senior รุ่นพี่ที่น่า... 2

         “ขอโทษนะคะ คุณน้าอยู่หรือเปล่าคะ?”

เสียงใสๆ ตะโกนเรียกมาจากหน้าบ้าน

ทำให้ซีและแม่ของเขาตั้งสติแล้วหันไปสนใจ

         “เดี๋ยวผมไปดูให้ครับ”

ซีบอก

         “ไม่เป็นไร ๆ แม่ไปเอง

แม่นัดกับแม่หนูเขาไว้

ลูกช่วยไปเอาถุงขนมในครัวที่แม่ทำเสร็จแล้ว

ออกมาให้แม่หน่อย”

เธอบอกก่อนจะเช็ดน้ำตา

แล้วเดินออกไปหน้าบ้าน

         “เฮ้อ....”

ซีมองแม่ของเขาแล้วถอนหายใจอย่างเป็นห่วง

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในครัว

แล้วเห็นสูตรขนมที่แม่บอก

ถูกใส่ไว้ในถุงกระดาษสีน้ำตาล

เขาหยิบแล้วเดินออกไปหน้าบ้าน

เห็นแม่ของเขายืนคุยกับใครสักคนอย่างสนิทสนม

เธอลูบหัวอีกคนอย่างอ่อนโยน

ซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถึงแม่ของเขาจะเป็นคนอัธยาศัยดี

แต่ก็เลี่ยงที่จะแตะเนื้อต้องตัวคนอื่น

มันจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างแลกใหม่สำหรับเขา

         “ไม่เป็นอะไรจริง ๆเหรอคะ?”

เสียงใสๆ ถามอย่างเป็นห่วง

         “ไม่เป็นไรจ๊ะ

ยังไงเราก็ต้องเดินต่อไปให้ได้”

เสียงแม่ของเขาตอบ

         “แม่ครับ”

ซีเรียกแม่ของเขา

ทำให้หญิงทั้งสองหันไปมองเขา

         “...........”

ซีหยุดชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวอีกคน

ที่ยืนคุยกับแม่ของเขาอยู่

         “หยุดทำไมเล่า มาเร็ว”

หญิงสาววัยกลางคนกวักมือเรียก

         “...........”

ซีเดินไปหาทั้งสองโดยไม่ได้พูดอะไร

แล้วส่งถุงกระดาษในมือให้แม่ของเขา

         “นี่ขนมสูตรใหม่ ลองเอาไปชิมดูนะ”

หญิงสาววัยกลางคนยื่นถุงกระดาษนั้น

ให้หญิงสาวตรงหน้า

         “นี่ลูกของน้าเอง ซี ส่วนนี่”

เธอกำลังจะแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกัน

แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่จำเป็นแล้ว

เพราะเธอรู้สึกได้ว่า

ทั้งสองน่าจะรู้จักกันมาก่อนแล้ว

         “งั้นเข้าไปคุยกันในบ้านก่อนสิ”

เธอหันมองซีและไอยูก่อนจะชวนเข้าบ้าน

         “ไม่เป็นไรค่ะ”

ไอยูตอบอย่างเกรงใจ

         “ไปเถอะเดี๋ยวน้าต้องเอาขนมไปให้ญาติด้วย

ฝากอยู่เฝ้าบ้านให้น้าหน่อยนะ”

เธอฝากฝัง

         “อ๋อ เอ่อ...ได้ค่ะ”

ไอยูตอบ

         “คนนี้แม่ให้ผ่านนะ จับไว้ให้มั่นล่ะ”

เธอหันไปกระซิบกับลูกชายของเธอ

         “ไม่ต้องห่วงครับ”

ซีตอบแล้วยิ้มอย่างพอใจ

ที่แม่ของเขาสนับสนุน

         “มา ๆ เข้าบ้าน ๆ กันเถอะ”

เธอหันไปชวนไอยูอีกครั้ง

         “............”

ไอยูยิ้มให้เธอแล้วเดินตามไปอย่างเขินอาย

เพราะเธอได้ยินที่ทั้งสองกระซิบกันค่อนข้างชัด

ส่วนซีก็เดินตามหลังไอยู

         “ไม่เห็นบอกเลยว่าจะออกมาข้างนอกอีก”

ซีพูดขณะเดินอยู่ข้างๆ ไอยู

         “พอดีเพิ่งนึกขึ้นได้น่ะค่ะ”

ไอยูยิ้มแห้งๆ

เพราะเธอลืมไปแล้วจริงๆ

ว่ามีนัดกับคุณน้า

         “รีบวิ่งมาเหรอ?ผมยุ่งเชียว”

ซีถาม

         “จริงเหรอคะ?”

ไอยูรีบเอื้อมมือจะจัดผมของตัวเอง

แต่ก็โดนมือเรียวยาวจับไว้ก่อน

         “เดี๋ยวก็ยุ่งกว่าเดิมหรอก”

ซีบอกก่อนจะปล่อยมือไอยูให้เป็นอิสระ

แล้วจัดผมให้เธอเล็กน้อย

จริงๆ แล้ว มันไม่ได้ยุ่งหรอก

ตอนแรกซีกะว่าจะแกล้งเล่นเฉยๆ

แต่พอเห็นเธอจริงจัง

เขาก็เลยต้องตามน้ำไป

ผู้เป็นแม่ของชายหนุ่มหันมา

กะจะชวนให้ไอยูกินน้ำ

แต่เมื่อเห็นว่าลูกชายของเธอทำงานได้ดี

เธอจึงเดินเข้าไปในครัว

แล้วปล่อยให้ทั้งสองอยู่ด้วยกัน

         “.............”

เมื่อเห็นว่าซีจัดผมของเธอนานกว่าปกติ

ไอยูจึงเงยหน้ามองเขา

แล้วเห็นเขายิ้มอยู่

         “แกล้งกันอีกแล้วเหรอคะ?”

ไอยูพูดพลางทำหน้ามุ่ย