เหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ได้มีคนกลุ่มหนึ่งที่ถืออาวุธกำลังมุ่งหน้าตรงมาที่โรงเรียน พวกของเราจึงเตรียมพร้อมเพื่อต่อสู้ตลอดเวลา กลุ่มคนเริ่มเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าประตูโรงเรียน
หลังจากมาถึงหน้าประตู พวกเขาก็ะโมาว่า
"เห้อ! ไม่อยากจะคุยกลับพวกลูกกระจ๊อกว่ะ ไปเรียกพวกที่ใหญ่ที่สุดของที่นี้มาทีดิ"
พอจบคำพูดนั้นครูพงษ์เทพก็ได้ขึ้นไปยืนบนโรงยิม และใช้โทรโข่งะโลงมาว่า
"พวกเธอมาทำไมกัน!!"
"เอาเวลามาแย่งของคนอื่นมาหาเอาเองดีกว่า"
หลังครูพงษ์เทพพูดเสร็จเขาก็ได้เดินลงโรงยิมและเดินกลับไปห้องของเขา
.
.
.
.
.
แต่หลังครูพงษ์เทพพูดเสร็จกลุ่มคนที่มาก็ได้โกรธจัดและได้ดันเข้ามา
แรงที่ดันทำให้ประตูพังลง จากนั้นพวกมันก็ได้วิ่งเข้ามาเพื่อฆ่าและแย่งชิงของต่างๆที่เรามีอยู่ ถึงอย่างนั้นพวกมันก็ไม่สามารถสู้เราได้เพราะพวกเราที่ฝึกดาบทุกวันเลยมีประสบการณ์การใช้ดาบมากกว่าพวกมัน แต่มีอย่างนึงที่ฝั่งเราไม่มี พวกเราไม่มีประสบการณ์ในการฆ่าคนเลยซักครั้ง
พวกมันรอจังหวะที่เราลังเลในการสวนคืนและฆ่าพวกเราอย่างง่ายดาย คนของพวกเราเสียเปรียบเป็อย่างมาก แต่ก็ยังมีภูมิและรินและคนอื่นอีกเล็กน้อยที่สามารถต่อสู้ไหว เลยได้แต่ยื้อเวลาไว้ให้พวกเราออกจากดันเจี้ยน
3 ชั่วโมงหลังบุกโจมตี
พวกเราที่าเ็ได้หนีออกมาจากดันเจี้ยนด้วยอาการสาหัส พวกเราออกมาและได้พบกับศพมากมายกองอยู่เต็มสนามไปหมดและเือีกมากมายที่กระเด็นเลอะในที่ต่างๆ พวกเรามองไปเรื่อยๆจนพบกับรินและภูมิกำลังต่อสู้อยู่กลับใครสักคนอยู่ พวกเรารีบวิ่งเข้าไปช่วยจึงพบกับคนที่รินกำลังสู้อยู่
[สเตตัส]
ชื่อ:ออย
เลเวล:12
อายุ:15 ปี
อาชีพ:นักดาบ
[ค่าสถานะ]
ความแข็งแกร่ง : 8
พลังโจมตี : 13
ความเร็ว : 4
พลังเวท : 1
โชค : 1
[ความสามารถพิเศษ]
-ทักษะการใช้ดาบระดับเริ่มต้น
-โดบๆเยสๆ(เขย่าพุงเฉยๆ)
-สิงนักบิด
[สกิล]
-คลื่นดาบ Lv.2
[คลื่นดาบ Lv.2]
[ระดับความหายาก]:ปกติ
[เงื่อนไข]
ต้องถือดาบอยู่
[ความสามารถ]
ปล่อยคลื่นดาบออกไปข้างหน้าเพื่อทำความเสียหายกับสิ่งที่โดน
หลังจากรู้เื่ก็ใมากว่าเพื่อนของเราได้มาโจมตีเพื่อจะพวกเรา ฟีรอซและเก้อได้รีบวิ่งเข้าไปเพื่อห้ามไม่ให้สู้กันและถามออยว่าทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วย ออยเลยตอบว่า
"ที่จริงกูก็ไม่ได้อยากทำหรอกแต่ครอบครัวกูโดนจับอยู่อะดิเลยต้องทำ" ออยพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นและเล่าต่ออีกว่า
"ที่จริงตอนที่มีมอนสเตอร์มาบุก กูกลัวเลยรีบขึ้นมอไซค์และขับหนีกลับบ้านแต่พอกลับบ้านมาก็ได้เจอกับฝูงมอนเตอร์เต็มหมู่บ้านไปหมด พื้นที่โดยรอบที่นั้นพังเละไม่เหลืออะไรเลย ด้วยความใกูเลยขับหาบ้านกูเรื่อยๆ จนกูเจอบ้านกูที่พังกับครอบครัวกูกำลังจะโดนมอนสเตอร์แดก กูเลยขับรถกูไปชนมัน และรีบหนีออกมา"
"จนมาเจอกับกลุ่มเหี้ยนี้แหละ ตอนแรกมันก็เป็กลุ่มผู้รอดชีวิตเล็กๆ แต่พอช่วยคนไปเรื่อยๆมันก็มีเยอะขึ้น และหลังจากคนเริ่มเยอะขึ้นก็เริ่มมีการเก็บเงินเพื่ออยู่ในกลุ่มต่อ ตอนแรกก็ดีอยู่หรอก แต่พอกูไม่มีเงิน พวกมันก็เลยเอาครอบครัวกูเป็ตัวประกัน เพื่อให้กูมาทำงาน กูก็เลยต้องมาที่นี้เพื่อปล้นไปให้พวกมันนี่แหละ"
"งั้นถ้าช่วยครอบครัวมึงได้ มึงก็ไม่มีเหตุผลที่จะมาปล้นพวกกูแแล้วใช่มั้ย"
"งั้นพวกกูจะช่วยเอง" ฟีรอซพูดขึ้นมาพร้อมถามต่ออีกว่า
"พวกมันมีกี่คน และฐานพวกมันอยู่ไหน"
"รวมกลุ่มย่อยและหลักมีประมาณ 150 คน มันตั้งฐานกันอยู่ที่ JUDY 2"
"พวกเราตัดสินใจละ"
"ใน1เดือนให้หลังพวกเราจะไปบุกjudy2และไปแก้แค้นกัน!!!"
ติดตามตอนต่อไป~~~~
เราหนีพักร้อนเสร็จละ เลยมาเขียนต่อ