พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเอ็ด บทนำเล่มที่สองรุ่งอรุณ

รีบฝึกตนเพื่อเตรียมรับมือ

ก่อนที่น้ำค้างจะจางหายหน่วยทหารราชองครักษ์คนใหม่ตั๋งฮวงก็ได้ทำการฝึกซ้อม

การฝึกซ้อมนั้นน่าดูพิกลยิ่งสำหรับผ็ที่พบเห็น

มีการร้องเพลงปลุกใจถอดเสื้อและวิ่งเปลือยท่อนบน

ศัตรูผู้รุกราน

มีการวิ่งแบกซุงพร้อมๆกันหลายคนและรวมไปถึงการวิ่งแซงขึ้นไปข้างหน้าแถวสลับกันไปมา

แสนแปลกใจจางหายนี่ลูกผู้ชายหรือสาว

“เข้มแข็งหน่อยนี่พวกเจ้าคือลูกผู้ชายหรืออิสตรี”

ครูฝึกทหารที่คุมการฝึกได้ตะโกนถาม

“ผู้ชาย”

แม้บางเสียงจะอิดระโหยโรยแรงแต่ก็ตอบพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง

“ดีมากชายชาตรีแผ่นดินฮั่นฝึกพร้อมเตรียมสังหารข้าศึกศัตรู”

“ฆ่า ฆ่า ฆ่า”

เสียงประสานกันของพวกที่เหงื่อไหลไคลย้อยแต่ก็มีแรงฮึกเหิมในการที่จะวิ่งไปข้างหน้า

การฝึกของท่านองครักษ์พิทักษ์วังหลวงท่านตั๋งฮวงนั้นทำให้แต่ละคนได้ตื่นตาตื่นใจ

ด้วยการวางแผนการวิ่งสลับไปมาทั้งเมืองแบบไม่พกอาวุธทำให้เขาเลี่ยงข้อห้ามของการพกอาวุธไปในบริเวณนครหลวงได้

และมีผลดีคือทำการขู่พวกแก๊งโจรผู้ร้ายนักเลงอันธพาลทำให้ไม่กล้าโผล่หน้าออกมาเวลาที่ทหารเดินผ่าน

แบบเดียวกับภูตผีนั้นจะอาละวาดในพื้นที่มืดๆ

แต่เราไม่เคยเห็นภูตผีอาละวาดในสนามกีฬาที่เปิดไฟส่องสว่างจนมองไม่เห็นเงา

ภูตผีจะหนีหายเมื่อเราเอาไฟส่องเข้าไป

“น่าเสียดายนึกว่าจะมีพวกอันธพาลมากกว่านี้สักหน่อย”

ตั๋งฮวงที่นั่งอยู่บนหลังม้าสูงกว่าสองเมตรสีแดงดั่งโลหิตกล่าว

“ข้าคงต้องเริ่มหาทางอย่างอื่นในการหาแรงงานเพิ่มขึ้นแล้วเจ้าช่วยข้าคิดหน่อยไหมเซ็กเธา”

ฮี้ ฮี้

ม้าสีแดงร้องอย่างพยศกระโดดสูงนับสิบวามุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ตั๋งฮวงนั้นไม่ได้บังคับเซ็กเธาแต่เรียกว่าประสานร่างปล่อยให้เซ็กเธอวิ่งไปจะดีกว่า