"จง………..มีชีวิต"
เสียงของหญิงสาวนั้นเบาจนเเทบไม่ได้ยินเขาได้ยื่นมือไปจับมือของหญิงสาว หญิงสาวนั้นยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขทันใดนั้นเอง
'เเสงสว่างต่างๆ นานาต่างพุ่งเข้ามารวมกลุ่มกันอย่างมหาศาลรอบตัวของเขาได้เหล่าเเสงสว่างหมุนเวียนรอบตัวของเด็กหนุ่มเเสงสีทองขาวที่งดงามเเละสวยงามของหญิงสาวได้ส่งผ่านเด็กหนุ่ม เเสงสว่างรอบตัวของเขาต่างซึมซับเข้ามาในตัวของเขา เเสงนั้นเปร่งประกายเจิดจ้ารอบตัวเรย์รู้สึกถึงไออุ่นจากเเสงสีขาวอันมากมายมหาศาลภายในตัวของเขา เเละได้ปรากฏตราสัญลักษณ์สีขาว บริเวณอกของเขา เป็สัญลักษณ์ของัที่มี 4 ปีก'
เรย์ไม่เข้าใจว่านั่นเป็สัญลักษณ์นั้นมีความหมายว่าอะไร จู่ๆเรย์ได้ยินเสียงของหญิงสาวที่ได้พูดกับเรย์เเต่ทว่าเสียงของหญิงสาวนั้นเบาลงเรื่อยๆ จนเรย์นั้นไม่สามารถได้ยินว่าเธอนั้นพูดว่าอะไร
" เ้าพูดว่าว่าอะไรงั้นหรอ.."
เรย์ได้ะโถามหญิงสาวเเต่เรย์นั้นได้เห็นเพียงเธอที่ยิ้มให้เขาภาพของหญิงสาวนั้นค่อยๆ เลือนหายไปจากเด็กหนุ่ม
เรย์ได้ตื่นขึ้นมา่เวลาที่เขาหมดสติไปนั้นเป็เพียงชั่วครู่ เขาได้หยิบกริชขึ้นมาเเล้วเตรียมตัวสู้อีกครั้ง เเต่ทว่าตัวเขาตอนนี้นั้นรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่อยู่ในตัวเขา หัวใจของเขาเต้นรัว เเต่กลับตรงกันข้ามกับเรย์รู้สึกใจเย็นเเละมีสมาธิมากขึ้น ััทั้ง5 เฉียบคมดวงตาสีฟ้าเเละั์ตาของเขาที่กลายเป็มัของ เขาไม่มีความเกรงกลัว ผมสีเงินยาวของเขานั้นสวยงามสว่างไสว เเสงสีขาวห่อหุ้มร่างกายของเรย์ เรย์จับกริชในมือเเน่นเเสงสีขาวได้หุ้มมือเขาเเละกริชของเขา
ปีศาจหลายตาได้พุ่งกระโจนเข้ามาเเละพร้อมที่จะฉีกกระชากเรย์ให้เป็ชิ้นๆ มันโจมตีเรย์ด้วยการตวัดกรงเล็บอย่างรุนเเรง
" ฟุ่บบ! "
เรย์ะโหลบขึ้นข้างบนตัวของปีศาจหลายตาด้วยความรวดเร็วเขารู้สึกว่าตัวของเขานั้นเบาอย่างไม่น่าเชื่อ
" ฮึบ พุ่มม! "
เขาพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็ว
" ฉั่วะ ฉั่วะะ ฉั่วว!! "
เรย์ใช้กริชคู่ของเขากระหน่ำเเทงเข้าไปยังตาของปีศาจหลายอย่างบ้าคลั่ง
เืได้สาดกระเซ็นพุ่งกระฉูดออกมาจากปีศาจหลายตา มันกรีดร้องด้วยความเ็ป เขาจับกริชเเน่น
" ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก! "
เขาใช้กริชเเทงเเละควักลูกตาทั้งหมดของปีศาจออกมาเืได้ไหลทะลักออกมาจากตาของมันปีศาจตา มันกรีดร้องออกมาด้วยความเ็ป มันรู้สึกโกรธเเละเข้าสู่อาการคลุ้มคลั่งมันโจมตีทุกอย่าง อย่างบ้าคลั่งบ้านที่อยู่รอบๆถูกพังพินาศย่อยยับ เรย์ได้เคลื่อนไหวเพื่อหลบการโจมตีตีที่บ้าคลั่งของปีศาจได้อย่างฉิวเฉียด หากไม่ได้เป็เพราะพลังสีขาวที่ได้ปรากฏ เขาคงไม่อาจจะที่จะทำเเบบนี้ได้เเน่เขาตั้งสมาธิขั้นสุดเเละรีดพลังของเขาจากร่างกายของเขาเเละรวบรวมไว้ที่เเขนทั้งสองข้าง
' เเสงสว่างได้รวมอยู่ที่เเขนขวาของเขาเเสง บริเวณเเขนเเละกริชของเขาสว่างไสวละอองเเสงดาวระยิบระยับเเสงดาววนล้อมเเขนเเละกริชของเขากริชที่เปลี่ยนเป็สีขาวเจิดจ้าใบมีดที่คมกริบเเขนเเละมือของเขาที่ถูกห่อหุ้มด้วยเเสงจนเกิดเป็เกราะสีขาวที่งดงามดั่งชุดถุงมือของอัศวินสีขาว '
เรย์ได้รวบรวมเเรงไว้ที่ขาเเละพุ่งออกไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง
" พึ่มมม! "
เขาจับกริชทั้งสองไว้เเน่นเขาเล็งบริเวณจุดตายของปีศาจเเละเขาได้เเทงกริชทั้งสองเข้าไปยังบริเวณหัวใจของปีศาจอย่างรุนเเรงจนเกิดแผลเหวอะหวะ แผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่เขายังกระหน่ำเเทงเเละฟาดฟันกริชอย่างบ้าคลั่ง อวัยวะของมันฉีกขาดเเละเืซาดกระเซ็นไปทั่วเืบริเวณ ตัวของเขาเปียกโชกไปด้วยเื
" เฮื้อกก เฮื้อกก ! "
ปีศาจได้ล้มลงเเละตายไปในที่สุด
“ เเฮ่ก เเฮ่ก.. ”
" นี่มันตายเเล้วจริงๆ ใช่มั้ย "
เรย์พูดด้วยน้ำเสียงที่เบา เขาไม่มีเรี่ยวเเรงเเม้จะพูดหรือเดินเเล้ว เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อยเป็อย่างมากเขาเเทบเสียสติอยู่ตรงนั้น
เเสงสีขาวที่หุ่มหุ้มเเขนเเละกริชของเขาได้หายไป จู่ๆก็เกิดผลกระทบบางอย่างเขาได้รับความเสียหายอย่างมากจากการใช้พลังนี้ที่มากเกินไป
เข่าของเขาทรุดลง ณ ตรงนั้นเขากระอักเืออกมาอย่างมาก บาดเเผลที่เกิดจากการต่อสู้เเละการใช้พลังที่มากเกินไปเขาาเ็ข้างในเขารู้สึกเหมือนอวัยวะภายในจะถูกฉีกขาดออกจากกัน เขาทนความเ็ปนี้ไม่ไหวดวงตาของเขาเริ่มดับลงเรื่อยๆจนกระทั่งเขาได้ล้มลงไปกับกองเื...
" มีคนยังรอดอยู่ มานี่เร็ว " เสียงของคนบางคนได้พูดขึ้น
" นี่เด็กหนุ่มเ้าเป็อะไรรึเปล่า "
เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งได้เรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่เป็ห่วง เรย์ได้ค่อยๆลืมตาขึ้นเขาเห็นภาพลางๆอัศวินหญิงผมสีทองยาวใบหน้าที่สวยเเละงดงามั์ตาสีฟ้าเเละชุดเกราะสีเงินที่เเวววาวเธอนั่งลงเเละยื่นมือให้เด็กหนุ่ม
" นี่เ้าเป็เป็อะไรรึเปล่าจับมือข้าไว้สิ "หญิงสาวพูดด้วยความเป็ห่วง
ตอนนี้เขาไม่มีเเรงเเม้จะลืมตาเรย์ได้พยายามที่จะลืมตาเพื่อมองหญิงผู้นั้น ดวงตาของเขาล้าเเละไม่มีชีวิตชีวาเป็อย่างมากเหมือนคนที่ใกล้จะหมดลมหายใจไปทุกทีเรย์พยายามที่จะลืมตา..
..เขาได้พยายามลืมตาขึ้นมาเเละได้เห็นหญิงสาวเขาเริ่มได้สติขึ้นมาเเละ เรย์ได้จับกริชคู่ของเขาเอาไว้เเน่นเขาพยายามใช้เเรงในการจับกริชเพื่อที่จะป้องกันตัวเเต่เขานั้นรู้สึกไร้เรี่ยวแรงเป็อย่างมาก..
" เดี่ยวก่อนสิเ้าใจเย็นก่อนข้าไม่ได้คิดที่จะทำร้ายเ้า "
" พวกเ้าเป็ใคร! " เรย์พูดพร้อมกับยกกริชขึ้นมา
เรย์ระมัดระวังตัวอย่างมากเขามองเธอด้วยสายตาที่เ็าเเละไม่เป็มิตรสถานที่ที่เขาอยู่นั้นเป็เพียงสลัมเเห่งหนึ่งที่ถูกทอดทิ้ง ไม่มีเเม้คนที่จะมีใครที่จะเข้ามาช่วยหรือมาเยือนที่นี้เลยสักครั้ง เป็ที่เต็มไปด้วยสิ่งโสมมความโหดร้ายเเละความต่ำทรามไม่มีคนที่หวังดีมีเเต่้าหาผลประโยชน์ทั้งสิ้นเรย์รู้สึกไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น
หญิงสาวได้กล่าว
" ข้าขอโทษที่ยังไม่ได้เเนะนำตัวให้เ้าฟัง "
"ข้าคืออิศวินมีนามว่า เฮมีเทส ราฟเทีย อัศวินของอาณาจักรเลเวฮาร์ท"
" ข้ามาที่นี้เพื่อตามหาผู้รอดชีวิตจากการโจมตีของเหล่าปีศาจ "
ในคืนอันน่าสยดสยองสลัมเล็กๆที่ห่างไกลถูกกวาดล้างเเทบสิ้นผู้คนล้มตายกลิ่นเืเเละซากศพของผู้คนที่ตายกลิ่นเหม็นเน่าเือวัยวะที่ถูกฉีกกระชากเลอะระเนระนาดเต็มพื้นไปหมดบริเวณพักอาศัยกพังทลาย
" การบุกโจมตีครั้งนี้ทำให้สลัมเล็กๆเเห่งนี่กลายเป็สลัมที่นองเืของผู้คนภายในชั่วข้ามคืน "
อัศวินสาวได้พูดด้วยน้ำเสียงที่มีความโศกเศร้าอยู่ข้างใน หลังจากที่ได้กล่าวออกมา
"เธอได้มองไปบริเวณรอบๆซอกซอยละได้พบกับเด็กชายคนหนึ่งที่ได้นอนหมดสติ "
" เเละซากของปีศาจที่มีรอยแผลฉกรรจ์ใหญ่เเละรอยของการเเทงเเละฟันอย่างบ้าคลั่งมันได้ตายอยู่บริเวณใกล้เด็กหนุ่ม "
" เด็กหนุ่มจับกริชคู่ในมือไว้เเน่นเเม้ว่าตัวของเขาเองจะหมดสติไปเเล้ว "
เธอได้เล่าเื่ราวทั้งหมดที่เธอเห็นเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้ละตัวของเด็กหนุ่มเองให้เด็กเด็กหนุ่มฟัง
เด็กหนุ่มมองเธอด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเป็มิตร
" นี่เ้าชื่อว่าอะไรงั้นหรอ "อัศวินหญิงถาม
" เรย์ "
" ข้าชื่อเรย์ " เด็กหนุ่มพูด
" เป็ชื่อที่ไพเราะจังเลยนะ " อัศวินหญิงได้พูดเเละยิ้มออกมาด้วยความจริงใจ
" เ้าเป็เพียงเด็กเเท้ๆเเต่สายตาเเละท่าทางของเ้านั้นสุขุมเเละเยือกเย็น "
" เป็สายตาที่น่ากลัวเสียจริง " อัศวินหญิงคิดภายในใจ
" ตอนนี้ข้ารู้สึกเจ็บไปทั้งร่างกายเลย.. " เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่เบา
" นี่ จับมือข้าไว้สิ " เธอพูดพร้อมยื่นมือให้เด็กหนุ่ม
เรย์ได้ลังเลชั่วครู่ เเต่เขาก็ตัดสินใจที่จะจับมือเธอเอาไว้ เธอยิ้มละประคองเด็กหนุ่มไปยังที่พักของกองอัศวิน
เวลาผ่านไปจนเริ่มตกเย็น
" มาถึงที่พักเเล้วละตอนนี้ก็เริ่มที่จะตกดึกเเล้ว " เธอได้พูดขึ้นมา
" เ้านอนพักได้เเล้วละ ข้าจะเตรียมยาเเละอาหารเอาไว้ให้นอนพักรักษาให้เต็มที่ " เธอพูดพร้อมออกจากที่พักไป
เรย์ไม่ได้พูดอะไรเเต่ก็รู้สึกอ้ำอึ้ง เขาตั้งสติเเละทบทวนเื่ต่างๆ เกี่ยวกับที่ผ่านมา การถูกทรมานการฆ่าฟันการเหยียดหยามเเละถูกทอดทิ้ง เขาเป็เพียงเด็กอายุ 12 ปีที่จำอะไรไม่ได้เลย จำได้เพียงถูกทิ้งร้างเอาไว้ในสถานที่เเห่งนี้เขาเติบโตในสลัมเเห่งนี้สถานที่เลวร้ายต่างๆนานา ในสถานการณ์นี้เรย์ไม่เคยเจอกับคนที่ช่วยคิดเขามาก่อนเขาเลยไม่รู้จะแสดงออกยังไง เขาได้นอนลงเเละหลับไป
" หญิงสาวในชุดสีขาวคนนั้นเป็ใครกัน "
" ทำไมเธอถึงดูเศร้าสร้อยภายใต้รอยยิ้มนั้นกัน " เรย์ได้นึกเเละคิดในใจ
เขายกมือทั้งสองข้างของเขาขึ้นเขานึกถึงภาพของเขาที่ได้พบเจอกับหญิงสาวปริศนา พลังสีขาวอันบริสุทธิ์ ที่ส่งต่อมาให้เขา กับสัญลักษณ์ตรงบริเวณอกของเขามันคืออะไรกันเเน่เขานึกถึงความรู้สึกตอนนั้นเขาได้เพียงคิดเเละนอนหลับไป...
' ขอบคุณท่านผู้อ่านที่ได้เข้ามาอ่านนะครับ '
' ช่วยติดตามงานเเละฝากคอมเม้นต์ไว้จะดีใจมากๆ เลยครับ ขอบคุณที่อ่านเื่ของผมนะครับ '
1K
