
"ไม่ใช่หรอก...
นายไม่ได้พูดผิด

แค่... นายทำให้ฉันรู้สึกกลัว"

ภาคิน (๻๷ใ๯) :
"กลัว?! กลัวอะไรครับ?
ผมทำอะไรให้คุณกลัวหรอ?"

มายา (สั่นเสียง) :
"ฉันกลัว... กลัวว่าจะรักนาย

ฉันเคยรักใครคนหนึ่ง
รักเขามาก 6 ปี
แต่เขาทิ้งฉันไป

๻ั้๹แ๻่นั้น ฉันสัญญากับตัวเองว่า
จะไม่รักใครอีก

แต่แล้ว... นายก็มา" ????

ภาคิน (เงียบ) :

"เธอเคยเ๯็๢ป๭๨..."

"เธอเคยถูกทิ้ง..."

"เธอกลัวจะเจ็บอีก..."

ภาคิน (เสียงอ่อนโยน) :
"ผมเข้าใจครับ
คุณกลัวจะเจ็บอีก
คุณกลัวจะถูกทิ้งอีก

แต่... ผมไม่ใช่เขา

ผมสัญญา... ผมจะไม่ทิ้งคุณไป" ????

มายา (ร้องไห้) :
"นาย... นายพูดแบบนี้ได้ยังไง?
นายรู้หรอว่า...
ฉันอยากเชื่อนายแค่ไหน?"

ภาคิน:
"งั้น... เชื่อผมสิครับ

ผมรู้ว่าผมไม่ใช่มนุษย์
ผมรู้ว่าผมมาจากดาวอื่น
ผมรู้ว่าสักวัน... ผมต้องกลับ

แต่ตอนนี้... ผมอยู่ที่นี่
ผมอยู่กับคุณ

และผมสัญญาว่า
ตราบใดที่ผมยังอยู่ที่นี่
ผมจะไม่ทิ้งคุณไป" ????

มายา (หยุดร้องไห้) :

"เขา... จริงใจ"

"เขา... ไม่เหมือนใคร"

"บางที... ฉันควรเสี่ยงอีกครั้ง"

มายา (เช็ดน้ำตา) :
"ภาคิน... ขอบคุณนะ"

ภาคิน:
"ขอบคุณอะไรครับ?"

มายา (ยิ้ม) :
"ขอบคุณที่... โทรมา
ขอบคุณที่... บอกว่าคิดถึง
ขอบคุณที่... ทำให้ฉันกล้าเสี่ยงอีกครั้ง" ????

ภาคิน (ยิ้ม) :
"ผมดีใจครับ
ที่ได้คุยกับคุณ

ตอนนี้... ผมรู้สึกดีขึ้นแล้ว
ผมคิดว่า... ตอนนี้ผมนอนหลับได้แล้ว" ????

มายา (หัวเราะเบาๆ) :
"ฉันก็เหมือนกัน
ตอนนี้... ฉันก็นอนหลับได้แล้ว"

ภาคิน:
"งั้น... ฝันดีนะครับ"

มายา (เสียงอ่อนโยน) :
"ฝันดีนะ... ภาคิน

และ... ขอบคุณที่คิดถึงฉัน" ????

ภาคิน:
"ผมจะคิดถึงคุณทุกวันครับ" ????

???? วางสาย

ฉากที่ 3: หลังวางสาย

บ้านภาคิน - 00:15 น.

ภาคินนอนบนเตียง
กอดหมอน
ยิ้มกว้าง

ภาคิน (คิดในใจ) :

"เธอบอกว่า... เธออยากเชื่อผม"

"หมายความว่า... เธอมีความรู้สึกกับผมหรอ?"

"เธอ... รักผมไหม?"

"ไม่รู้สิ... แต่ผมมีความหวัง"

"และนั่นก็... พอแล้ว" ????

หลับตา

ยิ้ม

นอนหลับ... ด้วยความสุข

บ้านมายา - 00:15 น.

มายานอนบนเตียง
กอดหมอน
ยิ้มเล็กๆ

มายา (คิดในใจ) :

"เขา... คิดถึงฉัน"

"เขา... สัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉัน"

"บางที... ฉันควรเชื่อเขา"

"บางที... นี่คือโอกาสครั้งที่สอง"

"บางที... เขาคือคนที่ใช่"

แต่... ยังกลัวอยู่

"ถ้าเขาทิ้งฉันไป... ฉันจะทำยังไง?"

"ถ้าเขาต้องกลับดาวของเขา... ฉันจะทำยังไง?"

แต่แล้ว... นึกถึงคำพูดของเขา

"ตราบใดที่ผมยังอยู่ที่นี่
ผมจะไม่ทิ้งคุณไป"

มายา (ยิ้ม) :

"พอแล้ว... แค่นี้ก็พอแล้ว"

"วันนี้... ฉันมีความสุข"

"และนั่นก็... เป็๞เวลานานแล้ว" ????

หลับตา

ยิ้ม

นอนหลับ... ด้วยความหวัง