“ขอบใจจ้ะ” ลักษณ์นาราเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเนือย ๆ
“หนูเสร็จแล้วขอตัวออกไปก่อนนะคะ” ธิดารัตน์เอ่ยจบก็เดินออกจากห้องน้ำไป
ลักษณ์นาราปิดเปลือกตาลงตั้งสติอยู่ชั่วขณะก่อนจะเปิดเปลือกตาอีกครั้งพร้อมกับยิ้มใส่กระจก และแต่งหน้าต่อ
“ดีมากแกยิ้มไว้เพื่อน วันนี้เราจะรับทั้งทิป รับทั้งค่าคอมฯเอาให้ตังค์เต็มเป๋าอย่างพี่นิคมบอกเลย” รัชนกเข้ามาตบไหล่เพื่อนเบา ๆ ให้กำลังใจ
“หึหึเออ ตามนั้น และก็ขออย่าให้เจอพวกลูกค้าชีกอด้วยนะกลัวขันติของฉันจะกลายเป็ขันแตกไปซะก่อน”
“ฮ่ะฮ่าท่องไว้เพื่อน ค่าฟอกไตแม่..ค่าฟอกไตแม่ขันติแกจะได้แข็งแรง ฉันว่าแกรีบแต่งหน้าให้เสร็จเถอะ ป่านนี้ลูกค้าเข้าร้านแล้วมั้งเจ๊ซูซี่อีก มาแล้วหรือเปล่าไม่รู้ เมื่อวานเห็นบอกว่าวันนี้จะเข้ามาเร็วมาดูร้านเราเป็ร้านแรกเลย”
รัชนกแนะวิธีให้เพื่อนฝึกความอดทนก่อนจะเปลี่ยนมาเร่งให้แต่งหน้า ซึ่งก็บอกตัวเองไปด้วย เพราะเธอเองก็ยังแต่งไม่เสร็จเช่นกันหญิงสาวหันมาแต่งหน้าของตนเองต่อ แต่ปากก็ยังคงไม่หยุดพูด
“จะว่าไปฉันว่าเราก็โชคดีแล้วนะ ที่ได้มาทำที่ร้านนี้ พี่นิคมแกก็ใจดีฮาดีด้วย เฮียพงษ์เ้าของก็โคตรสปอร์ตอะ ส่วนลูกค้าก็ไม่ค่อยมีพวกหื่น ๆ ลามก ถ้าเทียบกับร้านที่พวกไอ้มลไปทำนะวันก่อนฉันเข้าบริษัทไปเจอนางจ้ะ ฟังนางเล่าแล้วก็สมควรอยู่นะที่นางจะขอเปลี่ยนร้านน่ะนางเจอแต่พวกขี้เมาหัวงูทั้งนั้น”
“อืมถ้าพี่นิคมยกเลิกพีจีนอก เปลี่ยนไปจ้างพีอาร์ร้านจริง ๆ ฉันก็จะตามไปสมัครด้วยจริงๆ นะ ร้านดี ๆ อย่างนี้จะไม่ทำต่อได้ยังไงเนาะ” ลักษณ์นาราตอบเพื่อน
ลักษณ์นารา ลักษณ์เกียรติกุล ตอนกลางวันทำงานเป็พนักงานประจำของบริษัทที แอนด์ เอ บิวตี้ จำกัด แต่ไม่ได้อยู่ที่สำนักงานใหญ่ เธอเป็เ้าหน้าที่ประจำศูนย์บริการความงามครบวงจรที แอนด์ เอ บิวตี้ ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างศูนย์บริการฯกับสำนักงานใหญ่ และศูนย์บริการฯ ที่ตนทำงานอยู่กับศูนย์บริการฯ สาขาอื่นซึ่งตอนนี้มีทั้งหมดห้าสิบสาขา
ส่วนตอนกลางคืนหญิงสาวยังทำงานเป็สาวเชียร์เบียร์อยู่ที่ร้านอาหารลั้นลาบาร์แอนด์เรสเตอรอง และยังมีงานนอกต่าง ๆเท่าที่จะมีเวลาเอื้ออำนวยให้ทำ ทั้งนี้ก็เพราะเธอต้องหาเงินเพื่อรักษาแม่ที่ป่วยเป็โรคไตวายเรื้อรังและยังต้องแบกรับค่าใช้จ่ายของบ้าน ดูแลปากท้องของทุกคนในบ้านที่นอกจากจะมีเธอและแม่แสงดาวแล้ว ยังมีป้าราตรี พี่สาวของแม่อีกหนึ่งคน
เสียงเพลงจากในร้านลั้นลาบาร์แอนด์เรสเตอรองดังออกมาถึงลานจอดรถ ที่ตอนนี้กำลังมีรถคันสวยเข้ามาจอดใหม่อีกสามคันเ้าของรถหนุ่มหล่อทั้งสามคนทยอยลงมาจากรถของใครของมัน
“เร็วๆ สิครับ ไอ้คุณต้นน้ำ กระผมอยากจะเข้าไปหาน้อง ๆ เชียร์เบียร์จะแย่แล้วครับผม”เป็เสียงจากธนพลที่ยืนอยู่กับอนวัช เอ่ยเร่งต้นน้ำที่เพิ่งลงจากรถให้เดินไว ๆ
“ใจเย็นๆ สิวะไอ้พล น้องเขาไม่หนีไปไหนหรอก” ต้นน้ำส่งเสียงตอบกลับ
ต้นน้ำ อัครเศวตกุลเป็หนึ่งในเ้าของธุรกิจความงามอย่างศูนย์บริการความงามครบวงจร ที แอนด์ เอบิวตี้ ซึ่งเปิดร่วมกับอนวัช ชื่อที แอนด์ เอ บิวตี้ ก็มาจากตัวอักษรต้นของชื่อหุ้นส่วนทั้งสองคน
“ฉันรู้แต่ว่าคนมันอยากเห็นนี่หว่า ก็ไอ้วัชมันบรรยายว่าเด็ดนักหนา ฉันก็อยากจะไปดูให้เห็นกับตาสิว่าจะเด็ดสักแค่ไหน”
“เดี๋ยวแกเข้าไปดูแล้วจะรู้ว่าที่ฉันพูดน่ะ ไม่เกินจริงหรอก แมวมองแนะนำมาเว้ยร้านนี้ ถ้ามันว่าเด็ดก็แสดงว่าเด็ดจริง”อนวัชตอกย้ำเข้าไปอีก ทำให้ธนพลยิ่งอยากจะเข้าไปเห็นของเด็ดที่เพื่อนพูดถึง
“นั่นไงไอ้วัชมันกระตุ้นต่อมอยากฉันอีกแล้ว แกได้ยินหรือเปล่า ให้ไวเลยครับไอ้คุณต้นน้ำ”
“เออไป ๆ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ เพราะฉะนั้นเราต้องไปคลำกันเองสิถึงจะรู้ว่าเด็ดจริงหรือเปล่า ฮ่าฮ่าฮ่า”
ต้นน้ำเดินมาถึงก็กอดคอเพื่อนทั้งสองคนพากันเดินเข้าไปในร้าน ส่งเสียงหัวเราะร่วนกันทั้งสามคน ชอบใจข้อสรุปของต้นน้ำ
“ฉันว่าเราพนันกันดีกว่าว่ะคืนนี้ใครพาน้องกลับได้ก่อน คนนั้นชนะ มื้อนี้ฟรีอีกสองคนเลี้ยง โอเคป่ะ?” อนวัชเอ่ยขึ้นอย่างนึกสนุกท้าพนันกับหุ้นส่วนธุรกิจอย่างต้นน้ำ และเพื่อนซี้อย่างธนพลอีกคนหนึ่ง
“เป็ความคิดที่ดีมากไอ้วัชเพราะฉะนั้น ถ้าฉันไปก่อน พวกแกก็อย่าหาว่าฉันทิ้งเพื่อนก็แล้วกันนะ”ต้นน้ำเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี
“เอ่อ..ไอ้เื่อย่างนี้มันก็ไม่แน่หรอกเว้ยไอ้รองเดี๋ยวก็รู้ ใช่ไหมไอ้พล” เป็อนวัชที่เบรกต้นน้ำ และหันไปหาเสียงสนับสนุนจากธนพล
“ตามนั้นเพื่อนไม่อยากพูดมาก เจ็บคอ” ธนพลตอบกลับนิ่ง ๆ สายตานั้นมองเข้าไปในร้าน สอดส่ายหาสาว ๆในร้านแล้ว
“สวัสดีค่ะสามที่นะคะ” เสียงหวานจากสาวเชียร์เบียร์คนสวย เข้ามาเอ่ยทักทายลูกค้าหนุ่มทั้งสามคนทันทีที่เดินเข้ามาในร้าน
“ใช่ครับผมมีแค่ชายโสดหัวใจเหงา ๆ สามคนนี้เท่านั้นครับ”
ธนพลตอบกลับไปพร้อมกับส่งสายตาหวานเยิ้มจนแทบจะเชื่อมผลไม้กินได้
“แหม ฟังแล้วน่าสงสารจังเลยนะคะ ถ้าอย่างนั้นขอเชิญชายโสดหัวใจเหงา ๆ ตามมาทางด้านนี้เลยค่ะ”รัชนกที่ต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้ พูดจบก็เดินอมยิ้มพาทั้งสามหนุ่มไปหาที่นั่ง โดยหญิงสาวพาทั้งสามหนุ่มไปนั่งทางโซนโอเพ่นแอร์ห่างจากเวทีและลำโพง แต่ก็ยังสามารถได้ยินเสียงเพลงจากนักร้องที่กำลังร้องขับกล่อมลูกค้าทั้งร้านได้
“โต๊ะนี้ละกันนะคะ ไม่ใกล้ลำโพง แต่มีเพลงฟังคลอเบา ๆ พวกพี่จะได้ไม่ต้องะโคุยกันค่ะเพราะหนูดูแล้วพวกพี่น่าจะมีเื่คุยกันเยอะ”
“น้องนี่รู้ใจจริงๆ แจกทิปตอนนี้เลยได้ไหมเนี่ย” ธนพลหย่อนก้นนั่งประจำโต๊ะที่สาวเชียร์เบียร์พามา เอ่ยขึ้นหยอกล้อกับสาวสวย
“แล้วแต่พี่จะสะดวกเลยค่ะหนูพร้อมรับทุกเมื่ออยู่แล้ว” รัชนกพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวาน“ตอนนี้พี่รับเครื่องดื่มเย็น ๆ มาดื่มรออาหารกันก่อนดีไหมคะ?”
“ดีๆ จัดมาเลยครับน้อง วันนี้เพื่อนพี่เขาเตรียมตัวมาเลี้ยงพี่เต็มที่อยู่แล้ว” ต้นน้ำตอบรับข้อเสนอของสาวเชียร์เบียร์คนสวย
“เดี๋ยวครับไอ้คุณต้นน้ำผลยังไม่ออก อย่าเพิ่งคุยโวครับผม” ธนพลเบรกต้นน้ำ
“หึหึน้องครับ น้องชื่ออะไรนะ”
อนวัชส่งเสียงหัวเราะอยู่ในลำคอนึกขำในท่าทีของเพื่อนทั้งสองคน ก่อนที่จะหันมาคุยกับสาวสวยทำคะแนนนำก่อน
“ชื่อนกค่ะ”
“น้องนกไปจัดเครื่องดื่มมาได้เลยครับเอายี่ห้อของน้องนี่ละ น้องจะได้มีรายได้เยอะ ๆ ดีไหมครับ” อนวัชเอ่ยจบก็ส่งยิ้มหวานโปรยตามไปอีกที
“ดีค่ะขอบคุณนะคะพี่” รัชนกยิ้มกว้าง พร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณลูกค้าหนุ่มก่อนจะส่งรายการอาหารของร้านให้กับลูกค้าทั้งสามคน
“อันนี้เป็รายการอาหารค่ะพี่เลือกรอได้เลย เดี๋ยวหนูตามเด็กเสิร์ฟมารับออร์เดอร์ให้ส่วนเครื่องดื่มรอแป๊บเดียวนะคะ หนูจะไปจัดมาให้ค่ะ” สาวเชียร์เบียร์คนสวยเอ่ยทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะเดินไปจัดการตามที่พูด
“เป็ยังไงวะนี่แค่คนแรกนะ เด็ดจริงอย่างที่ฉันคุยหรือเปล่าล่ะ” อนวัชหันมาถามเพื่อนเมื่อสาวสวยเดินพ้นจากโต๊ะไป
“เออเด็ดใช้ได้ว่ะ คนนี้ฉันจองเลยละกัน” ธนพลตอบ พร้อมประกาศให้เพื่อนรู้ถึงเป้าหมายของเขา
“ดูน้องเขาไม่ค่อยเล่นด้วยนะไอ้พลท่าทางระวังตัวจะตาย ดูจากที่ยืนก็รู้ ไปยืนอยู่ฝั่งโน้นไม่กล้าเข้าใกล้แกเลยนะนั่น สงสัยจะกลัวแกไปทำอะไรเขาเข้าละสิ” ต้นน้ำวิเคราะห์จากระยะห่างและการวางตัวของสาวเชียร์เบียร์คนสวยที่ไปยืนอยู่ห่างจากรัศมีมือของตนและเพื่อน
“เฮ้ย...มันเกี่ยวกับความสามารถของเพื่อนเว้ยเดี๋ยวแกคอยดูลีลาฉัน ระวังตัวอย่างนี้ละ ฉันจะทำให้มานั่งพี่คะพี่ขาอยู่ข้าง ๆฉันนี่เลย รับรองวันนี้แกสองคนได้เลี้ยงฉันแน่นอน”ธนพลถือโอกาสยืดอกพูดข่มเพื่อนเสียเลย
“หึหึไอ้ขี้โม้เอ๊ย...” อนวัชเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้
3K
