"แล้วเ้าทรชนก็เขี่ยนิ้วเวียนวนไปทั่วหลืบร่องรัก..."
"อั๊ยย.... ไม่ไหวๆ! ตายแล้วค่าา! ตายย!!"
ตึง! ตึงๆๆๆๆ!!!
เป็อีกคืนที่หม้อจื่ออยู่อ่านหนังสือกวี?จนดื่นดึก
ปรมจารย์สาวอ่านเื่ราวคาวสวาท
พอถึงบทพิศสวาสก็อดไม่ได้ที่จะหน้าร้อนฉ่า
เอาฝ่ามือตีผ้าตีหมอนที่นอนมุ้งยุ่งไปหมด!
.
ฟุ่บบ...
"เฮ้อ... ข้าอยากลองโดนนิ้วอ้วนๆหยาบๆมาเขี่ยหลืบร่องบ้างง่า..."
อนิจจา... ปรมาจารย์สาวผิวขาวเนียนราวหยวก
นางนอนหงายผึ่งถอนหายใจอยู่ในชุดนอนบางสบายใส่ลวกๆ
หมับ...อึ....อือ...
มือของนางััปทุมถันของตนเองที่ทั้งนุ่มนิ่มและตูมเต่ง
ออกแรงเค้นให้รู้สึกถึงััของแรงมือมากระตุ้นหนั่นเนื้อของตนเอง
ฟื่บบ...หมับ...อือ...
ส่วนมือล่างก็เลื่อนผ่านซอกหลืบผ้าไปัักลีบบุบผาไม่รีบเร่ง
แจ๊ะ... อึ๊ยส์!?
ซึ่งแค่เพียงััมันนิดเดียว
นางก็ััได้ถึงความอุ่นร้อนเปียกชื้นและซ่านเสียว
เพราะนางอุ่นเครื่องจากการอ่านนิยายคาวโลกีย์
ความรู้สึกในกายนางตอนนี้มีเพียงความระอุอย่างเพียวๆ
.
แจ๊ะๆๆ...
"อาา... ฮาชิม... อัสลัน...ข้า...อ๊าซ์..."
เ้าสำนักสาวกำลังเขี่ยเม็ดเกสรนอนบีบนม
ครางเรียกชื่อสองตัวร้ายในเื่ราวสุดสวาท
พลางสกิดติ่งรักช่วยตัวเองจนเสียงขรม
"อ๊าซ์...สะ...สุดยอดเลย...อัสลัน...อ๊าซ์..."
ความจริงแล้วมันเพิ่งเป็่ต้นปีมานี้เอง...
.
.
ตึก...
"นะ... นี่มันสิ่งบทกวีและภาพเขียนลามกอันใดกัน!"
ฉ่าา...
เป็ครั้งแรกที่นางได้อ่านและได้เห็น
สินค้าบางอย่างที่ถูกลักลอบขนเข้าด่านสินค้าของดินแดนเหมันต์
ตามขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงาม สำหรับสตรีทั่วไปแล้ว
การชมชอบกิจกามยังเป็เื่ที่มิอาจเปิดเผยในที่โล่งแจ้ง
แต่ร้านหนังสือแห่งหนึ่งในซอกมืดถนนลับ
กลับแขวนภาพอันอุจาด เป็ชายและหญิง
กำลังขยับของลับกระแทกแลกระทั้นเข้าใส่กัน!
.
"ค่ะ... ขอโทษค่ะท่านประมุข...
พะ...พวกข้าไม่ได้คิดว่าท่านจะเดินผ่านมาทางนี้"
เ้าของร้านเป็หญิงชราแก่แล้ว ในร้านของนาง
เต็มไปด้วยภาพวาบหวิวและมัดหนังสือน่าสงสัยเป็ตั้งๆ!
"มะ...อะ...เอ่อ...ไม่เป็ไร... อย่างไรมันก็เป็งานของพวกเ้า"
ปกติแล้วเพื่อรักษาภาพลักษณ์หม้อจื่อควรจะเดือดดาล
ทว่าภาพการเสพย์กามตรงหน้ากลับสะกดสายตานางยิ่งนัก
.
ผึงง... แบะ...
อะ...เอื๊อก...
ทั้งมุมภาพความสมจริงของศิลปินผู้นี้นับว่าเจนจัด
ทั้งรูปร่างของท่อนรักและกลีบสวาสที่บานอ้าตามการทะลวง
ทำเอาเ้าสำนักสาวต้องกลืนน้ำลายอย่างใจหายลมหายใจแทบขาดห้วง
นางรู้สึกว่าลมปราณเดินขัดมวนต่ำไปถึงใต้ท้องน้อยอย่างแทบไม่เป็กระบวน
.
"อู้ยส์...ร่องหลืบของเ้าดูดตอดท่อนทวนข้าแรงนัก"
"อ๊าซ์...ท่อนทวนของท่านพี่ก็ทำรูข้าเสียวไปหมด...อ๊าซ์..."
อะ...อึ๊ก...ฉ่า...
ถ้อยคำที่บรรยายในรูปวาดก็อุจาดบาดอารมณ์เป็อย่างหนัก
"ทะ...ท่านประมุขคะ...?"
เอ๋...อะ? เอ้อ?
หม้อจื่อที่ถึงกับนิ่งไป รู้ตัวอีกที
ก็ตอนที่เหล่าบริวารและสาวใช้เรียกนางน่ะ
.
"ท่านประมุขเป็อะไรไปน่ะ?"
"อิอิ... เ้าไม่รู้เหรอ เห็นอย่างเงี้ย
ท่านประมุขน่ะนางยังซิงอยู่เลยนะ!"
"ว้ายย... จริงดิ!"
"พะ... พวกเ้าจะเงียบ! หรือว่าจะให้ข้าตัดลิ้นของพวกเ้า!!"
"ว้ายย! ขะ... ขอโทษค่าท่านประมุข!"x5!
.
.
.
.
.
แจ๊ะ...แจ๊ะ...อ๊าซ์...อ๊าซ์..
แจ๊ะๆๆๆ...
"อ๊าซ์ๆ...ฮัสชิม...อัสรัน... พวกเ้าสองคนทำข้า...
สะ---เสียวว...อ๊าาาซ์!!"
กลับมาที่เตียงหรู นางบี้รูสวาทของตัวเอง
จนในที่สุดสองเท้าก็จิกเกร็งแอ่นตัวหลั่งน้ำกำหนัด!
.
ฟู่วว....ฮา....ฮาห์...
ฟึ่บบ..เยิ้ม...แหมะๆ...อือ?
ปลายนิ้วของนางที่ยกขึ้นดู เต็มไปด้วยน้ำเยิ้มๆ
ซึ่งเกิดจากการจัดเต็มเติมอารมณ์เล่นกลีบรัก
.
"อืยย...ขอบใจนะชิงเอ๋อ..."
ฟรี้...ฟรี้...
ั้แ่วันนั้นทุกค่ำคืนนางต้องช่วยตัวเองจนสำเร็จ
กับนิยายโป๊ที่แอบสั่งให้ชิงเอ๋อจัดการซื้อมาให้ในภายหลัง
ถึงจะสามารถข่มตาให้หลับสบาย
แบบไม่ต้องพลิกคว่ำพลิกหงายคิดอะไรมากมายเกินไปนัก
.
.
.
.
แอ๊ดดด...
อือ...งืมๆ...
อิอิ...
เอ๊ะ?
"ว้ายย! ชิงเอ๋อออ!!"
"ฮิฮิ... ท่านต้องเลิกอายข้าได้แล้วนะคะท่านประมุข
ข้าก็เข้ามาเห็นท่านนอนอ้าขาน้ำกำหนัดเลอะที่นอนทุกเช้าอยู่แล้ว"
"งื๊ออออ! แต่มันก็น่าอายนี่นา!!!"
หญิงสาวทำแก้มกลมอมลมเอาไว้แน่น
"ฮะฮะ...."
ส่วนสาวใช้วัยชราก็เพียงหัวเราะเบา
กับความน่ารักน่าเอ็นดูของเ้าสำนักสาวสวยสคราญ
ที่นั่งหุบขาปิดบังกลีบสวาทแบบคงไม่ทัน
เขาว่ากันว่าเมื่อมีอายุมากขึ้นเราจะยิ่งทำตัวเด็กลง
แต่กับเ้าสำนักสาวที่มีอายุเกินร้อยปี ตอนนี้นางคงยิ่งเด็กกว่านั้น
.
จ๋อมๆ...พรืดๆ...อือ...อือ...
ชิงเอ๋อค่อยๆช่วยนางขัดถูผิวกายอันเนียนนิ่ม
ด้วยน้ำอุ่นสบายลอยดอกไม้หอมกรุ่นอย่างหาได้รีบเร่ง
"ข้าว่า...ท่านต้องเพลาๆการช่วยตัวเองลงบ้างนะคะ
ไม่งั้นล่ะก็ท่านจะหมกมุ่นกับมันเกินไป..."
"งือ... ชิงเอ๋อ... ก็ข้าเพิ่งเคยทำนี่..."
"แต่ท่านทำมาเป็ปีแล้วนะคะ...?"
"ก็ข้าเพิ่งเคยทำตอนปีนี้!"
ใช่แล้ว.... การมีชีวิตอยู่มานาน
ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถมากทุกประสบการณ์ของชีวิต
หลังจากหม้อจื่อไม่ได้แต่งงาน นางก็ไม่มีโอกาสจะเรียนรู้เื่กลกาม
นางเก่งและภาพนอกดูหยิ่งเ็าเกินไป
จึงไม่เหลือเพื่อนรุ่นเดียวกันที่จะกล้าเข้ามาคบหา
พวกผู้ชายส่วนใหญ่ก็เป็ศัตรู และเมื่อนางอยู่ในตำแหน่งเ้าสำนัก
ทั้งคนใช้ส่วนใหญ่และลูกศิษลูกหาก็ไม่กล้า...
.
"เน่... ชิงเอ๋อ... ข้าอยากลอง
....อยากลองแบบในหนังสืออ้ะ"
"อุ๊ย? ตายจริง...?"
คนใช้ชรามองหน้าเด็กสาวอายุคราวร้อย
ที่เชยหน้าสวยน่ารักขึ้นจากถังอาบน้ำมามองตาละห้อย
"ที่...โดนรุมสองคนน่ะเหรอคะ?"
"วะ...ว้ายย...กะ...ก็ไม่ใช่ขนาดนั้น!...อืมม...ฉ่าา"
หญิงสาวเหลือกตาและคิดถึงการโดนััด้วยกายแกร่งถึงสองร่าง
"ตะ...แต่...ที่จริงกะ...ก็ดี...?"
"ฮิฮิ...?"
เผลอพึมพำความในใจออกมาให้สาวใช้หัวเราะขำ
"ว้ายย! ไม่ใช่นะ! ชิงเอ๋อออ! เ้าแกล้งข้า!!!"
ฮิฮิฮิฮิ!
.
ซ่าา.... อูวว...
นอกจากความน่ารักไร้เดียงสาแล้ว ไม่ว่าเห็นกี่ครั้ง
ยามที่ร่างเปลือยเปล่าของหม้อจื่อโผล่พ้นขึ้นจากน้ำ
ก็ทำให้สาวใช้ผู้นั้นไม่อาจจะเลือนละสายตา
ปทุมถันงอนเต่งขนาดล้นฝ่ามือ เอวคอดกิ่วรับสะโพกที่ใหญ่ผาย
ราวกับรูปร่างของนาฬิกาทรายและหน้าท้องที่มีลอนของกล้ามเนื้อน้อยๆ
ต่อให้เป็หญิงก็อาจยังต้องน้ำลายย้อย
เพราะคล้อยตามต่อความงาม ที่ไม่อาจห้ามใจให้ไม่อิจฉา
.
แหมะๆ...
อะ...เอื๊อก...
หยดเม็ดน้ำที่ไหลเลื่อนไปบนเรือนร่าง
ยามสะท้อนกับแสงแดดยามเช้า ราวกับภาพน้ำค้างต้องกายเทพธิดา
เม็ดน้ำกลิ้งหลุนๆจากหน้าผากจรดคิ้วคอคาง
เวลามองตามทำให้หัวใจต้องคอยลุ้นเป็หนักหนา
ติ๋ง...ติ๋ง...
ต่อจากนั้นก็เป็ไหปราร้าขาวเปล่งปลั่งเมื่อมองต่ำลงมา
มันดึงรั้งปทุมถันขนาดใหญ่ล้นฝ่ามือทรงหยดน้ำ
สีสันงดงามนักตรงรอยปาน
ปุ...
ปลายเม็ดติ่งเหนือยอดเต้า
มันหยุ่นนักสีระเรื่อน่าดูดน่าชิมลิ้มรสหวาน
ฟึ่บบ...
เบื้อล่างเป็เนินสวาทกลีบกุหลาบที่มีทุ่งหญ้าขึ้นเพียงบางๆ
กลีบนวลนางปิดสนิทชนิดที่แทบไม่เห็นส่วนสีชมพูอมแดงแซมตรงกลาง
ราวกับว่าเป็ดอกไม้ตูมเต่งเฝ้ารอเวลาจะเบ่งบาน
ไม่ว่าผู้ใดเห็นก็อยากััแม้แต่ตัวของนาง
ฟึ่บบ...หนุบ...หนับ...
และยามที่นางหมุนตัวเดินหัวใจก็ให้ต้องเต้นระรัว
เมื่อเห็นบั้นท้ายทรงลูกท้อขาวอวบคู่นั้นแดะเด้งส่ายไปทั่ว
ทั้งตูดทั้งนมหรือผิวพรรณ เ้าสำนักสาวนั้นจัดว่าชั้นหนึ่ง
น่าเสียดายที่ยังไม่เคยมีชายใดได้ลองชิมได้เป็ผัว
.
"อ๊ะ!! ข้าคิดออกแล้ว!!"
"เอ๊ะ??"
"ฮี่ฮี่...."
หญิงสาวหันมามองสาวใช้ของนางแล้วยิ้มกริ่มออกน่ากลัว?!
"นี่ไง! ข้าจะปลอมตัวเป็คนธรรมดาแบบเ้าหญิงอินทรา!!"
"อ่า...แล้วไปโดนโจรรุมเหรอเ้าคะ?"
"เอ๋! มะ! ไม่ใช่อย่างงั้นเซ่!"
เื่ราวของเ้าหญิงอินทรานั้น คือเื่เสียวที่นางอ่านเมื่อคืนวาน
นางปลอมตัวเป็คนธรรมดา เพื่อสืบความจริงเื่ชาติกำเนิดของนาง
แต่เนื่องจากเป็นิยายเื่เสียว
เ้าหญิงตัวคนเดียวจึงโดนรุมแทบทั้งเมืองจนน้ำบาน?
.
"ก็แบบว่า... ข้าจะปลอมเป็สามัญชน แล้วไปท่องโลกไง!
เผื่อเจอผู้ชายดีๆ! เขาจะได้ไม่กลัวว่าข้าคือนางมารร้ายหม้อจื่อไง!"
"อ้อ...! ท่านจะหาผัวนี่เอง!"
"ว้ายย! อย่าพูดอย่างงั้นเซ่! มันน่าเกลียด!!"
และการผจญภัยต่อไปของเ้าสำนักสาว
ก็เกิดจากการคุยกับสาวใช้ในเช้าวันนี้นั่นเอง
-----
มะ...ไม่อยากจะเชื่อ... มีตอน 3 ด้วยเว้ย!!
่ปีสองปีมานี้ ผมตั้งท่าจะเขียนเื่ยาวสิบกว่าเื่
ทั้งที่โพสต์และไม่ได้โพสต์
ไม่มีเื่ไหนไปได้เกิน 2 ตอนเลยครับ เหอๆ...
4K
