" แล้วก่อนหน้านี้เลิกกันเพราะอะไร " พี่ที่อยู่ห้อง B ถาม
" ก็..หนูจับได้ว่าเขาไปคุยกับคนอื่น "
" ไม่กลัวว่าเขาจะไปคุยกับคนอื่นอีกหรอ? "
" เขาสัญญาแล้วว่าจะไม่ทำอีก เขาขอโอกาสครั้งนี้เป็ครั้งสุดท้าย "
" ไม่เชื่อหรอก? เขาต้องมีคนคุยบ้างแหละ "
" หนูรู้ว่าเขามีคนคุยอยู่แล้วแหละ แต่ชั่งเถอะ เขามีคนคุยของเขา หนูก็มีคนคุยของหนู เหมือนกัน "
ผมที่ ได้ยินเื่ทั้งหมด ก็เริ่มมีอาการแปลกๆ อาทิ เริ่มรู้สึกเย็นๆ ร้อนๆ บริเวณกลางหน้าอก อาการเป็แบบวูบๆ วาบๆ ที่หน้าอก มือเริ่มสั่น ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่า อาการนี้คืออะไร ผมกำลังรู้สึกโกรธ หรือ กำลังรู้สึกเสียใจกันแน่…
ผมพยายามตั้งสติอยู่สักพัก ค่อยๆ หายใจเข้าออกช้าๆ ก่อนเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตู แล้วเดินเข้าไป
" เธอ!! โทษทีนะ ฉันไม่ได้ซื้อมาให้ พอดีฉันลืมพกเงินสดไป และโทรศัพท์ก็ไม่รู้เป็อะไร น่าจะโดนน้ำฝนมั้ง เปิดไม่ติดเลย "
เธอ และ พี่ที่อยู่ห้องB หันมองมาที่ผม
" ไม่เป็ไร? ฉันพยายามโทรหาเธออยู่ แต่ โทรไม่ติด ว่าจะบอกว่า ไม่ต้องซื้อแล้วก็ได้ เพราะว่าฝนมันตกหนัก และ อีกอย่างตอนนี้มันก็เย็นมากแล้วด้วย ถึงเวลาเลิกงานฉันแล้วด้วย ตอนนี้กำลังจะกลับบ้านแล้ว"
" ออ… ถึงเวลาเลิกงานแล้วนี่ " ผมพูด
" ใช่!! ก็รอบอกอยู่เนี่ย กลัวเธอกลับมาแล้วไม่เห็นฉัน ถ้างั้นฉันกลับแล้วนะ "
" หรอ.. โอเค!! งั้นกลับดีๆนะ "
ผมบอกเธอ
เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอเก็บข้าวของแล้วเดินไปที่รถ แล้วขับรถกลับบ้าน
ผมเริ่มคิดทบทวนเื่ราวอีกครั้ง… ว่าจะต้องทำยังไงต่อ? หากท้ายที่สุดแล้วรักเราไม่เหมือนกัน ผมต้องทำยังไง? ตัวเราที่รักฝังใจอยู่แค่เขา กับ เขาที่ยังมีรักฝังใจอยู่กับคนเก่า เื่นี้เป็เื่ที่ทำใจได้ลำบากมาก
ในวันนั้นมีความคิดหลายอย่างมากเข้ามาในหัวผม อาทิ เราควรจะลองคุยกับผู้หญิงคนอื่นดูไหม? คนสวย คนนิสัยดี และ คนที่จริงจังรักเดียว มีเยอะแยะมากมาย บนโลกใบนี้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมก็ไม่สามารถตัดใจจากผู้หญิงคนนี้ได้อยู่ดี ไม่รู้เป็ความรักฝังใจแบบไหนกัน ทำไม คน คนหนึ่ง ถึงรัก คน คนหนึ่ง ได้ขนาดนี้กันนะ
ผมกลับบ้าน และ เล่าทุกอย่างที่ได้รับรู้มาให้แม่ของผมฟัง
" ว่าแล้ว!! เขาสวยขนาดนั้นทำไมจะมี!! " แม่พูดเสียงดัง
" แล้วลูกคิดจะทำยังไงต่อ "
" ไม่รู้ครับ ตอนนี้รู้สึกสับสนไปหมด " ผมตอบ
"ลูกก็ตัดใจสิ!! ผู้หญิงในบริษัท มีคนเดียว หรือไง? "
" มีหลายคนอยู่ครับ แต่ผมไม่ชอบ "
" ไม่มี คนอื่นอีกแล้วหรอ? " แม่ถามด้วยความสงสัย
" ไม่มีแล้วครับ ผมชอบแค่เขาคนเดียว "
"ฟังนะ!! คนเรานะเจอหน้ากันทุกวัน ถ้ารู้สึกชอบก็ไม่ใช่เื่แปลกอะไร แต่ ถ้าคนที่ชอบมีเ้าของอยู่แล้ว ลูกก็ไม่ควรไปชอบเขา "
แม่พยายามอธิบายเหตุผล เพื่อให้ผมตัดใจจากเธอ แม่ใช้เวลานานมาก เนื่องจากรู้นิสัยผมอยู่แล้วว่าผม เวลารักใคร จะรักมาก แม่อธิบายจนจบแล้ว จึงถามความรู้สึกผมต่อว่า…
"ลูก..แค่ชอบเขาอย่างเดียวใช่ไหม? ยังไม่ได้ รักเขาใช่ไหม? "
ผมพยายามฝืนยิ้มก่อนจะตอบว่า…
" ไม่ใช่ครับ!! ผมรักเขา "
แม่นิ่งไปสักพัก ก่อนจะพูดต่อ..
"เออ.. รักไปแล้วจะทำไงต่อล่ะทีนี้ ลองตอบสิ จะเอาไงต่อ จะให้ชีวิตพังเพราะผู้หญิงคนเดียว หรอ? " แม่เริ่มโมโห
"ผมยังไม่รู้ว่า ควรทำไงต่อ ผมควรโกรธเขาไหม? ผมดีกับเขาทุกอย่าง ทั้งดูแล ทั้งคอยช่วยเหลือ แต่ทำไม? เขายังเลือกคนเก่า คนที่เคยทิ้งเขา คนที่เคยทำเขาเสียใจ ผมที่อยู่ข้างเขาตลอด ไม่เคยคิดที่จะนอกใจเขาเลย ทำไมเขาไม่ชอบผม"
แม่พยายามจะปลอบใจผมอีกครั้ง แม่พูดด้วยน้ำเสียงแบบช้าๆ
"ลูก!! เขา2คนอาจจะเป็คู่แท้กันอยู่แล้วก็ได้ เขาอาจไม่ใช่ของ ของลูก ลูกอย่าไปโกรธเขาเลย และ ถ้าลูกตัดใจจากเขาไม่ได้จริงๆ ก็อยู่ข้างเขาต่อเถอะ เื่อื่นๆ เขาก็ดีกับลูกใช่ไหม? ถ้าเขาดีมา เราก็ควรดีกับเขาต่อ ดูแลกันไปในฐานะเพือนก็ได้"
1K
