และก็เป็อีกครั้งที่ตื่นขึ้นมาเกือบเที่ยงได้ยินเสียงกุกกักข้างนอก หันมามองข้างตัวก็ไม่ห็นคุณตำรวจที่ยิงกันเละเมื่อคืน..
ยิงปืนอย่างอื่นนะไม่ได้ยิงปืนจริงเอาจนเอวเคล็ดบ้าชะมัดในสายตาคุณสารวัตรคงมองเขาเป็เด็กลามกขี้เงี่ยนแน่ ๆ ว่าแต่คนปากดีเมื่อคืนหายไปไหนแล้วเนี่ย~
พอเปิดประตูออกมาดูข้างนอกก็เห็นลุงซางอเก็บกวาดจัดบ้านเรียบร้อยไปแล้ว
"สวัสดีครับลุงซาจาเมื่อวานลุงกับพ่อไปไหนทำไมไม่อยู่บ้าน?"
"ไปรับจ๊อบในเมืองความจริงแล้วก็นอนในเมืองนะแต่เมื่อวานมีคนบอกว่ามีตำรวจมาค้นหลักฐานอะไรบางอย่างที่หมู่บ้านแต่ฝนตกเลยกลับมาวันนี้"
"อ้อ~ ครับ"
"แล้วนี่เป็บ้าอะไรรื้อบ้านซะเละ"
"ผมเปล่า .. ลุงซาจาตอนเข้ามาลุงเห็นใครนอกจากผมหรือเปล่าครับ?"
"นอกจากบ้านเละเทะกับเอ็งที่นอนแก้ผ้าหลับเป็ตายก็ไม่มีใครนะ.. ทำไมเมื่อคืนพาสาวมานอนที่นี่เหรอ?"
"โถ่~ลุงสาวที่ไหนจะมานอนกับผมที่หมู่บ้านนี้ไม่มีหรอกครับ เอ้อลุงครับ.. ลุงก็สักมาตั้งนานแล้วลุงรู้จักกับแก๊งมาเฟียเมื่อยี่สิบปีก่อนที่ดังในเมืองโซลนี่ไหม?"
"อืม ..ก็รู้ ทำไมถึงถามขึ้นมาล่ะปกติไม่เห็นสนใจอะไร"
"เล่าให้ผมฟังหน่อย"
ผมตื่นขึ้นมาด้วยสภาพตัวซีดเหลืองเพราะปล่อยน้ำเยอะไปหน่อย สภาพเดิม ๆ ที่ตื่นมาทีไรคนที่นอนด้วยเมื่อคืนก็ไม่อยู่ด้วยสักทีไม่รู้ว่าไปั้แ่ตอนไหน ที่แถวนี้มันอันตรายจะตาย
พอส่งข้อความไปหาก็ขึ้นอ่านแต่ไม่มีอะไรตอบกลับมา อย่างน้อยก็ขึ้นอ่านละนะ~
เดินไปสวมเสื้อใส่กางเกงล้างหน้าหากาแฟกินแล้วเดินมานั่งข้าง ๆ ลุงซางอเพื่อจะฟังข้อมูลเื่มาเฟียสมัยก่อนเผื่อจะช่วยอะไรคนหน้าหยิ่งนั่นได้จะได้ไม่ต้องตีกันเลิกรบรากันสักที
"สมัยก่อนมีกลุ่มแก๊งมาเฟียหลายกลุ่มที่สักลายแต่จะมีอยู่กลุ่มนึงขึ้นชื่อเื่ความบ้าอำนาจ ชอบความรุนแรง ซาดิสม์ ป่าเถื่อน ไม่สนหน้าไหน ฆ่าฟันคนเป็ผักปลาจนชาวบ้านอยู่ไม่สุขขอร้องให้ทางการนำคนมีฝีมือมาปราบ เบื้องบนเห็นว่ามันทำเกินไปมากจริง ๆ จึงเกณตำรวจขึ้นชื่อเื่ความเถรตรงไม่รับสินบนและฝีมือดีมาทั่วสารทิศเพื่อปราบมาเฟียกลุ่มนี้
ชเว ยงกี นายตำรวจฝีมือโดดเด่นเมืองแทจอนคนนั้นเข้ามาลุยปราบแก๊งมาเฟียนั่นอย่างชาญฉลาด
ค่อย ๆ ตัดแขนตัดขาเส้นสายต่าง ๆ ของมันจนกระทั่งเข้าไปเล่นงานตัวใหญ่ใช้หลักฐานเอาผิดธุรกิจที่ใช้ฟอกเงินของแก๊งน่าจะเป็ลูกหรือหลานมันเนี่ยแหละ
กำลังใช้หลักฐานพยานเข้าว่าความเอาผิดล้มล้างบริษัทมัน เลยจับลูกชายสองคนของนายสารวัตรคนนี้ไปเป็ข้อเเลกเปลี่ยนกับการยอมความ
แต่สารวัตรชเวมันทุ่มเทมากไม่เอาหลักฐานมาแลกแต่เป็คนแกะรอยออกตามหาลูกด้วยตัวเอง
ไม่รู้ว่าตั้งใจฆ่าั้แ่ตอนแรกหรือเปล่ามันถึงจับเด็กทรมานกรีดเนื้อหนังทั้งคนพี่คนน้องเป็รอยเต็มไปหมด
ได้ยินมาว่าคนพี่โดนหนักเพราะช่วยน้อง โดนทั้งตัวแถมโดนข่มขืนด้วยทั้งที่เป็ผู้ชายอายุสิบสามเองมั้ง
แล้วเมียสารวัตรนั่นก็ช็อคโคม่าอยู่ที่โรงพยาบาลจนมีข่าวออกมาตอนนั้นว่าลูกชายน่าจะตายทั้งหมดหล่อนก็กรีดข้อมือฆ่าตัวตาย
แต่ความจริงแล้วสารวัตรชเวไปช่วยลูกออกมาได้คนนึงอีกคนน่าจะโดนทรมาณจนตายแล้วเอาศพทิ้งทะเลเพราะตอนไปเจอลูกชายคนเล็กก็เกือบตาย"
"ลุงรู้ละเอียดขนาดนี้ได้ยังไงผมว่าเขาน่าจะปิดข่าวกันมากเลยนะครับ อ่อ ..มีรุ่นพี่ช่างสักที่ร้านผมอีกคนที่เหมือนจะรู้เยอะคล้ายลุงเลย"
"ลุงรู้เพราะลุงเป็ช่างสักสมัยนั้นที่เคยสักให้มาเฟียพวกนั้นและเป็คนที่สารวัตรชเวมาขอให้นำทางไปเอาลูกเขาออกมา"
"ลุงเองเหรอ?"
"เออ"
"คือผมได้ข่าวมาว่าสารวัตรในตอนนั้นขัดขวางร่างกฏหมายที่จะให้ช่างสักเป็อาชีพที่ถูกต้องจริงไหมครับ?"
"เอ็งพูดเหมือนรู้อะไรมายอโบ"
"คนที่ลุงพูดถึงน่ะเป็สารวัตรในเขตที่ผมทำงานอยู่เขาไม่ชอบผมั้แ่แรกเจอแล้วก็มีปฏิกริยากับรอยสักผมตลอดเขากลัวมากๆ"
"แล้วไงวะ?"
"มันมีการฆ่าตกรรมกับทำร้ายร่างกายด้วยการใช้ของสักในร้านผม.. ไม่สิที่จริงคือหลักฐานพวกนั้นเป็ของผมที่หายไปทั้งหมดเลย"
"สารวัตรนั่นเล็งเอ็งเหรอวะ? เอ็งจะบอกว่าเขาแค้นคนมีรอยสักจนตามฆ่าตามใส่ความคนพวกนั้นเหรอ?"
"มันคล้ายจะเป็อย่างนั้นครับ แต่..ผมดันไม่อยากเชื่อว่าเป็เขานี่สิ"
"ทำไม?"
"เรา...มีอะไรกัน"
"ห๊า!"
"ผมเอากับเค้ามาหลายครั้งแล้ว"
"ห๊า!!"
"ลุงใเป็กับเค้าด้วยเหรอเนี่ยเสียงดังชะมัด..ผมชอบเค้า ..ทำไงดี"
"เห้อ.."
ผมว่าการคิดคนเดียวไม่ได้ช่วยอะไรจึงต้องพึ่งคนที่มากประสบการณ์ชีวิตอย่างลุงช่วยแนะนำ ลุงซาจาอออกความเห็นว่าให้จับตามองเมียสารวัตรของตัวเองให้ดีเพราะที่รุ่นพี่บอกก็มีส่วนเป็ไปได้ที่เขาจะทำเพราะจิตที่เคยเ็ปสาหัสสั่งให้ทำก็เป็ได้
กับให้สังเกตคนในร้านให้ดี ๆ เพราะของที่หายไปตกอยู่ที่เกิดเหตุมันเป็ไปไม่ได้เลยที่จะเป็คนอื่นถ้าเป็ลูกค้าแอบหยิบไปต้องมีพิรุจอะไรให้จับได้ั้แ่อยู่ในร้านแล้ว
คุณสารวัตรเคยเข้าไปในร้านหลายครั้งจริงแต่หลังจากที่เขาออกไปไม่มีของอะไรหายแม้แต่ครั้งล่าสุดที่มานอนด้วยกันของที่ปักคอคนในที่เกิดเหตุมันไม่ได้หายหลังเขามามันหายก่อนหน้าเขามาด้วยซ้ำ
มันแปลกจริงๆ แปลกมากๆ
...