อีกด้านหนึ่งหลายคนต่างกำลังตั้งตาทำเควสกันอย่างเคร่งเครียด หลายคนอยากทำเควสเปลี่ยนคลาสให้สำเร็จ เพราะถ้าอ้างอิงตามข้อมูล เหล่าผู้เปลี่ยนคลาสจะได้รับโบนัสแต้มอัพเกรดสเตตัสเพิ่มมากขึ้น
แถมยังมีสกิลเป็ของตัวเองอีกด้วย มันเป็เหมือนกับยกระดับความแข็งแกร่งตัวเอง
แบบนี้ใครไม่อยากมีคลาสบ้าง? ในโลกที่คาดเดาอะไรไม่ได้แห่งนี้ ซึ่งเต็มไปด้วยอันตราย
การจะอยู่ให้รอดมีแต่ต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!
แต่…มีคนเพียงหยิบมือเท่านั้นที่รู้วิธีหาไอเทมสำหรับเปลี่ยนคลาส
ภายในซากปรักหักพังหรือโบราณสถานบางอย่าง ผู้คนหลายร้อยคนรวมตัวกันในสถานที่แห่งนี้
“นี่มัน!” ผู้หญิงคนหนึ่งหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาจากซากปรักหักพัง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับ
สิ่งของที่อยู่ในมือของเธอคือไอเทมสำหรับเปลี่ยนคลาสระดับแรร์อย่างหนึ่ง
ดาบเก่า ซึ่งถูกใช้โดยคนสมัยก่อน
ไอเทมสำหรับเปลี่ยนคลาสนั้นไม่ตายตัว มันอาจเป็แกนกลางของอะไรบางอย่าง สิ่งของ หรือสมุนไพร ไม่มีใครอาจคาดเดาได้ แม้กระทั่งคลาสที่ได้จากระบบเองก็ยังมี ดังนั้นการหาไอเทมเป็คลาสยากเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทร ถ้าโชคดีก็อาจพบได้โดยง่าย แต่ถ้าไม่…ต่อให้ใช้เวลาทั้งวันก็หาไม่เจอ
ดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นี้คือคลาสระดับแรร์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนเป็ คลาสอย่างอัศวินได้
เธอรีบเก็บมันทันที แต่การกระทำของเธอไม่อาจรอดพ้นสายตาของบางคนได้ ซึ่งมาสำรวจซากโบราณนี้เหมือนกัน มีคนหนึ่งเห็นเธอเก็บอะไรบางอย่างไปด้วยสีหน้าดีใจ คนนี้ก็รู้ทันทีว่าเธอได้อะไรบางอย่างแน่ๆ
“ทุกคน เธอได้อะไรบางอย่าง” ไม่รู้ว่าใครเป็คนพูด แต่เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนจึงหันมองตามนิ้วของคนนั้นทันที
ผู้หญิงที่ซึ่งได้ไอเทมสำหรับเปลี่ยนคลาสหน้าเปลี่ยนสี เธอไม่รอช้าวิ่งหนีจากซากโบราณนี้ทันที
เธอรู้ดีว่าต่อให้เธอบอกว่าไม่ได้อะไรคนพวกนี้ก็ไม่เชื่อและขอให้เธอโชว์ไอเทมที่มีแน่นอน ดังนั้นรีบหนีก่อนคนพวกนี้จะเข้าใกล้เธอจะดีกว่า
เมื่อทุกคนเห็นเธอวิ่งหนีแบบนั้นพวกเขาก็มั่นใจว่าเธอได้อะไรบางอย่างแน่นอน
“ล้อมเธอไว้อย่าให้เธอหนีเด็ดขาด” เป็อีกครั้งที่เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อทุกคนได้ยินเสียงนี้พวกเขาก็ปิดล้อมเธอทันที
ณ มุมมืดของกำแพงมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ เธอหัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ “ฮ่า ฮ่า ฆ่ากันให้หมดทุกคนเลย...สุดท้ายไอเทมทั้งหมดก็จะตกเป็ของฉัน” เธอมองฉากไล่ล่าของคนโดยรอบ มันเหมือนกับหมาป่าไล่ตามแกะตัวหนึ่งเอาเป็เอาตาย
“ลักษณะเฉพาะนี้ดีจริงๆ” เธอยิ้ม ลักษณะเฉพาะของเธอคือ นักชักจูง ความสามารถของมันคือการชักจูงผู้คนด้วยคำพูดและคอยชักใยอยู่เื้ั ซึ่งความสามารถนี้่จะใช้ได้ผลอย่างมากกับเพศตรงข้ามหรือคนที่มีเลเวลน้อยกว่า
มันไม่ใช้การควบคุมจิตใจ แต่เป็การใช้คำพูดโน้มนาวให้คนอื่นทำตามที่เธอพูด มันอาจดูไม่ทรงพลังแต่เมื่อใช้ถูกวิธีมันจะกลายเป็ความสามารถที่ทรงพลังอย่างมาก
ไม่นานนักผู้หญิงที่เก็บดาบได้ก็ถูกคนหมู่มากรุมล้อมจนหนีไม่ได้ เธอกัดฟันด้วยความโกรธถ้าไม่ใช่เพราะมีคนะโว่าเธอได้ของล้ำค่าเธอคงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
“ฉันยังตายตอนนี้ไม่ได้” เธอไม่ลังเลอะไรอีกต่อไป เรียกดาบเก่านั้นออกมาอีกครั้ง ก่อนจะโยนมันลงพื้น
“นี้คือไอเทมเปลี่ยนคลาส ฉันได้มันมาก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้มันเป็ของพวกแกแล้ว” เธอแสดงความบริสุทธิ์ใจโดยการเปิดช่องเก็บของให้คนเ่าั้ดูว่าตัวเธอไม่ได้มีอะไรนอกจากนี้แล้ว
“ไอเทมเปลี่ยคลาส! จริงงั้นเหรอ?” ชายคนหนึ่งที่ร่างกายใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจและเดินเข้าไปเก็บดาบนั้นพลางตรวจสอบ ไม่มีใครขัดขวางเพราะคนอื่นก็อยากรู้ว่ามันเป็ของจริงไหม
“ของจริง! ไอเทมเปลี่ยนคลาสจริงๆ ด้วย แถมยังเป็ระดับแรร์!” ชายคนนั้นะโด้วยความใ
แต่ทันทีที่คำพูดนั้นดังขึ้น สายตาของผู้คนโดยรอบนับร้อยก็เปลี่ยนทันที ทุกสายตาจ้องมองในมือของชายคนนั้นด้วยความโลภ ไอเทมเปลี่ยนคลาส! ระดับแรร์!
ผู้หญิงที่เก็บดาบได้อาศัยจังหวะที่คนโดยรอบสนใจดาบนั้นปลีกตัวออกมาด้วยความเร็ว “ยังไงชีวิตฉันก็สำคัญกว่าสิ่งอื่น” เธอถอยออกมาโดยไม่มีใครขวาง เพราะทุกคนเห็นแล้วว่าเธอไม่มีอะไรเหลือแล้วจริงๆ
แถมนั้นเป็การตัดคู่แข่งลงไปอีกคนด้วย ดังนั้นจึงไม่มีใครขวางเธอ
ผู้หญิงที่ซ่อนตัวหลังกำแพงมองดูฉากดังกล่าวพลางถอนหายใจด้วยความเสียดาย “ผู้หญิงคนนั้นฉลาดพอสมควร ถ้าตัดเธอได้ั้แ่ตอนนี้คงจะดีไม่น้อย น่าเสียดาย” เธอส่ายหน้าเล็กน้อย
ผู้หญิงคนที่เก็บดาบได้ เธอแสดงความฉลาดและมีไหวพริบมาั้แ่แรก
เธอเก็บดาบได้เธอก็ไม่ได้แสดงมันออกมามากนัก ถ้าไม่ติดว่าผู้หญิงที่ซ่อนตัวหลังกำแพงเห็นเข้าพอดี ผู้หญิงที่เก็บดาบได้คงหนีไปได้ แถมการตัดสินใจของเธอเองก็มีไหวพริบมาก
ทันทีที่ตกเป็เป้าเธอก็หนีทันทีไม่รอให้คนอื่นเข้ามาใกล้หรือถามอะไร และเมื่อเธอหนีไม่พ้นเธอก็ยอมเสียสละไอเทมที่ได้มาแทนเอาตัวเองไปเสี่ยง นี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการวิเคราะห์สถานการณ์ของเธอแล้ว
ไม่นานทั้งซากโบราณแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยการต่อสู้รุนแรง ผู้คนต่างพากันแย่งไอเทมเปลี่ยนคลาสกันอย่างดุเดือด
ไม่มีใครยอมใคร โดยมีสองคนที่มองดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ
ทั้งสองคนเป็ผู้หญิงคนหนึ่งแอบซ่อนในเงามืด อีกหนึ่งมองดูฉากการแย่งชิงไอเทมด้วยความโกรธจากรอบนอก
ผู้หญิงที่เก็บดาบได้สูดหายใจเข้าลึกๆ และส่ายหัว เธอไม่อาจเข้าร่วมการแย่งชิงไอเทมนี้ได้
เธอเดินจากพื้นที่ต่อสู้และเริ่มสำรวจซากโบราณต่อ เพราะยังไงซากโบราณนี้ก็กว้างมาก มันกินพื้นที่มากถึง 30 กิโลเมตร และพื้นที่ตรงนี้มันแค่ 1 ใน 3 ของพื้นที่ทั้งหมด
เมื่อผู้หญิงที่ซ่อนตัวหลังกำแพงเห็นผู้หญิงที่เก็บดาบได้เดินจากไปด้วยสายตาลึกล้ำ ถ้าทำได้เธอไม่อยากสู้กับผู้หญิงที่เก็บดาบได้ ไม่ใช่ว่าเธอไม่แข็งแกร่ง แต่เธอี้เีออกแรง ไม่งั้นเธอคงไม่มาคอยชักจูงคนพวกนี้
“แล้วเราจะได้พบกันอีก” ผู้หญิงที่ซ่อนตัวหลังกำแพงหัวเราะคิกคักด้วยสายตายากจะคาดเดา
ผู้หญิงที่เก็บดาบได้เดินสำรวจเข้าไปซากโบราณแห่งนี้ลึกขึ้น กระทั่งเธอเดินพลาดพลาดตกไปในหลุดบางอย่าง
“อ๊าาา” เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียง เธอตกลงมาสูงมาก แต่โชคดีด้านล่างมีน้ำคอยรองรับอยู่พอดี
“ตู้ม” เธอตกลงไปในน้ำเสียงดัง ก่อนจะว่ายขึ้นมาอีกครั้งและว่ายเข้าฝั่ง
“นึกว่าจะตายซะแล้ว” เธอถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะมองโดยรอบ
“ที่นี้มัน…ที่ไหนเนี่ย!” พื้นที่โดยรอบมีรูปปั้นของพระจันทร์รูปแบบต่างๆ ั้แ่พระจันทร์เสี้ยวไปจนถึงพระจันทร์เต็มดวง รูปปั้นเ่าั้มีพืชพรรณปกคลุม เห็นได้ชัดว่าผ่านเวลามานานมากแล้ว
ใจกลางรูปปั้นพระจันทร์เ่าั้มีรูปปั้นของผู้หญิงคนหนึ่ง รูปปั้นดังกล่าวไร้ซึ่งสิ่งใดเจือปน ไร้มนทิณใดๆ ราวกับถูกแกะสลักมาจากพระจันทร์ของจริง
รูปปั้นผู้หญิงคนนั้นมีใบหูเรียวยาวเหมือนเอลฟ์ ผมยาวเป็น้ำตกลงมาจนถึงหลัง ใบหน้าสวยงามเกินกว่าจะพรรณนา สวมเกราะที่ซึ่งถูกออกแบบให้มีรวดรายของพระจันทร์ประดับอยู่ และเธอยังถือดาบขนาดใหญ่ไว้ในมือชูมันขึ้น้า
เธอมองไปตามที่ดาบชี้ ซึ่งที่นั้นเป็หลุมที่เธอตกลงมานั้นเอง ก่อนจะมองกลับมายังสระน้ำ ซึ่งเมื่อเธอสังเกตดีๆ น้ำนี้มันใสมาก ไม่พอเท่านั้นมันกลับส่องสว่างเล็กน้อยด้วยซ้ำไป
ที่สำคัญด้านล่างของสระนั้นมีดาบขนาดใหญ่เล่มหนึ่งอยู่ เธอมองดาบนั้นสลับกับดาบที่รูปปั้นผู้หญิงถืออยู่ มันเป็ดาบเดียวกัน! ความคิดของเธอโลดแล่นอย่างรวดเร็วและไม่ลังเลที่จะะโลงไปในน้ำอีกครั้ง
เธอดำลงไปที่ก้นของสระ ซึ่งมีดาบปักอยู่ แต่เมื่อเธอดำลงมาเธอก็เริ่มรู้สึกหนาวมากขึ้น
เธอไม่สนและยังคงดำต่อไป เมื่อเข้าใกล้ดาบมากขึ้นความหนาวเย็นเองก็เพิ่มมากขึ้นเกินว่าจะบรรยาย มันหนาวยิ่งกว่าการแช่นน้ำในฤดูนาวซะอีก
เธอกัดฟันและดำลงใต้สระต่อโดยไม่สน เธอเชื่อว่านี้คือโอกาสของเธอ หลังจากที่พลาดไอเทมครั้งก่อน
กระทั่งมาถึงตรงหน้าของดาบเล่มนั้น ร่างกายของเธอเย็นจนขยับตัวได้ยาก
แต่เธอก็ยังคงฝืนเงื้อมือไปคว้าดาบเล่มนั้น
การแจ้งเตือนจำนวนหนึ่งก็ขึ้นมาตรงหน้าของเธอทันที
[คุณมีลักษณะตรงตามเงื่อนไขของคลาส นักดาบแสงจันทร์]
[คุณได้รับคลาสนักดาบแสงจันทร์]
[คุณจะเปลี่ยนเป็คลาสเป็ นักดาบแสงจันทร์ หรือไม่]
[หากเปลี่ยนคลาสแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีกจนกว่าจะเจอคลาสประเภทเดียวกันที่ระดับสูงกว่า]
[ยืนยัน/ปฏิเสธ]
เธอไม่มีเวลาที่จะอ่านอะไรด้วยซ้ำก่อนจะกดยืนยันทันที เมื่อเธอกดยืนยันร่างของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งห่อหุ้มเธอไว้ราวกับไข่ในหิน จมอยู่ใต้สระน้ำแห่งนี้ พร้อมกับแสงเรืองรองจากรูปปั้นพระจันทร์รอบสระน้ำเป็ระยะ
ราวกับกำลังเต้นตื่นกับการถือกำเนิดใหม่ของบางสิ่ง
เธอไม่รู้เลยว่าเธอโชคดีแค่ไหน เพราะคลาสนักดาบแสงจันทร์นั้นเป็หนึ่งในคลาสที่มีความสามารถในการต่อสู้สูงที่สุดเป็อันดับต้นๆ ของคลาสทั้งหมดที่มีมาั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบัน แม้แต่อนาคต....
ขณะเดียวกันพื้นที่ต่อสู้แย่งชิงไอเทมเปลี่ยนคลาส ตอนนี้เต็มไปด้วยซากศพไร้ชีวิตของคนมากมาย
ผู้หญิงที่หลบอยู่หลังกำแพงค่อยเดินออกมาหวังจะเก็บไอเทมที่เหลือ แต่ขณะเธอกำลังเดินอยู่นั้น การแจ้งเตือนของระบบก็ขึ้นมาตรงหน้าของเธอ
[คุณบรรลุเงื่อนไข ชักใยผู้คนดังใจนึก ได้รับคลาสพิเศษจากระบบ]
[คุณได้รับคลาส จอมบงการ]
[ลักษณะเฉพาะของคุณ นักชักจูง ได้รับเปลี่ยนแปลง]
[คุณได้รับลักษณะเฉพาะ จอมบงการ]
เธอหยุดซะงักเมื่ออ่านข้อความตรงหน้า ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะเผยรอยยิ้มอันทรงสเน่ห์ออกมา
…………
ไม่นานนักค่ำคืนของวันที่ 3 ในเกมแห่งความตายก็มาถึง ตลอด่วันที่ผ่านมาเซโน่หาต้นไม้สูงต้นหนึ่ง นอนพักอย่างสงบ ฟังเสียงสรรพสัตว์โดยรอบ ถึงส่วนใหญ่จะได้ยินเพียงการต่อสู้ก็เถอะ…
คืนนี้มันมืดกว่าคืนที่ผ่านมา พระจันทร์ทั้งสามบนท้องฟ้ากลายเป็จันทร์เสี้ยว
ราวกับมันกำลังถูกบางอย่างดูดกลืนแสงจันทร์ไป
แสงสว่างจากดวงจันทร์มีน้อยลง ทำให้ภายในป่ามืดกว่าปกติ จนแทบจะมองอะไรไม่เห็นถ้าไม่จุดไฟ
ด้วยการที่เซโน่หาต้นไม้สูงอยู่ เขาจึงเห็นจุดกองไฟมากมายภายในป่า
“ไม่รู้ว่าป่านี้กว้างเท่าไหร่” เท่าที่เขามองจากจุดกองไฟ มันมีกระจายกันอยู่ทั่วไปหมด
ไม่แน่อีกฝากของูเาอาจมีมีพื้นที่อื่นอีก ซึ่งไม่อาจคาดเดาได้
“ตกลงที่นี้มันที่ไหนกันนะ…” สภาพภูมิประเทศกว้างใหญ่จนน่าตกตะลึง
มอนสเตอร์มากมายเดินขวักไขว่ให้ทั่ว
มอนเตอร์อาจถูกสร้างหรืออัญเชิญมาโดยระบบ แล้วแต่โลกแห่งนี้ล่ะ? มันถูกสร้างขึ้นมาด้วยงั้นเหรอ? แล้วใครเป็คนสร้างมัน? คำถามที่ไม่อาจตอบได้ ก็เหมือนกับว่าสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมาได้ยังไง
มีหลายทฤษฎีมากมาย แต่ก็ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าเป็ความจริง เป็เพียงข้อเท็จจริงเท่านั้น
“เฮ้อ วันนี้นอนหลับพักผ่อนดีกว่า” เซโน่ไม่คิดมากอีก ต่อให้คิดจนหัวสมองะเิเขาก็ไม่รู้คำตอบอยู่ดี
ดังนั้นเขาแค่อย่าไปคิดถึงมันตอนนี้ และโฟกัสกับสิ่งตรงหน้าก็พอ
เมื่อเขาคิดแบบนี้เซโน่ก็หลับสบายมากขึ้น โดยที่เขารู้สึกตัวอีกทีก็เป็เช้าของอีกวันเป็ที่เรียบร้อย
451
