"นั่นมันเมื่อก่อนเ้าค่ะตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจอยากกินมันขึ้นมาแล้ว" ผิงผิงบอกออกไปบังเอิญมองไปเห็นเรือลำเล็กที่จอดอยู่ใกล้ๆ ท่าน้ำก่อนจะยิ้มออกมาแล้ววิ่งไปยังท่าน้ำนั้นทันที
"นั่นเ้าจะไปไหนอย่าบอกนะว่าจะออกไปเก็บฝักบัวเอง"
"เ้าค่ะ" ผิงผิงหยุดวิ่งก่อนหันมาเอ่ยตอบพี่ชาย
"เดี๋ยวพี่ไปเก็บให้เองเ้ายืนรออยู่นี่ก็แล้วกัน" อวิ๋นเยว่เอ่ยบอกก่อนจะเดินไปยังท่าน้ำเพื่อเอาเรือออกไปเก็บฝักบัวให้น้องสาวเขาใช้เวลาเพียงไม่นานก็กลับขึ้นมาพร้อมกับฝักบัวกำใหญ่ จากนั้นสองพี่น้องจึงได้เดินมุ่งหน้าไปยังสวนผักที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อย
ครู่ต่อมาทั้งสองพี่น้องก็เดินมาถึงยังสวนผักผิงผิงทอดสายตามองแปลงผักหลายแปลงที่มีผักหลากหลายชนิดปลูกเรียงรายเต็มไปหมดก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นพ่อกับแม่ที่อยู่อีกฝั่งของสวนผักทั้งสองกำลังช่วยกันรดน้ำผักที่เพิ่งลงแปลงปลูกใหม่ได้เพียงสามวัน
"ท่านพ่อท่านแม่เ้าคะ" เสียงใสเอ่ยเรียกบิดากับมารดาก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหา
"อ้าว ผิงผิง อวิ๋นเยว่ พวกเ้าทั้งสองมาได้อย่างไรกัน" หนิงฮวายิ้มดีใจก่อนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นลูกชายหญิงทั้งสอง
"ข้าเป็คนชวนพี่ชายมาเองเ้าค่ะข้าอยากมาดูท่านพ่อกับท่านแม่ปลูกผัก" ผิงผิงเอ่ยตอบเมื่อวิ่งมาหยุดอยู่ด้านหน้าหนิงฮวาก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ พื้นที่แห่งนี้
"สวนผักของเราหรือเ้าค่ะ เหตุใดถึงได้มีผักมากมายเช่นนี้" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขพลันความรู้สึกเมื่อครั้งที่ยังอยู่กับแม่และน้องๆ ก็ลอยผ่านเข้ามาในความคิดของเธออย่างไม่รู้ตัว
"ก็ใช่น่ะสิไม่ได้มาเสียนานเ้าลืมสวนผักของเราแล้วหรือ" ก้งเยว่เอ่ยขึ้นอย่างสงสัยหากแต่เขาไม่ได้ใส่ใจมากนักก่อนจะเดินนำทั้งสองเข้าไปยังกระท่อมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อไว้สำหรับหลบแดดและฝน
"แล้วนี่ผิงผิงไม่ชอบกินฝักบัวไม่ใช่หรือเหตุใดถึงได้พากันแวะเก็บฝักบัวมาด้วยเล่า" หนิงฮวาเอ่ยขึ้นเมื่อเหลือบไปเห็นฝักบัวกำใหญ่ที่อวิ๋นเยว่กำลังถืออยู่
"ก็ผิงผิงจะพายเรือออกไปเก็บเองข้าเลยอาสาไปเก็บให้นางบอกนึกอยากกินเม็ดบัว"
"ดีแล้วหัดกินผักกินผลไม้บ้างร่างกายของเ้าจะได้แข็งแรง" หนิงฮวาออกความเห็น
"แล้วเมื่อก่อนข้าเป็คนไม่กินผักหรือเ้าคะท่านแม่ถึงได้พูดแบบนี้"
"เมื่อก่อนเ้าเป็คนเลือกกินเสียส่วนใหญ่" หนิงฮวาพูดไปพร้อมกับแกะเม็ดบัวไปด้วยผิงผิงได้แต่ยิ้มรับอย่างเลี่ยงไม่ได้เด็กน้อยมักเลือกกินเป็เื่ธรรมดาน้องสาวของเธอก็เป็เช่นนี้
เช้าวันรุ่งขึ้นผิงผิงตื่นนอนแต่เช้านางเข้าครัวช่วยมารดาทำอาหารเช้าเสร็จแล้วจึงรีบเข้าห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงออกมากินข้าวพร้อมหน้ากัน
"ท่านพ่อกับท่านแม่เ้าคะวันนี้ข้าขอตามพวกท่านไปที่สวนผักด้วยได้อีกหรือไม่" ผิงผิงเอ่ยขึ้นขณะกำลังนั่งกินข้าว
"เกิดอะไรขึ้นหรือเ้าถึงได้อยากตามพ่อกับแม่ไปสวนผักเช่นนี้" ก้งเยว่เอ่ยแซวลูกสาวตัวน้อย
"ไม่มีอะไรเ้าค่ะ ข้าก็แค่อยากช่วยแบ่งเบางานของพวกท่านบ้างก็เท่านั้นเอง"
"เช่นนั้นกินข้าวเสร็จเ้าก็ไปเตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน"
"เ้าค่ะ" ผิงผิงฉีกยิ้มกว้างก่อนรีบกินข้าวทันทีเสร็จแล้วจึงได้ออกไปเตรียมตัวรอพ่อกับแม่อยู่หน้าเรือนนั่งรอเพียงไม่นานพ่อกับแม่ก็เดินออกมา ทั้งสามคนเดินมาถึงกระท่อมหลังที่อยู่ห่างออกมาจากหมู่บ้านพอสมควร
"ถึงแล้วเอาของไปเก็บก่อนเดี๋ยวพ่อกับแม่จะไปดายหญ้าที่แปลงปลูกพริกด้านโน้นส่วนเ้าก็นั่งเล่นรออยู่ที่นี่ก็แล้วกัน"
"เดี๋ยวข้าจะไปช่วยพวกท่านดายหญ้าก็แล้วกัน" ก้งเยว่และหนิวฮวาได้ยินลูกสาวบอกเช่นนั้นก็ต้องมองหน้ากันอย่างนึกประหลาดใจ ผิงผิงเดินนำทั้งสองไปยังแปลงปลูกพริกที่อยู่อีกฝั่งของกระท่อมเมื่อเดินมาถึงผิงผิงก็ต้องยืนมองดูแปลงปลูกผักทั้งหมดที่พ่อกับแม่ได้ปลูกเอาไว้แปลงปลูกพริกสามแปลง ถัดจากแปลงพริกเข้ามาอีกหน่อยก็เป็แปลงถั่วฝักยาวจากนั้นก็เป็มะเขือรวมไปถึงผักอีกหลายๆ ชนิดที่มีทั้งหมดครอบครัวของเธอแทบจะไม่ต้องซื้ออะไรเพิ่มเติมนอกจากเนื้อสัตว์และข้าวสาร ผิงผิงจัดการดายหญ้าที่ขึ้นแซมผักเสร็จแล้วจึงได้เดินมาบิดา
"ผักพวกนี้งามมากท่านพ่อใส่ปุ๋ยอะไรหรือเ้าคะ" ผิงผิงเอ่ยถามขึ้นเพราะที่ปลูกลงบนแปลงต้นอวบใหญ่กว่าปกติ
"ใส่ปุ๋ยขี้วัวอย่างไรเล่า" ก้งเยว่ยิ้มก่อนเอ่ยตอบออกไป
"บ้านเราไม่ได้เลี้ยงวัวแล้วเอาขี้วัวมาจากไหนหรือ" ผิงผิงนึกสงสัย
"เอามาจากบ้านท่านยายของเ้าอย่างไร" ผิงผิงพยักหน้ารับฟังพลางคิดอะไรบางอย่าง
"แล้วทำไมท่านพ่อไม่ขอวัวจากท่านยายมาเลี้ยงสักตัวเล่าเ้าคะ" ผิงผิงบอกออกไป
"ก็เ้าไม่ชอบไม่ใช่หรือ"
"ข้าน่ะหรือไม่ชอบวัวข้าไม่ได้พูดออกมาเสียหน่อย" ผิงเยว่คิดได้ว่าเ้าของร่างนี้อาจจะไม่ได้ชอบวัวก็เป็ได้นางจึงได้เดินหนีบิดาไปหาหนิงฮวาที่กำลังเก็บผักใส่ตะกร้าเพื่อเอานำกลับไปทำอาหารเย็น
"ช้าช่วยท่านแม่เก็บผักนะเ้าคะ" ผิงผิงส่งยิ้มให้ก่อนก้มลงเก็บผักที่หนิงฮวาตัดวางไว้ใส่ลงไปในตะกร้า
"เ้าคุยอะไรกับท่านพ่อหรือ"
"ท่านแม่เ้าคะบ้านท่านยายอยู่ที่ไหนหรือเ้าคะไกลจากที่นี่มากหรือไม่ข้าอยากไปเที่ยวบ้าง"
"ไม่ไกลมากนักหรอกไว้มีเวลาว่างแม่จะพาพวกเ้าไปก็แล้วกัน"
"เ้าค่ะ" เมื่อก้งเยว่และหนิงฮวารดน้ำผักเสร็จจึงได้พาลูกเดินทางกลับเรือนระหว่างทางเดินกลับผิงผิงจะได้ขออนุญาตแวะเล่นน้ำที่บึงก่อนกลับซึ่งพ่อกับแม่ก็มิได้ขัดแต่อย่างใดทั้งสองจึงได้นั่งรอที่ริมบึงปล่อยให้สองพี่น้องได้ลงไปเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน