“ขอบคุณศิษย์พี่มากสำหรับความช่วยเหลือ ความเมตตาของวันนี้ เย่ฮั่น...จะเก็บไว้ในใจ และจะมีการตอบแทนอันยิ่งใหญ่ในอนาคต!”
เย่ฮั่นกล่าวด้วยความยากลำบาก
ก่อนหน้านี้ถูกศิษย์นิกายชั้นนอกหลายคนปิดล้อม บวกกับอาการาเ็สาหัสสองครั้งจากไป่เฉาเว่ย ไม่ใช่เื่ง่ายสำหรับเขาที่จะพูดในขณะนี้
“มันเป็เพียงความพยายามลงมือทำ”
การได้ยินว่าเย่ฮั่นจะตอบแทน
หลี่ซุนมีรอยยิ้มบนใบหน้า และเขาก็ใจดีมากขึ้นอีกเล็กน้อย เขาก้มลง เหยียดมือออก ช่วยเย่ฮั่นลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า “ข้าคิดว่าอาการาเ็ของศิษย์น้องเย่ร้ายแรง และถ้าเ้า้าฟื้นตัว ข้าเกรงว่าเ้าจะต้องเสียเวลาเป็จำนวนมาก มันไม่ใช่ระยะเวลาอันสั้น”
“มันบังเอิญว่าข้ามีเม็ดยาโลหิตที่นี่ และข้าจะมอบให้กับศิษย์น้องเย่วันนี้”
หลังกล่าว
หลี่ซุนพลิกฝ่ามือของเขา และมีเม็ดยาสีแดงเข้มอยู่ในฝ่ามือของเขา
“นี่...”
เย่ฮั่นเห็นเม็ดยาในมือของหลี่ซุน ลูกกระเดือกของเขากลิ้ง และเขาก็รีบกล่าวออกไป “แค่ศิษย์พี่ช่วย เย่ฮั่นก็รู้สึกขอบคุณมากแล้ว”
“ข้าจะรับเม็ดยาของศิษย์พี่อีกได้อย่างไร”
“ก็แค่ยาเม็ดเดียว อาการาเ็ของศิษย์น้องเย่นั้นสำคัญกว่ามาก”
หลี่ซุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เขาอดไม่ได้ที่จะวางเม็ดยาโลหิตไว้ในมือของเย่ฮั่น
“ข้า...”
เย่ฮั่นเปิดปากของเขา
เขาจ้องมองเม็ดยาในมืออย่างว่างเปล่า และกระแสน้ำอุ่นก็พุ่งขึ้นในหัวใจของเขา นี่เป็ครั้งแรกที่เขารู้สึกนับั้แ่เขาเข้าร่วมนิกายซวนหยาง และโลกแห่งการฝึกตนก็มีความอบอุ่นเล็กน้อยเช่นกัน
“ศิษย์พี่หลี่...”
เย่ฮั่นหายใจเข้าลึกๆ เขาถอยหลังหนึ่งก้าว อดทนกับอาการาเ็บนร่างกาย กำหมัดด้วยมือทั้งสองข้าง โค้งคำนับอย่างยากลำบาก แล้วกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของท่าน ในอนาคต หากศิษย์พี่้าความช่วยเหลือ ข้าจะไม่ปริปาก!”
“ดี!”
หลี่ซุนคิดกับตัวเอง
สิ่งที่ข้ารอคอยคือคำพูดนี้ของเ้า!
ไม่ว่าเย่ฮั่นจะเป็ตัวเอกของโลกนี้หรือไม่ หลี่ซุนก็ไม่รู้ เพราะว่าระบบของเขาไม่มีฟังก์ชั่นในการตรวจจับบุตรแห่งโชคชะตา
แต่...
บุคคลที่สามารถปรากฏการลงทุนสีน้ำเงิน
โชคของอีกฝ่ายจะแย่ขนาดนั้นได้ยังไง?
ตราบใดที่เย่ฮั่นไม่ตาย หลี่ซุนประเมินว่าความสำเร็จในอนาคตของอีกฝ่ายจะไม่ต่ำเกินไป
เมื่อเย่ฮั่นเติบโตขึ้น คำสัญญาของเขาในวันนี้จะคุ้มค่ากับผลกำไรจำนวนมาก เนื่องจากระบบการลงทุนอยู่ในชื่อของการลงทุน จึงไม่เพียงแต่จะได้รับประโยชน์เหล่านี้เท่านั้น
เมื่อเทียบกับผลกำไรในปัจจุบัน หลี่ซุนยังคงตั้งตารอคอยผลกำไรในอนาคต
“ศิษย์น้องเย่ไม่จำเป็ต้องทำเช่นนี้ อาการาเ็ของเ้าเป็สิ่งสำคัญในตอนนี้ ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือกลับไปให้เร็วกว่านี้”
หลี่ซุนกล่าว
“ถ้าอย่างนั้น... ศิษย์น้องจะออกไปก่อน”
เย่ฮั่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วประสานมือไปทางหลี่ซุน
“ไม่ส่งนะ”
หลี่ซุนก็ประสานมือเช่นกัน
เมื่อมองดูเย่ฮั่นเดินกะเผลกออกไป จิตใจของหลี่ซุนก็ฟังเสียงที่คุ้นเคยจากระบบ
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การลงทุนประสบความสำเร็จ ได้รับร่างหยางบริสุทธิ์และง้าวัฟ้า โฮสต์จะรับเลยหรือไม่?]
“ไม่รับ!”
หลี่ซุนมองไปรอบๆ
เขายังอยู่ข้างนอก และถ้าเขาได้รับรางวัลในเวลานี้ หากมีนิมิตใดๆ เกิดขึ้น ก็ไม่สามารถอธิบายได้
หลังจากตอบกลับระบบไปหนึ่งประโยค
หลี่ซุนไม่หยุดมากเกินไป และรีบเดินไปยังที่พัก
หลังจากที่หลี่ซุนจากไป
ทันใดนั้นทุกคนก็ะเิ
แม้ว่าการลงมือของหลี่ซุนจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็มีศิษย์นิกายชั้นนอกหลายคนที่เห็นทุกอย่าง
“ระดับกำเนิดปราณ!”
“ปรากฏว่าศิษย์พี่หลี่ซุนอยู่ในระดับกำเนิดปราณ!”
“ดูเหมือนว่านิกายซวนหยางของเราจะมีอัจฉริยะอีกคน ในเวลาเพียงสองปี เขาได้ก้าวเข้าสู่ระดับกำเนิดปราณ ในบรรดาศิษย์นิกายชั้นนอกทั้งหมดในนิกายซวนหยาง นี่เป็สิ่งที่หายากมาก!”
“ไม่แน่ว่าจะหายาก มีทั้งหมดสองคน คนหนึ่งคือศิษย์พี่หลี่ซุน และอีกคนคือศิษย์พี่หญิงหลิวชิงซวง”
“ถ้าอย่างนั้นเย่ฮั่นก็โชคดีจริงๆ เขาได้รับการคุ้มครองจากศิษย์พี่หลี่ซุนจริงๆ จากนี้ไปจะไม่มีใครกล้ายั่วยุเขา”
“ใครจะบอกว่าไม่ใช่ หลังจากถูกทุบตีอย่างหนัก เขาได้รับเม็ดยาโลหิต และการดูแลของศิษย์พี่หลี่ซุน พูดตามตรง ข้า้าเป็เพื่อนกับเย่ฮั่น”
หลังจากนั้นไม่นาน
ศิษย์นิกายชั้นนอกกลุ่มนี้ค่อยๆ จากไป
หลี่ซุนใช้เวลาสองปีในการฝ่าทะลุเข้าสู่ระดับกำเนิดปราณ และเมื่อพวกเขาจากไป ข่าวก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็วจากศิษย์ชั้นนอกของนิกายซวนหยาง
ในกระท่อมมุงจาก
หลี่ซุนรีบกลับ ครั้งแรกที่เขาเข้าไปในห้อง เขาก็ล็อคประตู จากนั้นเขาก็แทบรอไม่ไหวที่จะกล่าวว่า
“ระบบ!”
“รับรางวัล!”
หลังเสียงจบ
ปัง!
เสียงดังสนั่น
จู่ๆ ห้องของหลี่ซุนก็สั่นะเื
และภายในห้อง
ที่ด้านข้างของกำแพงด้านเหนือ เตียงของหลี่ซุนถูกทุบด้วยวัตถุหนักที่ไม่รู้จัก มันเป็ง้าวสีดำสนิทที่มีัฟ้าพันอยู่ และมันก็มีชีวิตขึ้นมา
แม้ว่าจะไม่มีการกระตุ้น แต่ก็ยังมีกลิ่นอายัแ่เบาแผ่ซ่านอยู่
หลี่ซุนยังสงสัยว่าัฟ้าที่อยู่เบื้องบนจะมีชีวิตชีวาอย่างสมบูรณ์หากเขาใช้มันอย่างสุดกำลัง
“ง้าวัฟ้า!”
ดวงตาของหลี่ซุนสว่างขึ้นในตอนแรก จากนั้นก็มืดลง
บัดซบ!
ระบบนี้ไม่น่าเชื่อถือเกินไป ไม่มีพื้นที่ว่างในระบบ และโยนมันมาตรงหน้าของเขาโดยตรงหรือ?
แค่โยนมันออกมาแล้วทุบเตียงเขา!
เขาบ่นเกี่ยวกับระบบในใจของเขา
หลี่ซุนก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว เหยียดมือออก และแตะพื้นผิวของง้าวัฟ้า ง้าวนั้นเ็า และมีกลิ่นอายของจิติญญา ซึ่งทำให้ผู้คนรู้ว่ามันไม่ธรรมดา
เขายื่นมือออกมาจับง้าวัฟ้าแล้วยกมันขึ้น.... ง้าวัฟ้ายังคงนิ่งเฉย
“หืม?”
“หนักมาก?”
หลี่ซุนเดาะลิ้นของเขา
ตอนที่เขาอยู่ในขั้นที่สิบ เขามีความแข็งแกร่งนับหมื่นจินแล้ว และตอนนี้เขาได้ฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณแล้ว ความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาก็จะสูงขึ้นเท่านั้นและไม่ต่ำลง
แต่ด้วยพลังมหาศาลเช่นนี้ เขา้าหยิบง้าวัฟ้าขึ้นมา แต่เขากลับหยิบมันขึ้นมาไม่ได้!
“ดูเหมือนว่ามันจะต้องรู้จักเ้านายก่อน”
หลี่ซุนดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ เขากัดปลายนิ้วและบังคับหยดแก่นเืลงบนง้าวัฟ้า
ไม่นาน
ง้าวัฟ้าส่งเสียงคำรามของั และัฟ้า้าดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมา และพลังของัที่น่ากลัว ก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
พลังแบบนี้ไปไกลกว่าระดับกำเนิดปราณ หลี่ซุนเผชิญหน้ากับง้าวัฟ้า และเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความรู้สึกเล็กๆ ในใจ
ขอบคุณพระเ้า
หากมันไม่รู้จักเ้านาย แม้ว่าเขาจะมีพื้นฐานการฝึกตนที่จุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ ยืนอยู่หน้าง้าวัฟ้า เขาเกรงว่าพลังนี้จะทำให้เขาใถึงชีวิต!
ฟูม!
่เวลาถัดไป
ัเขย่าท้องฟ้า
ความสุกใสเป็ประกาย และในง้าวัฟ้า มีแสงศักดิ์สิทธิ์อันไม่มีที่สิ้นสุด
หลี่ซุนก็หน้าซีดด้วยความหวาดกลัว ด้วยการโบกมือ ง้าวัฟ้าก็กลายเป็ลำแสง และมันก็ถูกรวมเข้ากับตันเถียนอย่างรวดเร็ว
“ฟู่...”
เมื่อเห็นง้าวัฟ้านอนเงียบๆ ในตันเถียนของเขา ในที่สุดหลี่ซุนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เขาไม่ส่งเสียงดังมากนัก
มิฉะนั้น
เมื่ออาวุธจิติญญาคุณภาพสูงถือกำเนิดขึ้น ทั้งนิกายซวนหยางก็จะต้องตกตะลึง
“ระบบ ร่างหยางบริสุทธิ์ของข้าอยู่ที่ไหน?”
หลังจากเก็บง้าวัฟ้าไปแล้ว หลี่ซุนก็จำได้ว่าการลงทุนในตัวเย่ฮั่นนั้นไม่ใช่รางวัลเดียวเท่านั้น ยกเว้นง้าวัฟ้า...
นอกจากนี้ยังมีร่างหยางบริสุทธิ์ด้วย!
จบบทที่ 7
1K
