บ่วงร้ายสายใยรัก

เหตุการณ์ก่อนหน้า

กรุงเทพมหานคร

คลับxxx

"ดาวผู้จัดการเรียก"

กระติ๊บสาวสวยพีอาร์สะกิดบอกอิงดาวที่มาทำงานที่นี่ในฐานะเด็กเสริฟกระติ๊บเป็นรุ่นพี่ของอิงดาวในคลับแห่งนี้ที่ดูจะเป็นมิตรกับอิงดาวที่สุดเมื่อเริ่มเข้ามาทำงานที่นี่เป็นวันแรก

"อ๋อ...ค่ะ"

อิงดาวพยักหน้ารับทั้งรีบเดินดุ่มๆฝ่าฝูงชนที่กำลังโยกย้ายกันอย่างเมามันกับเสียงดนตรีไปที่ห้องของกฤษณาสาวใหญ่ที่เป็นผู้จัดการคลับแห่งนี้

หญิงสาวมาทำงานที่นี่เพื่อรองานจากหลายๆบริษัทที่ยื่นสมัครงานไปเท่านั้นหากเธอได้งานประจำเธอก็จะเลิกทำงานกลางคืนเพราะมันอันตรายกับเธออยู่พอสมควร

ครู่ต่อมา

"เรียกดาวมามีอะไรให้ดาวทำเพิ่มเติมหรือป่าวคะ"

หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวกระโปรงสั้นทรงเหนือเข่าทรงเอสีดำเดินเข้ามานั่งตรงหน้าผู้จัดการร้านทั้งรีบถามด้วยสีหน้าสงสัยหวังว่าเวลาการทำงานของเธอ ที่เพิ่งเริ่มได้ไม่กี่ชั่วโมงจะไม่เป็นที่ขัดตาของใครจนทำให้เธอโดนไล่ออกหรอกนะ

"แขกที่โซนวีไอพีต้องการให้เราไปบริการส่วนตัวน่ะ"

กฤษณาบอกกับหญิงสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยเธอถูกรีเควสจากลูกค้าเป็นการส่วนตัวว่าอยากได้อิงดาวไปบริการ

"บริการส่วนตัว"

อิงดาวมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยเพราะคำว่าบริการส่วนตัวมันแอบน่ากลัวสำหรับเธออยู่มาก

"ก็คอยดูแลคนในห้องตามที่พนักงานควรจะทำนั่นแหละ"

กฤษณา เห็นสีหน้าของหญิงสาวก็พอจะเข้าใจว่าเธอคงจะคิดเกินเลยไปแต่งานที่เธอจะให้หญิงสาวไปทำนั้นเพียงแค่บริการลูกค้าในขอบเขตที่เด็กเสริฟคนนึงจะทำเท่านั้น

"อ๋อ..ได้ค่ะ..ห้องไหนหรอคะ"

อิงดาวรู้แบบนั้นจึงโล่งใจ

"ห้องท้ายสุด"

"ค่ะ"

เมื่อรู้ว่าลูกค้าอยู่ที่ห้องไหนเธอจึงรีบเดินไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที

ก๊อกๆๆๆ

"ขออนุญาตค่ะ...สวัสดีค่ะ"

อิงดาวเคาะประตูเป็นมารยาทพร้อมเปิดประตูสวัสดีทักทายคนด้านในเธอแอบประหม่าเล็กน้อยเพราะคนตรงหน้าเธอดูดีราวกับนายแบบบนรันเวย์ก็ว่าได้แถมเขายังนั่งอยู่คนเดียวอีกต่างหากทำให้เธอค่อนข้างเกร็งๆอยู่พอสมควร

"นั่งสิ"

ลีโอนาโดมองร่างบางที่หน้าตาจิ้มลิ้มด้วยสายตาที่เดาอารมณ์ไม่ถูกครู่หนึ่งจึงสั่งให้คนที่ยืนเก้ๆกังๆนั่งลง

"ค่ะ...เอ่อ..คุณมาคนเดียวหรอคะ"

อิงดาวพยายามทำลายความเงียบโดยการหาเรื่องคุยกับลูกค้าที่นั่งตรงข้ามกับเธอ

"ฉันชื่อสิงห์.."

ลีโอนาโดพูดเสียงแข็ง

"คะ..?"

"เรียกฉันว่าสิงห์...ฉันมาคนเดียวต้องการให้เธอนั่งเป็นเพื่อนเท่านั้น"

"อ๋อ...ค่ะ...เอ่อคุณสิงห์จะดื่มมั้ยคะเดี๋ยวดาวเปิดให้ค่ะ"

อิงดาวพอจะเข้าใจในคำพูดของอีกฝ่ายซึ่งน่าจะให้เธอนั่งเป็นเพื่อนอ่ะ​ยู่เงียบๆไม่ได้ต้องการคุยอะไร

"อืม...ก็ดี"

"แล้วทำไมมาเที่ยวคนเดียวล่ะคะ"

หญิงสาวว่าจะเงียบก็อดถามเพราะความอยากรู้ไม่ได้ว่าเขาทำไมถึงมานั่งที่นี่คนเดียวเพราะน้อยคนนักที่จะเป็นอย่างลูกค้าคนนี้ของเธอ

"ก็..ขี้เกียจชวนใครมาด้วย...มาถึงที่นี่ก็หาคนมานั่งเป็นเพื่อนสักคนก็พอ..อ้อ..แล้วเธอก็นั่งเงียบๆข้างๆฉันก็พอนี่ที่อยู่กับกุญแจรถฉันถ้าฉันเมาเธอก็ไปส่งฉันด้วยนี่เงินฉันให้พิเศษ"

ลีโอนาโดหยิบแบงค์พันจากกระเป๋าของเขาสี่ห้าใบยัดใส่มืออิงดาวพร้อมกุญแจรถและนามบัตรพรางบอกเป็นคำสั่งให้เธอดูแลเขาเวลาเมาอย่างที่เธอปฏิเสธไม่ได้

"ข...ขอบคุณค่ะ"

อิงดาวเห็นเงินในมือก็ดีใจที่มาทำงานวันแรกก็ได้เป็นค่าเช่าบ้านจนลืมดูเลยว่าที่อยู่ของเขาอยู่ที่ไหนก่อนจะตกปากรับคำ

สองชั่วโมงต่อมา

"คุณสิงห์คะ..คุณสิงห์"

อิงดาวพยายามปลุกคนที่นอนเป็นผักอยู่กับโซฟานุ่มให้มีสติเพราะเขาดื่มไปมากเสียจนสติสตางค์ไม่อยู่​ับเนื้อกับตัวแล้ว

"อืม...จะกลับบ้าน"

"เอ่อ...ค่ะ...เดี๋ยวฉันให้คนไปเอารถคุณสิงห์มาก่อนนะคะ"

อิงดาวพูดจบก็รีบให้พนักงานชายในร้านขับรถของลีโอนาโดมารอเธอที่หน้าคลับเพื่อที่เธอจะได้ขับไปส่งเขาที่บ้าน

"อืมม..."

ครู่ต่อมา

"ค่อยๆค่ะ.."

อิงดาวและกระติ๊บช่วยกันแบกชายหนุ่มร่างโตมานั่งที่รถอย่างทุลักทุเล

"เฮ้อ..."

อิงดาวถึงกับปาดเหงื่อเมื่อจับคนตัวโตยัดเข้าไปในรถยนต์คันหรูได้แล้ว

"แล้วนี่เราจะขับไปส่งเค้าที่บ้านจริงๆหรอ"

กระติ๊บถามอิงด่วด้วยสีหน้าที่แอบเป็นห่วง

"ลูกค้าเค้าขอมาแล้วน่ะพี่ติ๊บก็ต้องไปส่ง"

"แล้วจะแบกเค้าลงไหวหรอ"

"ไม่ไหวก็ให้นอนบนรถเค้าก็แล้วกันไม่ก็ที่บ้านเค้าน่าจะมีคนอยู่บ้างล่ะมั้งคะ"

"อืมๆ...ขับไปดีๆล่ะ"

"ค่ะ.."

อิงดาวขึ้นไปนั่งที่ฝั่งคนขับมองซ้ายมองขวาในรถด้วยความไม่ชินเล็กน้อยอาศัยความรู้ตอนที่เคยขับรถของเพื่อ​นเธอในตอนเรียนมาใช้ในวินาทีนี้เธอมองทุกอย่างในรถครู่หนึ่งแล้วจึงเริ่มเปิดจีพีเอสพิกัดบ้านของชายหนุ่มแล้วจึงขับรถออกไป

ชั่วโมงต่อมา

"ทำไมบ้านอยู่ลึกขนาดนี้ล่ะแล้วเราจะกลับยังไงล่ะเนี่ย"

อิงดาวขับรถมาจอดที่รั้วหน้าบ้านหลัง​ใหญ่แอบกังวลอยู่ไม่น้อยว่าเธอจะกลับอย่างไรเพราะที่นี่น่าจะหาแท็กซี่ได้ยากพรางเดินออกมาจ่กรถเห็นว่าที่บ้านมืดสนิทเธอเดาออกว่าคงไม่มีใครอยู่ในบ้านแน่นอน

"คุณสิงห์คะ...ตื่นค่ะ...นี่บ้านคุณไม่มีใครอยู่เลยหรอคะ"

หญิงสาวเดินมาเปิดประตูฝั่งข้างคนขับทั้งเขย่าตัวชายหนุ่มถามคำถามอีกฝ่ายให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่อย่างที่เธอคิดหรือไม่

"อืม..."

ลีโอนาโดเค้นเสียงตอบในลำคอเบาๆในขณะที่ตายังคงหลับอยู่

"งั้น​น..คุณก็นอนในนี้ละกันนะคะดาวขอตัวกลับก่อนค่ะ"

อิงดาวพูดจบก็ปล่อยให้ชายหนุ่มนอนอยู่บนรถเพียงลำพังส่วนเธอก็เดินหันหลังกลับมองซ้ายมองขวาหาแท็กซี่

แกร๊ก...

ฟึ่บบบ

"โอ้ยยย..."

"คุณสิงห์...เฮ้อ..."

อิงดาวได้นินเสียงชายหนุ่มร้องเสียงหลงจึงรีบวิ่งกลับมาดูพบว่าคนตัวโตเปิดประตูรถออกมานอนนิ่งบนถนนไปเสียแล้วเธอจึงจำเป็นต้องพยุงร่างสูงเข้าไปในบ้านของเขาอย่างทุลักทุเลกว่าจะหากุญแจไขเข้าบ้านได้ก็ทำเอาเธอต้องเหงื่อตกอีกรอบเมื่อเข้ามาได้หญิงสาวก็หมายจะพาชายหนุ่มลงนอนที่โซฟา

"ว้ายย"

แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มจู่ๆก็ทิ้งตัวมาล้มทับเธอทำให้ตอนนี้อิงดาวกลายเป็นฝ่ายที่นอนอยู่บนโซฟาใต้คนตัวโตแทน

"อื้ออ..."

.............................................

บอกไว้ก่อนคุณสิงห์แผนสูงนะบอกเลย