แต่จะว่าไปแล้วผมก็สงสัยอยู่นะ ว่าวิลเลียมกับอาเรฟเปลี่ยนสถานะ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเลื่อนสถานะจากบอดี้การ์ดมาเป็คู่นอนได้ยังไงมากกว่า เพราะในเนื้อเื่ที่ได้รับมา ส่วนนี้ไม่ได้ถูกขยายความใดๆ ทั้งสิ้น รู้แค่ว่าเป็คู่นอนไม่ได้มีรายละเอียดเพิ่มเติมให้อ่าน
[เนื้อเื่ตรงส่วนความสัมพันธ์ของวิลเลียมและอาเรฟครับ] เหมือนจะรู้ว่าผมกำลังสงสัยเื่อะไรระบบเลยส่งเนื้อเื่ตรงส่วนนี้มาให้ผม
ถือว่าผมโชคดีมาก ที่สามารถดูรายละเอียดยิบย่อยของเนื้อเื่ได้ ไม่ว่าจะเป็เื่เล็กน้อยมากแค่ไหนก็ตาม สิทธิพิเศษโฮสต์ระดับ S ของระบบนี้ดีมากทีเดียว ผมรู้มาว่าถ้าได้ระบบที่เป็ตัวเอกจะได้รับแค่ในส่วนของตัวเองเท่านั้น ถ้าอยากรู้เนื้อเื่ของตัวละครอื่น ก็จำเป็ที่จะต้องปลดล็อกเนื้อเื่พิเศษให้ได้ เพราะตัวตนของตัวเอกส่งผลต่อเนื้อเื่มากเกินไป ถ้าให้พวกเขารู้อะไรนอกเหนือจากสิ่งที่ควรรู้อาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นได้ เพื่อป้องกันเื่นั้นเลยจำเป็ที่จะต้องมีเงื่อนไขพิเศษเข้ามาเกี่ยวข้อง
ผมสรุปเื่ระหว่างวิลเลียมกับอาเรฟออกมาง่ายๆเลยก็คือ วิลเลียมเป็พวกมีปมเื่ความรักนั่นเอง เขาไม่ใช่เด็กมีปัญหาที่ครอบครัวแตกแยก แต่เป็เพราะการที่มองเห็นพ่อแม่ที่รักกันมาก จนยอมตายแทนกันได้นั้นทำให้เขากลัว กลัวว่าจะสูญเสียคนที่รักไป เหมือนที่เห็นพ่อเสียแม่ไป และเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้เขาไม่อยากมีความรัก วิลเลียมเลยคิดว่าตัวเองต้องเป็คนที่อยู่เหนือกว่าเท่านั้น เขาจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายมีอิทธิพลกับความรู้สึกของเขาเด็ดขาด และที่ผ่านมาก็ทำได้ดีทีเดียว เพราะเขาชนะมาตลอด ที่เห็นไปลั๊ลลากับคนอื่นได้นี่ คงเพราะคิดว่าตัวเองควบคุมได้ทุกอย่างสินะ และอาเรฟเองก็เป็แค่คนแพ้ในความสัมพันธ์นี้ เพราะดันไปหลงรักวิลเลียมก่อน
อืม...ถ้าผมทำให้วิลเลียมรู้สึกว่า ควบคุมความสัมพันธ์นี้ไม่ได้อีกต่อไปจะเป็ยังไงนะ?
เฮ้อ...ทำไมเป้าหมายแต่ละคนของผมซื้อบื้อเื่ความรักจังเลยนะ นี่ก็เป็สกิลติดตัวด้วยรึเปล่านะ?
ผมคิดเรื่อยเปื่อยไปสักพักก็มีคำสั่งภารกิจเข้ามาพอดี ผมกวาดตามองคำสั่งโดยเมินของตอบแทนจากระบบทั้งสิ้น ไว้ค่อยให้ระบบบอกก็ได้ จะอ่านเองทำไมให้เสียเวลา
ภารกิจหลัก: หยุดยั้งพฤติกรรมการนอนกับคนไม่ซ้ำหน้าของสามีคุณซะ!
สถานะ: กำลังทำภารกิจ
'ผมกับตัวร้ายไม่ได้เป็สามีภรรยากัน...เราแค่ได้กันนายเข้าใจไหม? ' แค่เบื้องหน้าเป็บอดี้การ์ด แต่ถ้าเ้านายเปลี่ยวใจเมื่อไหร่ก็ต้องสนองเมื่อนั้นน่ะ เข้าใจไหมว่าแค่ได้กัน
[เรานับรวมทั้งนิตินัยและพฤตินัยครับ]
'งั้นพวกคู่ควงก็นับสินะ' ถ้านับดูแล้วก็น่าจะหลายเลยทีเดียว จนถึงตอนนี้ก็ไม่น่าจะต่ำกว่าห้าคน เอ๊ะ! หรือสิบนะ?
[ไม่นับครับ]
'ไม่นับได้ไงอ่ะ' ลำเอียงที่สุด ถ้าผมเป็ตัวประกอบคงเสียใจแย่ โดนฟันฟรี แถมพอหมดประโยชน์ยังถูกเฉดหัวทิ้งด้วย
[มันเป็เื่ปกติของนิยายน้ำเน่าครับ] ได้ไปทั่วแต่ไม่นับเป็เมียนี่นะ? จะติดโรคไหมนิ่
'ไร้ศีลธรรมมาก'
[อย่าเรียกร้องในสิ่งที่คุณไม่มีครับ] ถ้าน้ำเหนือได้เห็นสีหน้าของระบบตอนนี้คงรู้ว่าเอือมระอาขนาดไหน
'...' โอเคยกนี้ผมยอมก็ได้
ผ่านมาได้หลายวันแล้วหลังจากวันที่วิลเลียมเปลี่ยวใจในครั้งนั้น ผมก็ได้กลับมาทำงานตามหน้าที่ พร้อมด้วยแผนเอ แน่นอนว่ามีแผนเดียวไม่มีแผนอื่น ถ้ามันไม่สำเร็จผมก็ตาย ภารกิจก็ล้มเหลว จบ
อาจจะมองว่าทำไมผมไม่พยายามมากกว่านี้สินะ บางทีความ้าของเราก็ไม่ใช่ทั้งหมด และอีกอย่างคือ ผมไม่ได้เก่งขนาดนั้น ก่อนจะมาอยู่ในระบบผมก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นจะให้คิดแผนการล้ำเลิศได้ตลอดน่ะหรอ ไปนอนฝันเอายังง่ายกว่า
แต่ตอนนี้ผมจะต้องคิดแผนอ่อยยังไงให้เหมือนไม่อ่อย ทำตัวอ่อนต่อโลกก็ไม่ได้ ไม่เข้ากับงานที่ทำเลย ถ้าทำตัวเจนจัดก็ไม่ใช่ตัวตนของอาเรฟอีก
[โฮสต์ก็ทำเหมือนที่เคยทำนั่นแหละครับ]
'ทำยังไง? ' วิธีที่ผมใช้มันก็มีไม่เยอะหรอก เป้าหมายที่ผ่านมานิสัยก็ไม่ต่างกันมากตามนิยายทั่วไป ที่ต่างน่าจะเป็ปมชีวิตมากกว่า อีกอย่างวิธีที่ผมใช้ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร ออกจะทื่อๆ ด้วยซ้ำ พอเป็ความสัมพันธ์แบบนี้ผมเลยคิดอะไรไม่ออกน่ะสิ
[จัดฉากไงครับ คุณถนัดมากเลยทีเดียว] ระบบพูดค่อนขอด
'จริงด้วย! '
[...] อนิจจาคนที่ถูกว่านั้นไม่เข้าใจ อยู่ๆ ระบบก็รู้สึกละอายใจขึ้นมา โฮสต์ของเขาก็มีอยู่เท่านี้
หมายถึงสมองน่ะ...
และด้วยแผนเอนั้นก็ทำให้ผมมาแสดงเป็อาเรฟคนเดิม แต่เพิ่มเติมคือทำตัวปกติกับวิลเลียมให้มากที่สุด ไม่แสดงอาการหรือทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอยู่เหนือกว่าในความสัมพันธ์นี้ ทำอย่างไรก็ได้ให้วิลเลียมรู้สึกเสียความมั่นใจ และอยากเอาชนะความเฉยชานี้ให้ได้
เพราะวิลเลียมมีคู่นอนหลายคน แต่ละคนล้วนเอาอกเอาใจเขา และยังพยายามออกตัวว่าอยากเป็ตัวจริงใจจะขาด ถ้าอาเรฟปฏิบัติกับเขาเหมือนคนที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญ คิดว่าวิลเลียมจะรู้สึกอย่างไร? ที่แน่นอนที่สุดคือเขาจะเอาชนะ ชีวิตเขาไม่เคยต้องพ่ายแพ้ให้ใคร ผมจะอาศัยจุดนี้เพื่อดึงความสนใจเขาให้ได้
'ผมควรได้รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยม'
[คุณมีสกิลการแสดงที่ได้มาจากการทำภารกิจครับ]
'ให้ผมภูมิใจในตัวเองหน่อยก็ไม่ได้'
[ภูมิใจที่มีระบบแบบผมไม่ดีกว่าหรอครับ?]
'...'
ผมเลิกทะเลาะกับระบบ แล้วยกมือขึ้นเคาะประตูด้านหน้าสามครั้ง เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงตอบรับจากคนที่อยู่ในห้อง
"เข้ามา" ทันทีที่มีเสียงตอบรับกลับมาผมก็ก้าวเข้าไปข้างในทันที
"กาแฟครับ"
"อืม"
ผมแอบกวาดตามองห้องทำงานของวิลเลียม อืม...เข้ากับเ้าของจริงๆ เทาไปหมด ในตอนที่ผมกำลังวิจารณ์การแต่งห้องของเขานั่นเอง อยู่ดีๆ วิลเลียมก็พูดขึ้นมาว่า
"เย็นนี้เตรียมชุดให้ฉันด้วย" ผมได้แต่มองหน้าเขาอย่างงุนงง
"อ่า..." แล้วจะให้เตรียมชุดไปไหนล่ะ
"ร้านเดิม" เหมือนจะรู้ว่าผมงง เสียงทุ้มเลยพูดเพิ่มมาอีกหนึ่งประโยค
"ครับ" หลังจากรับคำสั่งจากเ้านายเสร็จ ผมก็ขอตัวออกจากห้องทันทีไม่ถามอะไรเพิ่มเติม ทำให้วิลเลียมเหลือบมองผมอย่างแปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง
จะไม่แปลกใจได้ยังไงล่ะ ถ้าเป็อาเรฟคนก่อนคงถามว่าอยากได้อะไรเพิ่มเติมไหม ถ้าวิลเลียมบอกอยากได้อะไรก็คงหามาให้ทั้งนั้น มาคราวนี้ไม่ถามก็ต้องแปลกใจสิ
ถ้าไม่ซื่อบื้อเกินไปก็ควรจะรู้ตัวได้แล้วว่าอาเรฟเปลี่ยนไป
ไม่นานความสงสัยของผมก็หายไปทันทีเมื่อ ผมต้องขับรถพาวิลเลียมมาส่งที่งานเลี้ยงอะไรสักอย่างที่ผมไม่ได้สนใจ ที่ให้ตัดสูทก็เพราะอย่างนี้นี่เอง แต่ที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมผมต้องเดินไปกับเขาด้วยไม่ทราบ
"ผมไปรอที่รถดีกว่าครับ" ผมพูด พร้อมมองไปที่อีวาน เลขาของวิลเลียมให้เขาช่วยพูดให้หน่อย แต่ทว่าอีวานกลับทำเพียงมองผมกับวิลเลียมสลับกันแล้วยิ้มที่มุมปากเสียอย่างนั้น อย่าเพิ่งจับผิดได้ไหม มาช่วยกันก่อน
"..." นอกจากจะไม่ช่วยพูดแล้วอีวานยังทำเป็หูหนวกไปอีก ได้เพื่อน ได้ รอผมทำภารกิจเสร็จเมื่อไหร่ผมเอาคืนแน่
"ฉันบอกให้มาก็มาสิ" เขาบังคับผมทางสายตา
"ครับ" เราเป็แค่ลูกน้องจะไปขัดเขาได้ยังไงล่ะ เหอะ
ความแค้นนี้ผมจะทดไว้ในใจ รอวันเอาคืน
[ั้แ่ทำภารกิจมาโฮสต์ก็เอาคืนทุกคนนั่นแหละครับ] เสียงของระบบแม้จะราบเรียบแต่กลับเจือไปด้วยความระอาใจ ั้แ่คนคนนี้เข้ามาทำงานในระบบ ดูเหมือนว่าความตั้งใจในการเอาคืนตัวละครในนิยายจะเป็งานหลักของโฮสต์มากกว่า ตั้งใจทำภารกิจเสียอีก
'ปล่อยให้ผมมีความสุขหน่อยไม่ได้เลยนะ!'
[ครับ] เพราะงานอดิเรกแก้เบื่อของระบบนี้ ก็คือการขัดขวางความสุขเล็กๆน้อยๆของโฮสต์นั่นแหละ
ทันทีที่เดินเข้ามาในงานเลี้ยงทุกคนก็หันมาให้ความสนใจกับวิลเลียมทันที จะไม่ให้สนใจได้ยังไง นี่คือผู้นำตระกูลเรนัลด์คนปัจจุบันเชียวนะ พูดถึงอำนาจจะมีใครในงานนี้ไม่ชอบบ้างล่ะ เ้าของงานก็ยิ้มหน้าบานได้หน้าไปด้วยที่คนระดับมิสเตอร์เรนัลด์มางานเลี้ยงที่ตัวเองจัด หลังจากนั้นคุณหญิงคุณนายทั้งหลายที่พาลูกสาวมาด้วย ก็ต่างพากันเข้ามาเสนอตัว...แค่กๆ มาทำความรู้จักวิลเลียมทันที
"สวัสดีค่ะคุณเรนัลด์ ได้เจอตัวจริงเสียทีนะคะ โชคดีจริงๆที่วันนี้มาแล้วได้เจอคนรุ่นใหม่ไฟแรงอย่างนี้" คุณนายตระกูลที่ผมจำไม่ได้เอ่ยชมวิลเลียม
"..." ส่วนวิลเลียมน่ะหรือ ไม่แม้จะตอบกลับเ็าซะไม่มี ปล่อยให้เลขาอย่างอีวานรับหน้าแทน แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่ละความพยายาม
"บังเอิญจังนะคะวันนี้ที่นาเดียร์ก็อยากมางานนี้พอดี ปกติไม่เห็นจะสนใจงานเลี้ยงแบบนี้เสียเท่าไหร่" จากที่ตอนแรกผมไม่สนใจเท่าไหร่ ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ผมก็เหลือบตาไปมองผู้หญิงที่ยืนทำยิ้มๆอยู่ข้างๆคุณนายใจกล้าทันที
อืม...ใช่จริงๆด้วย มองภายนอกเธอก็ดูไม่มีพิษมีภัยอะไรหรอก ดูน่ารักเสียด้วยซ้ำ แต่หลังจากที่อ่านนิยายมาเยอะ ตัวละครแบบนี้แหละควรระวัง ถ้าดีจริงก็ดีไป แต่ถ้ามารยา ผมก็จะทำให้รู้ว่าผู้ชายแบบผมก็ตอแหลเป็
ที่อาเรฟคนก่อนถูกใส่ร้าย ก็เพราะมองมารยาของผู้หญิงคนนี้ไม่ออก ภายในใจของผมพลันรู้สึกไม่ชอบหน้าของเธอขึ้นมาเสียอย่างนั้น ผมรู้ดีว่านี่เป็ความรู้สึกตกค้างของอาเรฟ
แต่ให้ตายเถอะ นายแค่รู้สึกน้อยใจวิลเลียมเนี่ยนะ!? นายจะไม่โกรธ ไม่อยากเอาคืนบ้างหรอ ผมเชื่อเลยว่าแค่วิลเลียมเอ่ยคำว่าขอโทษออกมา อาเรฟก็จะให้อภัยทันที
เฮ้อ...คนที่รู้สึกมากกว่า ก็ต้องตกเป็คนที่แพ้สินะ แต่ไม่เป็ไร ผมจะทำให้นายได้ัักับการเป็ฝ่ายที่เหนือกว่า รวมไปถึงความเท่าเทียมที่นายควรได้รับในความสัมพันธ์ครั้งนี้ด้วย
"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะมิสเตอร์เรนัลด์" นาเดียร์ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้วิลเลียม
"..." ก่อนรอยยิ้มนั้นจะค่อยๆเลือนหายไป เพราะวิลเลียมหันมาจับมือผมแล้วเดินออกจากงาน โดยที่ไม่ได้หันไปมองเธอแม้แต่นิดเดียว และผมก็ทันได้เห็นสายตาไม่พอใจของนาเดียร์ที่มองมาทางผมด้วย
แต่ผมรู้สึกดีนะ ก็เพราะว่าตอนนี้เธอยังไม่ได้มาเป็คู่นอนของวิลเลียมนี่นา แล้ววิลเลียมก็ไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอด้วยซ้ำ
'รู้สึกสะใจแปลกๆแฮะ สงสัยจะเป็ความรู้สึกของอาเรฟแน่ๆเลย'
[โฮสต์สะใจเองมากกว่าครับ อย่าไปโยนความผิดให้คนอื่น] แม้จะทำงานด้วยกันมานาน แต่ระบบก็ไม่เคยชินกับนิสัยแบบนี้ของโฮสต์เสียที ระบบได้แต่ส่ายหน้ากับตัวเองอย่างเอือมระอา
'นายนี่รู้ความจริงๆ' เหอะ
[เหมือนที่โฮสต์แสนรู้รึเปล่าครับ?] และแน่นอนว่าระบบก็เรียนรู้จากโฮสต์มาเยอะเช่นเดียวกัน
'...'
-------------------
เื้ัที่น่าจะะเืใจ
น้ำเหนือ: ผมจะส่งตัวเองเข้าชิงรางวัลออสการ์ / เขียนชื่อตัวเอง
วิลเลียม: ผมมีสกิลตัวร้าย ดังนั้นผมฉลาดมาก / พยักหน้ากับตัวเอง
อีวาน: ผมััได้ถึงบรรยากาศแปลกๆระหว่างนายท่านกับเพื่อนผมครับ หึๆ / ดันแว่น
อาเรฟ: น้ำเหนือเก่งมาก / ปรบมือ
ระบบ: โฮสต์ควรภูมิใจที่มีระบบ
6K
