พี่ปราบสายเปย์
ห้างสรรพสิค้า ABb พลาซ่า
พี่ปราบพาหนูเข้าร้านนั้นออกร้านนี้เป็ว่าเล่น แต่ละร้านก็ติดโลโก้แบรนด์ดังๆทั้งนั้น ของแต่ละชิ้นแพงหูฉี่
"พี่ปราบ พอแล้ว หนูต้องใส่ไม่ทันแน่ๆเยอะมาก" หนูรั้งมือพี่ปราบที่หยิบชุดนั้นชุดนี้ให้กับพนักงานไม่หยุด ไหนจะกระเป๋า รองเท้าเต็มไม้เต็มมือพี่ปราบของหนูไปหมด
"อย่าดื้อสิ กูอยากซื้อให้กูเห็นมึงใส่แต่ชุดเดิมๆเห็นแล้วมันขัดลูกตา" พี่ปราบแกะมือหนูออกแล้วส่งให้กับพนักงานที่ยืนยิ้มหวานมองพี่ปราบอยู่
"เอาทั้งหมดนี่เลยครับ" พร้อมกับส่งบัตรแบล็คการ์ดสีดำให้กับพนักงานสาวสวย พนักงานยิ้มหวานก้มศรีษะเล็กน้อยพร้อมกับรับบัตรในมือพี่ปราบไป "กรุณารอสักครู่นะคะ"
เดินจนขาเล็กๆของหนูล้าไปหมด ชักเริ่มไม่ไหว
"พี่ปราบหนูอยากกินไอศกรีม" หนูหยุดเดินแหงนหน้ามองพี่ปราบพร้อมกับพองลมใส่แก้ม
"กินข้าวก่อนกินเสร็จเดี๋ยวกูสั่งให้แบบไม่อั้นเลย" หนูจำใจเดินตามพี่ปราบเข้าไปในร้านอาหารหรูหนูไม่ได้หิวข้าวสักหน่อย หนูอยากกินไอศกรีมนี่นา
เมื่อทานเหล่าน้องอาหารบนโต๊ะเสร็จ พี่ปราบก็สั่งทั้งน้องไดฟุกุกับน้องไอศกรีมมาให้เลย หนูนี้ตาวาวๆเลย พี่ตะวันคนนี้จะกินน้องๆให้เกลี้ยงเลย หนูพยักหน้าหงึกๆให้กับตัวเองอย่างแข็งขัน พอจัดการน้องๆบนโต๊ะเสร็จหนูก็ตบพุงดังปุปุ อ๊าา พุงหนูตอนนี้กลมมากเลยล่ะ ท่าทางของหนูทำเอาพี่ปราบหัวเราะพร้อมกับส่ายหัว
"อิ่มยัง อยากกินอะไรอีกไหม"
"อิ่มมากก อิ่มไปอีกสามวัน" หนูพูดโวเจื้อยแจ้วไปเรื่อยตามประสาของหนู
"หึหึ กูจะคอยดู"
หนูเดินคุยจ้อไปข้างๆพี่ปราบในมือหนูกับพี่ปราบก็เต็มไปด้วยข้าวของต่างๆที่ซื้อมาจนล้นมือและทั้งหมดก็มีแต่ของหนู แต่ เอ๋ พี่ปราบมาหยุดทำไมตรงหน้าร้านขายนาฬิกาแบรนด์เนมชื่อดังกันนะ พี่ปราบจะซื้อนาฬิกาเหรอ แต่หนูไม่เคยเห็นพี่ปราบใส่นาฬิกาหรูขนาดนี้ยกเว้นตอนออกงาน ซึ่งปีหนึ่งจะเห็นสักครั้งมังเพราะโดนบ้านใหญ่ที่กรุงเทพฯบังคับมา หรือคุณพ่อคุณแม่พี่ปราบจะให้พี่ปราบไปออกงานสังคมด้วยอีกแล้วนะ
"กูว่าข้อมือมึงดูโล่งๆนะกูซื้อนาฬิกาให้มึงใส่ไปเรียนดีกว่าสัก2-3เรือนเอาไว้ใส่สลับกัน"
"ห่ะ.. 0~0"
ดะ..เดี๋ยวสิ คุยกันก๊อนนนน หนูจะทันเรียนจบไหมเนี่ยไม่ใช่ขี่น้องนมชมพูอยู่ดีๆแล้วโดนทุบหัวแย่งน้องนาฬิกาไปหรอกนะ ชีวิตพี่ตะวันชักเริ่มไม่ปลอดภัยแล้วสิ
นะ..หนูอยากกลับบ้านนน..
หลังจากยอมเป็ตุ๊กตาให้พี่ปราบเอาข้อมือเล็กๆของหนูไปลองนาฬิเรือนนั้นเรือนนี้ไม่หยุดจนกว่าพี่ปราบของหนูจะพอใจ สุดท้ายก็ได้มาสามเรือนจริงตามที่พี่มันพูดไว้
เอ้กอี้เอ้กเอ้ก เสียงแจ้งเตือนข้อความของหนูเอง คริคริ
มีเงิน50,000.00บ.เข้าบ/ชXX4422
คงเหลือ 1,949,999.29บ.
16/03/23@16.59
"พี่ปราบ!!โอนเงินมาให้หนูทำไมเนี่ยตั้ง50,000ของเก่าที่โอนมาในแต่ละเดือนยังใช้ไม่หมดเลยสักเดือนแล้วนี่ก็ยังไม่ถึงเดือนเลยโอนมาทำไม!"
"ส่วนนี้คือค่าขนมไม่เกี่ยวกัน"
"แต่มันเยอะไปหนูไม่เอาหรอกนะ"
เอ้กอี้เอ้กเอ้ก สะ เสียงข้อความหนูมาอีกแล้วว
มีเงิน50,000.00บ.เข้าบ/ชXX4422
คงเหลือ 1,999,999.29บ.
16/03/23@17.00
"ไอ้พี่ปราบนะ..หนูบอกวะ_"
"ถ้ามึงยังไม่หยุดพูดกูจะกดโอนเรื่อยๆ" ขู่ฟ่อๆเป็งูอีกแล้ว แต่พี่มันคงไม่ใช่แค่ขู่แน่ๆหนูรู้
"0_0"
"มึงมีหน้าที่ใช้ก็ใช้ไปส่วนกูมีหน้าที่หาให้มึงใช้ จบนะ!"
จะ..จบก็จบ ถ้าขืนไม่จบหนูโดนสรรพากรเรียกพบเพื่อตรวจสอบแน่นอน เฮ้ออ!!เกิดเป็คนหล่อเท่ห์นี่มันลำบากใจจริงจริ๊งงงงงง
TBC.