บทที่ 2: ของขวัญจากระบบและราตรีแห่งอสูร
เสียงของระบบที่ดังขึ้นในหัวเปรียบเสมือนเสียง์สำหรับหลินเฟิงในยามนี้ ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัวอีกต่อไป แต่เป็ความตื่นเต้นที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณู
[ กำลังเปิดใช้งานสถานะพื้นฐาน... ] [ โฮสต์ได้รับ: กล่องของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น x1 ]
สิ้นเสียงประกาศ หน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาอีกครั้ง คราวนี้มันแสดงข้อมูลเป็รายละเอียดที่ซับซ้อนกว่าเดิม
สถานะ
ชื่อ: หลินเฟิง เลเวล: 1 (0/10 EXP) ฉายา: ไม่มี
พละกำลัง: 3 (ต่ำกว่าคนธรรมดาอย่างมาก) ความว่องไว: 4 (ต่ำกว่าคนธรรมดา) ความทนทาน: 2 (ใกล้ตาย) พลังจิต: 6 (สูงกว่าคนธรรมดาเล็กน้อย)
ทักษะ: ไม่มี
หลินเฟิงเบิกตากว้าง นี่มันหน้าต่างสถานะเหมือนในเกม RPG ไม่ผิดเพี้ยน!
ค่าสถานะของเขาต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าสมเพช โดยเฉพาะความทนทานที่มีเพียง 2 แต้ม ซึ่งอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อ แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือค่า ‘พลังจิต’ ที่สูงกว่าค่าเฉลี่ย บางทีนี่อาจเป็เหตุผลที่ทำให้เขาสามารถเชื่อมต่อกับระบบนี้ได้
“ในเมื่อมีสถานะ ก็ต้องมีวิธีเพิ่มค่าพวกนี้ได้สินะ...” หลินเฟิงพึมพำกับตัวเอง สายตาของเขาจับจ้องไปยังซากของหนูเข็มเหล็กที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น
[ ติ๊ง! โฮสต์สังหาร หนูเข็มเหล็ก (เลเวล 1) ได้รับ 5 EXP ]
แถบค่าประสบการณ์ของเขาขยับจาก (0/10) เป็ (5/10) ทันที!
หัวใจของหลินเฟิงพองโต! การฆ่าสัตว์ประหลาดทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นได้จริงๆ! นี่คือหนทางรอด!
เขารีบหันความสนใจไปยังรางวัลอีกชิ้น ‘กล่องของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น’ มันปรากฏเป็ไอคอนกล่องของขวัญสีทองเล็กๆ อยู่ที่มุมล่างของหน้าจอสถานะ
“เปิด... เปิดกล่องของขวัญ” เขาออกคำสั่งในใจ
[ ท่าน้าเปิด ‘กล่องของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น’ หรือไม่? ]
“ยืนยัน!”
ไอคอนกล่องของขวัญสั่นไหว ก่อนจะะเิออกเป็ลำแสงสีทองอ่อนๆ พร้อมกับเสียงประกาศของระบบที่ตามมาติดๆ
[ ท่านได้รับ: น้ำยาสารอาหารขั้นต่ำ x3 ] [ ท่านได้รับ: คัมภีร์ทักษะ ‘ประเมิน’ x1 ]
ของสองสิ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอระบบ หลินเฟิงตรวจสอบข้อมูลของมันทันที
[ น้ำยาสารอาหารขั้นต่ำ ] ประเภท: ไอเทมฟื้นฟู รายละเอียด: ของเหลวที่สกัดจากสารอาหารพื้นฐาน สามารถฟื้นฟูความหิวและความเหนื่อยล้าได้เล็กน้อย พร้อมทั้งรักษาาแที่ไม่รุนแรง (ฟื้นฟูความทนทาน 1 แต้ม)
[ คัมภีร์ทักษะ: ประเมิน ] ประเภท: คัมภีร์ทักษะ รายละเอียด: เมื่อใช้งาน จะได้รับทักษะติดตัว ‘ประเมิน’ ซึ่งทำให้โฮสต์สามารถตรวจสอบข้อมูลของเป้าหมายที่อยู่ในระยะสายตาได้
“ของดี!” หลินเฟิงอุทานออกมาอย่างลืมตัว
ทักษะ ‘ประเมิน’ คือทักษะเริ่มต้นที่จำเป็ที่สุดในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้! การรู้ข้อมูลของศัตรูก่อนเข้าปะทะคือข้อได้เปรียบมหาศาล เขาไม่รอช้า รีบออกคำสั่ง “ใช้คัมภีร์ทักษะ ‘ประเมิน’!”
คัมภีร์บนหน้าจอสลายกลายเป็อนุภาคแสงและพุ่งเข้าสู่ระหว่างคิ้วของเขาทันที ความรู้สึกอุ่นๆ แล่นวาบเข้ามาในสมองพร้อมกับข้อมูลมากมายเกี่ยวกับทักษะใหม่
[ ติ๊ง! ท่านได้เรียนรู้ทักษะ: ประเมิน (เลเวล 1) ]
หลินเฟิงทดลองใช้ทักษะใหม่ทันที เขามองไปยังท่อนเหล็กเปื้อนเืในมือของเขา
[ ท่าน้าใช้ทักษะ ‘ประเมิน’ หรือไม่? ]
“ใช้!”
[ ท่อนเหล็กเส้นเก่า ] ประเภท: อาวุธ (ชั่วคราว) ระดับ: ขยะ พลังโจมตี: 1-3 รายละเอียด: ท่อนเหล็กที่ขึ้นสนิมและใกล้จะหักเต็มที ไม่เหมาะที่จะใช้เป็อาวุธในระยะยาว
ยอดเยี่ยม! มันใช้งานได้จริงๆ!
จากนั้นเขาก็หยิบ ‘น้ำยาสารอาหารขั้นต่ำ’ ขวดหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของในจินตนาการ มันเป็หลอดแก้วขนาดเล็กที่บรรจุของเหลวสีเขียวอ่อนอยู่ภายใน เขาไม่ลังเลที่จะเปิดฝาและดื่มมันรวดเดียวจนหมด
ความรู้สึกอุ่นร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความเ็ปที่เคยรวดร้าวบรรเทาลงอย่างเห็นได้ชัด ความหิวโหยที่กัดกินกระเพาะก็ค่อยๆ จางหายไป เขารู้สึกได้ถึงเรี่ยวแรงที่กลับคืนมาเล็กน้อย
เมื่อเขาลองเปิดหน้าต่างสถานะดูอีกครั้ง ค่าความทนทานของเขาก็เพิ่มจาก 2 เป็ 3 แต้มแล้ว!
หลังจากจัดการกับตัวเองเรียบร้อย สายตาของหลินเฟิงก็กลับไปจับจ้องที่ซากของหนูเข็มเหล็กอีกครั้ง คราวนี้เขาลองใช้ทักษะ ‘ประเมิน’ กับมัน
[ ซากของหนูเข็มเหล็ก ] ประเภท: วัตถุดิบ ระดับ: ต่ำสุด รายละเอียด: ร่างกายของอสูรที่ตายแล้ว ยังคงมีพลังงานชีวิตหลงเหลืออยู่เล็กน้อย สถานะ: สามารถ ‘กลืนกิน’ เพื่อดูดซับแก่นพลังงานได้
“กลืนกิน?” หลินเฟิงขมวดคิ้ว นี่เป็ฟังก์ชันที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
[ ‘กลืนกิน’ เป็ความสามารถพิเศษของ ‘ระบบนักล่าไร้ขีดจำกัด’ โฮสต์สามารถดูดซับแก่นพลังงานจากซากอสูรเพื่อนำมาเป็ EXP หรือสุ่มรับทักษะ/ยีนของอสูรตัวนั้นได้ ]
คำอธิบายของระบบทำให้ดวงตาของหลินเฟิงลุกวาว! นี่มันความสามารถที่โกงสุดๆ! ไม่เพียงแค่ได้ค่าประสบการณ์ แต่ยังมีโอกาสได้รับทักษะของอสูรอีกด้วย!
เขาไม่รอช้า ยื่นมือออกไปััซากของหนูเข็มเหล็กและออกคำสั่งในใจ “กลืนกิน!”
ทันใดนั้น ซากของหนูเข็มเหล็กก็สลายกลายเป็ละอองแสงสีแดงจางๆ นับไม่ถ้วน และพุ่งเข้ามาในฝ่ามือของเขาราวกับถูกดูดเข้าไป!
[ ติ๊ง! ทำการ ‘กลืนกิน’ ซากหนูเข็มเหล็กสำเร็จ ] [ ท่านได้รับ 2 EXP ] [ ตรวจพบ ‘ยีนขนเข็ม’... ล้มเหลวในการดูดซับ ]
แม้จะล้มเหลวในการรับยีน แต่การได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มก็ยังเป็เื่ดี ตอนนี้ EXP ของเขาคือ (7/10) ใกล้จะเลเวลอัปแล้ว!
แต่แล้ว... หลินเฟิงก็ต้องชะงักงัน
กลิ่นคาวเืที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศเริ่มรุนแรงขึ้นกว่าเดิม และมันไม่ได้มาจากซากหนูที่สลายไปแล้ว... แต่มาจากภายนอก!
กรรซ์...
เสียงขู่คำรามต่ำๆ ดังมาจากที่ไหนสักแห่งนอกโกดังร้างแห่งนี้ สัญชาตญาณของหลินเฟิงกรีดร้องเตือนภัยอีกครั้ง! การต่อสู้เมื่อครู่และกลิ่นเืได้ล่อให้สิ่งมีชีวิตอื่นเข้ามาแล้ว!
เขาต้องรีบออกจากที่นี่!
หลินเฟิงกำท่อนเหล็กในมือแน่น ย่องฝีเท้าให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตรงไปยังประตูเหล็กที่ผุพังบานหนึ่ง เขาค่อยๆ แง้มประตูออกช้าๆ เพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง และมองลอดผ่านช่องว่างที่เปิดออก
ภาพที่เขาเห็น... ทำให้ลมหายใจของเขาแทบจะหยุดลง
เบื้องนอกคือถนนที่พังทลาย ตึกรามบ้านช่องที่เคยงดงาม บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังที่ปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์ประหลาด ภายใต้แสงจันทร์สีเื... ฝูงอสูรนานาชนิดกำลังเดินเพ่นพ่านไปทั่ว!
อสูรแมงมุมขนาดเท่ารถยนต์กำลังชักใยอยู่บนซากตึก... สิ่งมีชีวิตคล้ายสุนัขที่ไม่มีิัและมีลิ้นยาวเฟื้อยกำลังเลียพื้นถนน... และในเงามืดที่ไกลออกไป มีดวงตาสีแดงฉานนับร้อยดวงกำลังจับจ้องมาในทิศทางต่างๆ
นี่คือโลกยามราตรี... สรวง์ของเหล่าอสูร และขุมนรกที่แท้จริงของมนุษย์
หลินเฟิงกลั้นหายใจ ปิดประตูลงอย่างแ่เบาที่สุด หัวใจของเขาเต้นระรัวอยู่ในอก
รอดจากหนูหนึ่งตัว... เพื่อมาเจอกับอสูรทั้งกองทัพงั้นหรือ?
ค่ำคืนนี้... ดูเหมือนจะยังอีกยาวไกลนัก...