
ตอนที่2 ดิลโด้เพื่อนรัก
“ผมคงต้องเรียนให้คุณทราบอีกครั้ง ว่าผมไม่นอนกับคนไข้… .ในขณะที่ทำการรักษาเด็ดขาด มันเป็กฎของผม”
เสียงหัวเราะของเธอดังกังวานใสเหมือนนกน้อยตัวเล็กๆ ในทุ่งหญ้าสีเขียว
แวบหนึ่งผมรู้สึกหงุดหงิด
“ฉันก็ขอยืนยันเจตนาเดิมเช่นกันค่ะ ว่าฉันจะต้องร่วมรักกับคุณหมอให้ได้ ก่อนการรักษาของฉันจะเสร็จสิ้นลง” ดวงหน้าของเธอเข้มขึ้น มีความมั่นอย่างสูงเจือมากับน้ำเสียง
“ถ้าอย่างงั้น เราควรมาเข้าสู่ชั่วโมงการรักษาของคุณกันดีกว่านะครับ”
ผมตัดบทการสนทนานอกเื่การรักษาระหว่างผมกับเรเชล การอยู่ใกล้ผู้หญิงสวยทรงเสน่ห์อย่างเธอทำให้ยากต่อการพยายามฝืนทำเป็ไม่สนใจเธอ ผมก็แค่ผู้ชาย ผู้ชายธรรมดาสามัญที่มีเืมีเนื้อ มีความเป็ชายชาตรีอันใหญ่โตแข็งแรง พร้อมที่จะทำให้ผู้หญิงที่ผมลากขึ้นเตียงนอนบิดตัวเร่าๆ ร้องครางกระเส่าอยู่ใต้ร่าง แต่ทั้งหมดนี้ต้องไม่ใช่ระหว่างที่ผมทำงาน
มันต้องไม่ใช่!
“วันนี้คุณทำอะไรบ้าง” ผมยิงคำถามใส่เธอ
เรเชลย่นคิ้วมีตัววีเล็กๆ เกิดขึ้นระหว่างคิ้วของเธอ
“ฉันเสียใจค่ะคุณหมอ” เธอบอกระหว่างที่เปลี่ยนอิริยาบถเป็นั่งขัดสะหมาด
“ฉัน… ฉันพยายามหาอะไรทำเหมือนที่คุณบอก แต่มันก็ดับไฟปรารถนาที่พร้อมลุกพรึบขึ้นมาตลอดเวลาในตัวของฉันไม่ได้”
คนไข้สาวของผมก้มหน้า หน้าอกขนาดใหญ่ที่ล้นบราเซียร์ออกมากระเพื่อมเสมือนเป็การท้าทายอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวผม
“เรเชล ไม่ใช่เื่ใหญ่โตอะไร มันเกิดขึ้นได้โดยเฉพาะผู้ป่วยโรคนี้แบบคุณ” ผมเอ่ยขึ้นอย่างปลอบใจ “บอกได้มั้ยว่าวันนี้คุณช่วยตัวเองกี่ครั้ง”
“สามค่ะ ฉันแน่ใจว่าสามครั้ง กับเพื่อนชายคนโปรดของฉัน”
เรเชลหน้าแดงขณะที่ชูดิลโด้ตัวโปรดของเธอให้ผมดู ใช่เราเคยคุยกันเื่นี้แล้ว และผมสนับสนุนให้เธอใช้เ้าอุปกรณ์ช่วยตัวเองชิ้นนี้แทนการออกไปตระเวนราตรีเพื่อหาคู่นอนแปลกหน้า
“โอ เรเชลเป็ตัวเลขที่ดี” ผมจดบันทึกลงในแฟ้มข้อมูลของเธอ อย่างน้อยการช่วยตัวเองด้วยดิลโด้สามครั้งในวันนี้ก็เป็สถิติที่น้อยลงมาก