“ผมรักพระพรายครับ ผมมีความสุขมากที่ได้อยู่กับพระพราย” วายุ ตอบน้ำเสียงจริงจัง
“ถ้าพระพรายแก่ ไม่ได้หน้าตาดีเหมือนตอนนี้ละ” สายฟ้าถามขึ้นมาอีก
“ใช่ๆ ตอนนี้พระพราย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ถ้าพระพรายแก่ละ”สายน้ำเสริมขึ้นมาอีก
“ตอนนั้น ผมก็แก่เหมือนกันนะ” วายุ ทำน้ำเสียงน้อยใจ พ่อกับพี่สาว ไม่เข้าข้างเขาเลย
“ไม่เหมือนกันนะไอ้เสือ พ่อก็แก่แต่ยังมีไฟ แต่ก็ไม่เคยคิดนอกใจแม่แก”สายฟ้าสอนลูกชาย
“เดี๋ยวก่อน คุณจะว่าฉันหมดไฟเหรอคะ” อรวรรณ ตีแขนสามีเบาๆ
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ สอนลูกอยู่นะ” สายฟ้า หัวเราะชอบใจ
“ถ้าเบื่อขึ้นมาละ” สายน้ำ ถามขึ้นมาอีก
“คนรักกันจะเบื่อกันได้ยังไงครับพี่น้ำ” วายุ รีบเถียง
“เออ รักจริงๆ เลยใช่ไหม” สายน้ำ ถามย้ำอีก
“ค๊าบๆๆๆๆ รักจริงๆ ให้ดิ้นตายเลย พี่เป็พี่ผมไหมเนี้ย” วายุ ทำเสียงน้อยใจ
“เป็พี่สาวพระพราย ย่ะ รู้ไว้ด้วย” สายน้ำพูดไปหัวเราะไปอย่างอารมณ์ดี
“ก็ได้ งั้นพี่สาวพระพราย ไปชวนพระพรายมาบ้านเราค่ำนี้ได้ไหม” วายุ บอกสายน้ำ
“วันนี้เหรอ” สายน้ำทวนคำวายุ
“วันนี้แหละครับ” วายุ ยังย้ำ
“ชวนมาทำไม” สายน้ำ ตามไม่ทัน
“ก็ต้องชวนมาบ้านพ่อแม่ ที่นี้ พระพรายถึงจะยอมมานะสิ” วายุ อธิบาย
“แล้วยังไงต่อ” สายน้ำ ยังตามไม่ทัน
“ผมก็จะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานนะสิ” วายุ อธิบายแผนการต่อ
“อ้อ ดูรีบนะ” สายน้ำ แซว
“ต้องรีบสิครับ พระพรายนะ ถ้าได้คิดจะทำอะไรแล้ว มุ่งมั่นมากนะ ตอนนี้คิดจะหย่ากับผมแล้ว ปานนี้คิดไปไกลแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้” วายุ อธิบายให้ครอบครัวเข้าใจ เพราะพระพรายเป็เด็กพิเศษเวลาตั้งใจจะทำอะไร จะสนใจและมุ่งเป้าแค่เื่นั้นเื่เดียว
พระพรายเป็อย่างที่ วายุพูด เหมือนตอนที่เชื่อมั่นคำสั่งเสียของแม่ พระพรายไม่รู้ด้วยซ้ำแต่งงานแล้วจะเป็ยังไง แต่ก็อยากแต่ง จะแต่งงานให้ได้ และตอนที่ตั้งใจจะมีเซ็กกับวายุ พระพรายก็หมกมุ่นอยู่กับการเตรียมตัว เพื่อจะอยากมีเซ็กกับวายุ
พระพรายเป็แบบนั้น
ตัดภาพมาที่หนุ่มน้อยหน้าสวยพระพราย ที่ยังร้องไห้ตาบวมนอนกอดหมอนอยู่ ยังไม่ลุกไปไหน เพราะไม่มีแรงลุกขึ้น
พระพรายรู้สึกเหมือนตัวเองหมดเรี่ยวแรง หมดกำลังใจ อยากนอนจมอยู่ตรงนี้ ให้จมเข้าไปในที่นอนเลยยิ่งดี
พอประมาณ 4 โมงเย็น สายน้ำจอดรถที่หน้าบ้านพระพราย กดโทรหาพระพราย เมื่อเห็นว่าเป็เบอร์ของสายน้ำ พระพรายก็รับสาย
“พระพราย พี่อยู่หน้าบ้าน เอาหลานมาด้วย แดดร้อนนะ” สายน้ำรีบพูดขึ้นมาทันที ไม่ให้พระพรายปฏิเสธได้
เมื่อได้ยินแบบนั้น พระพรายกลัวสายน้ำกับลูกน้อยจะยืนตากแดดร้อนข้างทาง รีบลงมาจากบ้านมาเปิดประตูรั้วให้ทันที
สายน้ำเห็นสภาพตาบวม คราบน้ำตายังอยู่ที่สองแก้ม น้ำตายังคลอเบ้าอยู่ก็รู้สึกสงสารขึ้นมาจับใจ ถ้าแต่งกันไปแล้ววายุนอกใจจริงๆ พระพรายจะสภาพเป็ยังไง สายน้ำเริ่มลังเล
“พี่ขอน้ำอุ่นสักแก้วได้ไหม” สายน้ำ ยิ้มบางๆ ให้พระพราย
“คะ ครับ” พระพรายรีบลุกขึ้นไปที่ครัว
สายน้ำรีบ ส่งข้อความหาวายุน้องชายทันที
-พระพรายร้องไห้ตาบวมเลย ไอ้แสบ
สายน้ำ
-พามาสิ
วายุ
-ไอ้เสือ แกนอกใจอีก พระพรายตายเลยนะ
สายน้ำ
-เข็ดแล้วไม่กล้าแล้ว พามาสักทีสิ
วายุ
เมื่อพระพรายเดินกลับมาพร้อมกับน้ำอุ่นในมือ วางตรงหน้าสายน้ำ เธอก็ตัดสินใจ แอ็คชั่น แสดงตามบทที่ได้รับมอบหมายมา
“พระพราย พ่อพี่ไม่สบายใจเื่ที่พระพรายไปบอกให้ลุงชาตรีโทรไปขอหย่านะพ่อให้พี่มารับพระพรายไปคุยด้วยที่บ้าน” สายน้ำเริ่มโกหกหน้าตาย
“มะ ไม่ได้เป็อะไร คะ ครับ ผะ ผมคิดถึงแม่ ยะ อยากมาอยู่บ้าน ผะ ผมจะขายข้าว กะ แกงเหมือนเดิม ดะ ดูแลตัวเอง ดะ ได้แล้ว ผะ ไม่เอาเงิน 100 ล้าน ละ แล้ว คะ ครับ” พระพรายไม่ยอมบอกว่า วายุ นอกใจ
“อ้อ นั่นแหละ พ่อก็เข้าใจแบบนั้น” สายน้ำ ยิ้มบางให้พระพราย เอ็นดูที่พระพรายไม่ยอมฟ้องว่า วายุนอกใจ ถ้าเป็เธอคงตีโพยตีพาย ไปแล้ว
“พ่ออยากคุยกับพระพรายวันนี้ตอนนี้เลยนะ ได้ไหม” สายน้ำมองหน้าพระพรายทำตาปริบ
พระพรายยังทำหน้าลังเล กลัวว่าไปถึงบ้านของสายฟ้าแล้ว ถ้าโดนสอบสวนขึ้นมามากๆๆ พระพรายที่โกหกไม่เป็จะเผลอพูดเื่ของตัวเองกับวายุขึ้นมา ซึ่งพระพรายไม่อยากให้เป็แบบนั้น
เพราะที่ผ่านมา ถึงแม้ทั้งสองคนมีเซ็กกันแล้วนอนเตียงเดียวกันแล้ว แต่เมื่อไปกินข้าวบ้านพ่อแม่ วายุ ยังทำตัวห่างเหิน ยังไม่กล้าแสดงออกว่า เขามีอะไรกับพระพราย ทำให้หนุ่มน้อยหน้าสวยคิดว่า วายุคงไม่อยากให้ใครรู้ จึงไม่กล้าพูดอะไรกับสายน้ำ
“พะ พรุ่งนี้ ยะ หย่าแล้ว คะ ค่อยไปก็ ดะ ได้ครับ” พระพรายตอบสายน้ำ
“พ่อกำลังรออยู่นะ วันนี้ไปคุยกันก่อนไหม” สายน้ำยังไม่ยอม ยังพยายามต่อไป เอาสายฟ้ามาอ้าง เพราะรู้ว่าพระพรายรักและเคารพสายฟ้ามาก
“มะ ไม่ครับ ยะ หย่าแล้ว ผะ ผมจะไปกราบครับ” พระพราย ยังย้ำคำเดิม อย่างหนักแน่น
เมื่อเห็นพระพรายมุ่งมั่นจะหย่ากับวายุให้ได้เหมือนที่วายุ ได้บอกสายน้ำไว้ ว่า ถ้าพระพรายตัดสินใจแล้วพระพรายจะหย่าให้ได้แน่นอน
สายน้ำหมดปัญญา ไม่รู้จะหาวิธีไหนมาพูดกับพระพรายแล้ว เธอตัดสินใจแอบหยิกลูกชายที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนตัวเองอยู่ตอนนี้ เมื่อทารกน้อยโดนแม่หยิก ก็สะดุ้งร้องไห้เสียงดังด้วยความเ็ปขึ้นมาทันที
“อุ้ย!! ตายแล้ว พี่รีบมา ยาลูกอยู่ที่บ้านพ่อ” สายน้ำทำท่าทางเหมือนลูกเธอกำลังป่วยหนัก ลนลาน ใ
ด้วยความใสซื่อของพระพราย ก็เชื่อสนิทใจ พระพรายก็ใเหมือนกัน กลัวลูกสายน้ำจะเป็อะไรไป
“พระพรายอุ้มหลานไว้ให้พี่หน่อย ร้องแบบนี้คงไม่ยอมนั่งเบาะเด็กแล้วละ พี่จะรีบกลับไปเอายาที่บ้านพ่อ” สายน้ำไม่รอให้พระพรายตั้งสติ รีบยื่นลูกชายตัวเล็กให้พระพรายอุ้มแล้วจูงมือพระพรายขึ้นรถตัวเองทันที
กว่าจะรู้ตัว พระพรายก็นั่งอยู่บนรถกับสายน้ำแล้ว และกำลังอุ้มลูกชายให้เธออยู่ในอ้อมแขนตอนนี้ สายน้ำขับรถออกมาแล้ว เรียบร้อย ทารกน้อยเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ก็หยุดร้องแล้ว
พระพรายมองหน้าสายน้ำ ที่ทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้รีบขับรถไปบ้านสายฟ้า ที่วายุกำลังรออยู่ตอนนี้
“ต้องรีบไปเอายาบ้านพ่อ ป้อนหลานนะ” สายน้ำยิ้มแห้งให้พระพราย หนุ่มน้อยหน้าสวยก็เชื่อสนิทใจ ไม่ได้สงสัยอะไร พระพรายคิดว่าเมื่อไปถึงบ้านสายฟ้าแล้ว ก็จะนั่งแท็กซี่กลับเลยไม่อยากคุยอะไรมาก
****ขอบคุณที่แวะมาอ่านเื่นี้จ้า****ฝากกดสติกเกอร์ให้กำลังใจป้าแก่ๆด้วยจ้าที่รัก***ขอบคุณมากจ้า
1K
