PH501 #3
#ห้องพักวุ่นรัก
เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้วนับั้แ่ที่พวกเขาทั้งห้าคนมาอยู่ด้วยกัน
ในฐานะเ้าของห้อง ธนบัตรคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ควรจะมีปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่เล็กๆ และอบอุ่น(?)ในเย็นวันศุกร์แบบนี้ เขาจึงเป็คนชวนทุกคนสั่งอาหารมากินด้วยกันเพื่อเป็การกระชับมิตร
ปาร์ตี้ที่ว่าเป็มื้อเย็นแบบธรรมดามากถึงมากที่สุดแต่เชื่อเถอะว่ามันคือครั้งแรกที่ทุกคนมาพร้อมหน้าพร้อมตาบนโต๊ะอาหาร
เมื่อกินข้าวเสร็จววิกากับนรารีก็เสนอตัวล้างจานแลกกับการกินฟรี แต่ใครเล่าเอยจะรู้ว่ามื้อนี้เวฆาเป็คนจ่ายก่อน ส่วนตัวเขากับธันวาก็ยังไม่จ่าย(อีกทั้งยังไม่มีท่าทีว่าจะจ่าย)
หึ!
ไอ้เวย์มันรวยจะตาย แล้วอีกอย่างคือข้อตกลงที่เขากับมันทำร่วมกันนั้นบอกได้เลยว่าคุ้มค่ามากกว่าอาหารมื้อนี้เยอะ ธนบัตรยิ้มกริ่มแล้วเดินไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนตัวเอง
ธันวารู้ตัวว่าเขาเป็คนช่างสังเกตและขี้สงสัย เมื่อกี้เขาเห็นไอ้ตางค์มองนรารีกับววิกาแล้วแอบยิ้ม เขามั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด ธันวาย้ายจุดโฟกัสสายตามาที่เพื่อนในขณะเดียวกันก็กำลังเทเบียร์ลงแก้วไปด้วย
“ไอ้ตางค์ คนที่มาอยู่ในห้องเนี่ย มึงคัดเลือกยังไง”
“ถามทำไมวะ?” ธนบัตรงุนงงเล็กน้อยที่ธันวาถามขึ้นแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
“กูว่ามันดูไม่สอดคล้องกันอย่างชัดเจน กู ไอ้เวย์ และมึง” ธันวาชี้หน้าเพื่อนทีละคนและจบด้วยการชี้ลงบนอกตัวเองแล้วพูดต่อ
“พวกเราเป็เพื่อนกัน”
“อืม ใช่ แล้วไงวะ?” ธนบัตรย่นหัวคิ้วลงพลางถามเพื่อนกลับคืน
“ไม่แปลกที่มึงจะชวนกูกับไอ้เวย์มาอยู่ด้วย แต่กูสงสัยว่าทำไมต้องมีวิวกับรารี่เพิ่มขึ้นมา”
ธันวามัวแต่จ้องจับผิดธนบัตรจนไม่ได้สนใจว่าคำพูดของเขาทำให้เวฆาชะงักไปเกือบวินาที
“มึงไม่ชอบวิวกับรารี่?” ธนบัตรถาม
“ไม่ใช่ กูแค่คิดว่ามันแปลก เราไม่เคยรู้จักสองคนนั้นมาก่อน”
“แค่มึงหรือเปล่าที่ไม่รู้จัก” คนถูกถามยกยิ้มเ้าเล่ห์ที่มุมปากตอนตอบเพื่อน นั่นทำให้ธันวายิ่งสงสัย
แต่ก็นะ....
“คิดว่ากูไม่เห็นเวลาพวกมึงสองตัวแอบมองผู้หญิงสองคนนั้นหรือไง”
“บางทีกูก็เกลียดนิสัยชอบเก็บรายละเอียดของมึงนะไอ้ธัน”
เวฆาถอนหายใจพลางเหลือบตาไปมองผู้หญิงสองคนในห้องที่คุยกันแบบไม่ได้สนใจพวกเขาก่อนจะหันกลับมามองไอ้เ้าของเพนท์เฮ้าส์เพื่อนรัก ตอนนั้นเองที่ผู้สังเกตการณ์อย่างธันวาเริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
เขามั่นใจว่าหนึ่งในพวกมันต้องเป็หัวโจกเื่นี้
“พวกมึงสองคน ใครเป็คนคิดเื่นี้”
“...”
“ใครชอบวิว” คำถามที่ไม่คาดคิดส่งผลให้ธนบัตรชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าคมสันยกโค้งมุมปาก ในใจนึกเห็นเป็เื่สนุก
“มึงลองทายสิ”
“ไอ้เวย์”
ธันวาเอ่ยทันควันจนคนถูกเรียกใแต่เก็บอาการไว้
“เรียกทำเหี้ยอะไร” เวฆามองธันวา
“พวกมึงจะยอมแพ้แล้วเปิดปาก หรือให้กูไปสืบเอง”
คนหน้าดุที่สุดในกลุ่มคิดในใจว่าถ้าไอ้ธันไปสืบเองยังไงเขาก็เก็บความลับไม่รอดแน่ เผลอๆ แผนการก็จะล่มไม่เป็ท่า
“มึงชอบวิว แล้วใช้ห้องของไอ้ตางค์มาบังหน้าใช่ไหม”
“ทำไมมึงคิดงั้น”
“สัญชาตญาณกูบอก”
“งั้นมึงต้องพิจารณาใหม่”
“หมายความว่าไง”
“กูใช้ห้องไอ้ตางค์สร้างสถานการณ์น่ะใช่ แต่คนที่กูเล็งไว้คือรารี่ ไม่ใช่วิว”
“....!”
......................................................
มาแล้วค่าาา ^_^
85K
