14
น่าแปลกใจที่เขาบอกว่ามีอะไรจะบอกครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่เราคุยเหมือนเราสนิทสนมกันเหมือนญาติพี่น้องกันจริง ๆ หรือเขาอาจจะเป็ญาติของผมเหมือนที่ผมคิดไว้ในใจตอนแรกก็เป็ได้
“ตั้งใจฟังสิ มัวคิดอะไรอยู่”
“ครับ”
“ตั้งใจฟังฉันจะเล่าเื่ราวเกี่ยวกับตัวฉันให้ฟัง ถึงนายจะไม่อยากรู้หรืออยากรู้ก็ดีเพราะว่าเื่ราวของฉันมันจะเตือนใจนาย เราต่างก็เหมือนกันแจ๊ค ในตอนเด็กตอนที่ฉันอายุได้20 ปี ฉันก็ได้ออกจากบ้านไปทำงานในเมืองกรุง ฉันก็เป็เด็กบ้านนอกเหมือนกับนาย ที่มีความฝันความหวังที่จะดูแลคนที่เรารักถึงได้ออกเดินทางไปยังเมืองใหญ่แห่งนี้ยังไงล่ะ แต่ว่าแม่ของฉันก็อยู่บ้านคนเดียว ซึ่งแม่ของฉันทำงานรับจ้างไปวันๆฉันจึงท่องจำให้ขึ้นใจมาตลอดว่าฉันมาทำงานที่นี่เพื่ออะไร”
“แต่พอฉันทำงานได้ 2 ปีกับเงินเก็บอันน้อยนิด ความเครียดก็เริ่มมารุมเร้าฉันเงินเก็บที่ได้มายังห่างจากเป้าหมายของฉันอีกไกล ไกลจนฉันเองมองไม่เห็นปลายทาง ฉันได้แต่ถามตัวเองว่าทำไมกัน2 ปีมานี้ ฉันไม่ใช้เงินไปโดยสุรุ่ยสุร่าย ไม่เที่ยวดื่มอย่างคนอื่นเขา ทำไมฉันถึงได้มีเงินน้อยนิดเช่นนี้พอฉันพยายามค้นหาคำตอบฉันก็ได้พบว่า งานของฉันที่ฉันทำอยู่ ไม่มีทางทำให้ฝันของฉันเป็จริงได้พอรู้คำตอบแบบนั้น ฉันจึงขอใช้ชีวิตที่ฉันเหนื่อยมา 2 ปีให้เต็มที่ โดยการเที่ยวดื่มสังสรรค์กับเพื่อนๆให้เต็มที่แล้วฉันค่อยออกหางานใหม่ ในตอนนั้นฉันทำงานรับจ้างรายวัน ก่อนที่จะออกมาหางานใหม่คืองานในห้างสรรพสินค้า”
“ชีวิตของฉันเริ่มดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก เพราะที่นี่มีเงินเดือนให้ฉันและมันก็คงดีที่สุดสำหรับวุฒิ ป 6 อย่างฉันแล้ว พออายุฉันเข้าวัย 27 ฉันเริ่มซื้อของที่ฉันอยากได้คือโทรศัพท์ โทรทัศน์ และคอมพิวเตอร์ และฉันก็ได้ทำบัตรกดเงินสดต่าง ๆมากมาย เพื่อที่จะซื้อให้มากขึ้นไปอีกเพราะงานห้างสรรพสินค้านี้ ทำให้ฉันสามารถทำบัตรพวกนี้ได้ มันวิเศษมากเลยละในตอนนั้นและตกเย็นมาหลังจากการเลิกงาน การได้จิบเบียร์เย็นๆทุกวัน ทำให้ฉันหายเหนื่อยไปโดยปริยายฉันมีทุกอย่างที่ฉัน้า ตอนฉันอยู่บ้านนอก ฉันไม่เคยมีของใช้พื้นฐานทั่วไปเลย อย่างเช่นโทรทัศน์ หม้อหุงข้าว เตาแก๊ส กระทะ แม้กระทั่งโทรศัพท์มือถือฉันก็ไม่มี ฉันจึงรู้สึกว่าในตอนนี้ฉันเข้าใกล้ความจริงขึ้นมาทุกทีแล้ว”
“พอฉันอายุได้ครบ 32 ฉันซื้อรถยนต์คันแรกเป็ของตัวเอง และในตอนนั้นฉันก็ไม่ได้เป็พนักงานของห้างสรรพสินค้าอีกแล้วมีเพื่อนของฉันพาฉันไปลงทุนในธุรกิจของเขา และมันก็โตมาได้เรื่อย ๆ ฉันจึงเริ่มสนใจการลงทุนมากขึ้นฉันจึงศึกษาการลงทุนทุก ๆ อย่าง และได้ลองผิดลองถูกจนฉันมาเจอกับการลงทุนในอสังหา มันตอบโจทย์ของฉันมากเลยละเพราะพวกตึกห้องเช่าพวกนี้แหละฉันถึงแล้วออกจากงานประจำได้อย่างอิสระ ชีวิตฉันในตอนนี้มันดียิ่งกว่าไหนๆ แต่ก่อนฉันนั่งจิบเบียร์หลังเลิกงาน นั่งกินข้าวตามร้านอาหารข้างทาง แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วฉันนั่งอยู่ในโรงแรมระดับ 5 ดาว กินอาหารหรู แถมอยู่คอนโด ในความคิดของฉันเด็กบ้านนอกอย่างฉันคงมีไม่มากนักที่จะประสบความสำเร็จเท่าฉันต่อให้เพื่อนในรุ่นของฉันก็ตาม”
“ฉันใช้เงินซื้อทุกอย่างเท่าที่ฉัน้า มีสิ่งเดียวที่ฉันยังซื้อไม่ได้นั่นก็คือบ้าน เพราะบ้านของฉันจะต้องยิ่งใหญ่กว่าใครในหมู่บ้าน ฉันตั้งราคาบ้านไว้ที่10 ล้านบาทฉันจะกวาดซื้อที่ดินรอบ ๆบ้านฉันให้เรียบ ในตอนนี้ฉันแค่รอให้ธุรกิจของฉันทำเงินให้ถึงเป้าหมายแล้วฉันก็จะรีบดำเนินการก่อสร้าง ส่วนในตอนนี้ฉันก็เที่ยวดื่ม ให้สมกับที่ฉันไม่เคยได้ไม่เคยมีและฉันก็ได้วางแผนที่จะไปเซอร์ไพรส์แม่ของฉัน โดยการขับรถหรู Ford Mustanggt500 คันสีแดงลายสีขาว ที่ฉันซื้อเป็คันแรกในชีวิต ระหว่างทางกลับบ้านฉันมีความสุขมากแทบจะบรรยายเป็คำพูดไม่ออก ขับรถไปชมวิวทิวทัศน์พร้อมกับเสียงเพลงเบาๆฉันนั่งคิดระหว่างทางมาตลอดว่าจะพูดคำพูดเท่ๆต่อหน้าแม่แบบไหนดี ฉันคิดไปหัวเราะไปตลอดทาง”