ดอกไม้ซาตาน2

"คุณ คุณ ตื่นสิเป็นอะไร คุณนุช! คุณนุช! เข้ามาในห้องหน่อย""ค่ะบอส บอสค่ะห้องล็อคค่ะ ดิฉันเข้าไปไม่ได้""เออจริงสิ คุณช่วยบอกเตวิชให้เตรียมรถผมจะไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด""ค่ะบอส" ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวเปิดประตูห้องออกไป"บอสค่ะ คุณ""ไม่ต้องถาม เตวิชรออยู่ที่ใหน""หน้าบริษัทค่ะ" ชายหนุ่มก็รีบเดินไปลงลิฟท์อย่างไม่รอช้า ไม่กี่อึดใจประตูลิฟท์ก็เปิดออกเขาเดินออกจากลิฟท์อย่างไม่สนใจสายตาหลายร้อยคู่ที่มองมาด้วยความสงสัย แล้วก็ขึ้นรถออกไปในทันที"เตวิช ไปโรงพยายบาลที่ใกล้ที่สุด""ครับบอส"เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิทของเขา ตืด ตืด ไม่นานปลายสายก็รับ"ว่าไง""ไอหมอ มาโรงพยาบาลที่ใกล้กับบริษัทฉันด่วน""ใครเป็นอะไร""มาก่อนแล้วอธิบายให้ฟัง""เออฉันจะรีบไป"เมื่อรถมาจอดหน้าโรงพยาบาลชายก็อุ้มหญิงสาวมาที่ห้องฉุกเฉินทันที" คนไข้เป็นอะไรมาคะ ""อยู่ดีๆเธอก็สลบไปครับ""ถ้าอย่างนั้นทางเราขอตรวจคนใข้ก่อนนะค่ะเชิญญาติรอข้างนอกก่อนค่ะ""ครับ"ผ่านไปสักพักหมอหนุ่มก็เดินทางมาถึง"ไอมิฬใครเป็นอะไร""คุณรัญเธอสลบ ฉันตกใจก็เลยโทรหาแก""โธ่ เว้ย ฉันก็ตกอกตกใจหมดคิดว่าแกจะเป็นอะไร แล้วตอนนี้เธออยู่ใหน""ในห้องฉุกเฉิน แกเข้าไปดูเธอให้ฉันหน่อย แกเป็นหมอแกเข้าไปได้""เออๆๆ แกรออยู่นี่แหละเดี๋ยวฉันไปดูเอง"ชายหนุ่มก็เดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ไม่นานเขาก็เดินออกมาด้วยสีหน้าวิตกกังวลพร้อมกับหมอที่ตรวจอาการเธอก็ออกมาด้วย"ใครเป็นญาติคนไข้ ครับ"ชายหนุ่มยืนขึ้นพร้อมกับเอ่ยว่า "ผมเองครับ""ตอนนี้เธอปลอดภัยดี จะอ่อนเพลียนนิดหน่อย ต้องให้คนไข้พักผ่อนให้มากๆ ตอนนี้คนไข้.."" อาจารย์หมอครับ เดี๋ยวผมขอเป็นคนบอก ญาติเขาเอง "หมอหนุ่มพูดขึ้นมาเสียก่อนที่อาจารย์หมอจะพูดจบประโยค"ได้ครับ นั้นผมขอตัว""ขอบคุณครับ คุณหมอ""ไอหมอตกลงเธอเป็นอะไร"ชายหนุ่มถามแบบร้อนรน"เธอท้อง""หะเธอท้อง""ใช่เธอท้องได้ 6 สัปดาห์ แล้ว""จริงสิ""เออ แกจะทำยังไงต่อไป"ชายหนุ่มนึกย้อนกลับไปกับสิ่งที่เธอพูดเมื่อวันก่อน "เธอบอกจะไม่เอาเด็กไว้ถ้าเกิดเธอท้องขึ้นมา เธอพูดจริงรึเปล่านะ" เขากลัวใจผู้หญิงคนนี้จริงๆ"ว่าไงแกจะทำยังไงต่อ""ฉันไม่รู้""ขอโทษนะค่ะ คุณญาติของคุณศรัญญามั้ยค่ะ"พยาบาลเดินมาตัดบทสนทนาของทั้งคู่"ครับ" "คนไข้ฟื้นแล้วค่ะ""ขอบคุณครับ"ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปหาหญิงสาวในห้องฉุกเฉินพร้อมกับเพื่อนของเขา"คุณเป็นยังไงบ้าง"เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วง"อาวคุณหมอ คุณมาได้ยังไงค่ะ"หญิงสาวเลี่ยงไม่ตอบเขาหันไปคุยกับหมอหนุ่มแทน"ผมรู้มาจาก แล้วเขาชำเลืองมองไปที่ชายหนุ่ม คุณมีอาการยังไงบ้างครับ""ฉันไม่เป็นอะไรมากแล้วค่ะ แค่ปวดหัวนิดหน่อย นอนพักก็คงจะดีขึ้น คุณหมอค่ะฉันอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวหน่อยได้มั้ยค่ะ""ไม่ได้"ชายหนุ่มพูดขึ้นมาอย่างเหลืออด"อะไรของแกว่ะ ไอทมิฬ ออกไปก่อนไป เธอต้องการจะคุยกับฉัน""ฉันไม่ออก""ไอมิฬ" แล้วหมอหนุ่มก็กระซิบข้างหูของเขา'ฉันกำลังช่วยแกอยู่นะ'"เออฉันออกไปก็ได้"เมื่อชายหนุ่มออกไปบทสนทนาทั้งสองคนก็เกิดขึ้นอย่างเคร่งเครียด ไม่นานหมอหนุ่มก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน แล้วเดินตรงไปหาเพื่อนของเขา"เป็นไงไอหมอเธอว่ายังไงบ้าง""ฉันช่วยแกไม่ได้จริงว่ะ เธอจะเอาเด็กออก"คำพูดของเพื่อนของเขาชั่งบีบหัวใจยิ่งนัก เขารู้สึกปวดใจตัวเองเหมือนอยากจะขาดใจตาย"ฉันไม่ยอม""แกไม่ยอมก็ไปคุยกับเธอเองก็แล้วกัน เธอก็ต้องการคุยกับแกอยู่เหมือนกัน โน่นไงเธอออกมาแล้ว""คุณปรมินทร์ ฉันอยากจะคุยกับคุณ เชิญตามฉันมาทางนี้ด้วยค่ะ" ชายหนุ่มเดินตามหญิงสาวไปอย่างว่าง่าย"ฉันไม่ต้องการจะเก็บเด็กคนนี้ไว้""อย่า คุณทำอย่างนั้นไม่ได้ คุณรู้ตัวมั้ย คุณพูดอะไรออกมา เด็กในท้องไม่รู้เรื่องอะไรด้วย"เขาพูดแล้วก็เดินไปจับมือหญิงสาวไว้"รู้สิทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ ฉันก็เคยบอกคุณไปแล้ว""ได้โปรดอย่าทำร้ายเขา ผมขอร้อง"เขาคุกเข่านั่งสวมกอดไปที่เอวของหญิงสาว"คุณไม่ทำตามสัญญา ฉันก็ไม่จำเป็นที่จะเก็บเขาไว้""ได้โปรด ผมยอมแล้ว ผมยอมคุณแล้วจริงๆให้โอกาสให้เขาได้เกิดขึ้นมา ผมขอโทษกับสิ่งที่ผมทำลงไป ถึงแม้ว่ามันจะสายเกินไปก็เถอะ ผมขอโทษจากใจจริงของผม และผมขอรับผิดแต่เพียงผู่เดียว อย่าไปลงกับลูก ผมขอร้อง ผมจะทำตามสัญญาทุกอย่าง และผมสัญญาจะไม่มาให้คุณเจอหน้าอีกตลอดชีวิตของผม"ชายหนุ่มก็ยืนขึ้นมามองหน้าเธอด้วยสายตาแดงก่ำเหมือนคนจะร้องให้แต่น้ำตาของเขาก็ไม่ไหลออกมาให้เห็น"คุณต้องสัญญาด้วยว่าจะไม่มาเจอหน้าลูกตลอดชีวิตเหมือนกัน""โธ่ เว้ย! ตุบ ตุบ ตุบ"ชายหนุ่มกำหมัดไว้แน่นแล้วหันหลังกลับไป"โธ่ เว้ย! ตุบ ตุบ ตุบ" เขาต่อยเข้าไปที่ฝาพนังด้วยความโมโหตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย จนมือของเขามีเลือดไหลออกมาให้เห็นพร้อมกับพูดขึ้นว่า"ผมสัญญาจะไม่ให้คุณกับลูกเจอหน้าผมอีกตลอดชีวิต " "ฉันขอให้คุณรักษาสัญญาด้วย นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของคุณ"แล้วเขาก็หันหน้ามามองหน้าเธอด้วยความเสียใจ เขาถอดแหวนที่อยู่ในมือส่งให้หญิงสาว"ฝากบอกเขาด้วยว่า เขาเกิดมาด้วยความรักของผม" น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาแค่เพียงหยดเดียวให้หญิงสาวได้เห็น"อือ แล้วฉันจะบอกให้"น้ำตาหญิงสาวไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว"ผมก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม"เขาพูดทิ้งท้ายแล้วเดินจากไปทันที ทิ้งให้หญิงสาว อึ้ง ไปกับคำพูดของเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่ต้องการเก็บเด็กไว้

นิยายแนะนำ

ดอกไม้ซาตาน2

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่ต้องการเก็บเด็กไว้

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้