แม้ว่าพันไมล์จะคิดมากเื่การรับมือกับผู้ชายที่อาจจะกลายมาเป็คู่หมั้นของเธอแต่หลังจากสีครามกลับไป ก็มีเื่อื่นให้เธอต้องคิดนั่นก็คือน้องสาวสุดที่รักของเธอ ที่ดูจะทำตัวสงบได้ไม่นานเอาเสียเลย...
เห็นเงียบไปตอนที่โดนสีครามหักหน้าก็นึกว่าจะเข็ดจะหลาบซะอีก ที่ไหนได้ พอเธอกลับมาบนห้องลลินก็ยังมีแก่ใจเสนอหน้าเข้ามาคุยเล่นกับเธอในห้องเหมือนกับเราสนิทกันนักหนา
เอาเถอะก่อนหน้าที่เธอจะได้ย้อนมาเกิดใหม่เพื่อจัดการอะไรให้มันเข้าที่เข้าทางเธอก็ไว้ใจลลินมากจนอนุญาตให้นังนี้เข้าออกห้องเธอหยิบของของเธอไปใช้ได้โดยไม่จำเป็ต้องขอก่อนด้วยซ้ำถ้าจะปลีกตัวก็คงต้องทำอย่างมีชั้นเชิงหน่อยล่ะนะ
“พี่ไมล์ทําอะไรอยู่คะยุ่งอยู่หรือเปล่า” ลลินใช้น้ำเสียงอ่อนหวานกับเธอจนน่าขนลุกนี่ก็ไม่รู้ว่าต้องกลั้นใจแทบตายหรือเปล่านะเพราะเนื้อแท้ของหล่อนก็เกลียดพันไมล์น่าดู
"ไม่หรอกลินมีอะไรหรือเปล่า" เมื่อฝ่ายนั้นใสหน้ากากมา เธอก็ใสหน้ากากกลับไป เื่ความร้ายเธอไม่จําเป็ต้องทำโจ่งแจ้งจะเป็การแหวกหญ้าให้งูตื่นเสียเปล่า ๆ คุมเชิงกันอยู่แบบนี้แหละดี จะได้สนุกหน่อย
“พอดีพรุ่งนี้ลินว่าจะไปซื้อของที่ห้างนะค่ะอยากให้พี่สาวไปเป็เพื่อนลินหน่อยได้ไหมคะ ลินไม่อยากไปคนเดียว"ลลินเข้ามากอดแขนออดอ้อน เล่นเอาันไมล์แทบจะอาเจียนออกมาเธอเกลียดผู้หญิงคนนี้เข้ากระดูกดำ เพราะนอกจากมันจะทำลายชีวิตเธอจะพ่อแม่หรือพี่ชายเธอ ก็ล้วนต้องตายตกไปตามกันเพราะมันสาเหตุที่เธอยังทนเก็บสีหน้าอยู่ได้ มันเป็เพราะเธอลำดับแผนการในใจอยู่ล้วน ๆ
“เอาสิ เดี๋ยวพี่ไปเป็เพื่อนเธออยากได้อะไร ก็เอาบัตรไปรูดดีไหม?" พันไมล์เสนอตัวทั้งใบหน้ายิ้มแย้มคล้ายเอ็นดูลลินหนักหนาลลินั์ตาลุกวาวฉายแววโลภ นี่คือเหตุผลที่เธอยังเสแสร้งแกล้งดีกับนังพันไมล์อยู่อย่างไรพี่สาวหน้าโง่คนนี้ก็ชอบซื้อนั้นซื้อนี้ให้เธอ เธอจึงไม่ถือสาอะไรกับการทําเป็อ้อนพันไมล์ทั้งทีเกลียดจนหน้าไม่อยากจะมอง
“ขอบคุณค่ะพี่สาวงั้นพรุ่งนี้เจอกันหลังเลิกเรียนแล้วกันนะคะ” เมื่อลลินบรรลุจุดประสงค์ที่้าเธอก็ไม่รั้งรอที่จะอยู่ ห้องนี้ต่อ พันไมล์เองก็ปั้นหน้าส่งน้องรักออกไปจากห้องจนกระทั่งลลินหายลับสายตาไป รอยยิ้มของเธอก็จืดจางลงตาม
นังน้องนอกไส้ของเธอคนนี้นับวันก็ยิ่งเหิมเกริมขึ้นเรื่อย ๆเธอยังจำได้ดีว่าในชาติก่อนหลังจากเธอได้เจอสีครามแล้วลลินที่กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปชอบสีครามขึ้นมาก็รีบชวนเธอไปเดินเที่ยวที่ห้างในวันรุ่งขึ้นและให้คณินมาเจอเราโดยบังเอิญจากนั้นก็ทำเป็มีธุระแล้วหายหัวไปทิ้งให้เธอกับคณินมีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสองเพื่อให้อดีตสามีในชาติก่อนของเธอได้ทำคะแนน
ชาตินี้น้องสาวเธอก็ยังใช้แผนเดิมแทบน่าจะบอกให้คณินรุกหนักยิ่งขึ้นเสียด้วยซ้ำเพราะชาตินี้เธอไม่ได้ต่อต้านสีครามเหมือนชาติก่อน
พันไมล์จ้องมองเงาของตนเองที่สะท้อนในกระจกใบหน้าสวยหวานที่เคยมีั์ตาสดใสมองอะไรในแง่ดีคนนั้นเหลือแค่ั์ตารูปหงส์ที่เย็นเงียบและเ็าได้เจออดีตคนรักที่ทำเธอไว้เจ็บแสบหลังจากหวนกลับมาเกิดใหม่ทั้งทีเธอจะทำให้เขาจำเธอไม่ลืมเลยทีเดียว!
ชาติก่อนเธอช่างหัวอ่อนคณินบอกอะไรก็เชื่อไปซะทุกอย่าง ครั้งหนึ่งเขาเคยมาตีหน้าเศร้าเล่าให้เธอฟังว่าถูกพี่ชายของแฟนเก่ารังควานเพราะผู้หญิงตัดใจจากเขาไม่ได้จนพยายามฆ่าตัวตายเมื่อรู้ว่าเขาต้องมาแต่งงานกับเธอพี่ชายฝ่ายหญิงจะยอมจบต่อเมื่อได้ค่าชดเชยที่ทำให้น้องสาวเสียใจ ฟังอย่างไรก็ดูเหมือนคณินโดนขูดรีดแต่เพื่อไม่ให้กระทบมาถึงงานแต่งงานในวันข้างหน้า และพันไมล์ก็มีชื่อเสียงให้รักษาเธอจึงยอมโอนเงินให้คณินเพื่อให้เขาไปชดเชยครอบครัวของแฟนเก่าที่ว่า...
แต่จู่ ๆหลังจากนั้นไม่นาน พี่ชายของผู้หญิงคนนั้นก็เสียชีวิตไปอย่างมีเงื่อนงำ ส่วนน้องสาวก็ไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศกับครอบครัวโดยไม่กลับมาอีดเลยคณินบอกพันไมล์ว่านี่เป็ความโชคร้ายที่พี่ชายของผู้หญิงคนนั้นมาทำกับเขาก่อนมาชาตินี้ ห่กพันไมล์ยังเชื่อว่าเื่เป็อย่างที่เขาเล่าก็โง่เต็มที
เธอโทรเรียก 'ปริณ' การ์ดคนสนิทที่พ่อให้ดูแลเธอและพอจะใช้ให้ไปสืบข่าวอะไรต่างๆ ได้บ้างให้เข้ามาหาเธอที่สวนหลังบ้าน ก่อนจะใช้ให้เขาไปสืบเื่ของคณินกับผู้หญิงที่ชื่อ'ไอริน' มาให้ละเอียดว่าความเป็มาใน่ที่ทั้งสองคบกันมันเป็อย่างไรกันแน่
เื่ราวที่รู้มาชาติก่อนทำให้เธอเดินเกมเร็วกว่าคณินในชาตินี้และมันคงจะดีถ้าเธอได้คุยกับ 'อิศรา' พี่ชายขอลไอรินก่อนที่คณินจะกำจัดเขาออกไปเรียกได้ว่าถ้าความจริงอยู่ในมือเธอเมื่อไหร่ เธอก็ถือไพ่เหนือกว่าคณินแล้ว
393
