ค่ำคืนกลางดึกในทะเลทรายอาหรับ
เหล่าสมาชิกทีมA และทีม B กำลังนอนพักผ่อนในถ้ำใหญ่ระหว่างรอรับคำสั่งจากเ้าของระบบ
หาญกล้าหลับแล้วฝันไปว่าหลวงพ่อขำ ผู้ประสิทธิวิชาไสยเวทให้เขามาหา
“หาญเอ้ยพ่อขอมอบสองสิ่งนี้ให้เ้าติดตัวไว้เพราะอีกไม่นานเ้าจะได้ใช้นี่คือแม่เป๋อขี่เสือล้างอาถรรพ์และเขี้ยวหมูตันอุดผงว่าน 108”
ในฝันชายหนุ่มรับของขลังนั้นมาแล้วก็ใตื่น
ครั้นเหลียวไปดูรอบกายก็พบสิ่งที่ได้รับในความฝันวางอยู่ข้างตัว
เขาหยิบขึ้นพิจารณาอย่างใกล้ชิดแล้วครุ่นคิดสารพัดอย่างในใจ
เช้าวันรุ่งขึ้น
เ้าของระบบกล่าวเสียงดังกังวานไปทั่วถ้ำโดยไม่มีใครเห็นตัวตนของเขา
“เอาละถึงเวลาแล้ว ข้าจะส่งพวกเ้าไปทำภารกิจในมิติอวกาศต่างจักรวาลด้วยการไปปราบฏดวงดาว”
นาสรินได้ฟังก็แย้งขึ้น“ ข้าทั้งหลายเบื่อหน่ายเต็มทนกับภารกิจของท่านแล้ว โปรดปล่อยพวกเราไปเถิด”
กามิลก็เสริมด้วย“ ใช่แล้ว ถ้าข้าไม่ยอมรับงานนี้ เ้าจะทำอะไรเราหรือ”
พวกที่เหลือก็โห่ร้องพร้อมกัน“เราไม่ไป เรา้าอิสระ”
เ้าของระบบหัวเราะเย้ยหยันก่อนจะกล่าว
“เ้าคิดว่าเ้าเป็ใครข้าคือพระเ้าของเ้านะ ข้าให้อยู่ก็ต้องอยู่ ข้าให้ตายก็ต้องตาย จงไปเดี๋ยวนี้”
เหยื่อระบบทุกคนก็ถูกวาร์ปไปยังโลกต่างจักรวาลในชุดนักบินอวกาศ
กองกำลังสองฝ่ายในดาวดวงนั้นกำลังทำาแย่งชิงดินแดนอย่างดุเดือดยานรบยิงลำแสงสีแดงสีฟ้าเข้าหากัน ไปตกต้องอาคารสิ่งก่อสร้างตรงไหนก็บรรลัยพินาศตรงนั้น
นาสรินเดินไปกระซิบกับกามิล
“ท่านฟังข้าหน่อยนะ เราเลิกสู้รบกันเถิดหาทางหลบหนีออกจากอำนาจของเ้าระบบกันดีกว่า”
เ้าชายอาหรับฉงนใจถามหล่อน
“ข้าก็ไม่อยากรับใช้มันหรอกแต่เราจะทำอย่างไรจึงจะรอดล่ะ”
เ้าหญิงเปอร์เซียจึงถาม
“แล้วพ่อมดของท่านอาริฟน่ะ เขาหาทางออกไม่ได้หรือ”
กามิลหันไปหาผู้วิเศษของตน
อาริฟจึงกล่าวอย่างละห้อย
“ข้าเองก็จนปัญญาที่เวทย์มนตร์และญินของตัวเองเอาชนะพลังของเ้าระบบไม่ได้ น่าละอายจริงหนอ”
หนานเขียวก็บ่น“แบบนี้เรามิต้องตกเป็ทาสของมันจนตายหรอกหรือ”
ทันใดนั้น ดานาสาวใช้คนสนิทของนาสรินก็เอ่ยขึ้น
“ขออภัยเ้าค่ะอาศัยที่ข้าน้อยรับประทานผลไม้แห่งปัญญาในนครแอตแลนติสมาก่อนจึงพอจะคิดหาวิธีออกจากระบบได้อยู่เ้าค่ะ”
นาสรินตื่นเต้นมากจึงถาม
“ต้องทำอย่างไรหรือจงเร่งบอกเราเถิด ดานา”
สาวเ้าปัญญากจึงกล่าว
“พวกเราหลบไปหาที่ปลอดภัยจากาก่อนเถิดค่ะ”
กามิลเห็นยานลำหนึ่งแล่นมาในระดับต่ำด้วยความเร็วเชื่องช้าคล้ายเป็การตรวจการณ์ จึงะโขึ้นไปบนยานแล้วใช้ปืนจี้ก่อนพูด
“หยุดลงจอดเดี๋ยวนี้”
ผู้ขับยานก็บังคับเครื่องลงจอดก่อนจะถูกไล่ให้ลงจากยาน
กามิลหันไปร้องเรียกพรรคพวก
“รีบขึ้นยานเร็ว”
ทุกคนก็วิ่งขึ้นยานปิดประตูเครื่อง แล้วกามิลขับออกไปจากเมืองนั้น จนถึงสถานที่เปลี่ยวร้างผู้คน
เขาบังคับเครื่องลงจอดข้างซอกเขาแห่งหนึ่ง
“เอาละเราถึงที่ปลอดภัยแล้ว จะทำอย่างไรต่อไป” กามิลถาม
ดานาจึงพูด“ให้ข้าไปยืนต่อหน้าผาสูงแห่งนั้นดู ทุกท่านตามข้ามา”
ภายใต้เงื้อมผาสูงชันสาวเรืองปัญญาก็ยืนเพ่งกระแสจิตสักครู่
พลันปรากฏประตูมิติขึ้นคล้ายอุโมงค์ภายในมีตัวเลข 0 และ 1 วิ่งสลับวนเวียนไปมา บ้างก็เรียงต่อกันคล้ายรหัสบางอย่างมีทางเดินลึกเข้าไปโดยมองไม่เห็นที่สิ้นสุด
“นี่คือทางเชื่อมมิติดิจิตอลเราเข้าไปทางนี้ จะหลุดพ้นสู่โลกแห่งความเป็จริง รีบเข้าไปกันเถิด” ดานากล่าว
ทุกคนก็วิ่งกรูตามกันเข้าไปในอุโมงค์นั้น
เดินลึกเข้าไปก็พบทางแยกมิติต่าง ๆ มากมาย
“เกาะกลุ่มกันให้ดีนะระวังจะถูกพายุมิติพัดพาให้หลงกันไป จับมือกันให้แน่นไว้” ดานากำชับ
เนิ่นนานเพียงใดมิอาจวัดได้ในที่สุดก็เริ่มได้ยินเสียงแว่วมาจากปลายทาง
คล้ายมีคนหมู่มากสนทนากันเซ็งแซ่
ณตึกสูงระฟ้าแห่งมหานครดูไบ
บนชั้นที่ 120
ภายในห้องประชุมใหญ่แบบคอนเวนชั่นฮอลล์
มีเวทีจัดงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์อะไรสักอย่างพร้อมคนร่วมงานจำนวนมาก
เสียงพิธีกรกล่าวเชิญประธานจัดงานแถลงข่าว
“ท่านผู้มีเกียรติทั้งชายและหญิงครับบัดนี้ขอเรียนเชิญท่าน ชีค อาหมัด อัล บาซิล ประธานบริหารเครือบริษัท SAAB Corp ขึ้นกล่าวแถลงข่าวในวันนี้ครับ”
ผู้ร่วมงานต่างปรบมือดังสนั่น
แล้วชายหนุ่มใหญ่ในชุดคลุมยาวสีขาวซึ่งเรียกว่าโทเบและผ้าคลุมศีรษะเรียกว่า เคฟฟิยาห์ สีขาว คาดด้วยเชือกสีดำก้าวย่างอย่างองอาจสง่างามขึ้นบนเวที
“อัสลามมุอะเลย์กุม ขอสันติจงมีแด่ท่าน ผู้มีเกียรติที่รักทุกท่าน
ในวันนี้ผมมีความภูมิใจที่จะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัทเรา
นั่นคือวิดิโอเกมสุดฮิตคอลเลกชั่นล่าสุดชื่อว่า
นาสรินเ้าหญิงปลูกผักทะลุมิติ ผจญภัยในอวกาศ
ซึ่งมีไอเท็มและออพชั่นฟังก์ชั่นมากมายที่ช่วยเพิ่มความตื่นเต้น สนุกสนานให้ผู้เล่น
และสำหรับ 50ชุดแรกที่จำหน่าย ผู้ซื้อจะได้รับสิทธิอัพเดทเวอร์ชั่นต่อไปฟรีตลอดชีพ
สำหรับตัวอย่างหน้าตาของเกมเราจะให้ท่านได้รับชมต่อไปนี้...”
ชีคกล่าวไม่ทันจบดีพวกนาสรินก็ทะลุประตูมิติออกมายืนอยู่หน้าเวที
ผู้คนในงานต่างแตกตื่นบ้างก็หัวเราะชอบใจ โดยเฉพาะช่างภาพ สื่อมวลชน ต่างเอ่ยชมกัน
“แหมมีจัดคอสเพลย์ตัวละครสมจริงมาก ท่านชีคทำถึงจริง”
นาสรินจึงะโไปดังลั่นห้องประชุม
“ไม่มีเกมอะไรทั้งสิ้นเราไม่ขอเป็เครื่องมือของใครอีกต่อไปแล้ว เราขออิสรภาพ”
คนร่วมงานไม่มีใครสนใจคลิปวิดิโอตัวอย่างที่ฉายบนจอเลยหันมาตะลึงกับคำพูดของสาวสวยแปลกหน้าที่อยู่ต่อหน้าเขา
ชีคทำสีหน้าขึงขังก่อนจะกล่าว
“อะคงมีเื่เข้าใจผิดอะไรบางอย่างดังนั้นขอเรียนเชิญแขกทุกท่านไปรับประทานเบรคกาแฟด้านนอกห้องประชุมก่อนนะครับเพื่อทางเราจะได้เคลียร์ระบบงานภายในสักครู่ เชิญครับ”
เขากล่าวแล้วหันไปกระซิบบอกคนสนิทให้ต้อนแขกทุกท่านออกไปคงเหลือแต่พวกกลุ่มผู้ประท้วงอย่างนาสริน
เมื่อภายในห้องจัดงานเหลือแต่เ้าระบบกับเหล่าผู้เล่น
“แกเองหรือที่เป็คนบงการพวกเรามาตลอด” เ้าหญิงถาม
“ใช่ ฉันเองแกก็เพิ่งรู้ตัวหรือว่าเป็เพียงแค่ตัวละครในเกม หาได้มีชีวิตจิตใจแต่อย่างใดดังนั้นจงอย่าบังอาจแข็งขืนกับฉัน”
ดานาก็ร้องลั่น“ไม่ เรามีความรู้สึกนึกคิด รู้ผิดชอบชั่วดี จะไม่ขอเป็ทาสของแกอีก”
หาญกล้าก็เสริม“ถูกแล้ว เราไม่ยอมเป็เครื่องมือทางการค้าของแกอีกต่อไป เราจะกลับบ้าน”
ชีคจึงหยิบรีโมทมากดภาพฉายบนจอแอลอีดีขนาดั์
“แกดูนี่สิมันคือบ้าน รถ เงินทอง ทรัพย์สิน หุ้นในบริษัท พวกแกอยากได้เท่าไหร่ ข้ามีสนองแกทุกอย่าง
หนานเขียว แกมีหนี้ธนาคารอยู่มิใช่หรืออยากได้เงินไปใช้หนี้ ธกส.ใช่ไหมล่ะ มาเอาสิ กี่ล้านฉันก็มีให้
ทองฮะ ลูกของแกกำลังเรียนม.ปลายใกล้สอบเอ็นเข้ามหาลัยแล้วนี่ อยากได้เงินส่งลูกเรียนหมอ ข้าช่วยเ้าได้นะพร้อมโอนเข้าบัญชีให้เลย
หาญกล้า ยายแกป่วยติดเตียง หมดค่ารักษาไปกี่แสนกี่ล้านเมื่อไหร่จะหายยังไม่รู้ แกต้องทำงานไปอีกนานแค่ไหน ทำจนแกแก่ตายก็ไม่พอให้ยายแกหรอก สู้มาเป็ลูกน้องของข้าดีกว่า ข้าจะส่งยายแกไปรักษาที่อเมริกาหาหมอที่เก่งที่สุดมารักษาเลย เอาไหมล่ะ
นาสริน ถ้าเธอยอมมาเป็เมียอีกคนในฮาเร็มของฉันคฤหาสน์สวยหรูมูลค่าร้อยล้านดอลลาร์ในแคลิฟอร์เนียหลังนี้จะเป็ของเธอพร้อมเงินในธนาคารอีกพันล้านดอลล์
กามิลและพวกฉันพร้อมจะแบ่งหุ้นในเครือบริษัทของฉันทั่วโลกให้แกถือหุ้น แค่ 1 % ของยอดขายทั้งบริษัทต่อเดือนก็กินไปทั้งชาติไม่หมดแล้ว
เอาละใครโอเคกับฉัน ก็มายืนข้างนี้ ส่วนใครไม่ยอมรับ ไปยืนฝั่งโน้น”
ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กอ้ำอึ้งกันครู่ใหญ่
หนานเขียวเป็คนแรกที่เดินไปยืนข้างหลังชีค
นาสรินร้องเรียกด้วยความไม่เชื่อสายตา“หนาน ไม่นะ”
แล้วทองฮะก็เป็คนต่อไปที่เดินไปเคียงข้างชีค
ปิดท้ายด้วยกลุ่มของกามิลทั้งหมดไปอยู่ข้างจอมบงการระบบ
เหลือเพียงเ้าหญิงเปอร์เซียหาญกล้า กับสองสาว ดานา และซาราห์ ที่ยังยืนหยัดในอิสรภาพของตน
“พี่หนานพี่ทองฮะ กลับมาเถอะ อย่าทิ้งคุณธรรมไปรับใช้คนชั่วเลย”
นาสรินอ้อนวอน
แต่หนุ่มเหนือ เพื่อนที่เคยร่วมเป็ร่วมตายกล่าวด้วยสีหน้าสลด
“พี่จำเป็ต้องทำเพื่อครอบครัวขอโทษจริง ๆ “
ชีคยืนฟังอยู่นานก็เริ่มรำคาญออกคำสั่ง
“เอาละร่ำลากันพอหรือยัง จัดการพวกมันเลย จับไปเข้าระบบให้ได้”
ชีคก็สั่งลูกน้องอาหรับของตนเข้าต่อสู้พวกนั้นรัวปืนใส่พวกหาญกล้าราวห่าฝนแต่กุมารทองแปลงร่างออกเป็หลายร้อยหลายพันตัวคล้ายฝูงผึ้ง บดบังะุไว้หมดแล้วแปลงกายเป็ตัวต่อไปรุมต่อยลูกน้องของชีคจนวิ่งหนีไปหมด
ทองฮะจึงปล่อยหุ่นพยนต์หนานเขียวปล่อยวัวธนู ออกไปโจมตีหาญกล้า
กุมารก็รวมร่างเข้าเป็หนึ่งพ่นไฟเข้าใส่วัวธนูจนดิ้นเร่าเร่า ฝ่ายหุ่นพยนต์ก็ขยายร่างเป็ห้าเศียรหกแขนกอดรัดกุมารจนเกือบเสียที
ดานาเห็นดังนั้นก็ดึงผ้านุ่งชั้นในที่เปื้อนประจำเดือนโยนไปคลุมหัวของหุ่นพยนต์ทำให้อาคมเสื่อมทันที กุมารก็หนีกลับไปหาหาญกล้า
หนานเขียวกับทองฮะหมดวัตถุมีฤทธิ์จะสู้ก็ใช้แรงกายเหวี่ยงหมัดเข้าใส่หาญกล้าแบบสองรุมหนึ่งแต่หนุ่มด่านขุนทดใช้แม่ไม้มวยไทยแทงศอกสวนเข้าชายโครงของเพื่อนเก่าทั้งสองจนน็อคคาที่
กามิลเห็นได้ทีก็ชักปืนยิงใส่หาญกล้าแต่ะุไม่ระคายผิวของเขา หนุ่มโคราชคว้าปืนของสมุนชีคจากพื้นยิงสวนกลับไปบ้างเ้าชายอาหรับมีญินป้องกันตัว จึงไม่าเ็
สองฝ่ายยิงกันจนะุหมดจึงเปลี่ยนมาเป็แลกหมัดต่อหมัด ระหว่างกามิลและหาญกล้า
หนุ่มด่านขุนทดใช้มวยโคราชกระหน่ำศอกเข่าใส่เ้าชายแขกจนน่วม ลงไปกองกับพื้น
“ไม่รู้จักนักมวยเก่าซะแล้ว”หาญกล้าพูดอย่างสะใจ
อาริฟพ่อมดจอมเวทย์ก็สั่งญินสองตนเข้าไปรุมหาญกล้า
หนุ่มผิวเข้มบรรจุแมกกาซีนใหม่ก่อนจะยิงะุน้ำมันหมูใส่ญินไซต้า และนัดสองเป็ะุเืสุนัขเข้าใส่ญินอิบริสจนมันทั้งสองสลายกลายเป็ไอหมอกหายไป
พ่อมดขัดเคืองใจนักจึงแปลงร่างเป็สิงโต กระโจนไปตะครุบร่างหาญกล้าทันทีหนุ่มโคราชปล้ำสู้กับราชสีห์พักหนึ่ง เขาก็ล้วงแม่เป๋อออกจากกระเป๋ากางเกง ของขลังที่หลวงพ่อขำให้มาสิ่งนั้นกลายร่างเป็หญิงสาวไร้อาภรณ์ตรงไปขี่คร่อมร่างสิงโตจนมันกลับร่างเป็อาริฟดังเดิม แม่เป๋อนำหว่างขาให้พ่อมดสูดดมกลิ่น เวทย์มนตร์ทั้งหลายก็เสื่อมสูญไปสิ้นกลายเป็ชายชราไร้เรี่ยวแรง
ด้วยความอับอายและหยิ่งในศักดิ์ศรีอาริฟจึงวิ่งไปทะลุกระจกอาคาร ดิ่งร่างลงไปจากชั้น 120กลายเป็กองชิ้นเนื้อเศษกระดูกและโลหิตนองพื้น
เมื่อชีคหมดสิ้นบริวารมันก็เผยร่างที่แท้จริงออกมา พร้อมหัวเราะลั่นห้องประชุม
ร่างนั้นสูงใหญ่ราวห้าเมตรมีห้าหัว ลำคอยาว แต่ละหัวมีเขาคล้ายกวาง ปากยาวคล้ายจระเข้ในปากเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมเหมือนฟันฉลาม มือใหญ่เหมือนใบตาล มีเล็บคมและยาวเหมือนใบมีดส่วนขาคล้ายขาม้า แต่เท้ามีห้าเล็บที่ลุกเป็ไฟ มีปีกคล้ายค้างคาว หางยาวเหมือนงู
มันซัดลูกไฟกลมใหญ่ใส่พวกหาญกล้าจนหลบแทบไม่ทัน แรงปะทะไปโดนกระจกอาคารแตกทะลุหลายบาน บ้างก็โดนโต๊ะ เก้าอี้ ฝาผนังห้องพังทลายเป็แถบ
หนุ่มโคราชเสกกุมารสามตาพุ่งไปหาปีศาจชีคก็โดนจับกุมารบีบจนสลายเป็ผุยผง
เขาส่งแม่เป๋อลอยไปหาชีคหวังขี่คอแก้อาถรรพ์แต่มันใช้หางตวัดรัดแม่เป๋อแล้วใช้มือหักคอใช้เท้ากระทบซ้ำจนแหลกสลายกลับเป็ตุ๊กตาดินปั้นตามเดิม
แล้วปีศาจชีคก็หายตัวไปทางด้านหลังของหาญกล้า ใช้กรงเล็กแหลมคมกระซวกทะลุร่างของเขาท่ามกลางความตกตะลึงของสามสาว
“พี่หาญ !!! “ เ้าหญิงร้องสุดเสียง
จอมอสูรใช้มือข้างหนึ่งผลักร่างหนุ่มโคราชออกจากแขนอีกข้างปล่อยให้ลงไปนอนจมกองเืที่พื้น แล้วมันก็หันมาทางนาสรินก้าวเท้าเข้าหาหล่อนอย่างกระหายเื
สองสาว ดานากับ ซาราห์ รีบก้าวไปขวางหน้าราชธิดาเปอร์เซีย
นาสรินก้มลงไปดึงปืนจากมือลูกสมุนของชีคที่นอนสลบก่อนจะเล็งยิงไปที่ปีศาจ แต่ะุไม่ระคายผิวมันเลยแถมยังโดนเ้าระบบปัดปืนกระเด็นไปจากมือหล่อนแล้วจับร่างเธอเหวี่ยงไปกระแทกฝาผนังห้อง ลงไปนอนจุกที่พื้น หายใจรวยริน
“ฮ่าฮ่ายอมแพ้เสียเถิด แกไม่มีชายใดคอยปกป้องแล้ว”
ดานาและซาราห์เห็นทีเผลอคว้าถังดับเพลิงวิ่งเข้าไปพ่นน้ำยาใส่ชีค แต่มันหลบทัน แล้วบีบคอสองสาวยกขึ้นก่อนจะพ่นไฟเผาร่างหล่อนทั้งคู่จนมอดไหม้ ชีวิตของคนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของเ้าหญิงเปอร์เซียมาดับลงที่ดูไบ
นาสรินร้อง“ไม่” จนสุดเสียงด้วยความเสียใจ
แต่ิญญาของทั้งสองกลับกลายร่างเป็หนึ่งดาบกับหนึ่งโล่ ลอยไปหานาสริน
เ้าหญิงเปอร์เซียรับอาวุธทั้งสองแล้วยืนขึ้นวิ่งเข้าไปใช้ดาบฟันใส่ร่างชีค แต่กลายเป็ภาพลวงตา
ปีศาจชีคแบ่งร่างออกเป็สิบร่างยืนล้อมหญิงสาวไว้
หล่อนต้องหมุนตัวรับการโจมตีจากรอบด้าน
ทั้งใช้โล่รับกรงเล็บเหล็กของชีคทั้งใช้ดาบฟันตอบโต้
หาญกล้าฟื้นขึ้นนำเขี้ยวหมูตันอธิษฐานจิตเสกให้ลอยไปหาชีคตัวจริง พุ่งเข้าเสียบหน้าอกปีศาจจนมันร้องโหยหวน
“ตัวจริงมันอยู่นั่นจัดการเลย”
นาสรินได้ทีก็ะโใช้ดาบฟันคอปีศาจชีคขาดกระเด็น
แต่หัวของมันยังลอยอยู่และกล่าวเย้ย
“แม้เ้าสังหารข้าได้นั่นก็เพียงกายหยาบของข้าเท่านั้น ข้าขอสาปเ้าสองคนให้จดจำกันไม่ได้นับแต่นี้ฮ่าฮ่าฮ่า”
สิ้นเสียงนั้นร่างของมันก็ะเิเป็เปลวเพลิงลุกโหมไปทั่วห้องประชุม
หลายเดือนต่อมา
ณ สนามบินดูไบ
หาญกล้าเดินลากกระเป๋าเดินทางมุ่งไปยังประตูทางขึ้นเครื่องบินในขณะที่นาสรินเดินสวนเขาไปโดยทั้งคู่ไม่ได้ทักทายกัน
End Credit
หลายปีต่อมา
ณสถานีรถไฟนครราชสีมา
ชายคนหนึ่งยืนปิ้งไก่ย่างอยู่ที่รถเข็นหน้าสถานี
หญิงสาวนั่งมาบนรถสามล้อถีบสวมผ้าคลุมศีรษะ สวมแว่นกันแดด เมื่อมาถึง หล่อนก้าวลงจากสามล้อถีบเดินเข้าไปหาคนขายไก่ย่าง
หล่อนหยิบปิ้งไก่ไม้หนึ่งแล้วถาม
“ไก่ย่างไม้ละจักบาทอ้าย”
ชายหนุ่มตอบ“ไม้ละสามสิบครับ” ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง
สาวคนนั้นคือนาสรินเ้าหญิงเปอร์เซียที่เขาหลงรักนั่นเอง หล่อนยิ้มละมุนให้เขา
คนขายไก่ก็คือหาญกล้า เขายิ้มอย่างเบิกบานให้หล่อนเช่นกัน
“เอาข้าวเหนียวบ่แจ่วบองนำบ่” พ่อค้าถาม
“เอาตั๊วแซบยุบ่ละ” ลูกค้าสาวตอบแบบยั่วโมโห
“ลองกินเบิ่งตี้ล่ะ”
แล้วสองคนก็คุยกันกระหนุงกระหนิง
ภาพซูมออกจนเห็นมุมกว้างของสถานีรถไฟโคราช
จบบริบูรณ์
(แต่งจบตอนวันที่ 7 มิ.ย.68)
(คงไม่มี Season 2 แล้วแหละ แฟน ๆ ไม่ค่อยเข้ามาอ่านเลย หมดกำลังใจไปทำอย่างอื่นดีกว่า)
2K
