คฑา(ผึกหัด)
ระดับ:ขาว
ความเร็วในการโจมตี :-50
พลังโจมตีกายภาพ : 1 ~ 3
พลังโจมตีเวทย์ : 2~5
คำอธิบาย: คฑาที่ใช้สำหรับนักเวทย์ฝึกหัดที่ผลิตจากศูนย์อบรมมือใหม่เหมาะสำหรับการซ้อม
“เคียร่าติดตั้ง คฑา(ผึกหัด) ” เมื่อติดตั้งพลังโจมตีเวทย์เพิ่มเป็ 8~11 และพลังโจมตีกายภาพ:2 ~ 4 ทันที จากนั้นเขามองไปยังสกิลลูกไฟก็ปรากฏหน้าต่างขึ้นมา
-ลูกไฟ lv.1(ฝึกหัด)
ประเภทของดาเมท:เวทย์มนต์
คำอธิบาย:ทำการโจมตีที่ทรงพลังกับเป้าหมายระยะ 5 (5+เลเวลสกิล) เมตรด้วยลูกไฟ ไม่สามารถอัพเกรดได้
ความเสียหาย: 100% มีโอกาส 5% ที่จะติดเผาไหม้
คูดาวน์:10 วินาที มานาที่ใช้:10(เลเวลสกิล*10)
เอวิ่งออกจากหมู่บ้านไปซักพักก็เจอเข้ากับหมาป่าหนึ่งตัว
หมาป่า(ปกติ) lvl.3
HP:100
“ลูกไฟ”
“-10”
ป่า เอเหวี่ยงคฑาเหมือนหอกโจมตีต่อเนื่องที่หมาป่า
“-3”
-หวืด-
เอกลิ้งหลบการโจมตี “Miss”
“หือ!!! การหลบในเกมนี้ น่าจะไม่เหมือนเกมอื่นละมั่งเนี่ย ถ้ามันเป็อย่างที่คิด เกมนี้โคตรสมจริงเลย ” เอคิดไปพลางหลบไปพลาง ฟาดคฑาไปยังหมาป่า
“-2”
“ดาเมทต่ำเตี้ยเรี่ยดินดีแท้ - -” หลังจากฟัดกับหมา(ป่า)ไปซักพักใหญ่
-ดิ่ง!!! คุณฆ่าหมาป่า(ปกติ) lvl.3 รับ 50EXP-
-ดิ่ง!!! คุณได้รับ หนังหมาป่า x1-
-เสียงหอบ-
“เชรด กว่ามันจะตายนี้มอนเวล 3 เองนะ” เอก็ได้แต่บ่นอุบอิบกับตัวเอง แม้ว่าเอจะบนแต่ก็ตั้งหน้าตั้งตาฟาร์มเลเวล เมื่อเวลาผ่านไปกว่า 15 นาที เอก็เลเวลอัพ เอเดินต่อไปยังพื้นที่มอนเตอร์เลเวลสูงขึ้น และเมื่อเอเลเวล 5 ก็เริ่มมีผู้เล่นอื่นเข้ามาฟาร์มเลเวลด้วยเขาจึงกลับไปยังหมู่บ้าน หลังจากที่วิ่งไปทั่วค่ำคืนแรกของเกมนี้ก็มาถึง เอเดินเข้าไปในร้านตัดเสื้อเมื่อเ้าของร้านเห็นเอเธอก็เข้ามาทักเอทันที
“สายันสวัสดิ์ นายเอ”
“สายันสวัสดิ์ครับ คุณเม”
“เอ นายมาก็ดีแล้ว คืออย่างนี้เอ ฉัน้าตัดชุดป้องกันเพิ่มนะ แล้ววัตถุดิบมันไม่พอ นายพอจะช่วยฉันได้ไหม แน่นอนว่าฉันมีรางวัลตอบแทนให้นายอยู่แล้ว”
“หืม เควส ได้ครับคุณเม ขายวัตถุดิบอะไรหรอครับ”
“ฉันขาดพวกหนังสัตว์นะ ”
“อ่า พอดีเลยวันนี้ผมเพิ่งไปเจอหนังหมาป่าดีๆมา มีแม้กระทั้งหมูป่าด้วยนะครับ คุณเมสนใจหนังพวกนี้ไหมครับ”
“ฉันต้องดูหนังก่อนนะ”
“ได้ครับนี้ครับ หนังหมาป่า 6 ชิ้น หนังหมูป่า 3 ชิ้น” เอว่าพลางก็เอาหนังหมาป่าออกมาจากกระเป๋าหลัง เม เธอเข้ามาดูหนังที่เอวาง
“ก็... อืม... ใช้ได้นะเอ เอานี้ค่าเหนื่อยของเธอ ”
-ดิ่ง!!! คุณได้รับเหรียญทองแดง x51 –
-ดิ่ง!!! คุณได้รับ 500EXP- เมเข้ามากระซิบใกล้ๆ
“ฉันให้เธอพิเศษเลยนะ ”
“ขอบคุณครับคุณเม แล้วคุณเม้าของเพิ่มอีกไหมครับ”
“ในตอนนี้ คงยังไม่รับเพิ่ม ไว้ขายชุดออกแล้วฉันจะรับอีก”
“ครับ ผมไปก่อนนะครับ” เมื่อเอเดินออกมาจากร้านตัดเสื้อซึ่งอยู่ไม่ไกลจากลานที่เซฟจุดเกิด เขาก็เห็นแสงพุ่งขึ้นจำนวนมากด้วยความสงสัยเขาจึงเดินเข้าไปถาม
“พี่น้อง ทำไมพวกนายถึงตาย”
“ไม่มีอะไรมากหรอก ไอ้น้อง แค่พวกสัตว์ตอนกลางคืนมันได้บัพเพิ่มพลังโจมตีขึ้นมา 25% เองแถมกลางคืนก็มองไม่ค่อยเห็นอีก นายก็อย่าได้ไปเก็บเวลตอนนี้ละ ตายมาอย่าหาว่าไม่เตือน”
“เคๆ ขอบคุณมากพี่น้อง” เอคิด “ขนาดคลื่นมวลชนมากมายยังตายกันเกลื่อนพื้นขนาดนี้เราไปคงไม่รอดแต่ยังไงมันก็ต้องลองดู ตายซักครั้งสองครั้งจะเป็ไรไป” ว่าแล้วเขาก็เดินออกจากหมูบ้านไป
“เชี่ยเอ๋ย!!! ทำไมมันโหดแบบนี้วะ” เสียงของเอดังสนั่นลั่นป่า เมื่อเขาออกมาจากหมูบ้านตอนกลางคืนไม่ว่าหมาป่าหรือหมูป่าก็หายตัวไปสิ้น แต่เมื่อเอได้เจอกับหมาป่าเขาก็ถูกล้อมด้วยฝูงหมาป่าที่ตาแดงก่ำ พร้อมทั้งน้ำลายไหลย้อยเมื่อมองมาที่เขา เขาปล่อยกรีดออกมาพลางตะกายปีนขึ้นต้นไม้เมื่อมองไปยังฝูงหมาป่าเขาก็เจอเข้ากับหมาป่าตัวใหญ่ที่มีขนสีขาวสูงราวๆ 2 เมตร ซึ่งมันชัดเจนมากในตอนกลางคืนราวกับขนของมันเรืองแสงได้ในที่มืด
-เ้าหมาป่า(หายาก) lvl.30-
685
