12.12 รักแท้แค่ข้ามคืน(หลอกลวง)

    ตอนที่ 4 บนหรือล่าง (100%)

            เป็๲เพราะบริษัทแห่งนี้ประกอบกิจการจำหน่ายเครื่องจักรกลการผลิตงานอุตสาหกรรมให้กับโรงงานต่างๆทั่วประเทศ ฝ่ายออกแบบและฝ่ายขายจึงมีแต่ผู้ชายเสียเป็๲ส่วนใหญ่

            แต่ก่อนที่ใครๆจะได้ย้ายก้นไปจากห้องอาหารชั้น 3 ของโรงแรม กลับต้องหยั่งรากติดเก้าอี้ตามเดิมเมื่อทีมสาวสวยฝ่ายประชาสัมพันธ์พากันยกโขยงมากินข้าว

            “ไม่ต้องรอถึงป่านนั้นเว้ยนางฟ้ามาโปรดถึงที่แล้วว่ะ” ศักดาพูดอย่างคนละเมอ นัยตาหวานเยิ้มหยดย้อย

            “เช็ดน้ำลายด้วย ยืดเชียว”

            คนถูกแซวกระทุ้งศอกเข้าสีข้างตรีวราเบาๆ คล้ายจะบอกว่า..อย่าจุ้น! สาวห้าวส่ายหน้าน้อยๆ ให้กับลูกทีมที่เริ่มอาการหื่นแต่เช้า ก่อนลุกพรวดจากเก้าอี้เพื่อไปทำธุระส่วนตัว

            “ใครจะอยู่ก็นั่งต่อใครไม่รออยากไปไหนก็ไป แล้วพอถึงเวลาค่อยมาเจอกันที่ชั้น 4 อย่าช้านะ..ตรงเวลาด้วย”

            “ตามนั้นลูกเพ่”

            “ฉันไปละจะไปเข้าห้องน้ำแล้วก็เมื่อยว่ะอยากนอน..เดี๋ยวเจอกัน” ตรีวราโบกไม้โบกมือให้ทีมงาน แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนไกล

            “เดี๋ยวค่ะพี่ตรี”เสียงหวานล้ำทำเ๽้าของชื่อชะงักฝีเท้า

            “เยลลี่”

            สาวสวยวัยใสยิ้มแฉล้มมาแต่ไกลตรงเข้าคล้องแขนสาวมาดแมนอย่างออดอ้อน

            “พี่ตรีค่ำนี้เยลลี่จะรบกวนขอตัวพี่สักชั่วโมงนะคะ ได้ไหม”

            “หือออ! ว่าไงนะ”

            “ค่ำนี้เราอยู่ด้วยกันสักชั่วโมงนะพี่”ไม่นานสาวสวยอีกสองสามนาง อาทิเช่น น้องเรนนี่ น้องกิ๊ฟ และน้องเบนจี้ ต่างกรูกันเข้ามารุม

             

            เมฆาจ้องสาวเทียมที่ถูกสาวแท้แห่มาล้อมรอบจนแนบชิดตาเขียวปั๊ดและยิ่งเห็นเยลลี่๷๹ะโ๨๨หอมแก้มตรีวรา เขาก็ยิ่งก้าวเท้าเร็วมาใกล้

            “เอ้า! นี่กุญแจห้องพี่ตรี ใช่ป่าววะ”

            “ใช่ๆถือไปให้พี่เขาด้วย”

            “ได้ๆ”

            หมับ! เมฆาตวัดมือคว้าเอาไปอย่างรวดเร็ว

            “ฉันเอาไปให้เองของไอ้ตรีใช่ไหม” แล้วใครจะกล้าขัดล่ะหนอ ในเมื่อเ๽้าพ่อทีมขายภาคกลางอาสาขนาดนี้

            “ครับพี่”

             

            เมฆายืดแขนขวางหน้าตรีวราระหว่างเดินไปทางห้องน้ำคนเสียจังหวะนิ่วหน้าแล้วจ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง

            “อะไรนายเมฆหลีกไป”

            “คุยกันก่อนสิ”

            “คุยอะไร”ตรีวราลอบผ่อนลมหายใจยาว รู้สึกได้ว่าหัวใจตัวเองเต้นแรง..คงเพราะ๻๠ใ๽ที่จู่ๆ ดันมีคนโผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว

            คนหาสาเหตุให้ตัวเองได้ตามนั้นลอบเบ้ปาก

            “อิจฉาเหรอ”คำถามทำให้เมฆามุ่นคิ้ว

            “อิจฉาอะไร”ตรีวรายักไหล่

            “ที่เยลลี่มาทักฉันแถมค่ำนี้เรายังนัดกันอีกด้วย” คนฟังทิ้งลมหายใจหนักๆ พร้อมหรี่ตามอง

            ตรีวราแทบจะสิงผนังตรงนั้นเสียให้ได้เมื่อเมฆายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนแทบไม่กล้าหายใจ

            ชายหนุ่มเหยียดยิ้มเมื่อเขารู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายออกอาการประหม่าต่อหน้าเขาทั้งที่แต่ก่อนไม่เคย อาจเป็๲เพราะ ‘เรา’ เพิ่งผ่านเ๱ื่๵๹อย่างว่าไปเมื่อคืน

            เขาเอนตัวออกห่างเพื่อกวาดสายตาจินตนาการถึงเรือนร่างอีกฝ่ายผ่านเสื้อผ้าตัวโคร่งอย่างคนที่เคยเห็นเนื้อแท้ข้างในมาแล้ว  

            “มองอะไร! ไปได้แล้ว..จะเข้าห้องน้ำ”

            “ไม่ให้ไป”คนตัวโตกว่ายังคงกักไว้

            “อะไรอีกล่ะ”

            “แกยังไม่ตอบคำถามเลยฉันถามว่าแทงล่างหรือบน” คนถูกถามกลอกตามองบน

            “ก็ทั้งสองแหละ”

            “เฮ้ย!”

            “ซื้อหวยใครเขาแทงฝั่งเดียว”

            “ไม่ใช่!” เมฆาต้องลากคนตอบไม่ตรงประเด็นหลบมาอีกทาง เขาไม่อยากให้ใครได้ยินเ๹ื่๪๫ที่จะคุยกัน

            “นายเมฆ! ปล่อยฉัน” มือหนาตวัดเสยปลายคางอีกฝ่ายไว้ไม่ให้โยกโย้

            “ตอบมา..เมื่อคืนฉันเข้าช่องบนหรือล่าง”ตรีวรากัดฟันแน่น

            อดคิดไม่ได้ว่านี่คือคำถามที่อยากให้แน่ใจใช่ไหมว่าเขาจะได้ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร

            แค่เ๹ื่๪๫ที่ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้น..ควรจะเลิกแล้วต่อกันไป

            “ข้างล่าง”

            “แน่นะ”ตรีวรานิ่ง มองอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ

            “ก็รูมันตันไงใช้งานได้แค่ช่องเดียวน่ะถูกแล้ว” เมฆายิ่งขึงหน้าตึงกว่าเดิม

            “จะมาซ้ำแซะทำไมเนี่ยนี่ฉันก็ยังไม่หายเจ็บตูดเลยนะ ถอยไปเลยไป!” คนฉี่จะราดรีบหนีออกจากการเกาะกุม แต่ไม่วายถูกรั้งไว้อีก

            “เดี๋ยว”

            “อะไรอีกล่ะ!” มือหนาล้วงกุญแจห้องจากกระเป๋ากางเกงยื่นให้

            “ลืมหรือตั้งใจอ่อยใครหรือเปล่า”

            “ไม่ใช่นายก็แล้วกัน”ชายหนุ่มกระตุกยิ้มหยัน

            “ไม่อยากอ่อยฉันดูหน่อยเหรอขนาดเราเมาๆ ยังเอากันมันส์มาก แล้วถ้าไม่เมาล่ะ มันจะ..”

            “ไอ้เชี่ย! พูดห่าอะไรวะเนี่ย!” ตรีวรารีบคว้าของในมืออีกฝ่ายทันควันก่อนจิกตาขวางใส่แล้ววิ่งหนีไปทันที

            ทิ้งให้คนที่เจตนากวนประสาทกันยืนหัวเราะชอบใจบอกเลยว่าเจออย่างนี้ต้องขอแกล้งจนกว่าจะหนำใจกันไปข้างหนึ่ง อยากอวดดีท้าทายกันนัก..คราวนี้ล่ะจะไม่ยอมอ่อนข้อให้เด็ดขาด