เวลาประมาณ 15:26
หลังจากที่แผนที่เธอคิดไว้นั้น มัน..
ไม่ค่อยเข้าท่าสักเท่าไหร่
จะให้นั่งอยู่บนรถต่อไปเรื่อยๆมันก็คงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีสักเท่าไหร่ เธอจึงจำเป็นที่จะต้องเข้าบ้านและนั่งอย่างเงียบๆไป
เขานั้นเมื่อได้เห็นเธอเข้าบ้านมานั้น ก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
และเขาก็เดินออกไปจากห้องรับแขก
เธอเห็นเขาเดินออกไปนั้นก็รู้สึกโล่งใจ
เขาเดินไปยังห้องอาหารนั้นเอง
ป้ายอนเห็นเขาก็ตกใจ
"ค.คุณหนูต้องการอะไรหรือคะ?"
"เปล่าครับ
ผมแค่ต้องการที่จะทำชีสเค้กเท่านั้นเอง"
เขาตอบเสียงเรียบ
ป้ายอนยิ้ม
"งั้นเดี๋ยวป้าทำให้นะคะ~"
"ผมจะทำเองครับ"
"ก็ได้ค่ะ"
ป้ายอนก็ต้องยอมไป
ป้ายอนนั้นก็ยืนดูเขากำลังทำขนม อย่างห่วงๆอยู่ห่างๆ (แหนะ! ฮ่าๆ)
แต่เมื่อป้ายอนได้ดูไปสักพัก ก็ถึงกับยืนตะลึงเลย เพราะเขาทำอย่างชำนาญและ
คล่องแคล่วมากๆ
(⊙o⊙)?
เธอนั้นก็รู้สึกข้องใจขึ้นมา
"ไปไหนของเขา? อย่าบอกนะว่าขึ้นห้องไปนอนแล้ว! แต่นี่ก็ตอนเย็นอยู่เลย?"
สักพักเขาก็เดินเข้ามาที่ห้องรับแขก
พร้อมกับชีสเค้ก
เธอนั้นก็ทำท่าไม่ได้สนใจอะไรเขา
เขาตั้งชีสเค้กตรงหน้าเธอ และเดินไปนั่ง
ที่โซฟาของเขาเหมือนเดิม
เธอก็ทำหน้างงแล้วพูด
"อะไร?"
เขาก็ตอบเรียบๆไปว่า
"กินสิ"
"ฉันไม่ชอบกินของหวาน"
เธอตอบเสียงเรียบ
เขาได้ยินอย่างนั้นก็อึ้งเล็กน้อย และเขาก็เดินไปหยิบชีสเค้กและกำลังเดินออกไป
"เดี๋ยว!?"
เธอรีบหยุดเขา
เขาหันมาหาเธออย่าง งงๆ
"จะเอาไปไหน?"
เธอถาม
"ทิ้ง"
เขาตอบเสียงเรียบ
"ไม่ต้อง! ถ้าทิ้งไปคงเสียดายแย่
ดูแล้วนี่มันก็ไม่ใช่ถูกๆนะ"
เธอพูดอย่างเสียดาย
"ไม่ใช่ของถูกๆ งั้นเหรอ?"
เขาคิดในใจ และยิ้มมุมปากไป
"END"