ณ หมู่บ้านเมฆาแดงดินแดนเบื้องล่าง มีตระกูลจวินเป็ตระกูลใหญ่ของหมู่บ้าน ในวันนี้ตระกูลจวินได้คัดเลือกผู้มีพร์ และขับไล่ผู้ไร้พร์ไร้ิญญายุทธ พลังปราณไม่มีในร่างกาย
"จวินอี้ ขึ้นมาวัดพลังปราณ"
"ครับ!!" เสียงขานรับของชายปริศนา
สิ้นเสียงเรียกของผู้าุโ มีชายหนุ่มเดินขึ้นมาบนลานวัดพลัง ชายหนุ่มคนนั้นผมดำยาว ดวงตาลึก แววตาเหมือนทะเลที่ไม่สิ้นสุด
"วางมือลงบนหินได้เลย"
ชายหนุ่มวางมือลงบนหิน แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นแสดงให้เห็นว่าชายหนุ่มคนนี้ไร้พร์
"จวินอี้ ข้าเสียใจด้วยเ้าไร้พร์ ไม่มีพลังปราณเลย เ้าคงต้องออกจากตระกูลจวินั้แ่วันนี้เป็ต้นไป"
ชายหนุ่มหลังได้ยินคำพูด ของผู้าุโก็โค้งคำนับและเดินจากไป หลังชายหนุ่มออกมาพ้นเขตตระกูล
"ข้าคิดไว้อยู่แล้ว ว่าข้ามันไร้พร์ พ่อครับแม่ครับข้าจะเอายังไงต่อไปดี ข้าทำให้พวกท่านต้องผิดหวังแล้ว"
ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโศกเศร้า น้ำตาไหลพรากออกมา แต่หลังจากที่ชายหนุ่ม โศกเศร้าได้ไม่นาน จู่ๆก็มีเสียงเรียก ดังก้องเข้ามาในหูของเขา
" เ้าหนุ่ม!! เ้าได้ยินเสียงที่ข้าเรียกไหม ข้าคือทวนแห่งศรัทธาที่ฝังอยู่ใต้หมู่บ้านของเ้า เ้าคือผู้ถูกเลือกจากข้า-ทวนแห่งศรัทธา ผู้เขียนชะตาใหม่ของฟ้า"
"นั่นเสียงใครนะ เ้าเป็ใครข้้าไร้พลังข้าจะถูกเลือกได้อย่างไร"
ชายหนุ่มตอบกลับเสียงที่ได้ยิน พร้อมกับแสดงสีหน้าที่งงๆ
" งั้นเ้าก็เดินไปที่ใจกลางหมู่บ้าน ข้าหลับไหลอยู่ใต้ดินของใจกลางหมู่บ้านของเ้า"
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รีบเดินไปที่ใจกลางหมู่บ้าน พร้อมกับเอ่ยถาม
" ข้าอยู่ที่ใจกลางหมู่บ้านแล้ว ข้าควรทำยังไงต่อ"
"ตอนนี้เ้ายังไม่สามารถปลุกข้าขึ้นไปได้ เพราะชีพจรเ้าแตกสลายทำให้ไม่มีพลังปราณเลย"
"แล้วข้าควรทำอย่างไรล่ะ"
"ข้าจะบอกวิธีซ่อมชีพจรให้กลับมาเหมือนเดิม และมีระดับพลังรวมชีวาขั้นเจ็ด เพราะถ้าอยากทำให้ข้าตอบสนองกับเ้าเ้าต้องอยู่ในระดับรวมชีวา"
เมื่อชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกตื่นเต้น พร้อมเอ่ยถามกลับต่อเสียงทวนโบราณทันที
"ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง"
"เ้าต้องไปหาโอสถเชื่อมชีพจร์ เป็เม็ดยาในตำนาน ฟื้นฟูเส้นลมปราณที่ขาดสะบั้นให้กลับมาไหลเวียน"
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินอย่างนั้น ก็รู้สึกใ ทำหน้าสิ้นหวัง
"โอสถระดับนั้นข้าจะไปหามาจากไหน"
"ฮ่าๆ เ้าคิดว่าข้าบอกเ้าเฉยๆหรือ ข้ามีที่ที่เ้าจะหาโอสถนี้ได้"
"ที่นั่นคือที่ใด" ชายหนุ่มถามกลับทันที
"ถ้ำในส่วนลึกของดินแดนร้างข้างๆหมู่บ้านของเ้า แต่เ้าต้องเข้าใจว่าสถานที่นั้นอันตรายขนาดใหน"
"ข้าไม่สนว่าที่นั่นจะอันตรายขนาดใหนถ้ามันทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น เพราะก่อนที่จะสำเร็จ ทุกอย่างต้องมีอุปสรรคเสมอ"
ทวนแห่งศรัทธาเมื่อได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแล้วชมเชยชายหนุ่ม
"ฮ่าฮ่าฮ่า.... ดีเ้าหนุ่มคนแบบเ้าข้าชอบ เ้าชื่อว่าอะไร"
"ข้าชื่อ...จวินอี้"
"ดี...จวินอี้ เ้าต้องยิ่งใหญ่แน่ กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ เตรียมความพร้อมที่จะเข้าไปดินแดนร้าง"
จวินอี้ได้ยินดังนั้นก็ก้มคำนับ และเอ่ยลา
"งั้นข้าขอตัวลา"
หลังพูดจบจวินอี้ก็เดินทางกลับบ้าน บ้านของจวินอี้ตั้งอยู่ภายนอกตระกูล เมื่อกลับมาถึงบ้านจวินอี้ทิ้งตัวนอน
"พรุ่งนี้ข้าต้องเอาโอสถเชื่อมชีพจร์มาให้ได้ และข้าจะกลับไปทวงตำแหน่งในตระกูลคืน ฮึฮึ...์ บัดนี้ข้าจะเดินบนเส้นทางของข้าและก้าวไปอยู่บนจุดสูงสุด เ้ากำหนดชะตาข้าไม่ได้หรอก ฮ่าฮ่าฮ่า...."