ยามเย็นภายในคาสิโน เอ็มโพริโอ ดิ บราวี ผู้คนมากมายต่างคนต่างลุ่มหลงในการพนันและแสงสีของคาสิโน ไม่สนสิ่งอื่นใด จนกระทั่งเธอเดินเข้ามาในอาคาร
ทุกสายตาหยุดนิ่งในเสี้ยววินาทีที่เธอก้าวเข้ามาในคาสิโนไม่ใช่เพราะเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นหินอ่อนไม่ใช่เพราะชุดเดรสสีดำที่โอบกระชับร่างราวกับมันถูกออกแบบมาเพื่อเธอโดยเฉพาะแต่เป็เพราะบางสิ่งที่จับต้องไม่ได้—แรงดึงดูดที่มีเพียงผู้หญิงบางคนเท่านั้นที่มีได้‘สาม’ ยิ้มเล็กน้อย เสียงน้ำแข็งในแก้วค็อกเทลกระทบกันเบา ๆขณะที่เธอหยิบมันขึ้นมาจิบ ทุกสายตายังจับจ้องเธออยู่...และเธอก็รู้ดีว่ามันคืออาวุธที่อันตรายที่สุดของเธอ
เธอเดินมาพร้อมกับบอดี้การ์ดรูปร่างใหญ่ถือกระเป๋าเหล็กสองใบดูน่าเกรงขามและผู้หญิงร่างเล็กที่ดูน่าเกรงขามไม่แพ้กันเธอเดินมุ่งตรงไปที่บาร์ของคาสิโน
“เลมอนดรอป ไม่เอาขอบน้ำตาล”เธอสั่งเครื่องดื่มด้วยรอยยิ้มที่ทำให้แม้กระทั่งบาร์เทนเดอร์ยังชะงักไปชั่วครู่
เมื่อค็อกเทลของเธอมาเสิร์ฟเธอเอนตัวเข้าไปกระซิปบาร์เทนเดอร์และยิ้ม
“สักครู่ครับ”เขาตอบและเดินไปกระซิบใส่หูรปภ.อย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงห้านาทีก็มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากประตูของห้องVIPกลางตรงมาที่เธอ
“สวัสดีครับผม มาริโอ คอร์เทส เป็ผู้จัดการคาสิโนที่นี่”เขาเข้ามาทักทายด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้ม “ผมขออภัยครับ ไม่ทราบว่าคุณคือ...?”
“มาเรียเซลวิค” เธอยื่นมือไปทักทายเขา “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”
“ผมนับครั้งได้เลยนะครับที่มีคนเรียกหาผมก่อนที่ผมจะแนะนำตัวให้รู้จักก่อน” เขาพูดด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้มแต่ดูน่าเกรงขาม
“ดิฉันแค่ชอบตรวจสอบข้อมูลก่อนที่จะทำอะไรเท่านั้นเอง”เธอตอบ
“มีอะไรให้ผมและคาสิโน เอ็มโพริโอ ดิ บราวี ได้รับใช้คุณในครั้งนี้ครับ?”มาริโอถาม
“ฉันแค่เป็แขกธรรมดาทั่วไปแค่จะมาสนุกสนาน และเผื่อทำความรั้กเพื่อนใหม่” เธอยิ้มตอบอย่างมีเลศนัย
“ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันสามารถฝากของไว้ในตู้นิรภัยของคาสิโนของคุณใน่ที่ดิฉันพักผ่อนได้ไหม?”เธอถาม
เข้าหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาเปิดข้อมูลห้องที่มาเรียพักอยู่“ในทุกห้องสวีทรวมถึงห้องที่คุณมาเรียได้จองไว้มีตู้นิรภัยประจำห้องอยู่ทุกห้องนะครับ”
“ตู้นิรภัยพวกนั้นมีไว้ใส่เศษเงินที่เหลือจากคาสิโนและตุ้มหูนาฬิกาเพื่อให้คนเรารูสึกปลอดภัยเท่านั้นเอง”เธอยิ้มตอบ “สิ่งที่ดิฉัน้าคือความปลอดภัยสำหรับ ของขวัญ สำหรับ ครอบครัวที่ดีที่สุดที่ที่นี่ทำให้ได้ค่ะ”
การที่เธอเน้นสองคำนั้นทำให้เข้าหยุกชะงักไปชั่วครู่และเปลี่ยนท่าทีของเขา “แน่นอนครับครอบครัวสำคัญเสมอ งั้นเชิญทางนี้ครับ”เขานำทางเธอไปที่ลิฟต์ที่จะลงไปสู่ชั้นใต้ดิน
“ขอโทษครับเราขอให้ผู้ช่วยของคุณติดตามลงไปได้เพียงคนเดียวได้ไหมครับ?” เขาหันมาถามมาเรีย
“แน่นอนค่ะไม่มีปัญหา”เธอหันไปที่คนติดตามที่เป็ผู้หญิงร่างเล็กและพยักหน้า
ผู้ติดตามร่างใหญ่ส่งกระเป๋าทั่งสองให้กับหญิงร่างเล็กและเดินไปยืนที่บาร์โดยที่มีลิฟต์อยู่ในสายตาเสมอ
“สามกับห้ากำลังลงไปชั้นใต้ดิน”ชายร่างใหญ่พูดใส่เครื่องส่อสารขนาดจิ๋ว
“รับทราบครับสัญญานของสามและห้ายังคงเสถียรอยู่ ไม่มีปัญหาอะไร” สองตอบ
“หกคอยดูท่าทีของพวกรปภ.ไว้ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไหม”หนึ่งที่จับตามองกลุ่มรปภ.ที่อยู่ภายนอกคาสิโนจากห้องพักโรงแรมฝั่งตรงข้าม“สี่ ทางลูเซียโนเป็ไงบ้าง?”
“ตอนนี้ลูเซียโนมาทานอาหารเย็นคนเดียวที่ร้านเดิมที่ห้ารายงาน”สี่ตอบ “เหมือนว่าเขามากินที่นี่ทุกเย็นเวลาเดิมที่เดิมทุกวัน”
“โอเค ตามเขาต่อไป”หนึ่งพูด “เจ็ด เต็มที่เลย”
“ได้เลย”เสียงของเจ็ดเข้ามาในสาย
สามและห้าเดินตามมาริโอออกจากลิฟต์ไปยังจุดตรวจ
“กรุณาเปิดกระเป๋าด้วยครับ”พนักงานจุดตรวจแจ้งกับห้า
“ต้องขอความกรุณาด้วยครับมันเป็ระเบียบของคาสิโนเรา เพื่อความปลอดภัยของทุกคน” มาริโอพูดกับสาม
“แน่นอนค่ะ” สามทาบนิ้วไปที่กระเป๋าเพื่อแสกนลายนิ้วมือเปิดกระเป๋าทั้งสองออก
กระเป๋าใบแรกเต็มไปด้วยเงินแต่ก็ไม่ทำให้มาริโอนั้นใได้แต่สิ่งที่อยู่ในกระเป่าที่สองทำให้เขาตกตะลึง
“อย่าบอกนะครับว่าสิ่งนี้คือ...”เข้าถามด้วยหน้าตาที่ตกตะลึง
“ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันชอบศึกษาข้อมูลก่อนทำอะไร” เธอหันกระเป๋าให้มาริโอดู
“วัชระของพระอินทร์”ภายในกระเป๋าของเธอใบนั้นมีวัชระทองคำที่ประดับไปด้วยเพชรหลากหลายชนิดอยู่ในกล่องใส่อีกชั้น“ได้ข่าวว่า คุณพ่อ ตามหามันอยู่ ก็เลยจะนำมันไปเป็ของขวัญวันเกิด”
“น่าจะเป็ตัวแนะนำตัวได้ดีกว่านามบัตรแน่นอนคุณมาริโอคิดเช่นนั้นไหมคะ?” เธอยิ้มถามอย่างมีเสน่ห์
ทั้งสองผ่านการตรวจไปได้ด้วยดี ห้าปิดกระเป๋าและเดินตาม มาริโอเข้าไปยังห้องรับรองที่มีกระจกใสใบใหญ่เธอและมาริโอมองดูกระเป๋าที่มีวัชระเข้าไปในตู้นิรภัยใหญ่ของคาสิโนในขณะที่ห้ารออยู่ตรงประตูพร้อมกับอีกกระเป๋าหนึ่งในมือ
“แล้วอีกกระเป๋าไม่ฝากไว้ด้วยกันเหรอครับ” มาริโอถาม
“อ่ออีกกระเป๋าฉันหวังว่าจะเอาไว้มาเล่น้าเพื่อฆ่าเวลารอวันงานวันเสาร์นี้นิดหน่อย”เธอยิ้มตอบ
“แน่นอนครับเรามีโต๊ะที่เหมาะสำหรับระดับ ของคุณไว้รับรอง้าครับ” เขาตอบพร้อมพาเธอกลับไป้า
ทั้งสามเดินกลับมาที่หน้าประตูห้อง VIP กลาง
หกเดินเข้ามาถาม“ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ยครับ”
“เดี๋ยวเธอกลับไปก่อนก็ได้มีคนคอยดูแลฉันที่นี่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว” เธอยิ้มพูดกับหก“ที่นี่มีแต่เพื่อนกันทั้งนั้น”
หกเดินออกไปจากคาสิโนทิ้งสามกับห้าไว้ ทั้งสองเดินผ่านประตูห้อง VIP กลางไปยังห้องรับรองที่ดูหรูหรากว่าส่วนอื่นของคาสิโน ภายในห้องมีบาร์โซฟาและโต๊ะโป๊กเกอร์อยู่เพียงโต๊ะเดียวอยู่กลางห้อง มีชายในชุดสูทนั่งอยู่ที่บาร์หนึ่งคนมีชายอีกสองคนนั่งเล่นโป๊กเกอร์อยู่ที่โต๊ะคนหนึ่งดูมีอายุใส่สูทอีกคนใส่เสื้อคลุมบิชต์นั่งอยู่อีกฝั่งมีผู้หญิงดูมีอายุนั่งอยู่ตรงริมสุดของโต๊ะสามและห้าเดินไปที่บาร์และสั่งเครื่องดื่ม
“ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อนเลยเลยมาคนเดียวเหรอครับ?” ชายที่ใส่ผ้าคลุมถามสาม
“ถ้าตอนนี้ก็สองคนค่ะ”สามตอบและเหลือบมองไปที่ห้าที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ
“ผมไม่นับเงาถ้าผมนับเงา ผมคงไปได้ไปไหนคนเดียวได้เลยนะครับ”เขาตอบและหัวเราะและเดินไปที่โต๊ะโป๊กเกอร์พร้อมกับเครื่องดื่มของเขา
“คอยสังเกตทุกคนไว้ดีๆ” สามหันไปกระซิบให้ห้าและเดินไปที่โต๊ะโป๊กเกอร์พร้อมกับเครื่องดื่มและชิปที่พึ่งแลกมา
ณ โถงคาสิโนกลาง
“วันนี้มันวันของฉัน”เจ็ดที่นั่งอยู่ที่โต๊ะโป๊กเกอร์ต่อหน้าเขามีชิปกองอยู่เป็ูเา“เทพีแห่งโชคอยู่ข้างกายฉันอยู่แล้ว”
เขาชนะติดกันหลายต่อหลายตาจนเป็จุดสนใจของหลายคนในคาสิโนรวมไปถึงผู้คุมและรปภ.ของคาสิโนก็เช่นกันผู้คุมสั่งการให้ห้องระบบเช็คว่าเขามีการโกงเกมส์หรือไม่แต่กลับได้คำตอบกลับมาว่าเขาชนะอย่างบริสุทธิ์ชิปต่อหน้าเขาเริ่มแตะล้านดอลลาร์
“คุณลูกค้าครับขออณุญาติเชิญทางนี้ได้ไหมครับ”ผู้คุมโต๊ะเข้ามาคุยกับเจ็ด“ทางเราเห็นว่าดวงของคุณกำลังขึ้นเลยจะขอเสนอให้เชิญคุณเข้าไปเล่นที่ห้อง VIP” “น่าจะเป็โซนที่เหมาะกับความ้าของคุณมากกว่านี้” “เราจะอัพเกรดห้องพักคุณให้เป็ห้องVIP ด้วยนะครับ”
“อย่างงี้สิเขาถึงเรียกว่าเซอร์วิสที่ดี”เจ็ดพูดขึ้น
“เชิญทางนี้เลยครับคุณฮอร์เฮ เรย์เยส” เขาเชิญเจ็ดไปที่ห้อง VIP ด้านขวาพร้อมยื่นบัตร VIP ให้กับเจ็ด
เจ็ดเข้าไปในห้อง VIP ที่มีโต๊ะพนันอยู่ห้าโต๊ะโดยที่โต๊ะกลางเป็โต๊ะโป๊กเกอร์คุณภาพของห้องดีขึ้นกว่าส่วนกลางและภายในห้องเครื่องดื่มทุกอย่างฟรีแต่ละคนที่อยู่ในโซนนี่ต่างก็เป็นักพนันมืออาชีพ ดารา นักธุรกิจโดยที่ค่าเริ่มเกมส์ของทุกโต๊ะนั้นมากกว่าด้านนอกหลายเท่านัก แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เจ็ดดูประหม่าเลยเพราะเขามั่นใจว่าเทพีแห่งโชคลาภนั้นยังอยู่ข้างเขาเสมอ
เขาโยนเหรียญนำโชคขึ้นฟ้าและรับมันพร้อมกับพูดว่า“ค่อยน่าสนุกหน่อย”