น้ำฟ้าหน้าซีด “แบบนี้ถ้าเป็กับดับ คุณกับพี่นาก็แย่สิคะ”
“คุณเป็ห่วงผมเหรอ?”
หญิงสาวก้มหน้าลงกัดที่บ่าเขาจนเกิดรอยฟัน “ถ้าคุณล้มเจ็บหรือว่าตายไป ฉันจะหาผู้ชายคนใหม่ที่หล่อและโรแมนติกกว่าคุณ ฉันจะมีเซ็กส์กับเขาทุกวัน มีให้เยอะกว่าตอนที่มีกับคุณ”
เพี๊ยะ!
“โอ๊ย! คุณตีก้นฉันทำไม?”
“อย่าหวังเลย ผมไม่มีทางยอมให้คนอื่นมาทำแทนผมหรอก นี่ถ้าผมไม่ยุ่งมาก ผมไม่มีทางปล่อยให้คุณฟุ้งซ่านไปนั่งดื่มกาแฟกับคนอื่นแน่”
“ฉันเห็นว่าคุณนุเขามีประโยชน์ก็เลยนัดคุยกับเขาเพราะอยากรู้ว่าเขาสืบรู้อะไรบ้าง? ก็คุณหายหน้าไปเลยนี่ จะถามคุณก็ไม่ได้ ก็ต้องอาศัยคนอื่นสิ”
เขายื่นสองมือไปบีบบั้นท้ายเธอคล้ายจะลงโทษ
“เจ็บนะคะ” เธอตีแขนเขาแรงๆ สองสามครั้ง
“คุณจะได้จำว่าผมไม่ชอบคุณไปใกล้กับผู้ชายคนอื่น”
“แค่เพื่อนค่ะ ฉันกับคุณนุเราเป็แค่เพื่อนร่วมงาน”
เขาส่ายหน้าเบาๆ “เพื่อนก็ห้ามไปสองต่อสอง คราวหน้าให้พาพิมไปด้วย ไม่งั้นผมจะแอบอัดหมอนั่นให้หมอบ”
“คนบ้าอำนาจ ฉันเพิ่งมีเพื่อนผู้ชายคนแรก คุณก็จะต่อยตีเขาแล้ว ต่อไปฉันจะคบคนดีๆ ที่ไหนได้?”
“ไม่ต่อยก็ได้ แต่คุณห้ามไปกับเขาตามลำพัง เข้าใจนะ”
“เข้าใจแล้วค่ะ เข้าใจแล้ว” เธอลูบใบหน้าของเขาเบาๆ “วันที่คุณจะไปโรงงานนั่นกับพี่นา คุณต้องระวังตัวให้มากนะคะ”
“ไม่ต้องห่วง ผมใส่เสื้อเกราะกันะุ”
“มันกันได้แต่ตัวนะคะ ถ้าคุณถูกยิงที่อื่นล่ะ”
“ผมจะระวังเพราะผมต้องรักษาชีวิตกลับมาขึ้นเตียงกับคุณ ผมไม่ยอมให้ผู้ชายคนอื่นมายุ่งกับผู้หญิงของผมเด็ดขาด ผมยุ่งได้คนเดียวเท่านั้น ผมสัญญา”
เธอขยับตัวขึ้น จูบเขาด้วยความรู้สึกห่วงใยอย่างลึกซึ้ง “คุณสัญญาแล้วนะคะ ถ้าคุณพิการหรือว่าตายไป ฉันจะหาผู้ชายคนใหม่”
เขาครางฮึ่มๆ ในลำคอ “คุณพูดแบบนี้ ผมคงต้องเผื่อไว้สักหน่อย ถ้าเกิดผมาเ็ไป อาจจะทำเื่นี้ไม่ได้สักพัก”
คุณน้ำเพชรตื่นมานั่งรอที่โต๊ะอาหารั้แ่เจ็ดโมงเช้า เธอแปลกใจที่หลานสาวยังไม่ออกมาจากห้องนอน
“คุณเพชร ไม่ต้องรอหรอก วันนี้วันหยุดนะ ฟ้าเขาอาจจะอยากนอนตื่นสายๆ คุณกับผมเป็พวกไม่มีงาน อย่าไปยุ่งกับคนหนุ่มสาวเลย”
“จริงสิคะ เมื่อคืนคุณบอกว่าเรียกณัฐมานอนที่นี่ด้วยใช่ไหม?”
“ใช่ คงจะนอนอยู่ห้องข้างน้ำฟ้านั่นล่ะ เรากินเสร็จแล้วก็ไปเดินย่อยอาหารกันหน่อย ผมอยากไปดูเรือนกล้วยไม้”
น้ำเพชรยิ้มรับคำของสามี เธอยกถ้วยกาแฟขึ้นดื่มสลับกับกัดขนมปังครึ่งชิ้น มองไปทางห้องพักรับรองแขกก็ไม่เห็นทีท่าว่าหลานสาวจะออกมา เธอคิดจะสอบถามเื่ในบริษัทสักหน่อย คงต้องรอตอนสาย
สองสามีภรรยาเดินอ้อมไปยังเรือนกล้วยไม้ที่อยู่ห่างจากหน้าต่างห้องพักรับรองแขกไปราวสิบเมตร คุณธนากรสั่งให้สร้างเรือนกล้วยไม้และเลือกกล้วยไม้สวยๆ จากฟาร์มชื่อดังมาเพิ่มเรื่อยๆ หลังจากยกตำแหน่งประธานบริษัทให้กับลูกชาย สองสามีภรรยาก็มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น
คุณน้ำเพชรมองผ้าม่านสีขาวห้องพักแขกที่พะเยิบพะยาบด้วยความประหลาดใจ หน้าต่างห้องพักของน้ำฟ้ามีเงาคล้ายคนสองคนกำลังยืนกอดกันอยู่
“คุณกรคะ เดี๋ยวเพชรขอไปดูดอกไม้ตรงโน้นแป๊บหนึ่งนะคะ”
“ไปสิ ผมจะอยู่ในเรือนกล้วยไม้นี่ล่ะ”
คุณผู้หญิงของบ้านศราวุฒิกุล เดินไปใกล้ก็เห็นมือข้างหนึ่งของหญิงสาวแปะแมะอยู่บนกระจก ผ้าม่านขาวบางไหวแรงเปิดออกวูบหนึ่ง ผู้ชายร่างสูงในเสื้อคลุมสีขาวกอดรัดร่างบางที่สวมชุดนอนกระโปรงสีชมพูจากด้านหลัง ริมฝีปากของเขาซุกอยู่ที่ซอกคอของหญิงสาว แวบหนึ่งสายตาของผู้หญิงในห้องหันมาสบตากับน้ำเพชรพอดี
“ยายฟ้า ตายแล้ว!” คุณน้ำเพชรเอามือทาบอก เธอถึงกับตะลึงเมื่อเห็นว่าน้ำฟ้ากับณัฐวุฒิกำลังกอดจูบกันอยู่ในห้องพัก
ชายหนุ่มเหลือบมองตามคำของน้ำฟ้า เขาจึงได้เห็นว่าคุณน้ำเพชรกำลังทำหน้าใอยู่ใกล้แปลงดอกไม้ ห่างหน้าต่างไปเพียงห้าเมตร
“คุณ หยุดก่อน คุณอาฉันเห็นแล้ว” น้ำฟ้าหน้าซีด
ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ ยกมือขึ้นประคองหน้าของเธอให้เอียงมาหาเขาจูบแก้มเธอในขณะที่ผ้าม่านยังเผยออยู่ “อาคุณเห็นแล้วก็ดี จะได้เลิกคิดหาผู้ชายมาให้คุณดูตัวซะที ผมรู้นะว่าอาคุณอยากได้หลานเขยรวยๆ แม้แต่เื่คุณนา อาคุณก็เป็คนช่วยคิด”
น้ำฟ้ารีบปิดม่านลง เธอลืมไปเลยว่า่เช้าอาเธอกับอาเขยอาจจะออกมาดูโรงเรือนกล้วยไม้ หญิงสาวหน้าเผือดสี หันหน้าไปหาชายคนรัก ณัฐวุฒิไม่ปล่อยให้เธอได้พูด เขาจูบเธอจนแทบจะหายใจหายคอไม่ทัน
“ฟ้าครับ ไม่ต้องกลัวนะ ต่อให้คุณเพชรรู้ เธอก็ไม่พูดไปหรอก” ชายหนุ่มยิ้ม เขาไม่ได้กลัวหรือเกรงใจน้ำเพชร การที่เขาเป็คนเก่าแก่ของคุณธนากร หากเขาทำให้น้ำฟ้ายินยอมพร้อมใจกลายเป็ภรรยาของเขาได้ คุณน้ำเพชรย่อมไม่อาจคัดค้าน
คุณน้ำเพชรหน้าเปลี่ยนสี เธอเดินกลับไปหาสามีที่โรงกล้วยไม้ คุณธนากรยังคงพูดคุยกับคนสวนอย่างมีความสุข
เมื่อคุณน้ำเพชรกับคุณธนากรกลับเข้าบ้านอีกครั้ง ณัฐวุฒิกับน้ำฟ้ากำลังนั่งรับประทานอาหารกันอยู่ละฟากโต๊ะ พอหลานหลานลุกจากโต๊ะอาหาร คุณน้ำเพชรก็รีบเดินเข้าไปใกล้
“ไปคุยกับอาหน่อย” คนเป็อาดึงแขนหลานสาวเข้าไปในห้องที่เห็นภาพบาดตาบาดใจเมื่อครู่
ประตูถูกปิดลง ใบหน้าของคุณน้ำเพชรกลายเป็บึ้งตึง
“บอกอามานะ ยายฟ้า เธอกับนายณัฐนี่มันยังไง?”
กริ๊ก!
ประตูห้องถูกเปิดออก ณัฐวุฒิเข้ามาข้างในพร้อมกับปิดประตู
“ก็อย่างที่เห็นนั่นละครับ ผมถูกคุณฟ้าเธอข่มเหง ตกเป็ของเธอไปแล้ว”
คุณน้ำเพชรที่กำลังจะหันมาเอาเื่ณัฐวุฒิถึงกับอึ้ง
“ยายฟ้า เื่จริงเหรอ?”
คนถูกคาดคั้นหน้าตาแหย “ค่ะ ตอนนั้นฟ้าบุกเข้าห้องพี่นา แต่ผิดพลาด คนที่อยู่ในนั้นเป็คุณณัฐ ฟ้าก็เลย....”
“พอ!” คุณน้ำเพชรพอจะเดาเหตุการณ์ได้ ก่อนหน้านี้เป็เธอที่สนับสนุนให้หลานสาวสนิทสนมกับธนาลูกติดของสามีเพราะหวังจะให้หลานสาวได้เป็คุณผู้หญิงของอาณาจักรวินเนอร์
“หลังจากนั้น เธอก็รังแกผมอีกหลายครั้งครับ เมื่อคืนก็เมื่อคืน ผมคิดจะมาคุยธุระกับเธอแต่พอเข้ามาแล้วเธอยั่วผม ยั่วจนผมทนไม่ไหว เมื่อคืนก็ตามใจเธอจนผมปวดเนื้อปวดตัวปวดเอวไปหมดเลยครับ”
“นายณัฐ พอได้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง”
“คุณเพชรต้องให้ความยุติธรรมกับผมด้วยนะครับ”
คุณน้ำเพชรถึงกับตาเขียวใส่เด็กในบ้านของสามี “ฉันจะให้ความยุติธรรมอะไรแกอีก? แกเขมือบหลานฉันเข้าไปแล้ว”
“คุณเพชรต้องให้คุณฟ้ารับผิดชอบผมนะครับ ตอนนี้ผมก็เท่ากับเป็ผู้ชายของคุณฟ้าไปแล้ว ถ้าเกิดเธอไม่รับผิดชอบขึ้นมาผมก็แย่สิครับ”
คุณน้ำเพชรหน้าเสีย ั้แ่วันที่ธนาประกาศว่ามีภรรยาและลูกแล้ว เธอก็คอยถามไถ่เพื่อนฝูงให้แนะนำผู้ชายคนใหม่ที่เหมาะกับน้ำฟ้า หวังจะให้หลานสาวมองหาผู้ชายคนใหม่ แต่ไม่คิดเลยว่าหลานสาวของเธอจะพลาดท่าเสียทีให้กับเด็กในบ้านอย่างณัฐวุฒิ
“ยายฟ้า บอกอามา เื่นี้แกจะเอายังไง?”
ณัฐวุฒิเดินเข้าไปกอดเอวน้ำฟ้าเอาไว้ “คุณฟ้าบอกคุณเพชรไปสิครับว่าคุณฟ้าจะเลี้ยงผมเอาไว้ดูเล่น”
“ยายฟ้า!” น้ำเพชรโมโหจนหน้ามืด
“อาเพชร เื่นี้มันเลยเถิดไปแล้ว ถ้าฟ้าไม่รับผิดชอบคุณณัฐ เขาก็จะแฉเื่นี้กับคนอื่นนะคะ”
น้ำเพชรยกมือตบอกถี่ๆ มองหน้าสองหนุ่มสาวสลับกันไปมา เธอนึกเสียดายหลานสาวของตนเองที่ทั้งสวย ครอบครัวดี การศึกษาเลิศ ไม่ควรจะได้สามีแค่นี้
“แกคิดจะอยู่กินกับเด็กในบ้านคุณกรจริงๆ เหรอ?”
ณัฐวุฒิแกล้งทำหน้าเศร้า “คุณฟ้าเธอไปกินข้าวและนอนที่คอนโดผมบ่อยแล้วนะครับ”
**********
1K
