อาชีพของหวังทงคือมือสังหารระดับCนับตั้งแต่เขาตื่นรู้ในอาชีพนี้เขาก็แทบจะทุ่มเททรัพย์สินทั้งหมดที่มีไปกับทักษะการสะเดาะกุญแจเพียงหวังว่าวันหนึ่งจะสามารถทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยการเปิดกล่องสมบัติพิเศษในดันเจี้ยนได้!
และตอนนี้โอกาสที่เหมือนกับความฝันก็วางอยู่ตรงหน้านี้แล้วความโลภและตัณหาทำให้เขามองข้ามค่ายกลเคลื่อนย้ายที่โผล่พ้นออกมาจากใต้กล่องสมบัติเพียงเสี้ยวเดียวนั้นไป
“เพื่อนร่วมกลุ่มงั้นเหรอ? จะไปเทียบอะไรได้กับอุปกรณ์ทองคำเพียงชิ้นเดียว!”
หวังทงแววตาเป็นประกายพร่ำบ่นพึมพำอย่างไม่เป็นภาษาขณะที่ทักษะการสะเดาะกุญแจในมือยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง“อีกนิดเดียว! อีกนิดเดียวเท่านั้น...”
ในที่สุดพร้อมกับเสียงดัง ‘แกรก’ ที่กระจ่างชัด กล่องสมบัติตรงหน้าก็พลันเปิดออก!
ภายในนั้นมีแสงสีทองเจิดจ้าสาดประกายออกมาแหวนรูปทรงโบราณวงหนึ่งวางอยู่อย่างสงบนิ่ง!
อุปกรณ์ทองคำ!
ซ้ำยังเป็นเครื่องประดับที่หาได้ยากยิ่ง!
ต่อให้เอาไปขายในตลาดมืดก็เพียงพอที่จะทำเงินให้เขาได้หลายแสนเหรียญมังกร!
หวังทงตื่นเต้นจนตัวสั่นเขาเอื้อมมือออกไปหมายจะหยิบฉวยสิ่งนั้นมาทว่าในพริบตาที่มือของเขายื่นเข้าไปในกล่องค่ายกลเคลื่อนย้ายใต้กล่องพลันถูกกระตุ้นให้ทำงานดูดร่างของเขาเข้าไปในชั่วพริบตา!
“อะไรกัน!? เกิดอะไรขึ้น...”
หวังทงทั้งตกใจทั้งลนลานทว่าร่างกายครึ่งซีกของเขาถูกสูบเข้าไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายเสียแล้ว!
วินาทีต่อมาร่างทั้งร่างของเขากลับไปปรากฏอยู่เหนือกับดักหนามแหลมกลางโถงทางเดินเมื่อครู่อย่างกะทันหัน?!
จุดหมายปลายทางของค่ายกลเคลื่อนย้ายอยู่ที่นี่นี่เอง!
และแล้วฉากที่ทำให้หวังทงหัวเราะไม่ออกก็เกิดขึ้นหวังทงที่คิดจะชิงตัดหน้าคนอื่นเข้าไปแย่งชิงสมบัติบัดนี้ร่างของเขากลับแขวนค้างอยู่เหนือกับดักเมื่อครู่เหลือเพียงมือข้างเดียวที่ตะเกียกตะกายเกาะขอบเอาไว้แน่นและช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่ตำแหน่งนั้นคือตำแหน่งเดียวกับที่หลี่เซี่ยงเพื่อนร่วมกลุ่มของเขาเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดก่อนหน้านี้!
“ช่วย... ช่วยฉันด้วย!”
หวังทงเหลือมือเพียงข้างเดียวที่ยึดขอบกับดักไว้สองเท้าถีบตะกายผนังอย่างไม่ลดละทว่าผนังที่ราบเรียบของกับดักกลับไม่มีจุดให้เขาใช้แรงส่งตัวเองกลับขึ้นมาได้เลย
“หลี่เซี่ยง จางเว่ย! เร็ว... ลากฉันขึ้นไปที!”
หวังทงตะโกนเรียกอย่างร้อนรนทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงสายตาที่เย็นชาสองคู่อดีตเพื่อนร่วมกลุ่มทั้งสองมองเห็นธาตุแท้ของเขาอย่างทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว
โดยเฉพาะหลี่เซี่ยงที่เพิ่งสละอุปกรณ์ไปทั้งตัวเพื่อเอาชีวิตรอดมาได้ในตอนนั้นเขาอยู่ห่างจากหวังทงเพียงก้าวเดียวแต่อีกฝ่ายกลับเพียงยืนมองเขาอย่างเย็นชา
“ช่วยฉันเถอะนะ! ฉัน...เมื่อกี้ฉันก็แค่จะเข้าไปดูของในกล่องแทนพวกนายก่อนเท่านั้นเองกะว่าดูเสร็จแล้วจะรีบกลับมาลากพวกนายขึ้นไป...”
หวังทงจอมเจ้าเล่ห์รีบอธิบายพัลวันทว่าหลี่เซี่ยงกลับแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาพลางกล่าว “ไม่ต้องให้แกมาลากแล้วล่ะ!หวังทง ไอ้คนสารเลวเอ๊ย แกดูแลตัวเองไปก็แล้วกัน!”
“พวกเราไป!”
หลี่เซี่ยงเอื้อมมือไปดึงจางเว่ยที่อยู่ข้างๆแล้วหันหลังเดินจากไปทันทีก่อนไปเขายังเงยหน้าขึ้นมองเซียวเยี่ยที่อยู่บนแท่นชั้นสองด้วยความซาบซึ้งพร้อมกับประสานมือคารวะ “สหายบุญคุณครั้งนี้ไม่ขอเอ่ยคำขอบคุณ!”
“ผมสูญเสียอุปกรณ์ไปทั้งหมดแล้วการฝืนอยู่ในดันเจี้ยนต่อไปก็เท่ากับรนหาที่ตาย ผมต้องขอตัวออกไปก่อนผมชื่อหลี่เซี่ยง! ถ้ากลับไปถึงเมืองซ่างจิงเมื่อไรผมต้องขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อแน่นอน!”
พูดจบทั้งสองก็หันหลังเดินจากไปทิ้งให้หวังทงเกาะขอบกับดักรอคอยชะตากรรมเพียงลำพัง
“เชือก เชือก...”
หวังทงพลันนึกถึงเชือกที่เซียวเยี่ยหย่อนลงมาจากชั้นสองได้จึงรีบหันมองหาไปทั่ว
แต่ก็นึกไม่ถึงเลยว่าเซียวเยี่ยจะเก็บเชือกเส้นนั้นไปนานแล้วบัดนี้มันพันอยู่บนท่อนแขนของเขาเซียวเยี่ยอาศัยจุดยึดบนราวกันตกโหนตัวลงมาอย่างรวดเร็วราวกับกำลังแกว่งชิงช้าก่อนจะร่อนลงตรงหน้ากล่องสมบัติที่ปลายทางเดิน
ในตอนนี้ค่ายกลเคลื่อนย้ายใต้กล่องสมบัติได้สลายไปแล้วเห็นได้ชัดว่าเป็นค่ายกลที่ทำงานได้เพียงครั้งเดียว
และภายในกล่องนั้นมีแหวนรูปทรงโบราณที่แผ่ประกายแสงสีทองวางอยู่อย่างเงียบเชียบ
“ขอบใจนายมากนะที่ช่วยสำรวจเส้นทางให้!”
เซียวเยี่ยหยิบแหวนในกล่องขึ้นมาอย่างเบามือแล้วสวมมันเข้ากับนิ้วทันที
คุณสมบัติของแหวนพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเซียวเยี่ย
[แหวนหยกเร้นลับ]
[ระดับ: ทองคำ]
[ระดับที่ต้องการ: 20]
[คำอธิบาย: ของสะสมของตระกูลแม่ทัพโหลวหลันสร้างขึ้นจากหยกที่เป็นเอกลักษณ์ของแคว้นโหลวหลัน ตัวแหวนใสกระจ่างดุจคริสตัลเมื่อสวมใส่จะช่วยให้จิตใจปลอดโปร่งและยังเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดสุสานแม่ทัพอีกด้วย!]
[คุณสมบัติ: จิตวิญญาณ: +50, ความแข็งแกร่ง: +50]
[คุณสมบัติเสริม: จิตกระจ่าง เพิ่มค่าต้านทานสถานะมึนงง 35%!]
“เป็นอุปกรณ์ทองคำจริงๆ ด้วย!”
เซียวเยี่ยสวมแหวนหยกเร้นลับไว้ที่มือก่อนจะชูมือขึ้นแสดงให้หวังทงที่ยังคงตะเกียกตะกายอยู่ในกับดักดูจากระยะไกล
“จะว่าไป ต้องขอบคุณนายจริงๆ นะสหายที่ช่วยเป็นหน่วยกล้าตายตรวจสอบเส้นทางให้ฉัน!”
หวังทงที่เหลือมือเพียงข้างเดียวเกาะขอบกับดักจนเส้นเลือดปูดโปนดวงตาพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและชิงชัง เขาจ้องมองเซียวเยี่ยเขม็ง“ไอ้สารเลว...”
คำด่าของหวังทงยังไม่ทันสิ้นสุดเขากลับฝืนปั้นยิ้มออกมาบนใบหน้า แล้วเอ่ยกับเซียวเยี่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“สหาย ในเมื่อนายได้ของชิ้นนั้นไปแล้วรบกวนช่วยเมตตาไว้ชีวิตฉันสักครั้งเถอะ!”
“ถ้าฉันออกไปได้ ฉันหวังทงคนนี้จะตอบแทนคุณอย่างงามแน่นอน!”
เซียวเยี่ยเลิกคิ้วขึ้นหวังทงคนนี้ช่างเป็นพวกนกสองหัวที่เปลี่ยนท่าทีได้รวดเร็วนักในวินาทีเป็นตายยังสามารถสลับหน้ากากได้ไวขนาดนี้แผนการในใจช่างน่าหวาดกลัวเหลือเกิน!
เซียวเยี่ยยิ้มแล้วส่ายหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าเมื่อกี้แกด่าฉันสาดเสียเทเสียฉันอาจจะยังคิดว่าแกเป็นคนซื่อตรงแล้วช่วยดึงแกขึ้นมา”
“แต่แกกลับยอมสละชีวิตเพื่อนร่วมกลุ่มเพียงเพื่อกล่องสมบัติใบเดียวมาตอนนี้ยังยอมยกอุปกรณ์ทองคำให้ฉันเพียงเพื่อให้ตัวเองรอดตาย...”
“ถ้าฉันดึงแกขึ้นมาจริงๆ ฉันว่าแกคงจะเปลี่ยนสีหน้าเร็วกว่าพลิกหน้ากระดาษแล้วหันมาแทงข้างหลังฉันทันทีมากกว่ามั้ง?”
สีหน้าของหวังทงเปลี่ยนไปทันควันคำลวงที่ปั้นแต่งมาเปลี่ยนเป็นคำอ้อนวอนอย่างน่าเวทนา“สหาย! พวกเราต่างก็เป็นผู้ตื่นรู้จากเมืองซ่างจิงเหมือนกันช่วยฉันหน่อยเถอะ!”
“ฉันจะเกาะไม่ไหวแล้ว ขอร้องล่ะ!”
หลังจากได้แหวนหยกเร้นลับมาแล้วเซียวเยี่ยก็โหนเชือกที่คล้องอยู่บนแท่นชั้นสองกลับมายังทางเข้าโถงทางเดินอีกครั้ง
เขามองดูหวังทงที่เหลือมือเพียงข้างเดียวเกาะขอบดิ้นรนอยู่แทบเท้าเซียวเยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ทำท่าจะยื่นมือไปดึงทว่าในฉับพลันนั้น ดวงตาของหวังทงกลับฉายแววเหี้ยมเกรียมมืออีกข้างที่ซ่อนไว้พลันตวัดกริชออกมาแทงใส่เซียวเยี่ยอย่างสุดแรง!
ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นกริชในมือของเขากลับถูกขวางไว้ได้อย่างแน่นหนาด้วยโล่ที่มีลวดลายพยัคฆ์สีขาวพร้อมกับเสียงโลหะปะทะกันอย่างรุนแรง!
เซียวเยี่ยยิ้มเยือกเย็นเขาคาดการณ์แผนสกปรกนี้ไว้อยู่แล้ว!
หวังทงมีอาชีพสายความคล่องตัวชุดเกราะหนังที่สวมใส่ก็แทบไม่มีน้ำหนัก
ด้วยค่าสถานะของผู้ตื่นรู้เขาควรจะสามารถใช้มืออีกข้างตะปบขอบแล้วปีนขึ้นมาได้นานแล้ว
แต่เขากลับยอมใช้มือเพียงข้างเดียวแขวนร่างไว้ส่วนมืออีกข้างกลับซ่อนอยู่ในเสื้อมาตลอด
เกรงว่าตั้งแต่ตอนที่เขาถูกค่ายกลส่งตัวลงมาในกับดักเขาก็คงจะคิดแผนชั่วร้ายนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว!
แผนที่รอให้เซียวเยี่ยเดินเข้ามาใกล้เพื่อจะจู่โจมสังหารในทีเดียวแล้วชิงแหวนหยกเร้นลับจากกล่องสมบัติกลับมาเป็นของตน...
ทว่าแผนการเล็กๆในใจเขากลับถูกเซียวเยี่ยมองออกจนทะลุปรุโปร่ง!
เมื่อการโจมตีที่หมายมั่นถูกปัดป้องด้วยโล่สงครามพยัคฆ์ร้ายเซียวเยี่ยก็วาดเท้าเตะเข้าใส่ร่างนั้นอย่างรุนแรงจนเขากระเด็นตกลงไปสู่กับดักเบื้องล่าง!
“ไม่! ไม่นะ...”
หวังทงแผดร้องโหยหวนดวงตาก่อนตายเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
ทว่ากับดักหนามแหลมคมที่อยู่เบื้องล่างนั้นกลับทิ่มแทงทะลุร่างของเขาจนพรุน!
[-1500!]
[-1500!]
ตัวเลขความเสียหายจำนวนมหาศาลเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องหวังทงสิ้นลมกลายเป็นศพไปโดยสมบูรณ์
ทว่าเหตุการณ์ต่อจากนั้นกลับทำให้เซียวเยี่ยต้องหรี่ตาลงด้วยความตกตะลึงเพราะเขาเห็นว่าจากศพของหวังทงนั้น มีจุดแสงเพลิงประทีปลอยละล่องออกมา!
มันเหมือนกับเพลิงประทีปที่ลอยออกมาจากซากศพของพวกมอนสเตอร์ไม่มีผิดเพี้ยน!
แต่แล้วข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้เซียวเยี่ยสั่นสะท้านไปทั้งร่างปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ยืนยันการสังเวยเพลิงประทีปของผู้ตื่นรู้เผ่าพันธุ์มนุษย์ ‘หวังทง’ หรือไม่?]