กรขับรถพาน้องสาวมาที่ห้างที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง เมื่อมาถึงก็หาที่จอดรถก่อนลงจากรถและเดินเข้าห้างไป
“มุกจะไปดูกระเป๋าเลยไหม?”
“พี่กรมุกอยากไปดูร้านเครื่องประดับจิวเวลรี่ก่อน”
“สอบถามได้นะคะคุณผู้หญิง”
“ต่างหูอันนี้ราคาเท่าไหร่เหรอคะ”
“มุกชี้ไปที่ต่างหูเพชร เพื่อถามพนักงาน”
“ราคาห้าแสนเก้าหมื่นบาทค่ะ”
“ฉันซื้อ และเอาต่างหูอันนี้ด้วยนะคะ”
“คุณผู้หญิงต่างหูอีกชิ้นราคาจะอยู่ที่สามแสนสามหมื่นเก้าพันบาทค่ะ”
มุกกวาดตามองไปยังเครื่องประดับอื่นๆ และถูกใจกับสร้อยข้อมือเพชรชิ้นหนึ่ง
“สร้อยข้อมือเพชรชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่เหรอคะ?”
“ราคาจะอยู่ที่เก้าแสนเก้าหมื่นบาทค่ะคุณผู้หญิง”
“ฉันเอาสร้อยข้อมือเพชรนี้ด้วยนะคะ คิดเงินได้เลยคะ”
“คิดราคารวมกันทั้งหมดเลยนะคะ คุณผู้หญิงโปรดรอสักครู่”
“ทั้งหมดราคาหนึ่งล้านเก้าแสนหนึ่งหมื่นเก้าพันบาทค่ะคุณผู้หญิง”
กร ชิงจ่ายเงินตัดหน้าน้องสาว
“ติ๊ดๆ”
“ชำระเงินเรียบร้อยแล้วนะคะขอบคุณที่ใช้บริการ”
“พี่กร มุกจ่ายเองได้”
“พี่อยากจ่ายให้น้องสาวพี่ไง ไปดูกระเป๋าที่น้องอยากได้กันดีกว่า”
“ครั้งนี้มุกจ่ายเองนะ”
“ไปกันเถอะ มุกอยากได้กระเป๋าของแบรนด์อะไร”
“มุกอยากได้กระเป๋าของแบรนด์ชาแนลกับแบรนด์ซีลีน”
“ดีเหมือนกันพี่จะได้ซื้อให้แม่กับยัยฟ้าด้วย”
“มุกเลือกให้แม่กับพี่ฟ้าเอง”
มุกเลือกกระเป๋าของซีลีนมาหกใบ ก่อนจะชำระเงินไปทั้งหมดหนึ่งล้านห้าแสนห้าหมื่นบาทกรชำระเงินให้น้องสาวเหมือนเดิม หลังชำระเงินเสร็จก็ไปยังร้านชาแนลต่อ มุกได้เลือกซื้อกระเป๋าชาแนลอีกสามใบทั้งหมดราคาสามแสนหกหมื่นหกพันบาท
กร ที่ถือกระเป๋าให้กับน้องสาว เดินตามน้องสาวเข้าไปยังร้านขายลิปสติก สายตาของกรเหลือบไปเห็นหญิงสาวที่ไม่เจอกันมาสองเดือน
“มุก พี่ว่าไปร้านอื่นกันดีกว่านะ”
“ทำไมเหรอคะ พี่กร นั้นมันพี่ใบเฟิร์นนี้น่า”
กร ที่กำลังจะพาน้องสาวออกไปจากร้าน หญิงสาวก็มาเห็นพอดี
“กรหยุดนะ!!”
“ใบเฟิร์น…”
“ทำไมเฟิร์นติดต่อกับกรไม่ได้ กรมีเหตุผลอะไรถึงหลบหน้าเฟิร์นช่วยบอกหน่อยได้ไหมคะ”
หญิงสาวน้ำตาใหลออกมา
“คือผม..”
“มีอะไรกรก็ถามเฟิร์นตรงๆสิคะ ”
“วันนั้นที่มหาวิทยาลัยเมื่อสองเดือนก่อน กรเห็นเฟิร์นนั่งรถหรูมากับผู้ชายคนหนึ่ง แล้วคุยกันหัวเราะมีความสุขกรเห็นแบบนั้นก็เลย..”
“ผู้ชายที่กรพูดถึงคือลูกพี่ลูกน้องแท้ๆของเฟิร์นเอง เป็ลูกชายของคุณลุง ถ้าไม่เชื่อเฟิร์นจะเปิดโทรศัพท์ให้ดูรูปครอบครัว ผู้ชายคนนี้ใช่ไหมที่กรเห็น”
“ใช่”
กรที่เห็นรูปครอบครัวของใบเฟิร์นที่มีรูปผู้ชายที่มาวันนั้นรวมอยู่ด้วย
“เฟิร์นกรขอโทษ ยกโทษให้กับกรนะ”
“ครั้งนี้เฟิร์นจะยกโทษให้กร หากมีเื่อะไรเฟิร์นอยากให้กรเอ่ยถามเฟิร์นตรงๆ”
“ครับใบเฟิร์น”
กรเข้าไปกอดแฟนสาวด้วยความคิดถึง ใบเฟิร์นที่ถูกคนรักกอดถึงกับน้ำตาใหลออกมาอีกครั้ง
“พี่กร พี่ใบเฟิร์น หาที่นั่งคุยกันก่อนดีไหม”
“ก็ดีเหมือนกัน”
ทั้งสามไปนั่งคุยกันในมุมให้นั่งของร้านขายเครื่องดื่ม
“เฟิร์นมาคนเดียวเหรอ”
“ใช่ เฟิร์นมาคนเดียวที่มาห้างเก็บตังอยากจะซื้อลิปสติกใช้นะ”
“กรว่าแววตาเฟิร์นดูเศร้านะเกิดอะไรขึ้นเปล่าใน่ที่ไม่ได้คุยกันมาสองเดือน”
“คือว่า…”
“บอกกรมาได้เลย”
“ธุรกิจของครอบครับเฟิร์นล้มละลาย แล้วถูกฟ้องร้องคุณพ่อขายทรัพย์สินทุกอย่างที่มีทั้งหมดไปเพื่อใช้หนี้รวมทั้งคฤหาสน์ที่อยู่ด้วย จากนั้นก็ย้ายออกมาอยู่ในห้องเช่าคุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่สาวตอนนี้ก็ปรับตัวใช้ชีวิตใหม่กันได้แล้ว”
ระหว่างที่กรคุยกับแฟนสาวเขาก็ทักแชทไปหาผู้เป็พี่ชายให้มาหาที่ห้างหลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมงกวินก็ขับรถโรลส์รอยซ์มาที่ห้าง กวินทักหาน้องชายอีกครั้งเมื่อมาถึงห้างก่อนจะเดินไปหาน้องชายน้องสาว
“พี่กวินมาได้ไง”
“มารับเราไงน้องสาว”
“สวัสดีค่ะพี่กวิน”
“สวัสดีครับน้องเฟิร์น”
“พี่กวินผมจะไปส่งใบเฟิร์นนะครับ”
“ได้เดียวพี่พายัยมุกกลับบ้านเอง”
“ถ้างั้นผมขอตัวไปส่งใบเฟิร์นก่อนนะครับพี่”
“ไปเถอะ เดียวพี่ดูแลยัยมุกเอง”
“มุกอยากได้อะไรอีกหรือเปล่า?”
“มุกยังอยากซื้ออีกหลายอย่างเลยพี่กวิน”
“งั้นพี่จะพาไปซื้อ มุกอยากได้อะไรบอกพี่มาได้เลย”
1K
